Kto czyni zło

Gdy jakiś czas temu sięgałam po książkę autorstwa Agnieszki Pietrzyk- no cóż, nie była to wciągająca historia. Mało tego- męczyłam ją, w sumie nie wiem po co, a teraz nie potrafiłabym jej nawet odtworzyć. Jeśli coś jest nieciekawe i płytkie, szybko znika z pamięci osoby, która sporo czyta. „Kto czyni zło” to tym razem bardzo pozytywne zaskoczenie. Dość obszerną powieść, dodatkowo zapisaną małą czcionką, przeczytałam w dwa dni. Bardzo chciałam się dowiedzieć, co wydarzy się dalej, kto stoi za tajemniczym morderstwami. Dobrze, że ta książka to nie tylko stuprocentowy kryminał. Mamy tu, obok uczucia grozy, wiele elementów obyczaju, dlatego każdy czytelnik znajdzie coś dla siebie.

Akcja powieści pt. „Kto czyni zło” dzieje się w Elblągu, a za pierwszoplanową bohaterkę możemy uznać niejaką Ulę Baranowską. Jej kariera policjantki, a właściwie protokolantki, nie trwała długo, bo tylko dwa tygodnie. Kobieta była poruszona zasadami panującymi na komisariacie. Była przekonana, że stróże prawa sami nie łamią przepisów. Cóż, przeliczyła się, bo to, co zobaczyła, w ogóle nie miało związku z idealnymi, płynnymi i uczciwymi przesłuchaniami oskarżonych. Co takiego zmusiło Ulę do rzucenia pracy- tego zdradzić nie chcę, ale będzie to coś naprawdę wstrząsającego. Statystyczny, a na dodatek uczciwy Kowalski nigdy by się tak nie zachował, tego jestem pewna.

Ula postanawia założyć własną firmę, a konkretnie biuro detektywistyczne. Gdy dostaje swoje pierwsze zlecenie, książka nabiera jeszcze bardziej intensywnych kolorów, a czytelnik z całą pewnością będzie zaskoczony. Ula ma bowiem odszukać dane jednego mężczyzny, z którym to… sama zacznie pisać. Jeden SMS, drugi, trzeci… Czy Ula sprawdzi się w nowej roli? Czy złe wspomnienia z pracy w policji nie wpłyną negatywnie na jej styl śledztwa? Warto się tego dowiedzieć.

Ula ma także bardzo zagmatwaną sytuację rodziną. Justyna, jej matka, ponownie wyszła za mąż. Wybrała sobie Leona Giforta- potentata w branży jubilerskiej. Mężczyzna jest bardzo elegancki, wpływowy, ale surowy i wymagający dla swojej rodziny i pracowników. Leon ma dwóch dorosłych synów- Marka i Andrzeja, a także Ignasia. Trzeci syn to jeszcze dziecko i tylko Ula ma z nim wspaniały kontakt. Niebawem pani detektyw sama zacznie pomagać Leonowi i pracować w jednym z jego wielu salonów jubilerskich. Sielanka rodziny Gifortów niebawem się skończy. Gdy w ich okazałym domu zginą aż dwie osoby, akcja nabierze jeszcze większego tempa. Nie opiszę szczegółów, bo są one bardzo ważne dla całości tekstu i lepiej samemu się z nimi zapoznać. Dlaczego w tak bogatej rodzinie dochodzi do dwóch morderstw? Kto za nimi stoi? Czy Ula wykorzysta swoje wcześniejsze znajomości i dojdzie do prawdy? Zapraszam do lektury.

Książka ta mogłaby obfitować w szereg idiomów. Można bowiem uznać, że pieniądze naprawdę nie dają szczęścia. Co więcej, życie osób bogatych niezwykle często jest perfekcyjne tylko na pokaz. Cudowne zdjęcia, wytworne wnętrza domu to jedno, ale co tak naprawdę dzieje się za zamkniętymi drzwiami? Jeśli nie wiadomo o co chodzi, to chodzi o… No właśnie, każdy wie, że diabeł tkwi w szczegółach. Gdy czytałam tę powieść, zastanawiała mnie także inna kwestia. Jak wiele można zrobić dla drugiego człowieka, by utrzymywać pozory szczęśliwej rodziny? To, co powie matka Uli, niejednego czytelnika wprawi w osłupienie. Ze mną właśnie tak było. Mało tego, podczas lektury rozdziałów, w których to dochodzi do mordu, wrażliwy odbiorca będzie się notorycznie wzdrygał i… drapał. Tak, to dziwne stwierdzenie, ale piękny dom Gifortów miał jeszcze innych, bardzo tajemniczych lokatorów…

Nie mam absolutnie nic do zarzucenia tejże powieści. Znajdowało się w niej wszystko, co powinien zawierać thriller, kryminał czy obyczaj. Zakończenie nie jest też oczywiste, co zwiększa ogólną ocenę. Czytanie powieści autorstwa Agnieszki Pietrzyk nie będzie straconym czasem. „Kto czyni zło” to perfekcyjny opis bardzo nieuczciwych działań policyjnych, jak też zawiłych brudów rodzinnych.

Polecam.

Moje spotkanie z autorką uważam za udane a dlaczego? Otóż tę książkę, która tu opisuje nie da się odkładać i przejść koło niej obojętnie. Widziałam inne książki autorki na Insta, wiec po tej mam niedosyty i będę musiała nadrobić. Mając takie zaległości nadrobienie ich zostawiam koło emerytury :p

Na samym początku dowiecie się, że ginie dziecko, oraz dochodzi do przesłuchania 20letniego chłopaka, a akcja toczy się w Elblągu. Nie wiem czy kiedykolwiek wspominałam, ale lubię jak na samym początku poznajemy bohaterów żeby później wszystko stało się jasne, lecz przyznam się, że w moim przypadku źle obstawiłam i byłam zwiedzona (tak pozytywnie, bo to oznacza, że nie przejadł mi się ten gatunek) w książce dzieją się rzeczy przed i po wypadku, dlatego łatwo będzie dopasować elementy, ale kochani nie bądźcie pewnie, ponieważ autorka tak zamiesza, że zrobicie to, co ja! „Kurde, ale jak?”, „Nie no, ale to nie możliwe?” Itd.

W Polskiej policji nigdy nie było, nie jest tak jak to widzimy w TV i były momenty, że jesteśmy przerażeni tym, na jakich zasadach dochodzi do przesłuchań podejrzanych i że spotykanym wykroczeniem są tortury, wybieganie poza własne kompetencje w trakcie przesłuchań i rzadko, ale zdarza się, że dochodzi do tego, że osoba przesłuchiwana umiera. Urszula, czyli policjantka, która rozpoczyna zawodową przygodę w wydziale kryminalnym, lecz to, czego była świadkiem nie daje jej spokoju i postanawia odejść.

Zakłada własne biuro detektywistyczne i tu z czasem dowiecie się ze nie dość, że ktoś chciał przejechać jej mamę to jeszcze, kim jest tajemniczy stalker, z którym ma kłopot jedna z klientek tylko, że… tu kochani dowiecie się ze nasza bohaterka nie będzie narzekała na brak zajęć i wszystko to, co ją spotyka czy praca podjęta u ojca okaże się ostoją spokoju? okaże się, że …. Tu pytanie do was czy ma wspólnego czy nie? Cała akcja jak wcześniej napisałam rozpisana jest tak, że nie jednego zaskoczy, co tylko jest na plus dla autora.

Uwielbiam takie książki i to jest mój top ulubione 2021. Opis książki macie wszędzie pokazane, więc zachęcam do zapoznania się i mniej więcej będziecie wiedzieć, co i jak, a ja powiem, że warto po nią sięgnąć, bo nudno na pewno nie jest! noooo może przez pierwsze 150-200 stron mamy akcję poznawczą, ale wg mnie jest mega przydatna żebyś potem powiedział wielkie WOW.

Za egzemplarz dziękuję wydawnictwu Czwarta Strona, bo na moją listę ulubionych pisarzy trafia Pani Agnieszka.

Powieść rozpoczyna się bardzo mocnym prologiem. Ja zdecydowanie lubię taki wstęp choć to zabieg bardzo ryzykowny gdyż oczekiwania co do reszty wtedy znacznie wzrastają. Od razu zapewnię Was, że Autorka dała radę.

.

Dwie zupełnie różne rodziny: Marczaków i Gifortów. Dwie rodzinne tragedie. Coś je jednak połączyło.

Główną bohaterką jest Urszula Baranowska. Kobieta funkcjonariuszką w elbląskiej komendzie była zaledwie dwa tygodnie. Zrezygnowała po incydencie, w którym stała się świadkiem nadużycia siły przez funkcjonariusza. Postanawia zostać prywatnym detektywem, ale jej pierwsza sprawa mocno się komplikuje. Na to wszystko zaczynają nakładać się problemy rodzinne. Te z pozoru różne sprawy ostatecznie zyskają wspólny mianownik.

.

W tej książce oprócz samej warstwy kryminalnej Autorka bierze pod lupę rodzinę jako jednostkę społeczną. Ukazuje dysfunkcyjne relacje między jej członkami, a przede wszystkim mechanizm rodzących się konfliktów i sporów. Stykamy się tu z różnymi formami przemocy psychicznej. Zarówno między partnerami w związku, ale także na stopie rodzic - dziecko. W tym drugim przypadku są to głównie wygórowane i niespełnione oczekiwania rodzica.

.

Kto czyni zło? Niech się zgłosi ten, komu udało się odpowiedzieć na te pytanie. Ja nie dałam rady. W tej historii bardzo dużo się dzieje. Fabuła jest ciekawie skonstruowana. Pozornie różne wątki przenikają się i ciężko jest jednoznacznie orzec - to ON jest winny! Każda postać ma coś na sumieniu. Misternie tkane są intrygi i tak na prawdę zło ma tutaj kilka twarzy.

Główna bohaterka jak dla mnie jest dość irytująca. Jej zachowanie bywa czasem nielogiczne, a wręcz głupie. Początkowo honorowa, z mocno zakorzenionymi ideałami, a jednak z biegiem czasu, kiedy w grę weszły jej własne cele znacznie zmieniła kierunek działań. Trzeba jednak przyznać, że przez to jest dość charakterystyczną postacią.

Na koniec muszę zwrócić również uwagę, że z tej powieści bije ogromny patriotyzm lokalny Autorki. Można znaleźć w niej wiele pięknych opisów, ale również ciekawostki dotyczące miejsc akcji.

To moje pierwsze spotkanie z twórczością Pani Agnieszki, ale na pewno nie ostatnie. Polecam!

Przygodę z twórczością autorki zaczęłam od „Zostań w domu”, i to była dla mnie bardzo udana lektura! Czy i z tą tak było?

Źle nie jest 😁 Choć przyznam, że styl autorki jest dla mnie nadal niepowtarzalny i bardzo przyjemny w odbiorze. Książkę czytało mi się bardzo dobrze, fakt, domyśliłam się niektórych wydarzeń, niemniej jednak miło spędziłam z nią czas, a to najważniejsze! choć tematyka i fabuła do przyjemnych nie należą😉

Fabuła świetna, bohaterowie bardzo dobrze wykreowani.

Każdy z nas chyba ma jakieś wyobrażenie o pracy policji, może niektórzy z Was pełnia czynną służbę, z filmów akcji wiemy, że policjanci czasem grają podczas przesłuchiwań świadków czy też sprawców i wtedy pojawia się ten zły i dobry glina. Obydwoje od siebie zależni, obydwoje mają swój cel. Wiemy także, że dla pieniędzy człowiek jest w stanie zrobić wiele...

Czasem zbyt wiele...

la Baraniwska, młoda policjantka, po dwóch tygodniach składa wypowiedzenie z pracy. Przyczyną jest ostatnie przesłuchanie podejrzanego, bardzo brutalne co ma na celu wymuszenie przyznania się do winy. Mimo, że Ula obecna jest tam jako protokolantka, wszystko może obrócić się przeciwko niej...

Niebawem, śledczy przyjmują zgłoszenie o wisielcu, to nikt inny jak Marczak, chłopak przesłuchiwany i maltretowany przez śledczych.

Ula rozpocząć pracę jako prywatny detektyw. Jej pierwsze zlecenie, dotyczy anonimowego adoratora, z którym Ula nawiązuje kontakt. Aby stanąć na nogi, przyjmuje prace także w salonie jubilerskim swojego ojczyma, co nie spotyka się z aprobatą synów jubilera...

Każdy z nich bowiem, liczy na duże pieniądze...

Relacja Uli z tajemniczym mężczyzną coraz bardziej przypominać zaczyna przyjacielską, a co za tym idzie, Ula naiwnie zaczyna mu o wszystkim mówić...Naiwnie, bo jako była policjantka powinna zdawać sobie sprawę z pewnych następstw...

Kiedy wydarzenia nakładają się na siebie, nie tylko Ula zaczyna mieć kłopoty. Zemsta, tak to ona miedzy innymi kieruje ludźmi, ale i pieniądze zaślepiają, to już nie rodzina, to jej wrak...

Jak daleko człowiek jest w stanie się podsunąć ?

Kto czyni zło? Ja już wiem, a Wy koniecznie przeczytajcie❤️

Dobrego dnia !

Ula Baranowska po przepracowaniu zaledwie dwóch tygodni w policji, zwalnia się po tym jak jest świadkiem brutalnego przesłuchania młodego chłopaka oskarżonego o kradzież. Ula zakłada biuro detektywistyczne i już następnego dnia zgłasza się do niej kobieta, która prosi ją o wytropienie stalkera. Ula postanawia nawiązać kontakt z tajemniczym mężczyzną.

W międzyczasie podejmuje dodatkową pracę w salonie jubilerskim u swojego ojczyma, z czego nie są zadowoleni jego synowie.

"Kto czyni zło" to już kolejna książka Agnieszki Pietrzyk, którą miałam przyjemność przeczytać. Mam wrażenie, że każda kolejna książka autorki jest lepsza od poprzedniej. Według mnie to najlepsza z pozycji, jakie wyszły spod pióra Pani Agnieszki. Po jej lekturze, postawiłam sobie jedno pytanie "Kto czyni zło". Książka nie jest przeznaczona dla osób, które kierują się swoim sumieniem i swoimi zasadami. Fabuła, od początku lektury jak najbardziej przemyślana, trzyma w napięciu do końca, czyta się naprawdę dobrze- szybko i przyjemnie. Autorka stworzyła intrygę, której zakończenie kompletnie mnie zaskoczyło. Jak najbardziej polecam.

Dziękuję @czwartastronakryminalu za możliwość przeczytania książki 🖤

Brutalność w szeregach policji i tajemnicze samobójstwo przesłuchiwanego ...

Ocena 10/10

To będzie recenzja na gorąco !

Właśnie przed kilkoma minutami skończyłam czytać najnowszą powieść @agnieszkapietrzykautorka Kto czyni zło.

Pióro autorki, jest mi już znane za sprawą książki Nikt się nie dowie, która także porwała mnie na wiele godzin. Tak samo było właśnie teraz z książka Kto czyni zło.

Zaczęłam czytać ją dzisiaj rano. Fabuła wciągnęła mnie do takiego stopnia, że musiałam ją dokończyć i to też mi się udało !

Wciąż kłębi się we mnie ogrom emocji które wywołała we mnie ta lektura.

Początkowo myślałam że autorka sanki chwilowo zapoznać się z fabułą, która będzie spokojna. Oj tego tu nie było! Już na początku zderzyłam się z prawdziwym thrillerem który wciągał mnie w swoje otchłanie niczym woda w porywistej rzece.

Odebrałam powieść jako dwuwątkową. Przede wszystkim z jednej strony mamy sprawę stalkera zaś z drugiej życie osobiste Urszuli. Te wątki są świetnie ze sobą połączone, dając mi jednoznaczny obraz wydarzeń.

Bardzo podobało mi się słownictwo jakim posługuje się autorka. Jest ono pozbawione wulgaryzmów, natomiast odczuwa się w nim wszelkie emocje.

Strach, niepewność czy smutek to tylko nieliczne moje odczucia które mi towarzyszyły.

W tej historii warto zwrócić uwagę na kreacje bohaterów. Są oni idealnie skrojeni, każdy z nich jest indywidualistą, natomiast posiadają prawdziwe ludzkie odczucia których nie raz brakuje bohaterom thrillerów.

Fabuła osadzona jest w mrocznej scenerii, która poniekąd także wpłynęła na moje samopoczucie, ale i na lepsze zrozumienie książki!

Czy emanowała w tej książce brutalność ? W pewnym sensie tak natomiast nie było tutaj rozlewu krwi. Wydaje mi się że autorka skupiła się na brutalności psychicznej ofiary i to powoduje że ta powieść jest zupełnie inna niż wszystkie.

W owej lekturze spotkałam się z ogromem szczegółów natomiast nie przeszkadzały mi! Dzięki nim moja wyobraźnia przeniosła mnie całkowicie w opisywane miejsca i pokazywała to co czytałam !

Całość została bardzo skrupulatnie przemyślana i opisana. W pewnym sensie autorka wodziła mnie za nos, gdyż mój tok myślenia nad sprawą zmieniał się diametralnie przez nagle Zwroty akcji, których było tutaj wiele! Każdy kolejny wątek pokazywał mi jak wielką intrygę uknuła autorka i jak bardzo ta powieść jest nieprzewidywalna ! Zakończenie okazało się dla mnie ogromnym zaskoczeniem oczywiście na plus ! Nadal w to nie dowierzam ! I właśnie przed chwilą odłożyłam tę z książkę na półkę i powiedziałam : Dobre to było !! Tak więc polecam gorąco przeczytać Kto czyni zło! Dajcie zabrać się autorce do naszego Polskiego miasta, do sprawy o której na długo nie zapomnicie ale i w podróż literacką, w której zachwycie się stylem autorki!

„Kto czyni zło” to moja piąta książka Agnieszki Pietrzyk. Wcześniejsza seria z komisarzem Kamilem Soroką, jak i thriller „Nikt się nie dowie” bardzo zapadły mi w pamięć. I tym razem, podobnie jak przy poprzednich książkach, spędziłam z lekturą kilka emocjonujących i pełnych napięcia godzin.

Nie mogło być inaczej, gdy akcja zaczyna się od odnalezienia zwłok małego chłopca. Zawsze gdy ofiarami przestępstw padają dzieci budzi to we mnie dużo silniejsze emocje.

Cofamy się do czasu sprzed tragedii i dostajemy wgląd w dwa organizmy, które toczy rak. Pierwszym z nich jest obraz elbląskiej policji, w której brutalne i niezgodne z prawem metody stosowane podczas przesłuchań budzą przerażenie. Drugi obraz, patchworkowej rodziny, w której gra pozorów nie jest w stanie skryć wzajemnej niechęci i zazdrości zwiastuje zbliżające się nieszczęście.

Do tego dochodzą trzy wątki, które wydają się być zupełnie ze sobą niepowiązane. Tajemniczy sms-owy adorator, przepełniony chęcią zemsty brat brutalnie przesłuchiwanego chłopaka i niesnaski rodzinne, których zarzewiem jest chciwość. Autorka tak umiejętnie buduje napięcie i konstruuje fabułę, że gdy dochodzi do zbrodni zupełnie nie byłam w stanie odgadnąć, który z tych wątków okaże się motywem morderstwa.

Bo choć ze statystyk wynika, że zwykle chodzi o pieniądze, lub zemstę, a sprawcy najczęściej należy szukać w rodzinie ofiary, to wierzcie mi, nic nie jest tu tak oczywiste, by nakierować nas na właściwy trop. Autorka celowo dostarcza nam wielu wskazówek, a świadomość, że każdy z bohaterów nosi w sobie tyle negatywnych emocji, by być zdolnym do popełnienia morderstwa jest równie przerażająca jak biegające po miejscu zbrodni ogromne karaluchy, uwolnione z terrariów pana domu.

Trudno doszukiwać się podziału na dobro i zło, jednoznacznie pozytywnych i negatywnych bohaterów, bo tak jak w życiu, otrzymujemy pełną paletę odcieni szarości.

W napięciu śledziłam przebieg wydarzeń aż do ostatnich stron. I choć cała zagmatwana intryga zostaje obnażona pokazując moralną zgniliznę bohaterów, to czy będziemy mogli odłożyć książkę na półkę z poczuciem, że sprawiedliwość wygrała, a winni zostali ukarani? Przekonajcie się sami.

Dzięki uprzejmości wydawnictwa @czwartastronakryminału miałam okazję przeczytać książkę @agnieszkapietrzykautorka. Jest to moja pierwsza styczność ze stylem autorki, ale jestem pozytywnie zaskoczona. Napięcie, które nam towarzyszy, tempo, które pędzi nieubłaganie do tego intrygujący bohaterzy, ciekawa fabuła i opisy oraz pełno zwrotów akcji, od których może się zakręcić w głowie. Historia mnie wciągnęła, mnóstwo intryg i chodź parę rzeczy, było dla mnie przewidywalne to i tak nie zepsuło mi to odbioru książki i dalej czytałam ją z ciekawością, a czyta się ją ekspresowo. Historia pokazuje ludzkie słabości, naszą reakcję na niecodzienne okoliczności i to ile człowiek jest w stanie zrobić dla rodziny oraz odpowiada na pytanie, kto czyni zło. Dziwi mnie to, że tak cicho o niej na bookstgramie, bo to naprawdę dobry kryminał.

Moje pierwsze spotkanie z twórczością Agnieszki Pietrzyk uważam za udane. I to bardzo udane. „Kto czyni zło” to kryminał, który zaciekawił mnie od pierwszych stron. A finał tej historii rozszarpał moje emocje na drobne kawałki.

Ta książka to kawał solidnego kryminału. Autorka sprawiła, że z ciągłym napięciem śledziłem losy Urszuli Baranowskiej. Kobieta pracując jako protokolantka była świadkiem brutalnego przesłuchiwania podejrzanego o kradzież dwudziestolatka, Krzysztofa Marczaka. Mężczyzna zostaje brutalnie pobity. Sytuacja ta sprawia, że Baranowska postanawia odejść z policji, by otworzyć własne biuro detektywistyczne.

Akcja nabiera tempa, gdy kilka dni po tym zdarzeniu, do kobiety zgłasza się brat Krzysztofa z informacją, o jego samobójstwie. Prosi ją, aby pomogła mu nagłośnić sprawę, gdyż śmierć brata może mieć związek z brutalnym przesłuchaniem na elbląskiej komendzie policji. Dodatkowo po namowie swojego ojczyma, Urszula podejmuje się pracy w salonie jubilerskim.

Kilka dni później do biura detektywistycznego Baranowskiej zgłasza się kobieta, która padła ofiarą stalkera. Trzeba przyznać, że bohaterka kryminału, nie może narzekać na brak zajęć. A my dzięki temu nie możemy uskarżać się na nudę podczas czytania tej książki. Historię dodatkowo podkręca informacja o próbie potrącenia samochodem matki detektyw. Pojawia się wiele wątków oraz znaków zapytania. Czy wszystkie te elementy składają się w jedną całość? Dokąd poprowadzą one Urszulę Baranowską?

Możemy być pewni, że nas czytelników powiodą w mocną kryminalną intrygę, która nie pozwoli oderwać się od lektury. „Kto czyni zło” to ciekawie poprowadzona fabuła, a jej każdy element połączony jest w bardzo dobrym stylu. Na uwagę zasługuje również akcja, która nabiera tempa z każdym poznawanym wątkiem.

Książka Agnieszki Pietrzyk zasługuje na uznanie, a miłośnicy kryminału znajdą w nim to wszystko, co dobrze skrojony kryminał powinien posiadać. Mocno zbudowana intryga, mroczny klimat oraz obawa o życie głównej bohaterki – to wszystko sprawia, że „Kto czyni zło” wprawia nas w dreszcze. Dlatego też mogę z pełną świadomością stwierdzić, że książkę Pani Agnieszki mogę również polecić miłośnikom thrillerów.

To, co ważne historia, którą poznajemy „zmusza nas” do refleksji na temat zła, jego pochodzenia oraz ludzkiego postępowania, które je rodzi. A jeśli w Waszym umyśle zrodziła się chęć przeczytania mocnego kryminału i intrygującego thrillera, to „Kto czyni zło” jest dla Was. Kto jeszcze po niego nie sięgnął, niech zrobi to bez chwili wahania. Zdecydowanie polecam!

Za egzemplarz książki serdecznie dziękuję Wydawnictwu Czwarta Strona Kryminału.

[Adres usunięty]

Czytałam poprzednie książki autorki i przypadły mi o gustu. Jak się skupię to w zasadzie pamiętam, o czym były dość dokładnie, a to dobra rekomendacja dla kolejnych tytułów. Czy ten okazał się równie dobry?

'Kto czyni zło, zła zazna, przemknęło jej przez myśl. Kto torturuje, doświadczy tortury. Właśnie jej doznawała.'

Urszula zaczyna swoją karierę zawodową w wydziale kryminalnym od protokołowania przesłuchania. Pech chciał, że przesłuchiwany jest dwudziestoletni chłopak oskarżony o kradzież, a metody policyjne wykraczają daleko poza zasady moralności. Dziewczyna postanawia odejść z policji, zakłada własne biuro detektywistyczne i podejmuje też pracę w sklepie ojczyma. Jednocześnie ktoś próbuje zabić matkę Uli, a sama dziewczyna wymienia wiadomości tekstowe z tajemniczym stalkerem. Jakie będą efekty postępujących po sobie wydarzeń? Czy dziewczynie uda się wyjść z nich cało?

Historia zaczyna się z grubej rury, nieświadomie już na początku zostajemy wrzuceni w sam środek wydarzeń. Później z czasem wszystko prowadzi właśnie do tych konkretnych zdarzeń, jednak w międzyczasie dzieje się naprawdę wiele. Autorka buduje napięcie, nie da się odłożyć książki na bok. Miałam wręcz wrażenie, że wszystko prowadzi do jednego, a sprawcy są na wyciągnięcie ręki. Myliłam się niesamowicie! Okazuje się, że nikt nie jest bez winy. Co więcej, nie domyśliłam się oczywistego.

'Ten nieustanny uśmiech i miłe usposobienie były na pokaz, a w głowie - wieczny niepokój o to, aby sprostać wymaganiom rodziny.'

Co prawda ta historia była mniej wciągająca od poprzednich, ale mimo wszystko warto było ją przeczytać. Z początku wydarzenia postępowały po sobie powoli, jednak na sam koniec wszystko zaczęło pędzić i nie zwalniało do samego końca. Zakończenie nie wbiło w fotel, ale nie było też oczywiste. Polecam!

'Przesłuchiwany mówił prawdę, a gdy przesłuchujący uwierzył w prawdomówność przesłuchiwanego, wtedy ten zaczynał dorzucać kłamstwa.'

„Kto czyni zło” to dziewiąta książka Agnieszki Pietrzyk. Tym razem do zbrodni przedstawionej w powieści dochodzi w małej wsi pod Elblągiem – ginie dziecko. Czy to morderstwo czy wypadek? Czytelnik poznaje wydarzenia sprzed tej tragedii i po niej, długo nie wiedząc jak trzy różne sprawy kryminalne się ze sobą łączą. Intryga więc jest naprawdę świetnie zbudowana, nie sposób domyśleć się jej rozwiązania. Z niej też trochę wynika tempo akcji – z początku musimy dobrze poznać postacie i ich problemy, z którymi zmagają się na co dzień, przez co początek trochę się ciągnie. Gdzieś tak po dwusetnej stronie akcja jednak nabiera tempa, wydarzenia zaczynają się zazębiać, a trybiki w głowie czytającego obracają się coraz szybciej. Od tego momentu książkę naprawdę ciężko odłożyć. Oczywiście jak zawsze u Pietrzyk muszę też wspomnieć o świetnych, mocno realistycznych opisach, które zbudzają w czytelniku masę emocji. Postacie też są przedstawione ciekawie, niejednoznacznie i dosyć zagadkowo. Ogólnie jestem zadowolona z lektury, choć nie ukrywam, że moim numerem jeden dalej pozostaje „Zostań w domu” :)

Mam trudno wytłumaczalną awersję do owadów, dlatego opis ohydnych, egzotycznych, wielkich karaczanów, wędrujących po ścianie, który znaleźć można na początku książki, wywołał we mnie silny lęk i obrzydznie.

"Kto czyni zło, zła zazna, prze­mknę­ło jej przez myśl. Kto tor­tu­ru­je, do­świad­czy tor­tu­ry. Wła­śnie jej do­zna­wa­ła."

Urszula, świeżo upieczona policjantka została zaangażowana do protokołowania przesłuchania, podczas którego policjanci przemocą i brutalnym traktowaniem zmusili świadka do przyznania się do winy. Krótko potem przesłuchiwany mężczyzna zostaje znaleziony martwy – prawdopodobnie się powiesił. Czy faktycznie było to samobójstwo? A jeśli ktoś przyczynił się do jego śmierci czy policjanci obecni przy przesłuchaniu, w tym Ula, mogą czuć się bezpiecznie?

Co mi się podobało? Pomysł na fabułę, wielowątkowość, wodzenie czytelnika za nos, akcja prowadząca śledztwo w ślepe zaułki. Może nie odczuwałam szczególnie silnych emocji podczas czytania (poza fragmentami z karaluchami), ale historia była wciągająca, interesująca i nie nudziłam się przy niej.

Co mi się nie podobało? Główna bohaterka. Nie mogę pojąć jak ktoś tak zupełnie nieposiadający kompetencji do pracy w policji czy prowadzenia biura detektywistycznego może parać się tymi zajęciami. Chwilami miałam wrażenie, że jest to postać całkowicie pozbawiona rozsądku, intuicji, wnikliwości i umiejętności analitycznego myślenia. Jej naiwność raziła mnie w oczy, bo jak bystra pani detektyw może wdawać się w bliską relację z anonimowym stalkerem?

Mimo tego istotnego dla mnie minusa, patrząc na całość, książka mi się podobała. Nadal jednak moim faworytem od autorki pozostaje „Las zaginionych”. 💛

Lubicie książki, które obnażają pierwiastek zła w ludzkiej naturze?

„Kto czyni zło” autorstwa Agnieszki Pietrzyk to świetny thriller kryminalny, oparty na ciekawym, mocnym tle obyczajowym (które mnie zachwyciło). Ta książka stawia niezwykle ważne pytania: co może złamać człowieka? Co może doprowadzić go do morderstwa? I co jednostkę napędza do zemsty?

Nadużycia, wymuszanie, przemoc fizyczna i psychiczna, brak szacunku ocierające się o odbieranie godności człowiekowi, to obraz działań policji w tej książce. Stanowiska i statystyki motywują ambitnych, pozostali zaś milczą. Dla osób z zasadami moralnymi, z sumieniem brakuje tu miejsca… Tylko ten obraz grupy zawodowej nie kontrastuje ze szlachetnymi ludźmi z kręgosłupami moralnymi. Idealna żona może dokonać przerażających czynów, była policjantka może przekroczyć granicę uczciwości, by chronić rodzinę. Młody człowiek może szczegółowo zaplanować wielotygodniowe działania mające na celu zemstę.

A więc bardzo zasadne jest pytanie… „kto czyni zło?” Czy niewinność to pozostałość dzieciństwa, która znika wraz z wejściem w szarą i brudną dorosłość, w której najważniejsza jest troska o siebie?

Gorąco polecam lekturę książkę Agnieszki Pietrzyk. Świetna, przemyślana fabuła, skomplikowane zagadki, finezyjnie połączone wątki, rewelacyjnie zarysowane postaci i klimat podsycający ciekawość od pierwszej strony. Jednak dla mnie dodatkowym, olbrzymim plusem jest wnikliwa analiza pierwiastka zła w człowieku.