Kubuś i Przyjaciele. Biblioteka Bajek

Rewelacja! Książka jest piękna. Cudowne ilustracje a tekstu jest w sam raz, nie za dużo, że nie znudzi małego słuchacza, ani nie za mało.

Szkoda tylko, że w miękkiej okładce.

Mój syn ma 19 miesięcy i ją uwielbia.

Powrót do Stumilowego Lasu!

Fantastyczna podróż sentymentalna do Stumilowego Lasu, w którym możemy spotkać nie tylko samego Kubusia Puchatka, ale i wszystkich jego przyjaciół :) :) Zdaję sobie sprawę, że tego typu książek z bajkami jest na rynku mnóstwo, ta jednak jest po prostu przepiękna (!), a do tego naprawdę pełna czystej, dziecięcej radości :)

Co dostajemy na 304 stronach książki? Piętnaście opowieści o przygodach Kubusia i spółki :) , a każda z nich jest jednocześnie śmieszna, na swój sposób mądra, pełna wartości takich jak przyjaźń, codzienny uśmiech i wiara w to, że wszystko może być dobrze :)

Jakieś konkrety? Proszę bardzo ;) Na kolejnych stronach pobawimy się z mieszkańcami Stumilowego Lasu w chowanego, będziemy malować "portret przyjaźni", pobrykamy ;) , będziemy rzucać z mostu do wody "misie-patysie", a także zobaczymy jak wygląda Dzień Maleństwa i odkryjemy dzielność Prosiaczka :) Jeśli to na zachętę do sięgnięcia po tę książeczkę nie wystarczy, to naprawdę nie wiem co może być lepszą rekomendacją ;) :)

Kubuś Puchatek pod skrzydłami Disneya przeżywa, jak widać, swoją drugą młodość :) Szalenie się z tego cieszę :) To jedna z moich ukochanych bajek dzieciństwa i - wierzcie na słowo - nie ma absolutnie nic przyjemniejszego od pokazania czegoś, co uwielbiało się jako dziecko, własnej córce :) Coś pięknego :) I jest to bardzo fajny pretekst do powrotu (choć na chwilę, ale tych chwil może być baaardzo dużo ;) ) do Stumilowego Lasu - a takich powrotów nigdy zbyt wiele!

Gorąco polecam :)

Dziękuję Egmont Polska za egzemplarz recenzencki.

Recenzja także na:

[Adres usunięty]

"Kubuś i Przyjaciele. Biblioteka Bajek" . W książce znajduje się piętnaście wyjątkowych historii, na których znajdziemy nie tylko Kubusia Puchatka, ale również Prosiaczka, Tygrysa, Kangurzycę z Maleństwem, Kłapouchego, a także Sowę i odwiecznego przyjaciela Kubusia Krzysia. Pierwszą historyjkę, którą napotkamy w wydaniu, jest opowieść o tym, jak Strachliwy Prosiaczek, chce namalować portrety swoich przyjaciół. Na początku nie bardzo mu to wychodzi, gdyż, każdy z nich ma coś do zrobienia i nie jest w stanie pozować w jednej pozycji. Prosiaczek w całej sytuacji dostrzega dobro i rozumie, że każdy z przyjaciół będzie najlepiej wyglądał, w tym, co lubi na co dzień, a mianowicie Kubuś, zdobywając miodek, Królik wraz ze swoimi marchewkami we własnym ogrodzie, oraz wiecznie hopsasający Tygrysek. Każda z historii ma ponad 20 stron i czyta się je bardzo szybko, gdyż czcionka jest duża i w środku znajdziemy przepiękne ilustracje przedstawiających głównych bohaterów.

Książka godna polecenia i uwagi, jak najbardziej publikacja nadaje się na czytanie jej do poduszki. Historyjki są lekkie i dzieci nie są w stanie się przy niej się nudzić, bo każde opowiadanie jest pełne akcji i do tego posiadają piękne duże i bardzo kolorowe ilustracje, które dzieci bardzo lubią. Książka ma duże litery, więc nadaje się do czytania przez dzieci, które dopiero co zaczynają przygodę z literkami. Perypetie małego misia towarzyszyły nam przez kilka jesiennych wieczorów i niebawem do nich powrócimy ponownie. Gorąco polecam:).

Kubuś Puchatek to jeszcze czasy mojego dzieciństwa, a więc ponad 20 lat temu. Bardzo cieszę się, że zarówno on, jak i jego przyjaciele wciąż są żywi i pojawiają się kolejne publikacje z ich udziałem.

Książka składa się z kilkunastu opowiadań, czcionka jest bardzo duża, więc czyta się szybko. Jedne są obszerniejsze, inne mniej, jednak wszystkie przekazują ważne wartości. Najważniejszym przesłaniem jest to, że na przyjaciół zawsze można liczyć, że nie wszyscy musimy umieć robić to samo, że każdy z nas ma prawo mieć inne pasje.

W zbiorze przeczytamy m.in. o malowaniu obrazów przyjaciół przez Prosiaczka, brykaniu Tygryska, chorobie Kubusia Puchatka, wyjeździe Sowy na zjazd rodzinny, o tym, że Maleństwo chciało być duże i nie tylko. Wszystkie historie są naprawdę zajmujące.

Pozycja została wydana w dużym raczej kwadratowym formacie z lekko usztywnianą okładką. Jest naprawdę ciężka, więc nie jestem przekonana, czy dziecko samo utrzyma tę pozycję. Zawsze można skupić się na rodzinnym czytaniu i trzymaniu publikacji przez rodzica. Obrazki są naprawdę kolorowe i zajmują prawie całe strony.

,,Biblioteka Bajek. Kubuś i Przyjaciele" to wspaniała publikacja nie tylko dla wielbicieli Kubusia Puchatka, ale także dla tych, którzy dopiero chcą się o nim dowiedzieć czegoś więcej. Nie powinniście czuć się zawiedzeni.

Kubuś Puchatek bawi, uczy i nawet wzrusza nie tylko najmłodszych czytelników od 1926 roku, kiedy to A. A. Milne wydał pierwszy tom przygód misia o Bardzo Małym Rozumku. Od tego czasu jego przygodami zaczytują się dzieci na całym świecie, a co jakiś czas powstają nowe dzieła inspirowane tymi postaciami. Że nie wspomnę tutaj o licznych filmach i serialach, a najnowszy pochodzi z tego roku. W zasadzie ten rok jest bardzo przyjazny Misiowi, bowiem bardzo dużo wydano tytułów w których Puchatek gra pierwsze skrzypce.

Takim tytułem, w którym nasz Miś przeżywa zupełnie nowe przygody, w towarzystwie swoich przyjaciół może być”Kubuś i Przyjaciele. Biblioteka Bajek”

Na księgę tą składa się piętnaście wyjątkowych historii, w których możemy spotkać nie tylko Kubusia Puchatka, ale również strachliwego Prosiaczka, wesołego Tygrysa, Kangurzycę z Maleństwem, Kłapouchego, a także Sowę Przemądrzałą.

Te opowieści to między innymi historia o Sowie, która wyjechała na zjazd rodzinny. I mimo że mieszkańcom Lasu często przeszkadzała jej paplanina zaczynają za nią tęsknić. A kolejna opowiada o Prosiaczku, który bał się dosłownie wszystkiego, a czasem przerażało go jego własne wygodne łóżko. Jednak coś sprawia że Prosiaczek wykaże się wielką odwagą. Zachęcam do lektury.

Podsumowując doskonałe historie, które dziecko pozna na pewno z przyjemnością. To nie tylko historie ukazujące siłę przyjaźni, to także tajemnice, zaskakujące przygody i bohaterowie, których każdy młody czytelnik powinien znać. Co by nie pisać o tej książce-jedno jest pewne-jest niezwykle sympatyczna.

Ale pisząc cokolwiek o tej publikacji, nie można pominąć bajecznych ilustracji, które przedstawiają przyjaciół ze Stumilowego Lasu. Stumilowy, nie jak przetłumaczono w tej książce Stuwiekowy. Być może bliższe to oryginałowi, ale dla mnie to będzie już zawsze Stumilowy Las.