Kwitnąc na zgliszczach

Pióro Gosi jest przyjemne i lekkie, dzięki czemu książkę czyta się szybko i bez przeszkód. Świetny pomysł na fabułę sprawia, że czytelnik wciąga się do tego postapokaliptycznego świata i nie chce z niego wyjść, dopóki nie doczyta do ostatniej strony. Początkowo byłam sceptycznie nastawiona, czy wpisze się w moje gusta, bo lektur z taką tematyką wiele w życiu nie poznałam. Jednak im dalej czytałam, tym bardziej zaczęło mi się to podobać. Czasami musiałam się wracać, bo zaczytałam się, nie poprawiając tekstu jednocześnie. Myślę, że ten pomysł na całe Uniwersum ma ogromny potencjał, który trzeba wykorzystać.

Mamy tutaj Silvę, dziewczynę o rudych włosach, która kocha zieleń i przyrodę. Nastolatka, której przyszło żyć w trudnych czasach. Dzięki pozycji matki - Anny, która jest lekarką - żyje im się nie o lepiej. Świat we Floris jest zdecydowanie inny. Ma również przyjaciela, Bena, którego zna od dziecka. Chłopak z trudną przeszłością musi walczyć o swoją nową codzienność. Poznajemy również Patricka, który wydaje się niezwykle intrygującym bohaterem, ponieważ niewiele o nim wiemy. Mimo to, wzbudza w nas wiele różnych emocji... Ogólnie Krokosz stworzyła książkę, która intryguje na każdym poziomie. Bohaterowie są z krwi i kości, każdy z nich ma inny charakter, ale... Nie polubicie ich wszystkich.

Akcja jest dynamiczna, ciągle coś się dzieje. A zakończenie wbije Was w fotel. Nikt się tego nie spodziewał... Nie zaśniecie też nad lekturą, a wręcz przeciwnie - będziecie tak zaintrygowani, że ciężko Wam będzie chwilami się oderwać.

Myślę, że ten postapokaliptyczny świat zainteresuje wszystkich, którzy lubią ten gatunek. Tak jak i fantastykę. Mamy tutaj lekki obyczaj, ale, książka raczej jest dla czytelników +16. Jest jedna trudna scena, ale nie jest ona zbyt drastyczna. Przykra, trudna, ale nie ocieka ona krwią. Myślę, że osoby od szesnastu lat na spokojnie mogą ją przeczytać. Starsi - jasna sprawa. ;)

Reasumując uważam, że Kwitnąc na zgliszczach ma ogromny potencjał i musi zostać wykorzystany. Robiłam redakcję przedwydawniczą tej pozycji, to była moja pierwsza w życiu i zapewne zostawiłam tam sporo jeszcze rzeczy do poprawy, ale każdy od czegoś musi zacząć i na czymś się uczy. Trzymam kciuki za wydanie, dopinguję, bo wiem, że w końcu znajdzie się wydawnictwo, które wyda całą serię. Polecam!

Historia jest tak wciągająca i dynamiczna, że przeczytałam ją w mgnieniu oka. Zakończenie zostawia czytelnika z szeroko otwartymi oczami i słowami "chcę więcej" 🥰

Silva to nastolatka, która wraz z mamą zamieszkuje kolonię ludzi. Po świecie chodzą niebezpieczne mutanty, a przyroda stanowi ogromne zagrożenie. Hybrydy są zabijane przy narodzinach, wszyscy głodują i walczą o przetrwanie. Nikt we Floris nie wie, że Silva i jej mama od lat mają ogromną tajemnicę...

Pojawia się motyw pierwszego zauroczenia i lekkiej rywalizacji 🥰

Chcę więcej i to na już.

Dawno nie czytałam tak dobrze napisanej młodzieżówki i to w gatunku postapo.

Ech, młodzieży! Ależ macie teraz wybór wśród smacznych książek. Niebanalnych, ładnie napisanych i wartościowych – nic tylko czytać! Małgorzata Krokosz to swiezy powiew młodości w literaturze, a jej powieść, która na pierwszy rzut oka wpisuje się w dobrze znany nurt młodzieżowego fantasy postapokaliptycznego, szybko pokazuje, że ma do zaoferowania coś więcej niż tylko schematyczną walkę dobra ze złem.

Już od pierwszych stron uwagę przyciąga świat zniszczony katastrofą, w którym natura nie tylko przetrwała, ale zaczęła się brutalnie odradzać, tworząc hybrydy i nowe formy życia. Floris, to zamknięta społeczność żyjąca w strachu przed „innymi”, jest ciekawie skonstruowaną przestrzenią, jednocześnie bezpieczną i opresyjną. Autorka dobrze oddaje atmosferę nieufności i napięcia, a wizja zmutowanej przyrody działa na wyobraźnię i momentami bywa naprawdę niepokojąca.

Główna bohaterka, Silva Hallow, to postać, która niesie na barkach klasyczny, ale wciąż angażujący motyw inności. Jej przemiana stanowi oś fabuły. Choć niektóre elementy jej historii mogą wydawać się znajome, autorka umiejętnie buduje napięcie wokół jej sekretu i stopniowo odsłania jego konsekwencje. Relacja Silvy z naturą jest jednym z ciekawszych aspektów książki, bo to niemal mistyczna więź z roślinnością nadaje historii oryginalny, lekko baśniowy wymiar.

Dobrze wypadają także postacie drugoplanowe. Patrick jako outsider z przeszłością i Ben, rozdarty między obowiązkiem a przyjaźnią. Wprowadzają oni dodatkowe konflikty i pogłębiają fabułę. Choć momentami można odnieść wrażenie, że niektóre relacje rozwijają się zbyt szybko lub schematycznie, to jednak spełniają swoją rolę w dynamice opowieści.

Największą siłą powieści jest klimat, swego rodzaju mieszanka niepokoju, tajemnicy i narastającego zagrożenia ze strony Frontu Oczyszczenia. Motyw fanatycznej organizacji polującej na „odmieńców” nie jest nowy, ale tutaj dobrze współgra z tematyką strachu przed naturą i tym, co nieznane. Finałowe fragmenty, w których moc Silvy zaczyna się ujawniać, są szczególnie sugestywne i zostawiają czytelnika z poczuciem, że to dopiero początek większej historii.

Nie jest to jednak książka pozbawiona wad. Momentami tempo bywa nierówne, niektóre sceny ciągną się nieco zbyt długo, podczas gdy inne aż proszą się o większe rozwinięcie. Dodatkowo, pewne wątki fabularne mogą wydawać się przewidywalne dla czytelników dobrze zaznajomionych z gatunkiem.

Jest to solidna propozycja dla fanów młodzieżowego fantasy z elementami postapo i biologicznej grozy. To historia o odmienności, strachu i sile natury, która potrafi wciągnąć i zaintrygować. Jeśli lubisz opowieści o bohaterach odkrywających swoją tożsamość w niebezpiecznym świecie, ta książka zdecydowanie zasługuje na uwagę.