Lakier to rodzinna przypowieść. Taka gawęda przy stole o współuzależnieniu, zdradach, szantażach i o więzach, na które nikt nie ma wpływu, i o zmianach, które wywracają codzienność do góry nogami. Wszystko to prowadzi do zatracania siebie.
A zaczyna się od narady rodzinnej, narady wojennej, co zrobić z chorującym na Alzheimera ojcem? Wszystko na barkach matki. Dźwigała go przecież przez całe życie. Oddać? Zostawić? Co się robi z chorującymi tyranami?
Poszła do kuchni. Do tej starej, szarej kuchni. Do krzywych szafek, nierównych szuflad, niedomykających się drzwiczek i kapiącego kranu. Do starego piekarnika, jeszcze na gaz, bo przecież prąd drogi. Ale że pali jej wszystkie ciasta, to już nikogo nie obchodzi. Musi się dobrze nagimnastykować, żeby odpowiednią temperaturę ustawić, ale i tak po bokach mocniej grzeje. Ile to ciast miała niedopieczonych w środku, a na brzegach spalonych. O pieczeniu biszkopta mogła tylko pomarzyć każdy jej się na spodzie palił, a zapadał na środku. Ten piekarnik nadaje się jedynie do zapiekanek. Taka zapiekanka z makaronu, jak się nawet przypali, to jest lepsza. Chrupka fragment książki.
Publikacja powstała dzięki wsparciu finansowemu Instytutu Literatury w ramach Tarczy dla Literatów.
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii literatura piękna polska
O czym opowiada książka "Lakier" Jarka Skurzyńskiego?
"Lakier" to poruszająca przypowieść rodzinna skupiająca się na trudnych tematach współuzależnienia, zdrad oraz rodzinnych szantaży. Autor przedstawia historię w formie gawędy przy stole, która obnaża skomplikowane więzi międzyludzkie. Centralnym punktem fabuły jest dylemat opieki nad ojcem cierpiącym na chorobę Alzheimera. Książka ukazuje, jak codzienne zmagania z tyranem prowadzą do stopniowego zatracania własnej tożsamości.
Jaki styl narracji dominuje w tej powieści?
Narracja w tej książce przyjmuje formę intymnej gawędy, która wciąga czytelnika w sam środek rodzinnych konfliktów. Autor posługuje się obrazowym językiem, opisując detale codzienności, takie jak stara kuchnia czy niedomykające się szafki. Styl ten buduje duszny, klaustrofobiczny klimat, odzwierciedlający emocjonalny stan bohaterów. Dzięki takiemu zabiegowi czytelnik staje się niemal świadkiem narad wojennych toczonych przez domowników.
Dla kogo książka "Lakier" może być zbyt trudna w odbiorze?
Książka "Lakier" nie jest odpowiednim wyborem dla osób szukających lekkiej, optymistycznej lektury do relaksu. Ze względu na ciężką tematykę przemocy psychicznej, choroby Alzheimera oraz współuzależnienia, może być ona przytłaczająca dla wrażliwych czytelników. Powieść skupia się na bolesnym realizmie i braku łatwych rozwiązań w sytuacjach granicznych. To literatura wymagająca wysokiego skupienia i gotowości na konfrontację z trudnymi emocjami.
Czy ta publikacja to klasyczna powieść obyczajowa?
Publikacja ta wykracza poza ramy klasycznej powieści obyczajowej, skłaniając się ku literaturze pięknej o charakterze psychologicznym. Skupia się ona na analizie mechanizmów władzy i poświęcenia wewnątrz małej komórki społecznej. Historia nie oferuje prostych zwrotów akcji, lecz głęboko drąży psychikę postaci uwikłanych w toksyczne relacje. Jest to pozycja dla czytelników ceniących literaturę wysoką, wspieraną merytorycznie przez Instytut Literatury.
Jaką rolę w fabule odgrywa postać matki?
Postać matki jest centralnym filarem historii, na której barkach spoczywa ciężar opieki nad chorym mężem i utrzymania domu. Bohaterka ta uosabia wieloletnie poświęcenie, zmagając się jednocześnie z piętnem życia u boku domowego tyrana. Autor szczegółowo opisuje jej codzienność w starej kuchni, co stanowi metaforę jej uwięzienia w niszczącej rutynie. To właśnie przez jej perspektywę poznajemy dylemat dotyczący przyszłości chorującego ojca.
