Lalka

BO TO ZŁA KOBIETA BYŁA

Któż z nas nie zna tego kultowego cytatu z „Psów”? Zestawianie ze sobą obu tych dzieł nie ma większego sensu, bo film Pasikowskiego choć kultowy wielki nie jest, podczas gdy „Lalka” należy do jednego z najwyższych osiągnięć polskiej literatury, ale tekst ów dość dobrze podsumowuje powieść Prusa. Genialny utwór o niewłaściwie ulokowanych uczuciach i trudach miłości do „złej kobiety”.

Stanisław Wokulski jest bogatym warszawskim kupcem, na drodze którego los stawią ją. Przepiękna Izabela Łęcka, zubożała arystokratka, nie jest ideałem, ale Wokulski zakochuje się w niej do szaleństwa. Z tej miłości zaś zaczyna starania, by być jej godnym, co przekłada się na próby zwielokrotnienia majątku. Jednakże Izabela należy do osób, które nie są w stanie pokochać chyba nikogo…

„Lalka” jest z nami już od prawie 130 lat, jeśli liczyć rozpoczęcie publikacji prasowej. Przez ten czas doczekała się nie tylko statusu lektury szkolnej, ekranizacji, musicali i sztuk, ale także i przekładu na kilkadziesiąt języków, a przede wszystkim wielkiego uznania. I nic dziwnego, bo powieść Prusa to dzieło wybitne, ambitne i doskonale zgłębiające psychologię swoich nowatorskich, jak na tamte czasy postaci. Sam Wokulski ciekawi i fascynuje, symbol przedsiębiorczości, kiedy zaczyna się miotać pomiędzy ślepym zauroczeniem Izabelą, a prawdą, którą momentami dostrzega, po prostu zachwyca. Jeszcze bardziej intrygująca jest Izabela właśnie. Chociaż jej ród bliski jest upadkowi, ta piękna, choć zimna kobieta, typowa femme fatale, nie potrafi związać się z niżej urodzonym mężczyzną. Jest w niej coś z nieświadomej swojego stanu psychopatki, która krzywdzi innych i siebie, co pociąga i skłania do myślenia.

W parze ze znakomitą treścią idzie także absolutna wielkość pióra. Językowo i stylistycznie Prus wspina się na literackie wyżyny. Jego wysmakowane pisarstwo, niespiesznie prowadzona akcja, rozbudowane zdania i opisy oraz wielki talent czynią z „Lalki” coś więcej, niż tylko powieść. Jakby ostateczna wartość była wyższa, niż suma wszystkich poszczególnych składników. Jakby między słowami kryło się coś jeszcze.

Podsumowując – warto. A wręcz trzeba. koniecznie. Bez uprzedzeń, że to szkolna lektura, bez brzemienia niemalże półtora wieku tradycji i kultury. Sięgnijcie, zostawcie za sobą wszystko, co sądzicie o Prusie i jego książkach i dajcie się uwieść. Polecam.

Dzisiejsza recenzja dotyczy książki, która jest znana chyba każdemu, przynajmniej w kontekście lektury szkolnej w drugiej klasie liceum – „Lalka” Bolesława Prusa. To jedna z moich ulubionych pozycji w klasyce literatury polskiej. Przyznam się, że książkę zrozumiałam (tak dosłownie), będąc w wieku 25+, i im starsza, tym inny punkt widzenia. powodów nie przeczytały), to nie podchodźcie to tej książki jako przykry obowiązek, ale jako coś bardzo na czasie.">Jeśli moją recenzję czytają osoby uczące się w szkołach ponadpodstawowych lub starsze, które z różnych powodów jeszcze nie sięgnęły po tę książkę, zachęcam, by nie traktowały jej jako przykrego obowiązku, lecz jako coś niezwykle aktualnego. Może w swoim otoczeniu macie kogoś, kto zachowaniem przypomina Izabelę lub Stanisława? Ciekawa jestem, jak to wygląda w Waszym życiu!

Nigdy nie zapomnę, jak po raz pierwszy przeczytałam tę książkę. Moim największym wrogiem literackim stała się panna Łęcka. No co się naklęłam na tę dziewczynę to moje. Gdyby autor żył w dzisiejszych czasach, z pewnością znalazłabym się w teamie #wokulski. Bez względu na to, ile lat minęło od jej wydania, przesłanie tej książki pozostaje jak najbardziej aktualne. Historia Stanisława Wokulskiego, który nieszczęśliwie zakochał się w pannie Izabeli Łęckiej, z pewnością przypomina niejednej osobie kogoś bliskiego. Po pewnym czasie udało mi się obejrzeć ekranizację „Lalki”. Choć znacznie różni się od wersji papierowej, pozwoliła mi w pewnym stopniu urzeczywistnić bohaterów i nadać im „prawdziwe” oblicza oraz cechy charakteru.

Tylko w aplikacji Empik Go można odsłuchać audiobooka, a dzięki grupie lektorów, którzy podkładają głos, można poczuć, jakby się tam było i wszystko widziało. Dla tych, którzy nie znają książki (mam nadzieję, że takich nie ma), odsyłam na stronę wydawnictwa MG, gdzie można zapoznać się z jej opisem. Ile jest w stanie zrobić zakochany człowiek dla obiektu swoich westchnień? Ile znieść? Odpowiedź brzmi: bardzo dużo! Mając cel, stawiamy pierwszy krok do jego realizacji, a kolejnym jest działanie. Wracając do moich przemyśleń na temat bohaterów, moim negatywnym bohaterem (jak chyba u każdego) jest Izabela Łęcka. Im starsza jestem, tym bardziej zastanawiam się, ile z jej próżności, narcyzmu i materializmu jest wrodzone, a ile nabyte. Wrodzone cechy mogę zrozumieć, biorąc pod uwagę wpływ rodziców i wartości, które wpajali jej od dziecka, natomiast cechy nabyte budzą we mnie potępienie.

Autor odegrał w tym swoją rolę, ponieważ postacie kobiece w tej książce są niezwykle charakterystyczne. Jak na koniec lat 70. XIX wieku, w którym rozgrywa się akcja, pięknie opisał kobietę jako jednostkę, która nie potrafi w pełni oddać się uczuciom, takim jak miłość (to oczywiście moje zdanie). Warto poznać losy kilku tak różnych postaci kobiecych. Jaki był koniec Panny Izabeli, wiadomo, ale czy to wystarczająca kara za to, co zrobiła i jaką była dla innych, zwłaszcza dla Wokulskiego? Z całego serca polecam tę książkę oraz wydawnictwo, które jako jedno z nielicznych wznawia kultowe wydania literatury, zasługujące na uwagę i czas.

Autor: Bolesław Prus

Tytuł: Lalka

Wydawnictwo: Mg

Jest to książka, którą czytałam do szkoły. Powiem tak, nie należy ona do prostych, lecz czytało mi się ją dobrze. Większość z nas pewnie wie o czym ona jest, jednak myślę, że warto sobie o niej przypomnieć. Historia jest świetna, ma w sobie dużo elementów, które wprowadzą nas w dziwne stany. Czasem czułam, że totalnie jej nie rozumiem, a kolejnym razem było inaczej.

Wywołuje ona w nas różne emocje, od radości po złość. Bardzo denerwowała mnie Łęcka, myślę, że nie będę jedyną osobą, która tak powie. Poznając bohaterów, miałam różne myśli, nie było to tak proste jak sądziłam. Każdy z nas wie, że ta pozycja miała w sobie dużo motywów, które pokazują nam życie bohaterów. Oglądałam również serial, lecz książka zdecydowanie lepsza. Lubię tę historię i chciałabym za jakiś czas do niej wrócić. Jeżeli jeszcze nie czytaliście, a się wahacie, to śmiało sięgajcie po nią.

Ocena 8/10

"Lalka" to jedna z tych książek, po które sięgamy z obowiązku, gdyż zaliczana jest do kanonu lektur szkolnych. Na pewno jednak inaczej odbieramy ją czytając w młodości a inaczej po latach gdy powracamy do tej powieści w momencie kiedy uleciała nam już z pamięci jej treść i odkrywamy na nowo to arcydzieło, którego swoją drogą nie wypada wręcz nie znać. Autorem "Lalki" jest oczywiście Bolesław Prus (1847 - 1912), polski pisarz, prozaik i nowelista znany czytelnikom również z takich dzieł jak "Faraon", "Placówka" czy chociażby krótkiej noweli "Katarynka". Akcję swej powieści opublikowanej po raz pierwszy już ponad sto lat temu osadził natomiast głównie w dziewiętnastowiecznej Warszawie. Ukazuje w niej czytelnikowi wyższość idei pozytywistycznych nad romantycznymi. Pokazuje, że miłość jest zgubna i ślepa a tylko osoby twardo stąpające po ziemi i realnie myślące są w stanie zdobyć to czego pragną...

Głównym bohaterem książki jest kupiec Stanisław Wokulski, wdowiec, który bez pamięci zakochuje się w arystokratce Izabeli Łęckiej. Aby wkupić się w jej łaski wyjeżdża w celach zarobkowych za granicę. A, że jest to człowiek pracowity, przedsiębiorczy i zaradny powraca znacznie powiększając swój majątek. Jego ukochana jest jednak osobą próżną i zapatrzoną w siebie. Na swoich adoratorów, bo poza nowobogackim Stanisławem było ich wielu, patrzy z góry, bawiąc się nimi i wykorzystując ich naiwność oraz uczucia. Tak właśnie postępuje także z Wokulskim. Jest ON jedynie marionetką w jej rękach. Izabela jako arystokratka, panna z wyższych sfer, nauczona jest dbać o pozory, nie potrafi docenić poświęcenia i uczucia jakim obdarzył ją Wokulski, tego jej nie wypada. Wokulski natomiast nie potrafi o niej zapomnieć. Pomimo upokorzeń wciąż ją kocha i daje się zwodzić jak dziecko a tak się składa, że ta nieszczęśliwa miłość Wokulskiego do Izabeli rujnuje niestety bohatera...

Na kartach książki goszczą również inni niemniej ciekawi bohaterowie jak chociażby bardzo pozytywna postać Ignacego Rzeckiego, oddanego pracownika w sklepie Wokulskiego. Jest to człowiek starej daty, idealista i romantyk. Pisze ON pamiętnik, które nosi tytuł "Pamiętnik starego subiekta". Ciekawy jest też zupełnie inny od Rzeckiego Julian Ochocki. Jest to czarujący aczkolwiek krnąbrny i podobnie jak Izabela zapatrzony w siebie arystokrata, który jak zresztą wszyscy podobni do niego, uważa się za lepszego i z wyższością traktuje ludzi takich jak Wokulski reprezentujących mieszczaństwo. Warstwy społeczne, szczególnie dla osób lepiej urodzonych były w ówczesnej Polsce świętością.

Powieść bogata jest w malownicze opisy zarówno postaci jak i miejsc. Dzięki temu łatwiej wyobrazić sobie ówczesne życie, realia, dążenia i zachowanie bohaterów. Może język, którym posłużył się autor nie jest zbyt współczesny, ale to specjalnie nie przeszkadza w czytaniu i przyswajaniu treści książki. Zdecydowanie bowiem warto po nią sięgnąć. Romantyzm styka się w niej z pozytywizmem więc ideały bohaterów są od siebie tak różne. Poza głównym wątkiem miłości Wokulskiego do Łęckiej jest tu też wiele wątków pobocznych związanych z Heleną Stawską, Marianną czy Ochockim obrazujących też odmienne relacje i poglądy na świat ludzi z różnych warstw społecznych. Dzięki temu natomiast, że akcja toczy się raczej wolno powieść ta to prawdziwe arcydzieło, które możemy chłonąć powoli i nieustannie z wielką przyjemnością.

Wydanie książki jakie oferuje czytelnikom wydawnictwo Greg wzbogacone jest dodatkowo o fantastyczne kolorowe, subtelne ilustracje. Taką lekturę czyta się z ogromną przyjemnością i zdecydowanie przyjemniej będzie młodym ludziom sięgnąć po taką wersje "Lalki", bo zdaję sobie sprawę z tego, że właśnie dla nich może nie być to lektura lekka. Warto też wspomnieć, że oprócz fantastycznej szaty graficznej książka jest solidnie wydana i będzie prawdziwą ozdobą naszej biblioteczki. Do takiej powieści warto przecież powracać, co szczerze wszystkim polecam ;)

Nie jestem fanką pozytywizmu, ale „Lalka” to książka, którą trzeba znać. Mimo odległych ram czasowych niektóre wątki są nadal aktualne, a wiele z nas może utożsamić się z głównym bohaterem. „Lalka” nie czaruje, tylko opowiada o tym, jak było. Idealny obraz Warszawy w końcówce XIX wieku sprawia, że czytając największe dzieło Prusa możemy poczuć się jakbyśmy spacerowali ulicami stolicy razem z głównymi bohaterami. Ja osobiście darzę tę powieść wielkim sentymentem i bardzo często do niej wracam, chociażby do ulubionych fragmentów. Piękne i bardzo wygodne wydanie. 

Po przeczytaniu tej książki zrozumiałem jedną ważną rzecz. Nie warto w ciemno ufać kobietą, bo zazwyczaj zostanie się wykiwanym i oszukanym na pieniądze i obudzi się z ręką w nocniku. Książka jest bardzo ciekawa, lecz nie mogę patrzeć na postać Izabeli Łęckiej. Bardzo szkoda mi głównego bohatera, bo jakby to było w dzisiejszych czasach to szybko, by z nią skończyli. Ogólna historia książki jest mega fajna, ciekawa i warta przeczytania. Brak fantasy, latających smoków czy magii, lecz sama w sobie potrafi wciągnąć i warto przeczytać ją do końca i zrozumieć morał książki, który daje do myślenia każdemu czytelnikowi.

Fajnie sie czyta . Opracowanie daje rade i dzieki dobrej czcionce latwo jest czytac plynnie ta wlasnie lekture z gwiazdka . Polecam bardzo goraca . Podsumowując więc warto kupować lektury w pakiecie. Jedno wydanie jak to, które zachwyci młodego czytelnika kolorami i będzie ozdobą biblioteczki, drugie z opracowaniem, które pomoże w pracy nad tekstem. Nie wydamy przy tym fortuny, a efekty ich posiadania na pewno okażą się bardzo satysfakcjonujące zarówno dla ucznia, nauczyciela jak i rodzica. Inwestycja w edukację naszych pociech zawsze się bowiem opłaca ;)

Ze względu na swoją obecność w kanonie lektur szkolnych, mam wrażenie, że "Lalka" Bolesława Prusa jest niedocenianym i wyłącznie kojarzonym z negatywnymi emocjami tytułem. Niestety, sama byłam do niej zrażona przez dłuższy czas. Pozycja bez wątpienia jest ciężka i wymagająca, ale historia zawarta w powieści jest wielowątkowa i stanowi istotny element kultury naszego kraju, której czasami oczywiście nie sposób rozumieć na etapie szkoły średniej. Mam nadzieję, że coraz więcej osób zdecyduje się jednak dać jej drugą szansę. Książka jest warta uwagi, chociażby ze względu, że zawiera w sobie elementy ponadczasowych problemów, czy sytuacji, z którymi ludzie zmagają się dotychczas.

LALKA TOM 1

Zapraszam do obejrzenia video-streszczenia:

[Adres usunięty]