Kto szuka, ten znajdzie

Książek na rynku wydawniczym pojawia się sporo. Jedne zaskakują, inne powielają utarte schematy. Każda znajduje swoich odbiorców, zachwyca , bądź nie przypada do gustu.

" Kto szuka, ten znajdzie" @dorotawojcikauthor to zdecydowania ta pozycja , która zaskakuje , zachwyca i nie pozwala się odłożyć na półkę.

Sąsiedzki żywot bywa ciężki. Wie o tym każdy z nas. Wielu ludziom za skórę zalazł jakiś osobnik mieszkający w najbliższym otoczeniu.

Takie relacje panują też na kartach powieści.

Sąsiedzi mają sobie wiele do zarzucenia. Obserwują, obgadują i czekają na potknięcia innych. Często, jak wiele osób nie widzą siebie i swoich wad.

Bohaterowie książki są bardzo barwnymi postaciami. Niejednen ma mniejsze lub większe grzechy na sumieniu. Zdrady , kłamstwa są na porządku dziennym. Katastrofa rodzinna goni kolejną.

Nikt nie przypuszcza , że za chwilę, za sprawą zaginięcia dzieci, będą musieli zostawić z boku niechęć, konflikty i ruszyć na ratunek swoim pociechom.

Poszukiwania nastolatków obfitują w chwile grozy , życie sąsiadów wisi na włosku. Jednak z każdej opresji wychodzą cało. To, że puszczą z dymem burdel, porwą jego pracowników, rozprawią się z bandziorami i rozbiją grupę przestępczą, będzie takim małym dodatkiem do tego co w rzeczywistości osiągną.

Zwalcza swoje słabości, nauczą się współpracy, zastanowią się nad wartościami, które gdzieś po drodze zgubili....

Dorota Wójcik kolejny raz serwuje czytelnikom świetną historię , która doprawiona przez nią czarnym humorem jest idealną lekturą na ponure wieczory ( nie tylko na takie).

Książka bawi, zaskakuje , daje do myślenia.

Jak dla mnie mieszanka idealna !

Przyznam się, że nie czytałam wcześniej żadnych książek Doroty Wójcik. To moje pierwsze spotkanie z jej twórczością. Czy było udane? Hmmm myślę że nie jest tak źle 😉 A tak poważnie to była naprawdę ciekawa książka. A o czym ona jest? O sile miłości rodzicielskiej. O tym ile i co są w stanie zrobić rodzice, kiedy życie lub zdrowie ich pociech jest zagrożone.

Naszymi bohaterami są rodzice, którzy na co dzień zamieszkują sąsiadujace ze sobą domy. Tworzą coś w rodzaju osiedla. Ich dzieci chodzą do jednej klasy i bardzo się lubią. Rodzice natomiast zupełnie nie rozumią sympatii swoich dzieci, bo siebie nawzajem ledwie tolerują.

Pewnego dnia dzieci, a jest ich szóstka, wybierają się na urodziny do kolegi z klasy. Umówili się z rodzicami, że po imprezie, będą na nich czekać na przystanku autobusowym. Niestety, autobus odjechał, ale dzieci nie było. Rodzice jadą na policję, gdzie zostają odprawieni z niczym. Nikt nie zamierza zrobić nic w tej sprawie. Zrozpaczeni postanawiają na własną rękę szukać swoich dzieci.

W tym momencie rozpoczyna się ich najgorsza noc w życiu, kiedy nie przygotowani i nieuzbrojeni muszą odnaleźć swoje dzieci. Po drodze dochodzi do całego mnóstwa zdarzeń, które chyba zaskoczyły tak naprawdę nawet naszych bohaterów. Sąsiedzi wznieśli się na wyżyny swoich możliwości, by ratować pociechy. Nie cofnęli się przed niczym. Naprawdę, tu nie przesadzam.

Pytanie brzmi czy idąc tą drogą trafią na dzieci? Ponoć kto szuka ten znajdzie. Ale czy w tym konkretnym przypadku poszukiwania zakończą się szczęśliwie?

Książka napisana jest przestępnym językiem, który sprawia, że czyta się dobrze. Książka należy do literatury sensacyjnej, ale te wątki są złagodzone wyraźnie zarysowanym humorem. W niektórych momentach nie sposób było się nie uśmiechnąć. To wszystko sprawiło, że czyta się z przyjemnością. Akcja rozpoczyna się praktycznie od początku książki i tak naprawdę nie zwalnia do samego końca. Dużo się tu dzieje, a bohaterami są oczywiście rodzice. Aż dziw bierze, że mogli aż tyle zrobić ratując najbliższych. Zakończenie wprawiło mnie w zadumę. Dzieciaki dały dobrą lekcję swoim rodzicom. Ale jak skończyła się ta historia musicie się sami przekonać.

Dorota pokazała, że ludzie o całkowicie różnych charakterach, upodobaniach i poglądach są w stanie zjednoczyć się w imię wspólnego, wyższego celu. Jak już wspomniałam bohaterami są tutaj rodzice. Są to ludzie całkowicie różni, nie lubili się, a co gorsza oni tak naprawdę się nie znali. Jednak kiedy stanęli przed faktem, kiedy znikają ich dzieci, a policja nie zamierza ich szukać, nic nie jest ważne. Ich poglądy, religia czy przekonania. Wszystko odstawili na bok i wspólnymi siłami ruszyli na ratunek swoim pociechom. Stali się zgranym zespołem, który sieje zniszczenie, ale mimo wszystko uparcie prze do przodu, na ratunek dzieciom.

Czytając rozdział za rozdziałem, zastanawiałam się czy zrobiłabym to samo w obronie swoich córek? To trudne pytanie, bo tak naprawdę nikt nie jest w stanie przewidzieć własnej reakcji na taką tragedię jak porwanie dziecka. Żeby odpowiedzieć na to pytanie trzeba byłoby stanąć przed takim faktem. Chociaż myślę, że mogłabym zrobić dużo. Zresztą chyba każdy rodzic jest w stanie zrobić wszystko, by zapewnić swojemu dziecku bezpieczeństwo. Mam tylko nadzieję, że nigdy nie będę musiała się o tym przekonać na własnej skórze.

Kończąc polecam Wam tą książkę. Znajdziecie tu sceny akcji, okraszone odrobiną humoru, który nadaje lekkości tej historii. Tak naprawdę autorka porusza tu ważny i trudny problem, ale jest to wszystko tak przedstawione, że czyta się z ogromnym zainteresowaniem.

Polecam

Wspólny problem lub tragedia potrafi połączyć ze sobą zupełnie różniących się od siebie ludzi, bowiem nic tak nie jednoczy, jak wspólny cel do osiągnięcia. W takich sytuacjach nie ma znaczenia w co kto wierzy, jakie ma przekonania lub co robi na co dzień. Dość często się zdarza, że później takie osoby połączy przyjaźń na całe życie.

Zarys fabuły

W książce spotykamy grupę sąsiadów z jednej ulicy, których połączył wspólny cel, a mianowicie poszukiwanie ich dzieci, które nie wróciły z urodzin kolegi. Początkowo ich środkiem transportu jest mały autobus, który później będą musieli zamienić na mały zdezelowany dostawczy samochód. Jeden ze świadków, miejscowy pijaczek o imieniu Abel zeznał, iż dzieci zostały porwane. Po odmowie ze strony policji wszczęcia postępowania, rodzice postanowili wziąć sprawy w swoje ręce i wyruszyć w misje ratunkową. Co stało się z dziećmi? Jakie przygody i niebezpieczeństwa czekają bohaterów? Co uświadomią sobie sąsiedzi podczas wspólnej podróży? Czego dokonają i kto okaże się za to odpowiedzialny? O tym w książce „Kto szuka, ten znajdzie” autorstwa Doroty Wójcik.

Sąsiedztwo

Autorka w swej książce zwróciła uwagę na problem naszych czasów, jakim jest brak znajomości sąsiedzkiej. Owszem ludzie obserwują otoczenie, plotkują o innych, ale na co dzień omijają się wzajemnie szerokim łukiem. Między nimi nie ma większych zażyłości, jak to miało miejsce kilkanaście-kilkadziesiąt lat wcześniej. Dopiero wspólny problem, w tym przypadku zaginione dzieci sprawił, iż zaczęli razem działać, rozmawiać i wspólnie przeżywać tę sytuację. Takie zjawisko jest obecnie powszechne, przez co szerzy się znieczulica społeczna, osamotnienie, a także brak wzajemnego wsparcia w problemach dnia codziennego.

Handel ludźmi

Kolejnym ważnym zagadnieniem poruszonym w tej ciekawej książce jest handel ludźmi, który poniekąd łączy się z wcześniej wspomnianym problemem, gdyż wszyscy wiedzieli o porwaniach, tylko nikt z tym nic nie zrobił. Doskonałym usprawiedliwieniem w takich sytuacjach jest strach, ale nikt nie wysilił się na to, by złożyć anonimowy donos na danych złoczyńców. W książce pojawiła się bohaterska grupa rodziców, która pojechała ratować swe pociechy, ale w prawdziwym życiu rzadko się słyszy o ludziach, którzy choć w niewielkim stopniu udzielają pomocy takim ofiarom.

Podsumowanie

Książka jest czarną komedią, dlatego też przy tym gatunku ewentualna szczegółowość danych sytuacji jest na miejscu, gdyż wszystko łącząc się w całość może wywołać w pewnym momencie śmiech u czytelnika pod warunkiem, że pasują mu takie klimaty. Pozycja oprócz tego, że jest doskonała rozrywką (wielokrotnie śmiałem się podczas lektury), to porusza też bardzo ważne tematy dotyczące każdego społeczeństwa, co niewątpliwie podnosi jakość pozycji. Osobiście znając już pióro autorki, byłem nastawiony na coś dobrego i jak się okazało nie pomyliłem się spędzając doskonale czas z tą książką. Okładka przedstawia drogę, którą podążają ludzie zmierzający ku danemu celu i w ten sposób odnosi się do treści lektury, natomiast cała letnia kolorystyka wprowadza odbiorcę w lepszy nastrój zwłaszcza w te obecnie ponure dni. Gorąco polecam pozycję wszystkim czytelnikom lubiącym czarne komedię, bo dzięki tej historii będą mieli okazję zobaczyć niesamowite zdarzenia wywołujące u odbiorcy dreszczyk emocji, a niekiedy niezłe rozbawienie komicznymi zachowaniami bohaterów.

Mieszkańców jeden z ulic czeka nie lada wyzwanie, kiedy pewnego dnia ich dzieci nie wracają z urodzin kolegi na czas. Początkowy lęk zamienia się w przerażenie, które zmusza obcych sobie ludzi do zjednoczenia sił. Choć każdego dnia mają określone zachowania, tej nocy staną się kimś, kto narobi niezłego hałasu!

Podpalenie, kradzież, porwanie i wizyta w nocnym klubie - to tylko czastka przygód, które czekaja na nich tej nocy.

Do czego zdolni są rodzice, aby odnaleźć swoje dzieci?

🤎🤎🤎🤎🖤🖤🖤🤎🤎🤎🤎

Ta książka posiada naprawdę wiele płaszczyzn. Dzięki swojej wielowymiarowości będzie w stanie nas poruszyć, rozbawić, a także wytknie błędy, które każdy z nas popełnia codziennie.

Choć książka zawiera sceny, które spowodują uśmiech na naszej twarzy, a oderwana od realizmu fabuła, może wydawać się zbyt nierealistyczna, to autorka skrzętnie przemyciła wiele faktów, które dość mocno utwia w naszej pamięci.

Bohaterowie zostali mocno zróżnicowani, co zdecydowanie stanowi autut tej powieści. Są bliscy naszym sercom, jak i dalecy od rozsądku.

Ale czy właśnie tacy nie jesteśmy my sami?

Szukamy w życiu czegoś, a kiedy jest już to w zasięgu ręki to okazuje się, że nie tego szukaliśmy.

To naprawdę świetna książka, która swą lekkością i wciągająca fabułą z pewnością zgarnie sporą rzeszę czytelników.

Z pewnością jeszcze nie raz do niej wrócę i będę polecać ją na prawo i lewo 😉

Gratuluję pomysłu i dziękuję za egzemplarz recenzencki 🤎🤎🤎

Najnowsze dzieło autorki to powieść sensacyjno-obyczajowa, która wciąga od pierwszych stronic. Mimo, że dzieje się w niej dużo, to nie przerażą nas mocne, krwawe sceny. Za to otrzymujemy ogromną dawkę świetnego humoru, który nieco łagodzi poruszone trudne, wręcz bolesne tematy. Dawno nie spotkałam się z taką książką, która aż tak dogłębnie analizuje naturę ludzi, ich relacje z innymi oraz zachowanie w kryzysowych sytuacjach.

Zwykła uliczka a w niej mieszkańcy, którzy wiedzą o sobie prawie wszystko, mimo że nie utrzymują ze sobą żadnych bliskich kontaktów. Można by rzec, że czują do siebie awersję a łączą ich tylko dzieci. Pewnego dnia ich pociechy nie wracają z imprezy urodzinowej kolegi. Zaniepokojeni rodzice zawiadamiają policję, jednak potraktowani po macoszemu, postanawiają połączyć siły i na własną rękę odszukać pociechy.

Co się wydarzyło? Dlaczego dzieci nie wróciły do domu? Czy odnajdą się całe i zdrowe? Do czego posuną się bohaterzy i jakie granice przekroczą?

Moi drodzy, co tu się działo i do jak komicznych scen dochodziło musicie koniecznie przeczytać sami. Ile ciekawych, intrygujących wydarzeń, sprzecznych diametralnie emocji i huśtawki nastroju. Napięcie, strach, niepewność by za moment parsknąć śmiechem, opluwając się przełykaną właśnie herbatą.

Muszę przyznać, że historia jest niebanalna, nieprzewidywalna, napisana po mistrzowsku. Lekkie, przystępne pióro autorki idealnie wpasowało się w mój gust czytelniczy, co przyśpieszyło moje czytanie. Fabuła obfituje w zaskakujące wątki, dynamiczna akcja nie pozwala na nudę, a genialnie wykreowane postacie nadają powieści realizmu i przyciągają uwagę. Przeciętni bohaterzy a tyle doświadczą. Wyjdą na jaw zdrady i inne brudne sekrety, które wstrząsną nimi i pozwolą spojrzeć na siebie i swoje życie z innej perspektywy.

Czytając tę książkę miałam wrażenie jakbym obserwowała z boku ludzi mieszkających w niewielkiej odległości ode mnie. Nieraz widziałam podobne sytuacje, gdy na jaw wypływały informacje, które nie powinny. Natura ludzka jest nieprzewidywalna, a człowiek zazwyczaj na co dzień zakłada maskę, pod którą ukrywa prawdziwe oblicze.

Uważam, że ta pozycja wam się spodoba. Mimo poruszonych ważnych i trudnych tematów czytało mi się tą lekturę naprawdę przyjemnie. Nie obawiajcie się i nie zwlekajcie. Naprawdę warto poznać tą historię, która da wam dużo do myślenia i spowoduje, że inaczej spojrzycie na życie.

Moi kochani, życzę wam miłego czytania i wielu niezapomnianych wrażeń! Ja polecam z całego serca!