Akcja powieści rozgrywa się w czasie II Wojny Światowej, w bazie 73 Regimentu Artylerii Przeciwlotniczej, stacjonującego w środkowych Niemczech. Charakter jednostki jest wyjątkowy - żołnierzy nie interesuje walka za ojczyznę czy szerzenie ideologii nazistowskiej, chcą jedynie przeżyć wojnę i wrócić do swych domów. Żyją w relatywnym spokoju, głęboko zaszyci w lesie, licząc że wojenna burza przejdzie obok. Niestety, ich plany zostają pokrzyżowane. Na skutek zbiegu niespodziewanych zdarzeń, w jednostce założony zostaje obóz, do którego trafia kilkudziesięciu więźniów, a personel bazy staje się ich strażnikami. Dla żołnierzy oznacza to koniec beztroski. Wkrótce dowództwo otrzymuje rozkaz, który stawia wszystkich przed dramatycznym wyborem. Czy żołnierzom uda się ocalić sumienia, nie tracąc przy tym życia? Będziemy świadkami trudnych decyzji i niespodziewanych zwrotów akcji, stając oko w oko z ponurym bohaterem tej książki - nazizmem, przesiąkniętym nienawiścią, żądnym zemsty, nieliczącym się z ofiarami demonem. Fabułę powieści puentuje epilog, zmuszający do namysłu nad naturą zła. Jest to szczególnie ważne teraz, kiedy budzą się potwory nienawiści, tak łudząco podobne do tych, które zwiodły Niemcy w pierwszej połowie XX wieku. "Jeżeli ktoś podejmuje decyzje za nas, to wydaje się nam, że bierze na siebie również całą odpowiedzialność. A wtedy możemy zrzucić na kogoś winę". Te słowa wypowiedziane przez jednego z bohaterów w pełni odzwierciedlają tematykę poruszoną przez Michała Lelonka w powieści Las przeznaczenia. W schowanej głęboko w lesie i zapomnianej przez Boga i ludzi jednostce wojskowej, złożonej z żołnierzy, których głównym pragnieniem jest przetrwać wojnę, panuje święty spokój. Do czasu, do momentu, po którym nic już nie będzie takie samo. Momentu, w którym wielu z nich będzie musiało przewartościować swoje postawy moralne. I to jest wierzchnia warstwa powieści. Pod nią czytelnik znajdzie filozoficzne rozważania o naturze człowieka, o bolesnej sztuce dokonywania wyboru w sytuacji, gdy każdy wariant jest zły i o zderzeniu miłości z nienawiścią, odpowiedzialności ze ślepym posłuszeństwem. Serdecznie polecam tę powieść, która zmusza do głębokich przemyśleń. - Janusz Muzyczyszyn, pisarz, redaktor Michał Lelonek nie pokazuje nam ani bohaterów, ani wielkich wodzów, ani zdarzeń, które zmieniły tok II Wojny Światowej, a mimo wszystko napisał książkę, od której trudno się oderwać! Autor stworzył fascynującą historię o tym, jaki jest efekt działań i wyborów niezbyt odważnych ludzi. Ba! Nie dość, że bohaterowie książki to żadni herosi, to jeszcze jedzą i piją za wiele, nieprzesadnie dbają o wyszkolenie i gotowość bojową, a i ich podejście do ideologii zostawia wiele do życzenia. Mówiąc prosto - w "Lesie" Lelonka widzimy samych siebie, w innej sytuacji życiowej, w innej scenerii. Autor zabiera nas do "Lasu", zamyka nas z bohaterami swojej książki w niewielkiej niemieckiej bazie wojskowej, stawia pytania natury etycznej i pozwala wybrzmieć racjom i wyborom, nie nudząc przy tym i nie moralizując. Jak zbieg okoliczności, plus alkohol, chęć przeżycia, do tego pech i zwykła złośliwość wpływają na indywidualne wybory bohaterów "Lasu" Michała Lelonka? O tym koniecznie trzeba przeczytać! - Monika Lech, autorka serii "Droga Smoka" Michał Lelonek, urodzony w 1981 roku w Gnieźnie. Z wykształcenia geolog. Przez wiele lat pracował na Morzu Północnym, jako inżynier geofizyk. Obecnie zatrudniony w Instytucie Geofizyki Polskiej Akademii Nauk. Pięć lat mieszkał w Niemczech, podróżując i poznając ten kraj. Zaowocowało to poniższą książką, która stanowi debiut prozatorski autora. Wcześniej publikował w "Nowej Fantastyce".
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii literatura piękna polska
Jaki klimat dominuje w powieści "Las '43" autorstwa Michała Lelonka?
Książka "Las '43" charakteryzuje się gęstą atmosferą osaczenia, niepokoju oraz moralnego rozdarcia w obliczu tragicznych wydarzeń wojennych. Akcja toczy się w odizolowanej bazie wojskowej w środkowych Niemczech, gdzie pozorny spokój żołnierzy zostaje przerwany przez brutalną rzeczywistość nazizmu. Czytelnik obcuje z historią, w której dominują emocje związane z lękiem o własne życie i desperacką próbą zachowania resztek człowieczeństwa. To mroczna, ale niezwykle wciągająca opowieść o konfrontacji zwykłej jednostki z niszczycielską i bezlitosną ideologią.
Czy fabuła koncentruje się na dynamicznych opisach walk frontowych?
Nie, powieść skupia się przede wszystkim na psychologii postaci oraz ich codziennym życiu w odizolowanej jednostce, a nie na spektakularnych bitwach. Autor kładzie nacisk na wewnętrzne przeżycia żołnierzy, którzy za wszelką cenę chcą uniknąć bezpośredniego starcia i bezpiecznie wrócić do swoich domów. Zamiast opisów strategii wojskowych, otrzymujemy tutaj wnikliwe studium postaw ludzkich w sytuacjach granicznych i analizę mechanizmów rodzącego się zła. Jest to idealna lektura dla osób szukających głębi merytorycznej zamiast typowej literatury sensacyjno-wojennej opartej na akcji.
Jakie dylematy moralne są kluczowe dla bohaterów tej historii?
Głównym motywem książki jest konflikt między ślepym posłuszeństwem a indywidualnym sumieniem w obliczu nieludzkich rozkazów dowództwa. Żołnierze stają przed dramatycznym wyborem, gdy ich spokojna dotąd baza zamienia się w miejsce przetrzymywania więźniów, wymagające od nich wejścia w rolę oprawców. Autor analizuje, jak strach przed konsekwencjami oraz silna chęć przetrwania wpływają na erozję wartości etycznych i odpowiedzialność za podejmowane czyny. Powieść zmusza do refleksji nad tym, jak łatwo jest zrzucić winę na system, rezygnując przy tym z własnej podmiotowości.
Dla kogo ta książka może nie być odpowiednim wyborem?
Powieść ta nie spełni oczekiwań czytelników poszukujących lekkiej, przygodowej literatury wojennej z wyraźnym podziałem na szlachetnych bohaterów i złoczyńców. Ze względu na poruszaną tematykę obozową oraz brutalne realia nazizmu, treść może być zbyt obciążająca dla osób o bardzo dużej wrażliwości na opisy cierpienia ludzkiego. Brak tutaj wielkich herosów czy spektakularnych zwycięstw, co może rozczarować fanów klasycznych powieści batalistycznych skupionych wyłącznie na chwale oręża. To wymagająca lektura, która stawia trudne pytania filozoficzne i nie oferuje prostych, pocieszających czytelnika odpowiedzi.
Czego można spodziewać się po stylu narracji w tym debiucie prozatorskim?
Styl Michała Lelonka łączy w sobie surowość relacji z głębokimi rozważaniami nad naturą zła i ogólną kondycją człowieka. Autor unika zbędnego moralizowania, pozwalając wybranym postawom i trudnym decyzjom bohaterów wybrzmieć w surowej, leśnej scenerii niemieckiej bazy. Narracja jest prowadzona w sposób płynny i angażujący, co sprawia, że mimo ciężkiej tematyki, od lektury trudno się oderwać przed końcem. Doświadczenie autora zdobyte podczas pobytu w Niemczech przekłada się na dużą autentyczność opisów miejsc oraz nastrojów panujących w tamtejszym krajobrazie.
