Lekcja hiszpańskiego. Tom 2

Pierwszy tom zakończył się tak, że nie mogłam się doczekać kolejnej części.

Tym razem przed Adrianną kolejne problemy. Nie dość że jest w Hiszpanii to jeszcze były mąż chce odebrać jej prawa rodzicielskie do córki. Głowna bohaterka ma już dosyć ciągłego użerania się z Jakubem, chciałaby po prostu odpocząć. Jednak jej były mąż nie poddaje się tak łatwo. Maks z lowelasa stał się mężczyzną wiernym jednej kobiecie. Jest wsparciem dla Adrianny, którego ona tak bardzo potrzebuje w obcym kraju i z daleka od rodziny.

Czy Adrianna odzyska prawa do córki? Jak poradzi sobie po powrocie do Polski?

W tej części główna bohaterka postanawia wytłumaczyć swoje zachowanie i opowiada współpracownikom co ją spotkało w przeszłości. Oczywiście pierwszy o wszystkim dowiaduje się Maks. To właśnie ON przekonuje Adriannę do tego by zawalczyła o córkę, bo to przecież jej dziecko.

Tu szczerze mówiąc ciężko było mi zrozumieć główną postać. Z jednej strony domyślam się, że miała już serdecznie dość walki z byłym mężem, jednak z drugiej strony ta walka dotyczyła jej córki. Nie wyobrażam sobie bym miała odpuścić jeśli chodziło by o moje dziecko. Trochę zabrakło mi w tej części właśnie tej relacji matka –dziecko. Przez większość książki miałam wrażenie jakby Adrianna wcale nie miała córki.

Maks również postanawia wyjawić swoją tajemnicę, choć nie jest mu łatwo. W dalszym ciągu nie może się pogodzić z tym, że stracił rodziców w tym momencie gdy nie było między nimi najlepiej. A zwłaszcza ma żal do ojca za to co zrobił.

Ja z tej książki wyciągnęłam to, że zawsze warto walczyć o swoje, trzeba umieć przyznać się do błędu, ale również gdy zachodzi taka potrzeba, przyjąć pomoc od drugiej osoby.

Po zakończeniu w części pierwszej miałam wrażenie, że jestem gotowa na wszystko. Jednak tu autorka ponownie mnie zaskoczyła. Sama określiła to jako bajkowe zakończenie, lecz ja na taką bajkę się nie piszę, o na pewno nie! I już nie mogę się doczekać kolejnej części.

A jeśli wy nie czytaliście jeszcze książek Aleksandry Pakuły to koniecznie musicie to nadrobić.

"Nigdy więcej nie chcę być okładką, pragnę zostać interesującą i wartościową treścią, której okładka jest tylko dopełnieniem, a nie jedynym elementem, na który można zwrócić uwagę."

@aleksandrapakula

Komplikacje życiowe Adrianny ściegną szczytu klęski. Były mąż wciąż nie umie odpuścić, atakując co rusz kobietę. Chociaż Hiszpania jest odskocznią od problemów, to te nie znikają. Ada dostaje od Maksa, wujka i całej ekipy bardzo duże wsparcie, pomoc i przyjaźń, jednak nie są w stanie podjąć za nią walki. Zakompleksiona, zraniona i boleśnie naznaczona kobieta otwiera się kawałek po kawałku, wracając do ułamka dawnej siebie, za którą wielu tęskni. Decyzje do podjęcia będą ciężkie, relacja z Maksem jest niepewna, bo oboje nie bardzo wiedzą czego chcą od życia w danej chwili. Strach przed poważnym związkiem u obojga jest ogromną przeszkodą, psychicznie i mentalnie  trudną do pokonania.

Dalszy ciąg przeprawy Ady z Jakubem, wywlekanie bolesnych wspomnień. Trwa batalia, w której szansę nie są równo podzielone. Jakub ma władzę, pieniądze, znajomości i przewagę psychiczną nad Adą. Ta natomiast, musi wziąć się w garść, zebrać wszystkie siły i upór, oraz podjąć się największej i najcięższej walki w swoim życiu o Klarę. Dopiero później będzie mogła zawalczyć o dopełnienie szczęścia. Maks będzie dla kobiety powiernikiem, przyjacielem, kochankiem. Relacja ta ma pewne granice, które oboje obawiają się przekroczyć. Każde ma swoje powody, blizny z przeszłości, które wciąż są świeże, lecz zbyt długie czekanie może dodatkowo po komplikować wszystko. Adzie pobyt w Hiszpanii był niezmiernie potrzebny do zebrania sił, przypomnienia o dawnej sobie, odnalezienia tego, co odebrał jej były już mąż. Doświadczona boleśnie kobieta i młodszy mężczyzna, którego los równie nie szczędził. Mają szansę wyjść na prostą, odnaleźć swoje szczęście i stworzyć, co czego do końca nie będą pewni. Zakończenie mnie zaskoczyło, bo liczyłam na rozwiązanie spraw, a tutaj mega niespodzianka w momencie kulminacyjnym. Czekam na ciąg dalszy. Miłość, która na swojej drodze ma nie lada problemy. Emocjonalna, łzawa, głęboka historia, która na bardzo długo zostaje w pamięci i sercu.

Ciąg dalszy losów Adrianny, która walczy z demonami przeszłości i z mężem katem, który odebrał jej córkę i chce pozbawić ją praw rodzicielskich. Wszystko otoczone piękną Hiszpanią, młodymi rozesmianymi ludźmi i dobrym jedzeniem. 

Powiernikiem i pocieszycielem dla Ady jest Maks, przed którym otwiera się ze swoimi problemami, a ON nie pozostaje jej dłużny. Jakub w dalszym ciągu niszczy kobiecie życie, manipuluje, upokarza. Do jakich kroków będzie gotowy się posunąć? Czy relacja z Maxem zacznie być poważna? Czy to tylko przelotny romans? Dobry seks i tyle? Jak będzie wyglądało ich życie po powrocie Adrianny do Warszawy? 

Książka trochę mnie rozczarowała początkowo, za dużo było tu pierdół, które nic nie wnosiły do fabuły a za mało dziecka, o które toczyła się walka. Adrianny niby zrozpaczona a myśli tylko o jednym. Plusem na pewno jest rozwinięcie scen z życia małżeńskiego kobiety. Wiele tych scen to emocjonalny rollercoaster, bardzo przeżywałam podczas lektury. Końcówka przyniosła dodatkowe sceny, które uratowały całość. Zakończenie idealne już nie mogę doczekać się kontynuacji losów naszych bohaterów. 

Polecam wam przeczytać tę serię. Niech was nie zmyli piękny klimat, bo książka jest z wyglądu obyczajówkę, ale ma głębszy i mocniejszy kaliber. 

🍁ℜ𝔢𝔠𝔢𝔫𝔷𝔧𝔞🍁

Jeśli liczyliście, że w drugim tomie „Lekcji hiszpańskiego” wszystko się z łatwością poukłada, Adrianna uwolni się od byłego męża-tyrana i będzie wieść szczęśliwe życie z Maksymilianem u boku, to jesteście w dużym błędzie. 😊

Kobieta, po powrocie córki do kraju, jest zdruzgotana. 😔

Nie widzi szans na jej odzyskanie i nie ma już siły walczyć z Jakubem.

Jej relacja z Maksem jest nijaka, a jej obecne życie, mimo otaczających ją kolorów, wydaje się szare. 😐

W końcu jednak zaczyna zauważać, że ma wokół siebie wartościowych ludzi, którzy ją naprawdę lubią, a nie tylko jej współczują.

Po wyznaniu całej prawdy Maksowi, atmosfera między nimi również się oczyści, ale nadal nie wyjdą ze strefy przyjaźni.

Oboje nie myślą o stałych związkach, jednak będą dla siebie ogromnym wsparciem, aż do wyjazdu dziewczyny z Hiszpanii. 🤭

Bo będzie ON musiał w końcu nastąpić, a Adrianna postanowi zawalczyć o przywrócenie praw do opieki nad córką. 💪🏻

Być może nawet jej się to uda, ale jak będzie wyglądało jej życie w Polsce?

Czy to nadal jest jej miejsce, zwłaszcza, że Maks pozostanie w Hiszpanii?

Czy Jakub ostatecznie odpuści?🤔

Ehh, ciężko mi napisać tą recenzję tak, aby nie zdradzić zbyt wiele. 😋

Mamy tutaj podobne elementy, co w części pierwszej: piękną Hiszpanię, gorącą relację Ady z Maksem i koszmarne wspomnienia z przeszłości, ale też trochę bardziej rozwinięte wątki poboczne, jak chociażby kwestia rodziców Maksa, czy obraz szalonej „Małej” sprzed lat. 😍

Jeśli chodzi o związek z Maksem, to nie posunął się ON mocno do przodu, ale książka wcale na tym nie straciła.

Czytając jednak zakończenie, poczułam się trochę zmęczona. 😒

Po przemyśleniu, wolałabym chyba, aby już teraz wszystko dobrze się skończyło, bo ten cały Jakub doprowadza mnie do szału i sama chętnie zamknęłabym go w więzieniu. 🤬

Oczywiście, na pewno przeczytam trzecią część, ale obawiam się, że historia może potem wydawać mi się zbyt rozciągnięta, zobaczymy! 😉

Tę oceniam na 8/10- była naprawdę fajna i nie mam jej prawie nic do zarzucenia. 😃

Muszę się przyczepić tylko do jednej rzeczy, bo inaczej nie zasnę. 😅

Było tu użyte sformułowanie, że coś tam zmieniło się o 360 stopni, błagam, autorko, nie pisz tak więcej! Przecież to żadna zmiana. 😁

Poza tym, wszystko było poprawne i bardzo fajnie mi się czytało, nie mogę doczekać się następnego tomu!

Dzisiaj zachęcam wszystkich do sięgnięcia po książkę autorstwa @aleksandra_pakula_ pt. "Lekcja Hiszpańskiego 2".

Za egzemplarz dziękuję Wydawnictwu Grzeszne książki

Pamiętamy losy naszej bohaterki Adrianny z pierwszej części książki. W drugiej części mamy przedstawione dalsze losy naszych bohaterów z pierwszego tomu lektury, których osobiście byłam bardzo ciekawa.

Ada nadal jest rozdarta pomiędzy gorącą relacją z Maksem a toksyczną relacją z byłym, psychopatycznym mężem Jakubem, który nie odpuszcza, tym razem chce odebrać Adzie prawa rodzicielskie do ich córki Klary...

Uderza to w kobietę ze zdwojoną siłą. Bohaterka ledwo uporała się z demonami przeszłości, a już czekają na nią następne. Dramatyczna przeszłość powraca do Ady w koszmarach sennych. Czy Maks okaże się lekarstwem na demony przeszłości kobiety?

Maks sam dużo przeszedł w życiu i przez to, że jest taki jaki jest, kobiety traktuje dość obcesowo. Zmienia się, gdy na jego drodze staje Ada, która chcąc zarobić pieniądze na życie, pomaga w restauracji u swojego wujka Aureliusza w Hiszpanii. Czy relacja z Adą odmieni go? Czy jej pomoże uporać się z bolesną przeszłością mimo, iż jest wg. niej "dzieciakiem"?

Jakie konsekwencje po powrocie do Polski poniesie Ada w walce o córkę? Czy ją wygra? Czy Maks zdąży wyznać Adzie miłość? Odpowiedzi zawarte są w lekturze 😉❤️.

Dawno nie czytałam książki, która zostawiła we mnie tyle emocji po przeczytaniu jej. Patrząc na to, ile Adrianna musiała przejść przez Jakuba chciało mi się 😢. Muszę przyznać, że postać Jakuba jest stworzona doskonale, jego cechami charakterystycznymi są: obsesja na punkcie Ady, przemoc, która wyraźnie sprawia mu przyjemność.

Postać Adrianny na naszych oczach przeszła metamorfozę, jednak Jakub znów zaburza jej spokój, aż się boję co jeszcze wymyśli BY JĄ SKRZYWDZIĆ.

Maks też przeszedł na naszych oczach przemianę wewnętrzną i bardzo pomógł Adzie w walce o siebie.

Autorka aleksandra_pakula_ doskonale ukazuje nam w swojej książce dramat bohaterki, która jest dotknięta przemocą fizyczną oraz psychiczną przez byłego męża. Wielkie 👏 dla aleksandra_pakula_ za obie książki, które ukazują nam czytelnikom ból, przemoc byłego męża, demony przeszłości i miłość oraz przyjaźń. Mam nadzieję, że ukaże się 3 tom książki w wersji papierowej, na który czekam 😉🔥.

P. S. Myślę, że żadna z kobiet nie powinna przechodzić tego co Ada. 😔 Niestety wiele kobiet boi się powiedzieć głośno NIE SWOIM OPRAWCOM, BO MOŻE SIĘ ZMIENI, MOŻE COŚ MU SIĘ PRZESTAWI I BĘDZIE JAK DAWNIEJ, OTÓŻ NIE, BO BĘDZIE JESZCZE GORZEJ. PRZEMOC TO JEST PRZEMOC LEPIEJ NIE BĘDZIE, DLATEGO NIE BÓJMY SIĘ POPROSIĆ O POMOC PRZYJACIÓŁ CZY RODZINY.

Z CAŁEGO SERCA POLECAM KSIĄŻKĘ 😉.

"Ta książka to głos kobiet, które nigdy go nie mogły mieć."

---------------------------------

Kontynuacja dalszych losów Ady. Po zaskakującym zakończeniu pierwszej części, gdzie Ada dowiaduje się, że Jakub chce jej odebrać wszelkie prawa rodzicielskie, traci wolę walki..., później jednak zmienia zdanie i zaczyna walczyć.

W tej części poznajemy również przeszłość Maksa, to jak zginęli jego rodzice i to czemu nie przepada za swoim byłym przyjacielem Ramiro. Ada po tym jak dowiedziała się o przeszłości Maksa, postanowiła wyznać mu też całą prawdę o byłym mężu. W późniejszym czasie o swojej sytuacji informuje też chłopaków z Ahory.

Magda i Paula, aby wesprzeć i spędzić miłe chwile z Adą przylatują do Hiszpanii.

Niestety dobry czas minął i przyszedł czas, że Ada musiała wrócić do Polski..

Polska Święta, Ada spędza je z bliskimi, nie ma niestety Klary bo spędza je z ojcem. Po świątecznym czasie wypadają urodziny Pauli, które odbywają się w dawnym klubie, gdzie Ada kiedyś śpiewała.

A w nowym roku, niestety dojdzie do spotkania panów Jakuba i Maksa.

Czas powrotów Maks i Aureliusz muszą wrócić, a po tym jak ich Ada odwiozła i chce wrócić nie może odpalić samochodu i zamawia ubera, ale nie dojechała tam gdzie chciała bo.....

Czy Ada będzie miała prawa rodzicielskie?

Jakie będą relacje Ady i Maksa po tym jak ona wróciła do Polski?

Kogo spotka Ada w klubie na urodzinach Pauli?

Jak zareaguje Jakub na Maksa?

Co jeszcze przydarzy się Adzie?

Jeszcze lepsze zaskakujące zakończenie, niż w pierwszej części. Ta książka jest bardziej emocjonalna. Ukazuje bardziej co musiała przejść Ada, i czytając sceny z przeszłości płakałam..😭

Nie mogę zrozumieć jak ktoś kto mówi że kocha może tak traktować ukochaną..

Polecam każdemu przeczytać, żeby zobaczyć jak nie powinno to wyglądać, i jak ktoś kto jest na miejscu Ady nie bał się uwierzył w Siebie i poszukał pomocy.

A po takim zakończeniu, to trzeba na pewno przeczytać następna część😉

Kobieta, która zaczyna się obwiniać, że sama zdała się na taki los - przemocy domowej, ponieważ zaufała niewłaściwej osobie... pokochała potwora. Pomimo tego, że jest gnębiona przez mężczyznę sama siebie jeszcze dobija. Taka była Adrianna w pierwszej części. Zagubiona, zraniona i sama ze sobą. W tej książce kobieta staje na nogi, oczywiście bywają chwile zwątpienia, ale to już jest zupełnie inna kobieta. Kobieta, która czasami jest też pełna lęku, ale nie okazuję tego Jakubowi (swojemu prześladowcy - mężowi) tylko jest stanowcza, nawet mogę powiedzieć - władcza w swoich słowach, emanuje pewnością siebie. Do czego Jakub nie jest przyzwyczajony i się stopniowo wycofuje. Ale, ale gdy pomyślałam sobie, że w końcu będzie dobrze, autorka postanowiła dodać mi więcej emocji - wkracza Jakub i pokazuje Adriannie nowe mieszkanie, w którym mają zamieszkać ONI, jako rodzina.

W tej historii odnajdziesz miłość, strach, siłę. Będziesz chłonąć ją, aby przekonać się jak skończy się odzyskanie córki przed Adę, do czego jest gotowy człowiek, aby odzyskać rodzinę. Obiecuje Ci, że zakończenie sprawi, że poczujesz złość do autorki, że znowu daje Ci tyle emocji i każe Ci czekać na kolejny rozwój sytuacji. mniej

"Lekcja Hiszpańskiego 2" to druga część, która przedstawia dalsze losy Adrianny i Maksa. Względny spokój w życiu kobiety nie trwa długo. Po tym jak jej były mąż Jakub zabiera ich córkę, Ada jest zrezygnowana. Uważa, że w walce o prawa rodzicielskie nie ma najmniejszych szans, zważywszy na wpływy i zasobność portfela swojego eks. Maks uświadamia jej jednak pewną rzecz i dziewczyna postanawia walczyć o swoje dziecko. Czy Ada odzyska Klarę i gdzie w tym wszystkim będzie Maks?

Ada i Maks - ta dwójka stanowiła mieszankę wybuchową. Mimo przeszłości, która zostawiła w ich wnętrzu trwały ślad, potrafili na luzie i z dystansem do samych siebie żyć i cieszyć się życiem. Potrafili docenić, to jakimi są szczęściarzami mając u boku bliskich przyjaciół, pyszne jedzenie i fantastyczny seks. Między nimi wytworzyła się relacja, która była podporą i wsparciem, zwłaszcza dla kobiety. Maks nazywany "dzieciakiem", swoim zachowaniem udowodnił, jak bardzo jest dojrzały. Ada natomiast, wracając do traumatycznej przeszłości, pozwoliła bardziej się poznać i pokazała w tej części, jak silną i niezłomną jest kobietą. Łącząca ich więź, teoretycznie była luźną przyjaźnią, a w praktyce okazała się mocno ich angażującym węzłem. Między nimi nie było deklaracji, lecz czyny, ukazujące że uczucia tej drugiej osoby są istotne i ważne. To co podpowiadał rozum, nie zgadzało się z tym, co czuły ich serca, lecz nie zawsze było sielankowo, bo spięć między bohaterami nie brakowało.

Autorka stworzyła historie tak emocjonalną, że ciężko mi nawet opisać to wszystko, co czułam podczas czytania. Było wzruszająco, zabawnie, podniecająco, wkurzająco, a nawet strasznie. Książka relaksuje i sprawia, że człowiek żyje losami bohaterów.

Kryje się jednak w niej wiele trudnych emocji, wiele cierpienia, strachu i przemocy. Pokazuje, że miłość i obsesję dzieli cienka granica. Mnie osobiście po przeczytaniu naszła refleksja, że w tej historii są pokazane dwie strony miłości. Ta pierwsza (nazywana miłością) jest chora, zaborcza i prowadzi do stłamszenia i zawłaszczenia sobie osoby. Druga, bez nazywania jej po imieniu, wyraża się gestami, wsparciem i troską. Ta książka czyta się lekko i szybko, choć nie jest to cukierkowa historia. Autorka funduje zakończenie, które trzyma w napięciu i chciałoby się od razu sięgnąć po trzecią część. Polecam, naprawdę warto przeczytać ❤️. Jestem zachwycona bohaterami, stylem pisania, dawką humoru i tym, że książka nie jest odrealniona, bo z tym z czym mierzy się główna bohaterka, mierzy się w prawdziwym życiu zapewne niejedna kobieta, a ja bardzo lubię historie zaczerpnięte z rzeczywistości. Mnie ta lektura sprawiła naprawdę dużo przyjemności❤️

RECENZJA

„Szczęśliwe życie jest najlepszą zemstą”

„Lekcja hiszpańskiego 2” Aleksandry Pakuły to kontynuacja losów Ady i Maksa. Pierwsza część była świetna, ale ta jest genialna.

Jak wiele jest w stanie udźwignąć człowiek? Jak wiele tajemnic i bólu może w sobie skrywać? W przypadku Ady Małeckiej przeszłość oraz przyszłość będą już zawsze naznaczone piętnem pozostawionym przez jej byłego męża Jakuba. To historia kobiety, nad którą psychicznie, jak i fizycznie znęcała się ukochana osoba. Do czego jest w stanie posunąć się ten człowiek, aby zniszczyć życie byłej żonie, aby się zemścić. Ile jeszcze upokorzeń zniesie ta kobieta? CO jeszcze wymyśli jej były mąż? Czy Ada sobie z tym poradzi? Czy znajdzie gdzieś pomoc? I czy ta pomoc nie ściągnie na nią jeszcze większego nieszczęścia?

Muszę przyznać, że z niecierpliwością czekałam na tą część. To, w jaki sposób autorka zakończyła pierwszą część sprawiło , że jak najszybciej chciałam przeczytać kolejną . Chciałam wiedzieć jak potoczą się losy tej skrzywdzonej kobiety. Aleksandra w tych dwóch tomach porusza niezwykle ważny temat i problem, który dotyka wielu osób. Przemoc — zarówno ta psychiczna, jak i fizyczna — to najohydniejsza z rzeczy, które może zgotować człowiek człowiekowi. Dom , który miał być ostoją bezpieczeństwa staje się piekłem. W tej historii poznajemy losy kobiety, przez lata poniżanej przez byłego męża, który z każdym kolejnym dniem coraz bardziej odziera ją z człowieczeństwa. Był jej katem i nadal jest. Odbiera jej po kawałku to, co dla niej najcenniejsze. W tej historii znalazłam odpowiedzi na wszystkie pytanie, które nurtowały mnie w poprzedniej części. Brakuje mi słów, żeby opisać tę książkę, bo tak wielkie wyraźnie na mnie wywarła. Wzbudziła we mnie wiele emocji , których nie jestem w stanie do tej pory ogarnąć. Nie mogę się pozbierać po końcówce książki. Tak bardzo chciałabym wiedzieć co jeszcze się wydarzy, czy ta kobieta zazna w końcu odrobiny szczęścia i spokoju. Czy w końcu uwolni się od swojego oprawcy? Olu, należy Ci się wielki szacunek za to, że poruszyłaś tak ważny temat. Niewiele osób zdobyłoby się na to, żeby poprzez karty tej historii opowiedzieć o losach człowieka doświadczonego przemocą domową. Tą historią dotarłaś do wielu ludzi i otworzyłaś im oczy na krzywdę innych. Dziękuję tak z całego serducha. Tak po prostu, po ludzku dziękuje.

Dziękuje wydawnictwu Muza — Grzeszne książki za egzemplarz recenzencki tej historii.

„Szczęśliwe życie jest najlepszą zemstą…”

Adrianę Małecką życie nigdy nie oszczędzało, jej były mąż Jakub, przez lata znęcał się nad nią fizycznie i psychicznie. Tkwiła w tym toksycznym związku ze strachu, z niemocy, z obawy, że odbierze jej córkę. Jego niepohamowana obsesja sprawowania kontroli we wszystkich dziedzinach ich wspólnego życia, spowodowała, że miłość dawno wygasła, pozostał ból i strach. Przemoc i wyrafinowane prześladowanie było w życiu Ady codziennością. Kobieta próbuje ułożyć sobie życie od nowa, zarobić na utrzymanie swoje i swojej córki, wyjeżdża do Hiszpani. Tam poznaje tajemniczego Maksa. I wtedy przychodzi kolejny cios, Jakub chce odebrać jej córkę. Jak daleko posunie się w swym okrucieństwie, do jakich kłamstw i oszczerstw się posunie, aby zniszczyć Adę? Ile jeszcze ta kobieta będzie w stanie zmieść? Czy jej relacja z Maksem przetrwa to wszystko?

Chorobliwa obsesja Jakuba na punkcie byłej żony przeraża, jest siłą napędową do czynienia zła. On wie co zrobić, gdzie uderzyć, aby bolało najmocniej. Autorka podejmuje trudne, złożone, bolesne tematy, robi to z wyczuciem i dużą empatią. Niestety, przemocy domowej doświadcza wiele kobiet, wszystko to dzieje się za zamkniętymi drzwiami. Poniżane, bite, gwałcone, zastraszone, zdominowane boją się, aby cokolwiek z tym zrobić, wyrwać się z piekła. Adriana ma to szczęście, że nie jest w tym wszystkim sama. Ma rodzinę i przyjaciół, na których zawsze może liczyć. Do walki z byłym mężem będzie potrzebowała dużo siły, wytrwałości i odwagi. Nie będzie to równa walka, jak się zakończy? Koniecznie sprawdźcie warto! Aromaty i smaki kuchni hiszpańskiej, aż chciałoby się spróbować tych pyszności.

Poruszająca, bolesna, przepełniona skrajnymi emocjami opowieść, całkowicie skradła moje serce. Pomimo poruszanych tematów czyta się ją bardzo szybko i przyjemnie. Powieść niesie przesłanie, daje do myślenia, otwiera oczy. Zakończenie, uch… kolejny raz Autorka całkowicie mnie zaskoczyła. Bardzo polecam,Tatiasza i jej książki :)

„Lekcja hiszpańskiego 2” to kontynuacja losów Adrianny i jej brutalnej przeszłości. Kobieta stara się stanąć na nogi, ale nie ma już siły walczyć z byłym mężem, który znęcał się nad nią i psychicznie i fizycznie. A teraz na domiar złego chciał odebrać jej córkę. Adrianna czuje się bezradna, bo wie, że będzie jej ciężko wygrać z byłym mężem, który ma kontakty. Na całe szczęście kobieta ma wokół siebie ludzi, którzy nie pozwolą jej zwątpić. Wuj Aureliusz i Max zrobią wszystko, aby kobieta nie poddała się i zawalczyła o siebie. Czy Adrianna da radę postawić się brutalowi, który niszczył jej życie?

Na samym początku mojego wywodu muszę Wam przyznać, że miałam lekkie obawy dotyczące tej książki. Nie wiem czy wiecie, czy też nie.. jednak dla mnie pierwsza część to było mistrzostwo. Dosłownie ta książka wgniotła mnie w fotel, dlatego miałam pewne obawy czy ta jej dorówna. Autorka ustawiła poprzeczkę bardzo wysoko. Ja jednak mam wrażenie, że tutaj sama ją przeskoczyła. Po raz kolejny dostaliśmy świetną książkę, o której nie będzie mi osobiście łatwo zapomnieć.

Autorka znów przytoczyła bolesną przeszłość Adrianny. I gdybym mogła to udusiłabym Jakuba gołymi rękami. Opisy z przeszłości sprawiały, że ja osobiście miałam łezki w oku. Ta historia była napisana tak realnie, tak rzeczywiście, że ja nie mogłam się od niej oderwać. Bolała mnie, a jednocześnie wciągała. Jeżeli ja miałabym powiedzieć za co lubię tą książkę to zdecydowanie byłaby to – prawdziwość. Prawdziwość emocji. Prawdziwość uczuć. Prawdziwość historii. Ta książka uczy. Uczy walki o siebie. Uczy jak walczyć ze swoimi słabościami. Uczy nas siły. A przede wszystkim uczy nas szacunku do samej siebie.

Tym razem bohaterowie mnie nie zawiedli. Rozwijają się wraz z historią. Mamy Maksa, który na początku interesował się tylko seksem i panienkami na jedną noc. Teraz, jest to troskliwy mężczyzna, który potrafi się otworzyć na kobietę. Mamy Adriannę, która z jednej strony jest waleczna, jednak z drugiej nadal ma wątpliwości co do swojej wartości, którą zaburzył były mąż. To właśnie te przemiany są w książce najważniejsze.

Ponownie mamy gorące sceny w książce, ale tak jak w poprzedniej części autorka nam je dawkuje i nie wplata wątku miłosnego co dwie strony. To za co ja sobie cenię tę pozycję jest fakt, że to książka z przekazem. Niesie za sobą pewną historię, która uczy nas życia. Jest to piękna lekcja. Ja osobiście polecam tą książkę każdej kobiecie. Po raz kolejny jestem pod ogromnym wrażeniem dojrzałości autorki.

Ile jest w stanie udźwignąć człowiek, zanim powie dość?

Ile tajemnic i bólu może pomieścić serce, zanim przestanie bić?

Ada próbuje poradzić sobie z koszmarem, który zgotował jej były mąż, ale ten nie chce pogodzić się z porażką i jak bluszcz oplata jej życie plując jadem i zatruwając rzeczywistość.

Chwyta się każdego sposobu, by dalej kontrolować kobietę, ale ona się nie poddaje i walczy.

Z tej całej kupy nieszczęść stara się wyłuskać dla siebie promyki szczęścia i nadzieję, że w końcu kiedyś uwolni się od sadysty.

Czy to się jej uda?

Jaką rolę w tym wszystkim odegra Max?

Książka to istna bomba zegarowa naładowana emocjami, którą autorka skonstruowała w taki sposób, że nie zabija od razu, ale co jakiś czas wypuszcza kolce raniąc nas do krwi.

Strasznie współczułam Adzie i jednocześnie podziwiałam jej siłę i determinację w walce z Jakubem.

Kibicowałam rodzącemu się szczęściu, które w tej części mocno rozkwita, ale autorka jak zwykle na koniec podniosła mi ciśnienie do granic niemożliwości!

Jak za pierwszym razem, zostawia nas w takim momencie, że mamy ochotę uderzyć ręką w stół!

Tak się nie robi, droga Pani!!!

Teraz znowu musimy czekać na kolejną część.

Bo nawet nie chcę słyszeć, że takiej nie będzie.

Dziękuję @grzeszne_ksiazki oraz @aleksandra_pakula_ za egzemplarz do recenzji❤

"Pomyślałam, że zostawię list, chociaż mogłam Ci to wszystko po prostu powiedzieć. Chciałam Ci podziękować za spędzony razem czas i nie chodzi mi tu o seks, a raczej o poświęcenie uwagi. Podziękować za to, że chociaż nie musiałeś, to chciałeś mnie poznać, że mnie słuchałeś, rozbawiłeś albo po prostu byłeś blisko."

Tak bardzo czekałam na te ksiazke. Jeśli odrobinę cofnięcie się w moich postach, zobaczycie, że LH było jedną z pierwszych książek, które zrecenzowała na tym bookstagramie. Kiedy poznałam historię Ady i Maksa, to co się działo między Nimi, dokąd los ich zaprowadził... Coś niezwykłego. W tej książce też nie zabrakło pełnych emocji fragmentów.

Ada jest załamana, bo Jej były mąż postarał się, by Sąd odebrał Jej prawa rodzicielskie nad małą Klarą. Nie ma co się dziwić, bo każdy kochający rodzic by to przeżył.

Zdruzgotana i zrezygnowana, po namowach bliskich postanawia walczyć o córkę.Decyduje się też na odważny krok i mówi współpracownikom, co przeżyła będąc z Jakubem. Najbardziej dotknęło to Maksa. Zblizają się do siebie. Niestety były mąż nie daje kobiecie spokoju.Wciąż szuka kontaktu.

💥Czy Ada odzyska córkę?

💥Czy Jakub da Jej spokój?

💥Co z Maksem?

Pękam z dumy myśląc o Adzie.Widac jak staje się silniejsza.Dystans od Polski i oprawcy oraz wsparcie bliskich napełnia Ją niezwykłą odwagą.Coraz częściej umie postawić się swojemu eks choć ten nie daje za wygraną.

Mieliscie kiedyś ta,że zakochaliście się w kimś i myśleliście,że ten związek nie ma szans na przetrwanie?Z różnych przyczyn..Przeszłość,dzielące kilometry,różnice charakteru,różne ambicje.. Cóż,ta książka nauczyła mnie czegoś.Jesli naprawdę, ale tak NAPRAWDĘ kogoś kochasz,to idź w ciemno.Nie trać czasu i powiedz wprost "KOCHAM CIĘ". Jeśli będziesz czekać to może okazać się,że nagle jest za późno i możesz już nie mieć na to szansy.Przez własną głupotę.

Niezwykle jest to,jak Maks zmienił się od początku historii.Z dzieciaka mającego co noc inną pannę w dojrzałego mężczyznę, który jest w stanie pokonać prawie 3000 km by spędzić trochę czasu z kobietą, o której nie może przestać myśleć.

Niestety ta książka nie kończy się happy endem. Dokładnie tak, jak powiedziała autorka. Zakończenie poniekąd złamało moje serce. W pewnym momencie zwyczajnie się przestraszyłam. Nie wiem czy poznałam inna autorkę, Która potrafi do mnie dotrzeć swoimi książkami tak, jak Ola❤

Wiem, że LH3 niebawem także ujrzy światło dzienne i będzie zakończeniem tej niezwykle bolesnej w swej prawdziwości historii. Polecam Wam zapoznać się z Maksem i Adrianną bo ta opowieść jest niezwykła. Otwiera oczy na wiele spraw, obok ktorych na codzien przechodzimy obojętnie, na które nie zwracamy uwagi. Dla mnie ogromną lekcja pokory.

Podobno da się zapomnieć o przeszłości i żyć teraźniejszością, a przyszłość się ułoży. Jednak rzadko kiedy tak się dzieje, bo trudno nie myśleć o tym, co było i jak to na nas wpłynęło, tu i teraz to walka ze wspomnieniami i czasem lękiem przed tym, co jeszcze przed nami. Jak wyjść na przysłowiową „prostą” kiedy wciąż obracamy się za siebie tracąc z oczu obecne chwile?

Niekiedy wydaje się, że więcej nie da się udźwignąć, a potem bierzemy na siebie jeszcze więcej albo próbujemy chociaż trochę ulżyć sobie. To drugie nie jest wygodnictwem, lecz rozpoczęciem walki o siebie, bo nikt inny tego nie zrobi. Adrianna prawie załamała się pod bagażem jakie przyniosło jej małżeństwo, które wciąż kładzie się cieniem na niej i najbliższej osobie. Odległość nie do końca pomaga odciąć się od tego, co przeżyła. Były mąż wciąż przypomina o sobie i najgorszych momentach jakie zgotował swojej żonie. Jak długo jeszcze będzie miał na nią wpływ? Nie waha się przed niczym by zranić ją i znowu pokazać na co go stać. Uwolnienie się od prześladowcy nie jest takie proste, ON wie gdzie uderzyć, jeśli już nie fizycznie to emocjonalnie, by zabolało najmocniej. Ale Adrianna powoli rozbija mur jaki stworzył wokół niej, nie jest już sama, przy niej są ludzie, jacy już wyciągnęli pomocną dłoń. Lata doświadczania zła naznaczyły ją mocno, nie tak łatwo zaufać komuś innemu. Czy faktycznie ma prawo do szczęścia? Niedawno ktoś skutecznie niszczył ją, teraz uwalnia się od tego człowieka, lecz ma to swoją cenę. Kto wystawi rachunek i jak będzie ON wysoki?

Jak opisać zagubienie, sprzeczne emocje, zaprzeczanie sobie, próby ułożenia sobie na nowo życia, gdy przeszłość wciąż odgrywa dominującą rolę w teraźniejszości? Aleksandra Pakuła pokazała to wpierw w pierwszej części, a w drugiej jeszcze głębiej weszła w świat swoich bohaterów odkrywając kolejne ich tajemnice, wątpliwości i przede wszystkim to jak mierzą się z trudnymi wspomnieniami. Na pierwszy rzut oka nic nie wskazuje na to, co dzieje się z postaciami gdy zostają sam na sam ze swoimi myślami i bolesnymi widmami, ale to jedynie maski, mniej lub bardziej dobrze noszone, lecz i tak zakłamujące rzeczywistość. Autorka nie odsłania wszystkiego od razu, co jeszcze mocniej urealnia historię Adrianny i Maksa, wydobywa ich emocje stopniowo, z różnym natężeniem, czasem one wprost krzyczą, niekiedy przemawiają przez gesty, spojrzenie, zachowanie. „Lekcja hiszpańskiego” to lekcja wychodzenia z traumatycznego związku, uczucia, jakie niespostrzeżenie zmieniło się ze szczęścia w cierpienie. Kolejne strony są zapisem wychodzenia z mrocznego okresu, jaki wciąż daje o sobie znać, odradzania się i podjęcia otwartej walki o siebie. Aleksandra Pakuła z pełną wyrazistością obnaża jak zło kamufluje się i bywa lekceważone oraz ile trzeba włożyć wysiłku by odzyskać siebie, stawić czoła komuś, kto odebrał prawie wszystko i wciąż nie cofa się przed niczym by osiągnąć swój cel. W „Lekcji hiszpańskiego” historia bohaterki mówi to, co tak często pozostaje długo lub na zawsze w czterech ścianach, nie domu, ale złowrogiej klatki.

Na koniec pierwszego tomu Adrianna dowiedziała się, że jej były mąż Jakub odebrał jej córeczkę Klarę podczas jej pobytu w Hiszpanii. Adrianna musi pojechać do Polski , bo jej były mąż Jakub chce odebrać jej prawa rodzicielskie w sądzie.

Mężczyzna mści się na Adriannie, a ona nie ma już sił na walkę.

Maks cały czas wspiera Adriannę i pomaga jej motywując ją do działania.

Czy Adrianna odzyska córeczkę?

I czy przetrwa jej relacja z Maksem?

Te książki powinny przeczytać kobiety, które żyją w toksycznych związkach.

Autorka swoimi powieściami pokazuje nam czytelnikom, że to co wydaje się piękne tak naprawdę może być piekłem. Właśnie takie życie miała Adrianna.

Podobała mi się jej przemiana. Bohaterka powieści dzięki wsparciu życzliwych osób zaczęła zmieniać się. Stała się silniejsza, by walczyć ze swoim byłym mężem. Jakub to prawdziwy psychopata, który bez przerwy ją dręczy, upokarza i krzywdzi.

Autorka pokazuje nam jak trudne jest życie kobiety, która padła ofiarą przemocy domowej oraz że bez pomocy innych osób nie jest możliwe podnieść się i uwolnić z tego piekła.

Wspaniale, że powstają takie książki, dzięki którym możemy zobaczyć, że zło istnieje, a autorka napewno zmotywuje ofiary przemocy domowej do myślenia i działania.

Powieść nakłania do refleksji. Reagujmy na sygnały, gdy widzimy, że ktoś ma toksycznego partnera.

Bohaterka cały czas walczy o lepsze jutro.

Jak to wszystko zakończy się i jak ułoży się życie Adrianny? Myślę, że po takim zakończeniu tego tomu będzie kolejna część. Na to liczę i będę czekała z niecierpliwością.

Powieść zapewniła mi wiele emocji i wzruszeń.

Warto zapoznać się z tym tytułem.

Jeśli lubicie historie z życia wzięte to ta książka przypadnie Wam do gustu.

Polecam!

💔💔💔Recenzja przedpremierowa 💔💔💔

Premiera 02.10.2021

"LEKCJA HISZPAŃSKIEGO 2" - ALEKSANDRA PAKUŁA

Nowe życie. Walka o samą siebie. Walka o córkę. Nowi znajomi z którymi można robić wszystko. Miłość, która tworzy się powoli i sama nie zdaje sobie z tego sprawy.

Adrianna, kobieta która przeszła przez piekło. Upokarzana i bita, straciła wiarę wiarę siebie. Powoli ją odbudowuje i stara się wrócić do żywych. Stara się znowu być szczęśliwa i uśmiechnięta. Niestety jej radość nie trwa długo. Może stracić córkę. Ma chwile zawahania ale walczy bo to ona jest sensem jej istnienia. Dla niej jest w stanie podjąć każdą walkę i wskoczyć za nią w ogień.

To niebywale odważna kobieta. Bo tylko takie osoby stać na uwolnienie się spod skrzydeł tyrana. Jest silna i niezależna. Pomimo, że na każdym kroku jej były, podstawia jej nogę, to ona się nie poddaje. Coraz bardziej pokazuje swój zadziorny charakter i nieugięta wolę.

Maks, małolat, który miejscami tak się zachowuje ale stara się być odpowiedzialny. Chce dać jej poczucie bezpieczeństwa. Na każdym kroku udowadnia jej jaką jest piękna i niezależna. Nigdy nie robi czegoś w brew jej woli. Czasami zachowuje dziecinnie ale głównie jego zachowanie przypomina dojrzałego faceta. Który dba nie tylko o siebie ale także o innych.

Kiedy dowiaduje się prawdy, nie ucieka wręcz przeciwnie trwa przy niej i daje jej wielkie zrozumienie.

Pomimo, że je młodszy to traktuje ją tak jak zasługuje na to każdą kobieta. Sprawia, że czuje się wyjątkowa i pożądana.

Łączy ich głównie namiętność ale także wielkie wsparcie. Dużo rozmawiają i spędzają wiele czasu. Każde ich spotkanie jest przepełnione ciętym humorem ale także czułością. Tych dwoje jest dla siebie odskocznią ale to jak o siebie dbają i zawsze starają się pomóc, powoduje, że miłość to tylko kwestia czasu.

Autorka poruszą bardzo ważny i trudny temat. Przemoc. Nie zasługuje na nią nikt i nigdy nie powinna mieć miejsca. Autorka opisuje życie kobiety, która to przeżyła i stara się żyć dalej. Od zamkniętej i zniszczonej kobiety zmienia się w radosną i szczęśliwszą. Ale blizny nie tylko fizyczne ale przede wszystkim psychiczne zostaną na zawsze. A cała batalia z byłym mężem wszelkie raniące rozmowy I spotkania, sprowadzają ją na skraj emocjolany.

Autorka pokazuje, że życie takiej osoby jest straszne i ciężkie do wyobrażenia. Niestety ukazuje dramat nie jednej kobiety.

Książka jest pełna emocji i skrajnych uczuć. W jednej chwili czuje wielką radość i dumę z przemiany Adrianny. Cieszę razem z nią. Śmieje się. A w drugiej chwili jestem pełna złości i aż trzęsłam się ze złości, kiedy jej pożal się Boże, były mąż stawał na jej drodze. Miałam ochote go udusić.

Historia pokazuje jak ukochana osoba jest w stanie zniszczyć drugiego człowieka. Jak z pieknej i niezależnej kobiety zmienia się w wrak człowieka. Jak trzeba być wlaniętym, żeby tak kogoś traktować.

Pokazuje także ogromną walkę i siłę jaką posiada taka osoba, chcąca żyć tak jak dawniej a przede wszystkim walczącą o lepsze jutro nie tylko dla siebie ale także dla dzieci.

Pokazuje też, że każdy z nas jest wyjątkowy i piękny. Nikt nie ma prawa nam tego odbierać. Nikt.

Było wiele momentów przez które łamałam się i płakałam. To co ona przeszła było okropne. Ale jej uśmiech i zadziorny charakter, sprawiał, że moje serce rosło i łaknęło widzieć tylko taką wersję. A jej wsparcie w rodzinie, to jak była wspierana i kochana jest nieocenione. Było też zabawnie. Książka zawiera wiele ciętych rozmów i przezabawnych wypowiedzi.

A jedzenie i gotowanie to istny rarytas. Wszystko jest opisane z taką pasją, że nie można się oderwać od tego. Czasami miałam ochote skosztować tego wszystkiego, ale niestety pozostawało mi tylko marzenie.

Autorka stworzyła historię pełną bólu, strachu i budowaniu pewności siebie od nowa oraz o ciężkiej walce. Takie historie są ważne w naszym życiu. Otwierają oczy na pewne sprawy. Dzięki nim możemy wczuć się w życie osoby, która doświadczyła przemocy psychicznej i fizycznej. Możemy odczuć na sobie jej emocje. Możemy zobaczyć jak życie po takim piekle się zmienia. Każda nowa rzecz jest zarówno straszna ale i fascynują.

Kochani z całego serca polecam historię Adrianny, bo takie emocjonalne i trudne, są w stanie zostać na dłużej w sercach ale przede wszystkim otwierają oczy.

A autorka zasługuje na wielkie brawa, bo stworzenie tak ważnej historii i przedstawienie jej tak jak powinno to wielka sztuka. Z niecierpliwością czekam na kolejny tom.

11/10💔

Kat i ofiara, mężczyzna i kobieta, mąż i żona.

Pierwszym krokiem w walce o bezpieczeństwo swoje i najbliższych jest odejście od mężczyzny, który miał być wszystkim co najlepsze dla kobiety, a okazał się jej katem. I często ten jeden krok wystarczy. Tylko co zrobić jeżeli do mężczyzny nie dociera, że wszystko skończone, że już nic nie będzie takie jak kiedyś?

Adrianna walczyła o swoje i córki bezpieczeństwo. O szczęśliwe życie, na które zasługuje każdy człowiek. Ma kochającą rodzinę i przyjaciół. Są przy niej i wspierają na każdym kroku. Mówi się, że prawdziwych przyjaciół poznaje się w biedzie. Przyjaciele Adrianny są tymi prawdziwymi. Jest również Maks, szef kuchni, którego kobieta poznała pracując w Hiszpanii w restauracji wuja. Młody mężczyzna również stał się dla kobiety przyjacielem. A może kimś więcej?

Po powrocie do Polski, Adrianna poświęca się pracy i córce. I może się wydawać, że pociąg zwany życiem w końcu jedzie właściwym torem. Niestety w pewnym momencie zaczynają spadać kamienie, które mogą doprowadzić do tragedii, pociąg wypadnie z toru i spadnie do urwiska.

,,Lekcja hiszpańskiego 2" jest kontynuacją pierwszego tomu. Autorka i tym razem nie szczędzi czytelnikowi emocji. Po przeczytaniu pierwszej części byłam pewna, że moje serce poskłada się w całość. Teraz wiem w jak wielkim byłam błędzie.

Toksyczne związki często kończą się tragicznie. Dzięki autorce na okładce książki znalazły się numery telefonów, pod którymi maltretowane kobiety mogą uzyskać pomoc. A pamiętajmy, że jest to często wsparcie, które może im uratować życie.

,,Lekcja hiszpańskiego 2” Aleksandry Pakuły tak jak pierwsza część trafia na listę moich ulubionych książek.

Ada właśnie dowiedziała się, że jej były mąż poraz kolejny chce uprzykrzyć jej życie, tym razem jednak sprawa jest poważniejsza - chodzi o córkę Klarę. Jakie decyzje podjemie kobieta żeby ratować to co dla niej najcenniejsze? Na kogo będzie mogła liczyć?

Pierwszy tom serii autorka zakończyła w taki sposób, że czytelnik jak najszybciej chciał się dowiedzieć co będzie dalej!

Ada poraz kolejny będzie musiała stawić czoła swojemu byłemu mężowi, tym razem jednak Jakub uderzył w najczulszy punkt i kobieta będzie zmuszona podjąć radykalne kroki. Na szczęście będzie mogła liczyć na przyjaciół z Hiszpanii.

Autorka w umiejętny sposób pokazała tutaj przemianę Adrianny z ofiary, która musi walczyć o każdy dzień, w silną, pewna siebie i swoich racji kobietę.

W tej historii poruszany jest naprawdę ważna kwestia, dotyczącą przemocy psychicznej, fizycznej i manipulacji. Jak widać przy pomocy życzliwych osób i większej wiary w siebie i swoje możliwości wszystko jest możliwe, nawet pokonanie tyrana! Warto wspomnieć o Maksie, który w tych trudnych chwilach był ogromnym wsparciem dla kobiety, zostały też odkryte sekrety dotyczące jego osoby.

Mimo, że książka jest do głębi naznaczona smutkiem, bólem, cierpieniem i głęboka trauma opisywaną w przeżyciach Ady, daje nadzieję na lepsze jutro. Tą historia pokazuje, że mimo przeciwności losu, należy walczyć o siebie oraz swoich bliskich, a najważniejsza jest miłość, wsparcie i zapewnienie bezpieczeństwa.

Końcówka natomiast wprawia w osłupienie i mam nadzieje, że niedługo poznamy dalsze losy bohaterów!

"Lekcja hiszpańskiego2"  Aleksandra Pakuła

"Lekcja hiszpanskiego2" to kontynuacja losów  Adrianny Małeckiej.  Kobiety nad którą zarówno psychicznie jak i  fizycznie znęcał się jej mąż, Jakub. Po mimo  odejścia od niego, nie przestał  zatruwać życie kobiety. Postanowił odebrać jej wszystko  to co miała i kochała najbardziej.

Dużym wsparciem dla kobiety okazała się zarówno rodzina, przyjaciółki jak i  koledzy z pracy, zwłaszcza Maks. Z Maksem po krótkim romansie zawarła przyjaźń, zawsze mogła na niego liczyć. Mężczyzna ją wspierał i dodawał siły. Pomagał jej również w odbudowaniu właśniej wartości.

Myślałam, że w pierwszej części  los już wystarczająco skrzywdził Ade. Jednak w tej, drugiej, części okazało się, że autorka  przygotowała dla niej jeszcze więcej przykrych momentów.  Lecz nie myślcie, że książka ta składa się tylko z cierpień Adrianny.  Jest w niej również dużo humoru. Zwłaszcza pomiędzy  Ada i Maksem.  Ich dialogi bardzo często  wywoływały uśmiech na mojej twarzy. 

Zarówno w pierwszej jak i drugiej części bohaterowie  bardzo mi się podobali Młodzi mężczyźni, którzy potrafili być wyrozumiali i wspierający to rzadkość.

Adrianna  pomimo swoich  trudnych doświadczeń  nie poddała się i walczyła o to aby w końcu być szczęśliwa i kochana.   Przez całą książkę bardzo mi imponowała tym jaką jest, mimo wszystko, silną kobietą.

O mężu Ady natomiast nie chce się wypowiadać bo  za to co mam ochotę napisać na jego temat, mogliby  zablokować mi konto.  Jedyne co  o nim napiszę  to to, że nie powinien nazywać się mężczyzną.

Pani Aleksandra po raz kolejny  sprawiła, że czytałam jej książkę  z zapartym tchem. Przeżywając wszystko  razem z bohaterką. Jednak muszę przyznać, że i tym razem zakończenie mną wstrząsnąło i czuje się zdezorientowana.

Bardzo gorąco polecam przeczytać te książkę.I z niecierpliwością czekam na kolejną część, no bo przecież to nie może być  koniec historii Ady.  A za możliwość przeczytania jej  dziękuję wydawnictwu Muza

Mamy już czwartek i połowa miesiąca za nami, jak ten czas szybko leci🙆 Zaraz przyjdą święta, co będzie oznaczało, że tylko bliżej do wiosny.

Czekałam z wielką niecierpliwością na kolejną część "Lekcji hiszpańskiego", autorka zakończyła ją w takim kulminacyjnym momencie, że nie sposób było się doczekać. Zacznę od tego, co rzuca się na bardziej oczy, a mianowicie okładki. Pierwsza część, jak i druga są piękne, cieszą oko, ich kolory i grafika, świetnie ze sobą współgrają, dosłownie miód na moje oczy, jako książkowej sroki😍 Ciekawa jestem kolejnego tomu i w jakich będzie barwach🤔

W tej części Adrianna walczy z byłym mężem o prawo do opieki nad córką. Walka ta będzie niewyobrażalne ciężka, wręcz bez jakichkolwiek szans na wygraną, ale czy aby na pewno? Oprócz tego będziemy świadkami, co raz bardziej zacieśniającej się relacji Adrianny i Maksa, czy w końcu coś zaiskrzy między nimi i dadzą się ponieść uczuciu?

A teraz od początku, tak jak pierwszą część pochłonęłam, z kolei ta mi się dłużyła i troszeczkę wymęczyła poprzez główną bohaterkę. W pewnym momencie zaczęła mnie irytować jej postawa, która od początku postawiła się na przegranej pozycji i nawet nie próbowała walczyć o córkę. Dopiero po namowach bliskich, spięła pośladki i się ogarnęła. Wychodzę z założenia, że ten wyjazd do pracy za granicę, był jej wręcz na rękę. Tam mogła odciąć się od problemów, wyłączyć, myślę, że nie przesadzę, stwierdzając, że tam wręcz dobrze się bawiła i miło spędzała sobie czas, zostawiając problemy w domu.

Nie wiem, jak inni reagują na stres, ale wiedząc, że mogę stracić dziecko, nie miałabym głowy na seks i chodzenie do baru, moje myśli zaprzątałyby jedynie dziecko. Byłam nastawiona, że ta część będzie tylko i wyłącznie poświęcona walce o odzyskanie córki, a w prawdzie, było takich momentów nie wiele, więcej z pracy Adrianny przeplatające go się z jej migdaleniem się w łóżku z Maksem, chodzenia i śpiewania po barach. I to tyle z moich minusów😁

Oprócz tego, że nie podobało mi się kilka rzeczy, to i tak darzę tę serię wielkim sentymentem. To są wyjątkowe książki z przesłaniem, w których to główna bohaterka jest przykładem dla innych, aby odnaleźć w sobie odwagę, przeciwstawić się i powiedzieć sobie w końcu dość. Historia Adrianny powstała po to, aby otworzyła oczy i uświadomiła, że kobiety zasługują na szacunek i żadna nie powinna być poniżana przez drugiego człowieka, a tym bardziej przez bliską dla nas osobę.

Ogromnie się cieszę, że nie było tutaj takiego przesytu czochrania się czułkami przez bohaterów, jak to bywa zazwyczaj w erotykach. Tutaj, jeśli już się pojawiały sceny erotyczne, to wręcz przyjemnie się je czytało, autorka napisała je w wyrafinowanym i subtelnym stylu.

Kolejna część zapowiada się na mocną, po takim zakończeniu, które wmurowało mnie w fotel, wręcz nie przeszło mi nawet przez głowę, że sprawy tak się będą mogły potoczyć. Czuję, że trzeci tom będzie odbezpieczonym granatem, który wybuchnie w najmniej oczekiwanym momencie💥

Dziś przychodzę do Was z książką, na którą, jak wiecie, czekałam. A jest to

"Lekcja hiszpańskiego 2" autorstwa @aleksandra_pakula

Pewnie pamiętacie, że nie mogłam jednoznacznie określić co czułam po przeczytaniu pierwszej części i ciężko mi było ją ocenić.

Druga część częściowo rozwiała moje wątpliwości co do postrzegania bohaterów.

Maksa polubiłam, i to bardzo. Dla mnie ta postać od początku była spójna i wszystkie wydarzenia związane z nim z pierwszej części znalazły wytłumaczenie w drugiej.

Jeżeli chodzi o Adriannę, to tu mam zagwozdkę, gdyż pomimo szczerego współczucia ze względu na przeszłość dziewczyny, nadal nie potrafię jej rozgryźć. Gdy czytałam jej przemyślenia, wydawała mi się dość poukładana. Natomiat jej wypowiedzi i niektóre zachowania, szczególnie te w nerwach, strasznie mnie irytywały. Dlatego nadal pozostaje z mętlikiem w głowie jeżeli chodzi o tą bohaterkę. Nie potrafię się w nią wczuć.

Ale...

Nie jest to ani pierwsza, ani ostatnia książka, bohaterki której nie polubiłam, co wcale nie oznacza, że nie polubiłam książki.

Jest to historia o prawdziwym życiu i realnych problemach. Podobała mi się lekkość, z którą Autorka porusza tematy ważne i z jaką dokładnością opisała rodzące się uczucie pomiędzy Maksem a Adrianną. Podobało mi się, że były w tym emocje, a to uważam za najważniejsze.

Według mnie wszystkie męskie postacie bardzo Autorce się udały. Niestety nie mogę tego powiedzieć o damskim gronie. Podobała mi się różnorodność i barwność postaci drugoplanowych, w szczególności pokazane stosunki przyjacielskie i relacje rodzinne.

Zakończenie tej części znowu okazało się bombą.

Po raz kolejny jestem zaintrygowana i ciekawa jaki będzie finał tej historii.

Mam nadziej, że nie będziemy musieli długo czekać.

Aleksandra Pakuła ponownie sprawiła, że całkowicie przepadłam w stworzonej przez nią historii. Swoim bardzo sugestywnym stylem daje poczuć targające bohaterami emocje i piekło, jakie przeżywała Adrianna będąc z Jakubem w związku.

To bardzo przejmująca, pełna bólu i cierpienia opowieść o budowaniu życia na nowo, ale też o zaufaniu, przyjaźni i wybaczaniu, zwłaszcza sobie, wychodzenia z roli ofiary i uwierzenia w swoją wartość. Autorka pokazuje, jak ważne jest wspierające środowisko, dzięki któremu można na nowo uwierzyć w siebie. Jednocześnie uświadamia słabość systemu prawnego w Polsce, które nie potrafi pomóc osobom pokrzywdzonym przez tyrana i sprawiedliwie osądzić sytuację. Ofiara bardzo często pozostaje sama ze swoimi problemami, dopóki nie wydarzy się jakaś tragedia.

Druga część dorównuje swojej poprzedniczce pod każdym względem a nawet ją odrobinę przewyższa, ze względu na bogactwo emocji, jakie przelewają się niemal w każdym rozdziale. Walka o siebie, swoje życie i o prawo do córki dostarczają tak wielu wrażeń, że nie sposób czytać o tym spokojnie. Wielokrotnie zostałam zaskoczona rozwijającą się sytuacją a apogeum osiągnęły w finałowym akapicie, po którym trudno było mi zebrać myśli. Zakończenie pozostawiło mnie w takim emocjonalnym zwieszeniu, że z niecierpliwością oczekuję kontynuacji. Mam nadzieję, że nastąpi ona bardzo szybko.

Cała recenzja: Oaza Recenzji

Adrianna po wydarzeniach jakie zafundował jej były mąż Jakub próbuje dojść do siebie. Szuka siły, która pomoże jej stanąć do walki o córkę i własną godność. Przy kobiecie trwa Maks, który ofiarowuje jej swoją przyjaźń i zrozumienie. Mierzy się z koszmarami i powracającymi retrospekcjami z przeszłości. Jakie okrucieństwo wobec niej wymyśli Jakub? Czy Ada stanie się z powrotem silną kobietą i przerwie ten krąg bólu? Czy dostrzeże wokół niej są ludzie, którzy nie pozwolą jej upaść, a gdy już tak się stanie podadzą jej rękę?

„I lubię to, jak się przy nim czuję. Bo to jedyny moment, kiedy staję się kimś więcej, jakbym była najważniejszą, najpiękniejszą i najbardziej seksowną kobietą na tej planecie. To zaskakujące, bo nie przypominam sobie, bym kiedykolwiek czując to wszystko przy kimś innym, była równocześnie tak bardzo spokojna i bezpieczna,”

W tym tomie autorka skupiła się na budowaniu pewności siebie, na akceptacji i poczuciu wartości. Ada w końcu dostrzega, że nie jest sama, że nie musi ciężaru doświadczeń dźwigać tylko na swoich barkach. Podobał mi się moment, w którym pozwala sobie wreszcie na wyrzucenie tych emocji z siebie. Mimo, że ta część wydaje się spokojniejsza to zupełnie skradła moje serce. Nikt nie powinien się mierzyć sam z przemocą nie tylko fizyczną, ale też psychiczną, który zabija w duszy radość. Ada wyleczyła ciało, ale jej psychika jest pełna blizn i niezagojonych ran. Maks jest jej nośnikiem szczęścia. To co ich łączy to układ oparty na przyjaźni i seksie. Coś co miało być tylko przygodą odmienia ich oboje… Nie zdradzę Wam więcej… Jednak @Aleksandrapakula dlaczego ta historia kończy się w takim momecie? Oczekuję ciągu dalszego, bo tu jeszcze wiele się może zdarzyć

Po rewelacyjnym pierwszym , debiutanckim tomie "Lekcji hiszpańskiego" z niecierpliwością czekałam na więcej. Po prostu musiałam wiedzieć co dalej z Adą, jej życiem, rodziną , przyjaciółmi, Maksem i co w końcu stanie się z tym potworem - Jakubem.

Aleksandra Pakuła napisała kolejny świetny tom książki o tak szerokim wachlarzu emocji, że nie można się od niej oderwać, chce się czytać bez końca , angażując w relacje bohaterów. Książka nie taka typowo o miłości, nie standardowy romans czy erotyk. Jest dawka namiętności, zmysłowości jednak nie dominuje to w żadnym z tomów. A więc o czym jest ta książka ? O kobiecie , która pokazuje z jak trudnych sytuacji i dramatów życiowych można się podnieść jeśli ma się wokół siebie właściwych ludzi, jeśli ma kto podać te pomocną dłoń i dać nadzieję, że jutro będzie lepiej. W sumie chyba tak to można ująć najlepiej :)

Poprzedni tom skończył się w takim momencie ,że Ada jest na skraju załamania. Jakub , żeby tylko jak najbardziej zatruć jej życie , odbiera jej córkę. Kobieta nie czuje się na siłach by o nią walczyć, nie wierzy , że ma szansę żeby odzyskać małą , bo wie jakie znajomości ma jej były mąż i do czego jest zdolny. I tu dzieje się coś pięknego. Przyjaciele i rodzina Ady nie próżnują i ponownie pokazują jej , że jest w stanie mu się postawić. W tej książce możemy obserwować jak z rozdziału na rozdział ta z pozoru pokonana kobieta odzyskuje wiarę w siebie i przestaje wierzyć w to co wpajał jej toksyczny były partner . A ja miałam chyba więcej satysfakcji od niej za każdym razem gdy mu się stawiała.

Walka między Adą, a jej byłym toczy się praktycznie cały czas i nie raz miałam łzy w oczach współczując tej kobiecie. Zapewne wiele kobiet czytając tę książkę będzie mogło się z nią utożsamić i to niestety przeraża. Fakt, jak wielu jest takich Jakubów, dla których wszelkie formy znęcania się nad kobietą którą rzekomo kocha , przynoszą im samą satysfakcję.

Mimo , że główny wątek jest nieco przygnębiający i trudny, nie jest to książka ponura i depresyjna. Wręcz przeciwnie. Klimat Hiszpanii działa cuda , czuć go prawie, że na każdej stronie, jak i nie raz zapachy zachwycających potraw , których liczne opisy serwuje nam autorka . Ale też i bohaterowie , ich dialogi , przekomarzania czy nawet kłótnie, potrafią doprowadzić do ataków śmiechu i wierzcie mi, że mało która książka bawiła mnie tak jak właśnie ta.

Oczywiście nie ulega wątpliwości, że Jakuba nie polubiłam, jednak jest bohater , który mnie tu oczarował i z rozdziału na rozdział byłam coraz bardziej zauroczona Maksem . On jest po prostu cudowny. Poznajemy go w tym tomie nieco bliżej, jego sekrety i ...uczucia . Jakie ? Rozmaite ;) Przekonacie się jak przeczytacie . A nie tylko warto, po prostu trzeba !!

Jestem zachwycona tym tomem, nie wiem czy nie podobał mi się nawet bardziej niż pierwszy . Jest po prostu cudowny i zakończenie mnie tak zszokowało, że do tej pory nie mam pojęcia co o tym wszystkim myśleć. Sprawdźcie sami co ta Olka nam na koniec odwaliła . Wierzę, że książka zachwyci każdego tak jak mnie.

Polecam gorąco

Czy dajecie autorom kolejne szanse? Przyznam szczerze, że u mnie zależy to od wielu czynników. Jeśli poprzednia część książki bądź wcześniejsze spod tego samego pióra były totalnie nie w moim stylu, nie podobało by mi się w nich zupełnie nic- to z pewnością nie miałabym ochoty dalej czytać jej/jego twórczości. Tak więc przyznaję się, że pierwsza część ,,Lekcja Francuskiego” nie porwała mnie, nie polubiłyśmy się z główną bohaterką i irytowało mnie jej zachowanie. Ale nie była to aż taka kiepska przygoda, żebym nie miała ochoty sięgnąć po kolejny tom. Więc sięgnęłam, chciałam się dowiedzieć czegoś więcej, może zrozumieć postępowanie głównej bohaterki i spojrzeć na nie z innej perspektywy. Czy mi się podobało, zerknijcie na opinię.

Adrianna Małecka nie ma łatwego życia, związała się z mężczyzną, który okazał się, nie boję się określić go mianem psychopaty. Z początku szaleńcza miłość, ślub dziecko i sielanka, która trwała zaledwie rok. Po tym czasie nie było już rodzinny jak z seriali telewizyjnych, rzeczywistością stał się strach, przemoc zarówno ta psychiczna jak w fizyczna. I tak trwała dzień za dniem przy swoim oprawcy, gotowa stawiać czoła i podstawiać policzka za każde krzywe spojrzenie czy niepowodzenie męża w pracy. Dnie ubywały, blizn na ciele i w psychice pojawiło się tyle, że Adrianna gubiąc samą siebie straciła resztki godności, szacunku oraz chęci do normalnego, innego życia.

Sytuacja ta była codziennością, aż odnalazła wsparcie w przyjaciółce, i to ona pomogła jej stanąć na nogi, rozpocząć wszystko od nowa uwalniając się od toksycznych relacji z mężem. Mąż Adrianny jak na ustawionego prawnika przystało posiadał znajomości praktycznie wszędzie, i ta mogła sobie tylko wymarzyć o rozwodzie z jego winy czy odebraniu mu praw rodzicielskich. Jakby tego było mało, zażądał od byłej żony comiesięcznych alimentów na rzecz samego siebie, cóż… mając takie znajomości nie trzeba się dużo wysilać, żeby puścić kogoś z torbami. Adrianna nic nie mogąc począć w tej sytuacji zmuszona była wyjechać do Hiszpanii, żeby zarobić cokolwiek na życie swoje i dziecka, oraz opłacić byłego męża. Tam nawiązuje relacje z Maxem, który jest kucharzem w restauracji i każda kolejna rozmowa bardzo ich do siebie zbliża. Były mąż jednak nie daje za wygraną, postanawia żonie odebrać prawa rodzicielskie, zemścić się i nie cofnie się przed niczym i sprawi, żeby jej życie zaś było jednym wielkim koszmarem.

Przyznaję, z początku nie rozumiałam dlatego kobieta daje się tak poniżać i traktować. Dlaczego przez tyle lat służy jako worek treningowy, ociera łzy, chowa pod golfem siniaki i żyje dalej jak gdyby nigdy nic. Dopiero rozważania, które prowadziła z Maxem i opowiedziała mu co czuje i co przeszła dopiero uświadomiły mi, że to nie takie proste. Po prostu spakować się i wyjść. Uświadomiła mi, że próbowała, ale była po prostu bezradna. Moja nienawiść do Tomka czyli byłego męża Adrianny wzrosła dwukrotnie w tej części. Nie zważając na krzywdę jaką mógł zrobić dziecku, dla własnych pobudek i chorych przekonań uznał, że zniszczy byłej żonie życie. To ON był w tej sytuacji przecież pokrzywionym, a ona to niewdzięcznica, która nie doceniała jego troski i ciężkiej pracy. Skoro ona nie chce być z nim to nie będzie z nikim innym, a ON już o to zadba…

Książka wciągnęła mnie od pierwszej strony i z ogromnym zaciekawieniem ale i strachem czytałam każdy kolejny rozdział martwiąc się i przeżywając razem z nimi emocje. Widać, że rodzina i przyjaciele oraz także Max to osoby na których Adrianna może bezwzględnie polegać. Bohaterce mocno kibicowałam przy każdym starciu, zetknięciu się z mężem psychopatą i widać było, że małymi kroczkami stara się oddzielić przeszłość kreską i chce znaleźć w sobie siłę. Mam nadzieję, że trzeci tom będzie petardą, zwieńczeniem historii Adrianny i mam także nadzieję, że ta jej przygoda hiszpańska będzie trwała i, że wreszcie zazna szczęścia u boku mężczyzny, na którego jak najbardziej zasługuje.

Jakub nie zamierza dać Adriannie spokoju. Rozwód, który wzięła kobieta, miał być końcem koszmaru, jaki jej zgotował, niestety nie jest. Kolejnym ciosem jest zabranie ich córeczki Klary i wystąpienie do sądu o odebranie kobiecie praw rodzicielskich. Adrianna jest załamana, czuje, że przegrała, że nic nie może zrobić, że dalsza walka nie ma najmniejszego sensu. Poddaje się, dręczą ją koszmary, nie radzi sobie ze wspomnieniami, które przychodzą do niej każdej nocy. Jednak nie jest z tym wszystkim sama. Dzięki pomocy wujka zaczyna widzieć szansę na lepsze jutro. Co prawda na rozprawie sąd przyznaje prawa opieki jej byłemu mężowi, ale wie, że za trzy miesiące, kiedy skończy pracować w Hiszpanii, ma realne szanse na odzyskanie córki i zamierza zrobić wszystko, aby to się udało.

Kolejne miesiące spędza na pracy w restauracji wujka, rozmowach telefonicznych z córeczką, spotkaniach z Maksem, które nierzadko kończą się namiętnym seksem. Kobieta pomału się przed nim otwiera, pozwala mu się poznać, opowiada o przeszłości, o koszmarze, jaki przeżyła. Adrianna poznaje jego historię, która również nie należy do łatwych i szczęśliwych. Zaczynają znaczyć dla siebie więcej, niż by chcieli, jednak to niewiele zmienia. Po trzech miesiącach nadchodzi pora na powrót do Polski i walkę z byłym mężem, która nie będzie łatwa. Czy kobieta sobie poradzi? Czy odzyska córeczkę? Czy uwolni się od byłego męża? Czy to, co połączyło ją i Maksa ma szansę na dalszy ciąg?

Na tę książkę czekałam z niecierpliwością. Pierwszy tom mnie zachwycił, a drugi okazał się tak samo rewelacyjny. Historia, jaką znajdziemy w książce, jest pełna bólu, cierpienia. To historia kobiety, która co prawda się rozwiodła, ale na tym nie skończył się jej toksyczny związek, a były mąż nadal się nad nią znęca, głównie psychicznie. To opowieść o podnoszeniu się, nadziei, walki nie tylko o siebie, ale również o własne dziecko, o bezpieczną przyszłość, o szczęście. Mnie bardzo się podobała, a podczas czytania towarzyszyło mi wiele emocji.

Adrianna pomału się zmienia, staje się silniejsza, odporniejsza psychicznie. Spotkała na swojej drodze ludzi, którzy pozwolili jej uwierzyć w siebie, w to, że jest wiele warta. Mnie osobiście ta zmiana bardzo się podobała i mocno jej kibicowałam, aby Jakubowi nie udało się ponownie jej „złamać”.

W tym tomie poznajemy również bliżej Maksa i jego przeszłość. Nie zdradzę wam za dużo, musicie sami to odkryć. Powiem tylko tyle, że kiedy poznałam, co ON przeżył, zaczęłam rozumieć pewne jego zachowania. Jest bohaterem, którego nie da się ocenić, nie poznając jego przeszłości.

„Lekcja hiszpańskiego 2” to wspaniała historia pokazująca wielką przemianę kobiety, która pomału podnosi się po toksycznym związku, jaki zafundował jej były mąż. Zdecydowanie polecam.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - [Adres usunięty]

„Nie życz jej tak źle. Oby nie! Oby nie trafiła nigdy na takiego [motyla nóżka], co w niej to zgasi. Ma pierdolca w oczach i powinna sobie znaleźć, kogoś, kogo to nie będzie przerażać i nie poskromi w niej tego.”

Niestety nie zawsze da się przewidzieć tego co szykuje dla nas życie i los. Ani tego kim tak naprawdę okaże się osoba którą kochamy. W przypadku Adrianny jej mąż po pewnym czasie pokazał swoją prawdziwą twarz – twarz kata. Jedyny pozytyw dla niej ich związku to córka. W tej części poznajemy dokładniej historię Adrianny i Maksa. Oraz widzimy jak kobieta staje się silniejsza, odważniejsza i znowu odnajduje w sobie ogień i tego „pierdolca w oczach”. Zaczyna akceptować siebie taką jaka jest. Nowe życie które rozpoczęła jest tym czego potrzebowała żeby się podnieść, ale niestety każda rozmowa z byłym mężem wykańcza ją emocjonalnie i psychicznie. Tak jak nie równa walka o córkę. Dzięki Maksowi, rodzinie i przyjaciołom wie, że nie jest sama. Mężczyzna traktuje ją zawsze z szacunkiem i pokazuje jej jak piękną i wartościową jest kobietą, oboje coraz bardziej otwierają się na siebie i wyznają męczące ich demony. Więź między tą dwójką jest coraz mocniejsza i nawet nie zauważają kiedy to co czują to tak naprawdę jest miłość. Miłość którą boją się wyznać, a która mogła zapobiec tragedii.

Mimo, że jest tu humor, cięte riposty i można się pośmiać. To tak naprawdę nic w porównaniu z bólem, strachem, brutalnością, tragedią, poczuciem bezradności, złością, gniewem i łzami które tak jak w pierwszej części tak i w tej powalają czytelnika. Ta książka wyciśnie z was wszystkie emocje, bo gdy skończycie ją czytać będziecie się czuć wyprani z emocji. Po raz kolejny Aleksandra Pakuła mnie złamała. Stworzyła prawdziwą historię w której nie owija w bawełnę. Każda postać jak i sytuacje w tej historii są prawdziwe, bo wszędzie za ścianą, w domu obok, piętro wyżej lub niżej może znaleźć się kat i jego ofiara. Która wierzy w jego zmianę i puste przeprosiny, ale w końcu przyjdzie taki czas i ona przejrzy na oczy, znajdzie w sobie siłę i odejdzie. Tylko pozbieranie się po takim piekle jest trudne i wymaga dużo pracy. Postać Adrianny podziwiam bo znalazła w sobie tą siłę, ale serce mi pękało gdy czytałam co jej się przydarzyło. Za to postać byłego męża dosłownie doprowadza mnie do furii, ten facet to nie facet to gnida która już od dawno powinien wąchać kwiatki od dołu. Tak dałam upust swojej złości. Wybaczcie.

I tak jak moje serce zostało złamane i rozpadło się na drobne kawałeczki na zakończeniu pierwszej części. Tak tu powoli się sklejało, bo już myślałam że wszystko zmierza w dobrym kierunku, to niestety znowu na koniec zostałam szybko sprowadzona na ziemię, a moje serce po raz kolejny rozpadło się na drobne kawałki. Nic innego mi nie pozostaję jak czekać na kolejną część, a tą gorąco polecić. Tylko najpierw przeczytajcie pierwszą.

Poznajemy dalsze losy Adianny. Rozpoczyna się walka o dziecko.

Jakub jej były mąż nie odpuszcza i ciągle o sobie przypomina.

A Maks pozwala bohaterce cieszyć się z życia i zapomnieć o przeszłości.

Również w tym tomie Poznajemy bardziej Maksa. Jego przeszłość i historie.

Książka zaczyna się pięknym przekazem ❤️ A dalej jest już tylko piękniej. Ja w stylu autorki jestem zakochana i w życiu bohaterki pomimo wszystko. Wracają koszmary i obrazy z przeszłości które są brutalne i da się wyłonić łezkę czytając. Mamy chwilę zapomnienia radości i zabawy więc można się pośmiać i odpłynąć w lekturze. Ale nic nie trwa wiecznie i nagle wszystko się burzy i wkracza Jakub.

Moje serce się raduje bo Autorka nie pomyślała nawet by wplatać tu mafię więc ja się cieszę. Mamy historie kobiety po przejściach więc książka opowiada o prawdziwych problemach które nie jedna kobieta doświadcza.

Styl autorki jest tak przyjemny i lekki ze przez książkę się płynie.

A jedyne czego mogę się czepić to że chce więcej Jakuba i jego chorych akcji oraz to że nie można książki kończyć w takim momencie. Niedosyt to mało powiedziane ta książka powinna mieć kolejne 400str i mogłaby się nie kończyć. Ja polecam z całego serca bo dla mnie emocje przy czytaniu to najważniejsza rzecz a tutaj ich nie brakuje.

Dla sprawcy akt przemocy trwa kilka sekund, dla ofiary ciągnie się do końca jej życia. Ta książka to głos kobiet, które nigdy go nie mogły mieć.

Ślady przemocy fizycznej i psychicznej jakiej Ada doznała ze strony męża są nadal widoczne. Dziewczyna jeszcze nie uporała się z traumą. W nocy nawiedzają ją koszmary które przypominają o bolesnych momentach. Tęskni za córką. Dodatkowym stresem jest zbliżająca się wielkimi krokami rozprawa. Na szczęście ma wokół siebie mnóstwo życzliwych ludzi którzy wspierają ją w tych trudnych chwilach. Największym wsparciem okazuje się Maks któremu Ada postanowiła zaufać i opowiedzieć o przeżyciach jakie zafundował jej były mąż. Jak zareaguje Maks na historię Ady? Czy ich relacja przetrwa nadciągający huragan?

Pamiętam jak czytałam pierwszy tom „ Lekcji hiszpańskiego”. Jakie emocje mi przy tym towarzyszyły. Jak wstrząsnęła mną historia Adrianny. „Lekcja hiszpańskiego 2” jest bezpośrednią kontynuacją i trzyma wysoki poziom poprzedniczki. Emocje towarzyszące mi poprzednio pojawiły się również tu. Cudownie było ponownie wejść w stworzony przez autorkę świat. Poczuć ciepły klimat Hiszpanii oraz smaki i zapachy rozchodzące się po Ahorze. Zobaczyć co nowego u chłopaków. Pośmiać się z ich żartów. Poobserwować jak rozwija się relacja Ady i Maksa. Poznać historię jego życia. Śledzić jak ze strony na stronę Adrianna staje się silniejsza, pewniejsza siebie.

Historia Adrianny wstrząsa i zmusza refleksji. Jak wiele jest kobiet tkwiących w toksycznych związkach? Jak wiele jest kobiet bitych i poniżanych które żyją ze złudnym przekonaniem że partner się zmieni? Jak wiele kobiet żyje w koszmarze ograniczonym czterema ścianami i są w tym same bo boją się lub wstydzę o tym komukolwiek mówić? Takich kobiet jest mnóstwo.

Książka Aleksandry Pakuli uświadamia że nie ważne czy partner uderzył tylko raz czy znęca się od wielu miesięcy, lat. Na agresję nie wolno się godzić. Nigdy. Uświadamia też jak ważne i niezastąpione jest wsparcie drugiego człowieka. Jak wiele daje rozmowa o problemach. Nie bójmy się prosić o pomoc i nie bądźmy ślepi i nieczuli na krzywdę innych.

Zakończenie książki zaostrzyło mój apetyt na kolejny tom. Jestem ciekawa co też autorka wymyśli. Polecam z całego serca ❤️.

"Lekcja hiszpańskiego 2" autorstwa Aleksandry Pakuły to kontynuacja historii Adrianny i Maksa. Ich poprzednie losy spotykamy w książce pt. "Lekcja hiszpańskiego". Adrianna próbuje wyrwać się z przeszłości. Trudne życie z Jakubem, jej byłym mężem, odcisnęło na niej wyraźne piętno. Obsesyjna miłość Jakuba i potrzeba sprawowania kontroli nad Adrianną rozkręcają niekończącą się spiralę prześladowania i przemocy. Kobieta stoi przed niebezpieczeństwem utraty tego, co jest dla niej najcenniejsze. Jakie okrucieństwo wymyśli tym razem jej były mąż?

Po raz kolejny spotykamy się z idealnym opisem toksycznej relacji i bólem zadawanym przez najbliższe osoby. Myślę, że jest to bardzo powszechny i spotykany problem. Pomimo trudnych spraw poruszonych w tej książce, autorka ma ciekawy styl pisania i myślę, że nawet lepszy niż w poprzedniej części. Miałam wrażenie, że tym razem mieliśmy mniej zbędnych opisów. Być może pani Aleksandra dopiero się rozkręca i dostaniemy już niedługo prawdziwą perełkę. W "Lekcji hiszpańskiego 2" bardzo uderzyła mnie naiwność głównej bohaterki. Nie wiem, czy Adrianna była taka w pierwszej części, czy nie zwróciłam na to uwagi, ale w części drugiej zachowuje się dziecinnie, jak nastolatka. Obraża się o byle co, często płacze z niewiadomego powodu. Na pewno relacja z Jakubem źle na nią wpłynęła, ale ciężko się to czyta. Dlatego też główna bohaterka w tej części dostaje ode mnie minus.

Wścieka się na Maksa, nazywając go małolatem, płacze i sekundę po tym lądują w łóżku. Właściwie, co do scen łóżkowych, również było ich ciut zbyt dużo, a przez to, według mnie, relacja tej dwójki stawała się bardzo pusta i wyłącznie cielesna. Natomiast sporym plusem są zaskakujące akcje, w których występuje Jakub. W tej części jeszcze bardziej zachowuje się jak psychopata co dodaje smaku do całej historii. Mam nadzieję, że autorka nieustannie będzie nas zaskakiwać. Jak mówiłam, do gustu najbardziej przypadła mi relacja Adrianny i jej byłego męża. Wtedy moje serce przyspiesza i nie mogę doczekać się co będzie dalej! Gdyby nie irytująca główna bohaterka i jej znajomość z kochankiem (wyglądająca jak pary nastolatków), książka byłaby idealna! Brakowało mi dojrzałości w romansie głównych bohaterów, ale nie skreślam tej książki. Daję jej 6/10, bo były świetne momenty, które zapadły mi w pamięci.

„-Nie czuję się naga bez ubrań – oznajmiam ledwie słyszalnym głosem- ale czuję się naga, gdy obnażasz moje słabości…

Zawsze tak uważałam. Ludzie zdejmują ciuchy i uprawiają seks co chwilę, tylko że zrzucanie przed kimś majtek nie świadczy o intymności czy bliskości. Rozebranie się przed drugą osobą ze swoich lęków, słabości czy wstydliwych wspomnień to prawdziwa nagość. Nie ma trudniejszej sztuki niż otwarcie swojej duszy, odkrycie własnych kart, ukazanie siebie czarno na białym, bez ukrywania się pod szczelnym pancerze”.

💙💙💙

 „Lekcja hiszpańskiego 2” autorstwa Aleksandry Pakuły to kontynuacja książki o tym samym tytule, czyli „Lekcja hiszpańskiego”.

Mnie pierwszy tom bardzo się spodobał. Był niekiedy zabawny oraz rozczulający, ale także poruszał ważny temat, jakim jest przemoc psychiczna i fizyczna w stosunku do kobiet. W tej części mamy kontynuację tego wątku.

Dostajemy jednak dokładniejszy opis tego co Adrianna doświadczyła z ręki byłego męża, który jest typowym przykładem zadufanego w sobie mężczyzny, który uważa, że wszystko będzie mu uchodzić na sucho nawet przemoc wobec żony. Niestety pokazuje to nam, że w naszym społeczeństwie tacy ludzie często za sprawą pieniędzy na długo potrafią unikać sprawiedliwości. Chciałabym wierzyć, że każda kobieta ma, w sobie tyle siły co nasza bohaterka jednak niestety jestem świadoma, że wielu kobietą nie udaje się uciec z takich związków i to jest smutne. 

W tej części autorka także wyjawia co nieco o przeszłości Maksa. Pozwala nam to lepiej zrozumieć jego postać. 

Co do relacji między bohaterami to zdecydowanie się rozwinęła. Zaczynają tworzyć związek, mimo że sami jeszcze nie zdają sobie z tego sprawy. Zarówno Ada jak i Maks tworzą parę zupełnie inną, niż miałam, okazje obserwować czytając, książki o podobnej tematyce jednak bardzo mnie to cieszy.

Jakoś ta dwójka, mimo różnicy wieku pasuje do siebie idealnie. Mogłabym czytać o nich bez końca. Jestem, bardzo zadowolona z lektury dlatego nie powinno was zdziwić, że jak najbardziej zachęcam was do czytania.  

Polecam.

Drugi tom serii, który opowiada o życiu Adrianny Małeckiej- kobiety, która mierzy się z bolesna przeszłością osoby maltretowanej przez męża. Niestety, to co wydaje się przeszłością, może być zagrożeniem dla teraźniejszości... Jakub, były mąż znowu uderza i to tam, gdzie najbardziej zaboli.

Czy Adzie uda się uchronić córeczkę przed planami jej ojca? Czy serce Ady wytrzyma kolejne okrucieństwa byłego męża?

Po przeczytaniu tomu pierwszego, wiedziałam, że muszę poznać dalsze losy Ady, Maksa i (mendy) Jakuba. Mam nawet nieodparte wrażenie, ze tom drugi podobał mi się jeszcze bardziej niż pierwszy ( o ile to w ogóle możliwe😉 )

Hiszpania. Urokliwe opisy, piękna, słoneczna pogoda i cudowne jedzenie. Autorce udało się, tak jak w pierwszej części stworzyć wyjątkowy klimat. Od samych opisów dań, wypieków przybyło mi ze dwa kilo😁🙊 Ale, nie cała akcja książki dzieje się w pięknej Hiszpanii, spory jej fragment rozgrywa się w naszym rodzimym kraju. Do tego jeszcze dodajcie pełne sarkazmu i humoru dialogi oraz grono przyjaciół, które stało się rodziną.

W tej odsłonie Autorka postanowiła bardziej zapoznać czytelników z historią Adrianny- pojawiły się fragmenty okrutnych wspomnień, z którymi mierzy się kobieta. Fragmenty pełne bólu, nienawiści i znęcania mężczyzny, który miał być bezpieczną przystanią, a okazał się katem. Dodatkowo poznajemy spojrzenie Ady na ich związek, który był bardzo toksyczną relacją, z której nie potrafiła się wyrwać. Każde zdanie, każde słowo raniło moje serducho💔

Co do samej Ady... Hmmm... momentami strasznie mnie ta dziewucha irytowała swoim niezdecydowaniem i irracjonalnymi wybuchami, ale wtedy mówiłam sobie STOP! i próbowałam postawić się w jej sytuacji. Starłam się ją zrozumieć i dotarło do mnie, że osoba, która ma za sobą takie przeżycia, która żyje w ciągłym stresie i niepewności jest chwiejna emocjonalnie. Wiec, rozumiem i trzymam za nią kciuki.

Zapewne każdy, kto czytał tom pierwszy zastanawia się, a co z Maksem? No, Maks jest i wytrwale trwa przy Adzie. Bardzo mi imponował tym, że pomimo młodego wieku zachowywał się spokojnie, cierpliwie i przemyślanie. Ale przede wszystkim był! I to ta obecność jest najważniejsza. Maks... taaak, słodziutki, aż do schrupania, kochany, cudowny, ale gdy jest potrzeba to potrafi dać w zęby. Ach, aż się rozmarzyłam... A jest nad czym, bądź nad kim. A w sumie to jedno i drugie 🤷‍♀️🙈😉

,,Lekcja hiszpańskiego 2" to opowieść o kobiecie, która każdego dnia walczy o lepsze jutro. Walczy ze światem, w którym jest były mąż psychopata- szydzący, obrażający, mściwy i zadający ból zarówno ten psychiczny, jak i fizyczny. Walczy ze swoją traumą, złymi wspomnieniami, które czekają w mroku, by zaatakować zupełnie nieoczekiwanie. Walczy o to, by poczuć spokój, którego tak bardzo potrzebuje. I ja jej tego spokoju życzę z całego serca❤

Być może trzeci tom serii tchnie w Adę ten spokój. A nam czytelnikom wyjaśni parę tajemnic, sekretów z przeszłości...

Jednego jestem pewna- po takim zakończeniu, jakie zafundowała Autorka, będzie się sporo działo i nie pozostało mi nic innego niż czekać...

Przemocy domowej doświadcza wiele kobiet na całym świecie i ma ona wiele twarzy. Bite, poniżane, gwałcone i zastraszane, traktowane w nieludzki sposób tracą resztki godności, godząc się z czasem taką codziennością. Niewielka liczba pań odnajduje w sobie siłę, by wyrwać się z piekła, które zgotowała im najbliższa i najukochańsza osoba. Jednak destrukcyjna musztra, zostawia trwałe ślady nie tylko w sercu i duszy, ale także i w psychice.

Ta książka porusza właśnie ten temat. Przybliża nam obraz kobiety, która przeżyła piekło i tylko cudem wyswobodziła się z rąk tyrana i kata. Jednak czy aby na pewno? Chorobliwa obsesja byłego męża nie daje spokoju Adrianie, który nawet po rozwodzie, doskonale wie jak uderzyć, by kobieta odczuła to najdotkliwiej. To nękanie wydaje się nie mieć końca i wyniszcza bohaterkę od środka.

Na szczęście nie jest sama. Wspiera ją rodzina i przyjaciele, którzy nie pozwalają jej stoczyć się w otchłań rozpaczy i bezsilności.

Chociaż walka z okrutnym małżonkiem wydaje się przegrana już na samym starcie, to kobieta rozpoczyna batalię, próbując odzyskać to co dla niej jest najcenniejsze.

Autorka w cudowny sposób opisała nam życie Ady, jej powolną wewnętrzną przemianę, walkę z duchami przeszłości i wiarę w siebie, w swoją kobiecość. Ta powieść nie jest kolejną banalną, romantyczną historyjką, tylko głosem wszystkich kobiet, które nie mają siły by walczyć.

Przyznam się wam, iż znany jest mi ten temat, bo ostatnio czytam wiele o przemocy w rodzinie. Jednak ta lektura otworzyła mi oczy i poszerzyła wiedzę na ten temat. Gdy poznawałam historię bohaterki, to poczułam ogromną niemoc, było mi jej tak strasznie żal. Serce mi pękało a łzy kąpały mocząc strony książki. Jeszcze nie mogę pojąć, jak ktoś, kto niby kocha, jest zdolny do tak haniebnych czynów. Dla mnie ten człowiek zalicza się do czubków i powinien znaleźć się w zakładzie chorób psychicznych.

Kochani, uważam, że powinniście przeczytać tę pozycję. Oprócz ogromu emocji i wzruszeń czekają was też zabawne momenty, dialogi pełne ciętych uwag i ripost, w których śmiałam się w głos.

Mimo trudnego tematu przez powieść się po prostu płynie.

Zakończenie wywróciło mnie z równowagi i zaskoczyło totalnie. Nasza droga pisarka wiedziała kiedy podrzucić bombę z opóźnionym zapłonem. Nie pozostaje nic innego tylko uzbroić się w cierpliwość i z wielkim mętlikiem w głowie czekać na część trzecią. Szczerze polecam. „Lekcja hiszpańskiego 2” jest genialna, dużo się tu dzieje i nie ma szans na nudę. Czego chcieć więcej.