Ławeczka pod bzem (pocket)

[Adres usunięty]

Przy każdej możliwej okazji ogłaszam, że jestem ogromną fanką literatury polskiej - to właśnie po nią sięgam najczęściej. Jednak przez mocno ograniczoną ilość czasu wolnego, mam jeszcze spore zaległości na tym polu, które staram się sukcesywnie nadrabiać. Tym razem udało mi się poznać twórczość Agnieszki Olejnik - prawdopodobnie to dopiero początek mojej przygody z jej powieściami.

Kiedy Iga i Agata wypełniają kupony Lotto, nie mają pojęcia, że niebawem szczęście uśmiechnie się do jednej z nich. Ogromna wygrana wiąże się z koniecznością utrzymania tego w tajemnicy, aby nie stać się głównym celem różnorodnych złodziejaszków. Nie jest to proste, kiedy nie można pisnąć słowem nawet najbliższym, co powoduje mnóstwo niedomówień oraz piętrzących się kłopotów...

Główna bohaterka porównywana jest do Bridget Jones - faktycznie coś w tym jest. Iga bywa mocno nieporadna, pomimo tego, iż nie jest już nastolatką, to niekiedy zachowuje się jak nieopierzona dziewczyna. Mając trzydziestkę na karku, nadal mieszka z matką i jej partnerem, dając się prowadzić za rączkę rodzicielce. Muszę przyznać, że nie lubię takich ślamazarnych oraz nieudolnych bohaterek, ale tę wyjątkowo zaakceptowałam (może to zasługa jej wyjątkowości związanej z porażeniem piorunem i komicznych konsekwencji tego zdarzenia?). Po wygranej Iga w końcu zaczyna myśleć o samodzielności, co się chwali. Do tego sam sposób narracji sprawił, że miałam wrażenie, iż ta dziewczyna siedzi przy mnie i trzymając kubek kawy w dłoniach, opowiada o swoich wzlotach i upadkach.

"Ławeczka pod bzem" to przyjemna i urocza historia, okraszona niemałą dawką humoru - właśnie tego potrzebowałam w ostatnim czasie. Jednocześnie nie jest to lektura bezpretensjonalna czy totalnie odmóżdżająca. Porusza również poważniejsze tematy, ale jej głównym zadaniem jest rozbawienie oraz odprężenie czytelnika, co udało się w stu procentach. Bardzo rzadko sięgam po kolejne części niemal od razu po ukończeniu pierwszej, jednak w tym przypadku właśnie tak się stanie, gdyż "Cała w fiołkach" już woła do mnie, aby zdjąć ją z półki i zabrać się za czytanie.

Agnieszka Olejnik stworzyła ujmującą opowieść, idealną na ciepłe (te zimniejsze także) popołudnia i wieczory. Sprowokuje nas ona nie tylko do uśmiechu czy pobłażliwego pokręcenia głową, ale także rozmyślań nad sensem pewnych spraw. Nie na darmo mówi się, iż co za dużo, to niezdrowo. Pieniądze są potrzebne każdemu z nas, jednak ich nadmiar może okazać się problemem. Co komu po grubym portfelu i przepięknej willi, jeżeli swojego szczęścia nie ma z kim podzielić...

Książkę kupiłam od tak. Jednak to "od tak" mile mnie zaskoczyło.

Polecam

Książka pt." Ławeczka pod bzem" to bardzo przyjemna obyczajówka. Jak każda powieść Pani Agnieszki jest w lekki sposób napisana, co według mnie na plus.

Dodatkowo nasza akcja szybko się toczy, więc nie ma możliwości, byśmy się nudzili. Muszę jeszcze dodać, że książka została podzielona na cztery części, które opowiadają o różnych porach roku.

A temat przewodni tej książki? Wygrana w loterii! Super!

Jak połączymy fabułę z wielkim talentem Pani Olejnik, wychodzi nam wspaniała i lekka książka na spokojne popołudnie.

Obyczajówka: prosta, lecz nie banalna, płynna i łatwa w odbiorze.

Świetna książka, aż chce się czytać, bardzo mnie wciągnęła i przyjemnie mi się przewracało każdą następną kartkę. Polecam wszystkim, którzy szukają dobrej pozycji w niskiej cenie ;)

Książki Agnieszki Olejnik znam i lubię, dlatego bez żadnych złych przeczuć sięgnęłam po "Ławeczkę pod bzem", choć bzy już nie kwitną...

Iga i Agata są przyjaciółkami, które wysłały kupony Lotto, ponieważ była kumulacja. Jednocześnie obiecały sobie, że jeśli któraś wygra, podzielą się wygraną. Pewnej lipcowej soboty Iga poznała wyniki i... zszokowana przyznała, że wygrała dwadzieścia milionów!

To był początek lipca, do połowy miesiąca nikomu nie powiedziała. Agata była z ukochanym na wakacjach, matka to dziwna osoba, spod kurateli której Iga pragnęła się wyrwać, więc... Wymyśliła mega intrygę i krok po kroku zaczęła ją realizować, choć początkowo nie wiedziała jak wydać wygraną, by było to mądre posunięcie.

Życie Igi nie było łatwe - straciła ojca, strzelił w nią piorun co spowodowało, że myliła fakty i rzuciła studia, matka latami odbiera jej pewność siebie a ona... Ona marzy o przystojnym sąsiedzie i ławeczce pod bzem, gdzie będzie mogła czytać.

I jakby Wam określić powieść? Początek, czyli taka dość duża część książki, był okropnie nużący. Wynudziłam się i nie wierzyłam, że te słowa napisała Agnieszka Olejnik, której książki po prostu wciągałam szybciutko. Dopiero z chwilą, gdy w życiu Igi pojawia się kilku mężczyzn - oczywiście w różnych rolach, akcja nabiera tempa. Faceci są totalnie od siebie różni i mają inne cele w stosunku do milionerki. Niektórzy pojawiają się sami, o innych zabiega bohaterka. W jakim celu nagle zjawiają się w jej życiu? Przecież zrobiła wszystko co mogła, by nikt o wygranej się nie dowiedział! Ale czy na pewno?

Pan Mietek, Łukasz, Maciek, Rafał, Krzysiek i jeszcze Kornelka, której los mocno mnie poruszył. Do zestawu dorzucę Zakopane, Bydgoszcz, choroby, marzenia, humor, anegdoty Benia, gorzką prawdę o życiu oraz pierwszoosobową narrację, która nie do końca do mnie przemówiła na początku. Potem się wkręciłam i było coraz lepiej - dla późniejszych perypetii bohaterki, splotów przypadków a zwłaszcza finału warto sięgnąć po książkę :)