Księga żywych sekretów

"Przecież to w ogóle nie ta książka! Nie żaden romans, tylko jakiś koszmar!"

*

Adelle i Connie są najlepszymi przyjaciółkami, pomimo że różni je od siebie niemal wszystko - od zainteresowań, przez wygląd, aż po charakter. Jedynym co niezmiennie je łączy to zamiłowanie dla "Mojry" - gotyckiej powieści, w której się zaczytują. Więc gdy pewnego wieczoru właściciel sklepu z osobliwościami proponuje im udział w rytuale, który ma przenieś je do ich ukochanej książki, dziewczyny pomimo oporów zgadzają się... W końcu co mogą mieć do stracenia?

*

"Ach, "Księgo żywych sekretów", co ja mam z tobą zrobić, pokochać czy znienawidzić? " - może brzmi to troszkę dramatycznie, ale tak właśnie czułam się po zakończeniu tej książki. Już tłumaczę, w czym rzecz...

*

Jeśli chodzi o NIEZAPRZECZALNE plusy, to:

☠ Motyw podróży do świata książki to GENIALNY pomysł... Zwłaszcza gdy okazuje się, że zachwycający romans może w rzeczywistości być najgorszym koszmarem.

☠ Pełen grozy klimat i brutalny świat, do którego trafiają bohaterki, całkowicie mnie kupiły.

*

Niestety to tyle, jeśli chodzi o plusy, ponieważ:

☠ Książka poza ostatnimi stronami (Zakończenie akurat było świetne! ) w większości bardzo mi się dłużyła... serio moczyłam ją z tydzień🥲.

☠ Postacie, a zwłaszcza główne bohaterki, nie były moim zdaniem niczym specjalnym. Ich kreacja leżała, a zachowanie nie raz było zwyczajnie nie na miejscu. Co więcej, pomimo że Adelle i Connie miały być wykreowane jako swoje absolutne przeciwieństwa, coś tu moim zdaniem poszło nie tak, ponieważ obie w ostatecznym rozrachunku były równie nijakie.

☠ Nie wystarczająco rozpisane wątki poboczne, które tliły się gdzieś w tle, a gdyby dać im szansę mogły naprawdę zabłysnąć.

*

Podsumowując - "Księga żywych sekretów" to jak dla mnie świetna BAZA pod naprawdę dobrą młodzieżówkę... a może nawet coś więcej. Ostatecznie oceniam na 5½/10 i pomimo zgrzytów myślę, że to nie jest moje ostatnie spotkanie z autorką.

Nie od początku wciągnęłam się w tę książkę. Jednak z czasem ta opowieść mnie pochłonęła, a końcówkę czytałam z zapartym tchem.

Pierwszym, co przyciągnęło mnie do tej książki jest okładka – nieco mroczna i tajemnicza. „Księga żywych sekretów” przenosi nas do świata przedstawionego w ulubionej książce dwóch głównych bohaterek. Znają treść książki niemal na pamięć, jednak rzeczywistość, do której trafiają różni się od tej, którą tak dobrze znają. Początkowo ciężko mi było wgryźć się w tę historię, nie poczułam klimatu. Wraz z kolejnymi rozdziałami robiło się coraz ciekawiej, chciałam wiedzieć, co wydarzyło się dalej i co jeszcze czeka na bohaterów. Fabuła jest nieoczywista, zaskakująca i ostatecznie bardzo wciągająca.

„Słoneczko, w taki czy inny sposób, wszystkich ostatecznie czeka mrok. Czy to w trumnie, czy to w piachu, czy gdy obrócimy się w popiół”, czyli lekka powieść młodzieżowa z wątkiem fantasy.

Księga żywych sekretów to powieść, która przyciąga do siebie swoją cudną okładką. Każda sroka okładkowa szybko ją wyłapie. Autorka ma na swoim koncie kilka książek, a to jest dla mnie pierwsze spotkanie z jej twórczością.

Adelle i Connie od zawsze łączyło zamiłowanie do gotyckiej powieści pod tytułem Moira. Kiedy tajemniczy nieznajomy kusi je możliwością wejścia do uniwersum księgi, co prawda nie bardzo w to wierzą… ale niespodziewanie odnajdują się w świecie powieści, pośród realnych postaci, którymi od lat się fascynowały.

Tyle że tam wszystko przedstawia się zupełnie inaczej: hucznym balom i ckliwym romansom towarzyszy niewypowiedziana groza. Dziewczyny uświadamiają sobie, że coś niezmiernie mrocznego czai się za ich wyprawą do świata fikcji. Aby wydostać się z tego koszmaru i ocalić życie, będą musiały napisać swoją historię na nowo.

Madeleine Roux stworzyła historię idealną dla książkoholików. Fabuła opiera się na tym, że dwie dziewczyny przenoszą się do swoją swojej ulubionej książki. Myślę, że wielu z was chciałoby przeżyć podobną przygodę. Do jakiej książki byście się przenieśli? Nasze główne bohaterki wkrótce przekonają się na własnej skórze, że nie będzie tak kolorowo, jak tego oczekiwały.

Księga żywych sekretów to powieść z gatunku fantasy. Skierowana jest głównie do młodzieży. Nie spodziewałam się, z będzie w tej historii tyle mroku. Autorka przedstawia świat brutalny i pełen cierpienia. Klimat to zdecydowanie coś, co Roux wyszło najlepiej w tej książce. Jakoś nie do końca polubiłam się z Adelle i Connie. Może gdyby Autorka więcej miejsca poświęciła na dopracowane tych postaci... a tak to jakoś ciężko się z nimi zaprzyjaźnić.

Madeleine Roux miała naprawdę ciekawy pomysł i choć nie wszystko jej wyszło, to w głównej mierze stworzyła interesującą historię. Motyw książki w książce już wielokrotnie pojawiał się w literaturze i jeśli lubicie taki zabieg, to Księga żywych sekretów powinna przypaść wam do gustu. Jest to ciekawa powieść młodzieżowa, choć może wydawać się trochę niedopracowana. Zakończenie jest zaskakujące i myślę, że pasuje do tej powieści. Nie miałam zbyt wielkich oczekiwań co do tej książki. Jednak pomimo kilku wad spędziłam z nią przyjemne godziny. Jeśli szukacie lekkiej powieści młodzieżowej z wątkiem fantasy, to ta powinna się sprawdzić.

Adelle i Connie są najlepszymi przyjaciółkami. Dziewczyny zakochana są w gotyckiej powieści pod tytułem Moira. Tego dnia miały udać się na zabawę, jednak plany uległy zmianie. Nastolatki skorzystały z zaproszenia i udały się do tajemniczego sklepu. Na miejscu przyjaciółkom zaproponowano przeniesienie się do wnętrza ukochanej powieści. Dziewczyny były sceptycznie nastawone, jednak czar zadziałał. Jednak z tej perspektywy książka okazała się być zupełnie inna...

Na samym początku miałam wrażenie, że w książce brakuje kilku pierwszych rozdziałów. Nagle zostało wspomniane dużo postaci, a ja nie mogłam zrozumieć kto jest kim. Na szczęście wszystko szybko udało się zrozumieć.

Niestety początek nie do końca przypadł mi do gusty. Teoretycznie działo się tam coś ciekawego, jednak historia mnie nudziła. Sprawa zmieniła się nieco po przeczytaniu około 1/3 książki. Dostałam tam dużo więcej ciekawych i nieco mrocznych zdarzeń.

Przenosząc się do ulubionej historii, dziewczyny rozdzielają się. Dużo bardziej trafiła do mnie część przeznaczona Adelle i dużo chętniej czytałam rozdziały jej przeznaczone. Podobało mi się jednak, że dziewczyny znalazły się w dwóch skrajnie innych miejscach i sytuacjach, co sprawiało, że mogłam poznać cały świat z Moiry, a nie jedynie część przeznaczoną głównym bohaterom.

Adelle i Connie były dla mnie dość transparentne, a przez tempo akcji nie udało się poznać lepiej ich charakterów.

Dużym plusem jest sam pomysł na fabułę. Przeniesienie się do wymarzonej książki brzmi jak spełnienie marzeń. Do tego ogromnie spodobał mi się ten nieco mrocznych klimat, a także obraz bohaterów Moiry. Ulubione postacie nastolatek okazały się być całkowicie inne niż podczas czytania książki. Spodobało mi się w jaki sposób autorka ukształtowała charaktery Severina i Moiry w "rzeczywistości". Moją ulubienicą natomiast została Orla.

Momentami książka była zaskakująca, co ogromnie doceniam. Jednak nie wszystko było miało dla mnie sens, a szybkie tempo akcji nie pozwoliło na dokładne rozwinięcie niektórych wątków.

Bardzo spodobał mi się również zabieg z przedstawieniem wybranych fragmentów Moiry na początku rozdziałów.

Sama do końca nie wiem jak ocenić tę książkę. Na pewno nie była zła, jednak do moich ulubieńców wciąż jest jej daleko.

A Wam polecam wyrobić sobie o niej własne zdanie!

„Świat rozdwojony, splątany, skurczony. Rozdarł zasłony, Stary narodzony”.

Chcielibyście się przenieść do świata z jakiejś książki? Jakie uniwersum przychodzi Wam na myśl, gdzie idealnie byście się odnaleźli?

„Księga żywych sekretów” to książka autorstwa Madeleine Roux wydana przez Wydawnictwo Jaguar.

Świat fikcji nie zawsze jest tak kolorowy, jak mogłoby nam się wydawać. Nawet jeśli uważamy, że cudownie byłoby zamieszkać w świecie naszych ukochanych bohaterów, to nie zawsze zdajemy sobie sprawę z zagrożeń, jakie mogłyby na nas czyhać.

Adelle (Addie) i Constance (Connie) rezygnują z wzięcia udziału w długo wyczekiwanym balu. Udają się do Emporium, najbardziej niebezpiecznego i najdziwniejszego miejsca w Bostonie, gdzie pan Straven proponuje im… przeniesienie ich do świata ich ulubionej książki – gotyckiej powieści romantycznej „Moira”. Jest ton przekonany, że zna zaklęcie, które podoła wyzwaniu. Co prawda zaklęcie można wypowiedzieć tylko przy pełni księżyca, kiedy Merkury będzie w retrogradacji. W zasadzie nie jest to aż takie proste, ale gdyby tak odszukać ulubiony fragment książki, wypowiedzieć odpowiednie słowa… Może warto spróbować? Adelle zawsze najbardziej pociągał melancholijny, długowłosy chłopak – Severin, którego miałaby okazję poznać na żywo. Connie zaś chciałaby poznać tytułową bohaterkę książki – Moirę Byrne.

Dziewczyny finalnie przenoszą się ze swojego nudnego świata, do świata książki. Nie spodziewają się jednak, że będzie to świat niebezpieczny, groźny. Boston książkowy nie jest miejscem przyjaznym.

W książce bardzo spodobało mi się to, że Addie i Connie zostają od początku rozdzielone. Wszystko to, co przeżywają, widzimy oczami dwóch dziewczyn, tak skrajnie od siebie różnych. Trafiają one także w zupełnie inne miejsca, poznają innych ludzi (choć w zasadzie już ich znają z lektury). Adelle zostaje niemalże staranowana przez powóz, ale dzięki temu trafia na przyjaciółkę Moiry o imieniu Orla. Connie zaś trafia na bandę łotrów, którzy nazywają siebie Bicyklami. I właśnie tutaj zaczyna się poznawanie postaci drugoplanowych, które są bardzo fajnie wykreowane. Spodobała mi się Orla, a także Mississippi, odważna kowbojka o ogromnym sercu. Choć niekiedy ten dualizm opowieści sprawiał, że myliły mi się losy głównych bohaterek, to i tak książka była wciągająca.

Tak samo ogromnym plusem w książce było to, że dziewczyny zachowywały się tak, jak na ich wiek przystało. Były zagubione w świecie, który znały jedynie z książki. Nie rozumiały wielu kwestii, nie porywały się z motyką na słońce.

Autorka w ciekawy sposób porusza kwestie tych aspektów, które są na pierwszy rzut oka niewidoczne. W tradycyjnych książkach skupiamy się na głównych bohaterach, mamy opisane ich losy, niekiedy wczuwamy się także mniej lub bardziej w historie postaci drugoplanowych, ale co z losami innych, co z losami każdej warstwy społecznej, której już autor tak szczegółowo nie opisał? Rzeczywistość opisana w książkach nie musi być tak kolorowa, jak nam się wydaje. Do tego dochodzi jeszcze jeden aspekt – „idoli należy wielbić z daleka”… Moim zdaniem, to właśnie to sprawiło, że aż tak bardzo książka mi się spodobała. Po pierwsze – mamy świat stworzony, a w nim kolejny świat stworzony. Po drugie – widzimy, że to, co przedstawia autor, często daje nam pole do popisu w kwestii domyślenia się lub pozostawienia niewiadomych. Akcja rozgrywa się swoim torem, a nawet nie zdajemy sobie sprawy z tego, że to, co się dzieje, to tylko ułamek jakiejś rzeczywistości. Po trzecie – jeśli chodzi o ulubione postaci, to są one często idealizowane. Moira w „Moirze” jest właśnie tego przykładem. Bo w zasadzie jak oceniać kogoś, kogo znamy tylko w najmniejszym ułamku, przez pryzmat na dodatek kreacji na potrzeby danej historii?

Czy dziewczyny zdecydują się wyjawić komuś prawdę, że tak naprawdę nie pochodzą z „tu i teraz”? Czy będą w stanie pomóc przywrócić do porządku to, co się aktualnie dzieje w świecie Moiry? I czy, przede wszystkim, uda im się wrócić do domu? Na te pytania poznacie odpowiedzi po lekturze „Księgi żywych sekretów”. Jeśli chcecie książkę traktować jako lekką lekturę fantastyczną, to czemu nie, ale warto zastanowić się nad jej głębszym przesłaniem.

Za egzemplarz dziękuję Wydawnictwu Jaguar.

Sięgając po "Księga żywych sekretów" nie spodziewałam się, że ta historia tak mocno mnie oczaruje. Liczyłam na przygodę oraz nowe doświadczenia, ale ostatecznie otrzymałam dużo, dużo więcej, ponieważ autorka zaskoczyła mnie rozbudowaną wyobraźnią.

Wzrok przyciąga okładka, zatrzymuje przy sobie zaskakujące wnętrze. To fantastyka kierowana do młodzieży, ale tak inteligentnie napisana, że zjedna sobie sympatię czytelnika w każdym wieku. Autorka zaangażowała do pracy wszelkie opisy i detale malując przed nami kompletną całość a świat przedstawiony mógł pochwalić się konkretnymi zasadami, więc wszystko zyskało na wiarygodności. Roux podejmuje ciekawe motywy, kusi nas obietnicą spełnienia marzeń miłośników książek i wywołuje dreszcz przerażenia ze względu na wszelkie niepowodzenia bohaterów.

Poznajemy losy Adelle i Connie, dwójki dziewczyn po uszy zakochanych w gotyckiej powieści "Moira". Zachwycone wielkimi namiętnościami oraz relacjami pomiędzy bohaterami marzą, by przeżyć taką samą przygodę w prawdziwym życiu. Nie spodziewają się jednak, że pewnego dnia ktoś zaproponuje im wkroczenie do świata powieści i zmierzenie się z niecodziennym wyzwaniem. I chociaż nie do końca wierzą w propozycję nieznajomego - pewnego dnia faktycznie przenoszą się do literackiej fikcji. Jednak to co miało być piękne i wyjątkowe zmienia się w prawdziwy koszmar.

Pomysł - rewelacja. Wykonanie - cudo! Nie spodziewałam się, że właśnie takiej mrocznej, niebezpiecznej, pełnej przygód powieści było mi trzeba a jednak już od pierwszych stron zatraciłam się z rozgrywanych wydarzeniach i robiłam wszystko, żeby tylko na długo nie odkładać lektury. Autorka zaskoczyła mnie podjętym motywem, ale zatrzymała przy sobie przede wszystkim intrygującym rozwinięciem, bo kto z nas nie chciałby przenieść się do fabuły ukochanej powieści? Adelle i Connie wpadły po uszy chcąc przeżyć coś niezwykłego a trafiły w sam środek piekła, ponieważ autorka pokusiła się o bardzo mroczny klimat (rewelacja!) oraz liczne nieoczekiwane zwroty akcji w połączeniu z determinacją bohaterek, by napisać całą historię od nowa.

"Księga żywych sekretów" to jedna z ciekawszych lektur przeczytanych przeze mnie w tym roku. Motyw fantastyczny jest tutaj jedynie tłem dla historii o sile wyobraźni, nadziei, przyjaźni a także walki z własnymi słabościami. Autorka bardzo pozytywnie mnie zaskoczyła składając na nasze dłonie powieść dojrzałą, ponadczasową, będącą jednocześnie wielką, oryginalną przygodą pełną niebezpieczeństw. Każdemu, bez względu na wiek oraz upodobania - polecam!

Adelle i Connie uwielbiają "Moirę", pewną romantyczną powieść. Kiedy nieco podejrzany mężczyzna proponuje im przeniesienie do świata tej książki, dziewczyny zgadzają się. Nie wszystko jednak poszło po ich myśli... Choć trafiają do swojej ulubionej historii, to znany im świat jest nie do poznania. Co się stało, skąd się wziął tajemniczy potwór?

Dziewczyny po trafieniu do świata książki zostają rozdzielone i aby wrócić do domu, muszą się odnaleźć. Po drodze poznają bohaterów swojej ulubionej książki, a także osoby, o których autorka nie wspomniała ani słowem. Wszyscy wspólnymi siłami próbują powstrzymać potwora, który niszczy świat. W międzyczasie przyjaciółki przeżywają pierwsze miłosne chwile i zawierają nowe przyjaźnie. To jednak sprawia, że Adelle i Connie bardzo ciężko jest wrócić do prawdziwego świata.

Choć na początku nie mogłam się wciągnąć, to po jakimś czasie przepadłam i pochłonęłam tę historię w 2 dni. Jest to bardzo przyjemna przygodówka młodzieżowa, choć czegoś mi zabrakło. Mam wrażenie, że tempo było bardzo szybkie i biegliśmy za bohaterami ledwo rzucając okiem na świat i inne poboczne elementy książki.

Co prawda książka ta nie zostanie ze mną na dłużej, ale mimo to polecam, bo pomysł na fabułę jest bardzo fajny i jego realizacja całkiem się udała. To historia na 2-3 wieczory pozwalająca oderwać się od realnego świata.

Książka pokazuje, że za obrazem jaki stworzył autor zawsze kryje się coś więcej. Autor nigdy nie tworzy świata w 100% i jakaś jego część chowa się gdzieś pomiędzy stronami. Poza tym, jeśli narratorem jest bohater, to on także nie opowie nam wszystkiego. Zdradzi nam - czytelnikom - tylko to, co chce i może wiele zataić. Możemy zostać zmanipulowani nie zdając sobie z tego sprawy. Doskonałym przykładem była Moira, która okazała się kompletnie inną osobą, niż była opisana w książce.

Marzyliście kiedyś by móc wstąpić na karty swojej ulubionej powieści? Jeśli tak to mam dla Was książkę, która może pokazać, że to wcale nie jest taki dobry pomysł. O jakiej powieści mowa? Chodzi o książkę "Księga żywych sekretów" autorstwa Madeleine Roux, która została wydana nakładem wydawnictwa Jaguar.

Dwie przyjaciółki, które bardzo różnią się od siebie, mają jedną wspólną miłość. A jest nią powieść "Moira". Jest to gotycki romans opowiadający o niezwykle pięknej kobiecie zakochanej w biednym artyście. Ona jest już zaręczona z mężczyzną z jej grupy społecznej jednakże pragnie uciec z ukochanym i z nim wieść szczęśliwe życie.

Adelle i Connie zakochane w postaciach z powieści, gdy właściciel sklepu z osobliwościami namawia je do rzucenia zaklęcia i wkroczenia do rzeczywistości opisanej w ich ukochanej książce, nie wahają się ani chwili. Tak trafiają do świata Moiry, rozdzielone wybierając inne sceny, które chciały poznać. Poznają postacie, które okazują się równie realne jak one. Jednakże świat, do którego trafiły wcale nie jest tak bajkowy jak w powieści.

Dlaczego świat, do którego trafiły jest tak inny od tego opisanego w powieści? Cóż za mrok kryje się w tym świecie i przeciw czemu będą musiały stawić czoło? Czy uda im się wydostać z tego koszmaru? Koniecznie sięgnijcie po tą powieść by odkryć co kryje na swych kartach.

Książka otwiera oczy i utwierdza w znanym powiedzeniu "uważaj czego sobie życzysz". Jest to niezwykle zaskakująca przygoda, ale i bardzo pouczająca. Powieść niezmiernie mi się podobała i jestem zachwycona historią wymyśloną przez autorkę. To o czym nauczymy się z książki, to że pozory często mylą, zatem nigdy nie można być pewnym, że zna się drugą osobę w stu procentach. Bohaterki doskonale przekonują się o tym jak obraz nakreślony przez książkę, którą uwielbiają, postaci w niej zawartych może być zupełnie inny niż ich rzeczywisty charakter. Postacie są świetnie wykreowane a klimat książki niezwykle wciągający. Książkę czyta się szybko i jest naprawdę świetną lekturą.

Z całego serca polecam Wam tą powieść i zachęcam byście po nią sięgnęli!

Za egzemplarz książki do recenzji dziękuję bardzo wydawnictwu.

Genialna fabuła! Książka, która opowiada o książkach... Czy może być coś przyjemniejszego dla moli książkowych? Doskonała opowieść o wpływie literatury na na życie. Nie mogłam się od niej oderwać i pochłonęłam ją w jeden weekend. Niespodziewane zakończenie, które może mocno zszokować. Bardzo lubię książki tej autorki, a Księga żywych sekretów to zdecydowanie moja ulubiona pozycja od tej autorki. Zdecydowanie na TAK!

Cóż to była za cudowna przygoda! Uwielbiam czytać taką fantastykę. Dużo się dzieje, klimat stworzony przez autorkę jest tak niesamowity, że naprawdę trudno się od niego uwolnić. Bardzo polubiłam też główne bohaterki tej powieści. Adelle - typowa marzycielka oraz romantyczka, Connie - wysportowana, odważna i nie bojąca się podjąć najmniejszego ryzyka. Przedstawiona przyjaźń między nimi to przyjaźń, której chyba każdy chciałby doświadczyć. Książka trzyma w napięciu, a przez to, że akcja ani trochę nie zwalnia, to nie sposób się oderwać! Sama chciałabym móc choć na moment znaleźć się w swojej ulubionej książce. Adelle i Connie, choć z początku przerażone nową rzeczywistością, w której się znalazły, to naprawdę świetnie sobie poradziły. Nie zatraciły wyznawanych przez siebie wartości i pozostały wobec siebie oparciem. Warto również nadmienić, że inni bohaterowie zyskali moją sympatię. Jeśli chcecie sięgnąć po tę książkę, musicie przygotować się na niesamowity rollercoaster. Po przeczytaniu czułam lekki niedosyt, bo związałam się tak z tym światem, że chciałam tylko więcej i więcej! Autorka zafundowała w tej książce czytelnikom niezapomnianych wrażeń. Było niebezpiecznie, było wzruszająco, momentami się uśmiechałam, a momentami naprawdę byłam przerażona tym, jak to wszystko się potoczy. Polecam bardzo tę książkę!

„Księga żywych sekretów”- Madeleine Roux

A gdyby tak znaleźć się w swojej ulubionej powieści?

Connie i Adelle są najlepszymi przyjaciółkami i założycielkami najmniejszego na świecie (bo dwuosobowego) klubu wielbicieli gotyckiej powieści „Moira”. Mimo dzielących je różnic dosłownie wszystko robią razem, dlatego kiedy Connie w ostatniej chwili postanawia wykręcić się od pójścia na imprezę, Adelle namawia ją na wyprawę do sklepiku z osobliwościami, gdzie ma się odbyć magiczny seans. Tajemniczy sklepikarz zapewnia dziewczyny, że jest w stanie, za pomocą magii, przenieść je do świata ich ulubionej powieści. Po części niedowierzając, że to możliwe, po części mając nadzieję, że jednak się uda, przyjaciółki zgadzają się wziąć udział w rytuale. Choć to całkowicie nieprawdopodobne, nagle trafiają do świata „Moiry”, jednak rzeczywistość, którą tam zastają jest całkowicie inna niż pamiętały z powieści. W dodatku lądują w zupełnie innych rozdziałach i zanim będą mogły wspólnie wrócić do domu, czeka je masa niebezpiecznych przygód.

Kto by nie chciał trafić do ukochanego książkowego uniwersum? Ja na pewno bym się na to zdecydowała. Chciałabym poznać ukochane postaci i zwiedzić miejsca, o których dotychczas tylko czytałam. Jednak co, jeśli świat zapamiętany z książki, w rzeczywistości okazałby się zupełnie inny? To właśnie przydarzyło się Connie i Adelle. Ich ukochana „Moira”, to gotycki romans rozgrywający się w dziewiętnastowiecznym Bostonie. Jakie jest ich zaskoczenie, kiedy na miejscu zastają miasto w ruinie, mroczne istoty wylatujące z pęknięć na niebie i tajemniczą chorobę, która we śnie każe ludziom podążać ku bestii czyhającej w morzu. Cytując jedną z bohaterek „To nie żaden romans, tylko jakiś koszmar!”

Co ciekawe zmiany fabularne dotyczą również bohaterów powieści. Tytułowa Moira, okazuje się rozpieszczona i mściwa, a główny amant wcale nie jest taki cudowny jakim opisała go autorka. Zupełnie inaczej wygląda kwestia postaci drugoplanowych, które dostają swoje pięć minut i świetnie je wykorzystują. Jestem pod wrażeniem pomysłowości autorki i jej szalonej wyobraźni. Choć moim zdaniem to historia dla nieco młodszej młodzieży, znajdziecie tu kilka scen mrożących krew w żyłach. Przygody przyjaciółek są dynamiczne i przy powieści nie sposób się nudzić. Autorka porusza tu wątki przyjaźni, lojalności i oceniania po pozorach, ale też na przykład tożsamości płciowej. Jeśli chodzi o wady, nieco rozczarował mnie wątek autorki „Moiry” i zakończenie, które mogło być bardziej rozbudowane. Ogólnie odnoszę wrażenie, że z tego pomysłu można było wycisnąć jeszcze więcej, ale nie zmienia to faktu, że przy „Księdze żywych sekretów” bawiłam się znakomicie. Jeśli lubicie baśniowe, nieco mroczne historie i motyw „książki w książce”, będziecie zachwyceni tą pozycją!

Ile to razy czytając książkę marzyłam, aby stać się jej częścią, by – w zależności o d lektury – albo zamienić się z głównymi bohaterami albo po prostu stać z boku i chłonąć atmosferę. W wyobraźni w ramiona brał mnie Pan Darcy, waliłam po głowie Gilberta Blythe tabliczką czy odkrywałam tajemnice świata zamiast Roberta Langdona. Wiele bym dała w trakcie lektury, by rzeczywiście znaleźć sposób, by do niej przeniknąć, wielokrotnie poświęciłabym nawet własną duszę. Zawsze wydawało mi się, że podjęłabym zupełnie inne niż bohaterowie decyzje, w swoich fantazjach kroczyłam zupełnie innymi niż oni ścieżkami. Nie wzięłam jednak pod uwagę tego, że tak naprawdę książkowa rzeczywistość może się różnić od tej opisywanej, zaś ewentualne błędy mogą sprawić, że znajdę się w zupełnie realnym niebezpieczeństwie.

Zapewne o konsekwencjach nie myślały również Adelle i Connie, szesnastolatki, najbliższe przyjaciółki, zafascynowane gotycką powieścią pod tytułem „Moira”. Obie lubią takie klimaty grozy, choć do wróżb, czarów i magii zdecydowanie bliżej jest Adelle. Ona też wyjątkowo często odwiedza sklepik z osobliwościami prowadzony przez równie dziwnego jak sprzedawane przez niego rzeczy właściciela. Connie, zmagająca się z własną tożsamością seksualną ostatnio oddaliła się od przyjaciółki, choć książka i sklepik Witch`s Eye Emporium rzeczywiście jest dla niej ciekawy i oryginalny. Do tego stopnia, że kiedy z jej winy nie idą na bal z rówieśnikami, decyduje się spełnić marzenie Adelle i obie udają się do sklepiku, w odpowiedzi na zaproszenie adresowane do przyjaciółki.

Właściciel sklepiku jest przekonany, że obecna Pełnia jest na tyle wyjątkowa, że w jej trakcie uda się przenieść dziewczyny do ich ulubionej książki. To szczególnie atrakcyjna perspektywa dla Adelle, która zawsze była marzycielką i na przekór pragmatycznej matce, zakochana byłą bardziej w wyimaginowanych światach niż tym rzeczywistym. Pan Straven doskonale wiedział co robi, do niej adresując zaproszenie na to niezwykłe wydarzenie, choć czy faktycznie wie co robi, wysyłając nastolatki do świata wykreowanego przez autorkę „Moiry”, Robin Amery. Cały rytuał wydaje się dość prosty, tak samo zresztą jak powrót do rzeczywistego świata. Problem w tym, że po wniknięciu w książkę dziewczyny nie tylko się rozdzielają, przenosząc się w różnych momentach powieści, ale świat lektury wydaje się zgoła odmienny od tego, o którym dziewczyny czytały – bardziej mroczny, wręcz upiorny, wypełniony potworami i … śmiertelnym niebezpieczeństwem.

Jak zakończy się ta historia? Czy dziewczynom uda się odnaleźć siebie i razem stawić czoła niebezpieczeństwu? Czy zgromadzą przedmioty niezbędne do tego, by wrócić? O co tak naprawdę chodziło panu Stravenowi i czy świadomie naraził on nastolatki? Na te i na wiele innych pytań odpowiedzi będziemy poszukiwać w książce pt. „Księga żywych sekretów”, opublikowanej nakładem Wydawnictwa Jaguar. Powieść autorstwa Madeleine Roux wydaje się być adresowana do młodzieży, szczególnie tej lubiących przesiąknięte magią powieści, choć chwilami jej atmosfera jest tak mroczna, że może przestraszyć nawet dorosłego sceptyka.

Z pewnością po lekturę mogą sięgnąć jednak wszyscy ci, którzy nie lubią zbyt długo analizować akcji czy spójności wątków, którzy oczekują po książce sporej dawki adrenaliny. Ta jest gwarantowana, bowiem powieść faktycznie może przerażać. Szkoda tylko, że wiele wątków czy nawet bohaterów zostało potraktowanych po macoszemu, zbyt płytko, by mieli prawdziwą silę rażenia, byśmy mogli zagłębić się w kolejne warstwy powieści, odkrywając ją na nowo i weryfikując ich zachowanie. A szkoda, bo potencjał był olbrzymi, a „Księga…” mogła stać się uniwersalną i niezapomnianą.

Przyznajcie się, kto nigdy nie marzył, o tym aby znaleźć się w świecie ukochanej książki??

Okazuje się, że dwie przyjaciółki mają taką możliwość. Tajemniczy nieznajomy wyjaśnia w jaki sposób może im pomóc... Namawia nie do końca świadome zagrożenia dziewczyny, do zrealizowania planu. Sprawa jest raczej ryzykowna, jednak postanawiają zdobyć się na odwagę i zaryzykować. Trafiają do świata ulubionej książki, jednak jest jakoś inaczej. Dziewczyny odnajdują tam krwiożercze potwory i ogrom mroku...

Najgorsze jest jednak to, że zostają rozdzielone i początkowo muszą liczyć tylko na siebie.

Czy odnajdą się w nowej rzeczywistości?

Okazuje się, że historia, do której trafiły przepełniona jest również bardzo specyficznymi postaciami i dalece tu do romansu...

_________________

Mroczny, tajemniczy klimat przyciąga czytelnika.Sporo w niej grozy i potworności. Ja osobiście lubię takie tytuły, więc dobrze się przy niej bawiłam. Zdecydowanie nie znajdziecie tam ckliwych, romantycznych i przekoloryzowanych scen.

Muszę przyznać, że nie przypadły mi do gustu kreacje niektórych bohaterów. Przyjaciółki posiadają zupełnie inne charaktery i nie rozumiem ich relacji, ponieważ jest sporo rzeczy, które przed sobą ukrywają. Fabuła jak najbardziej na plus, bardzo oryginalny pomysł i wykonanie. Najbardziej przypadło mi do gustu mocne zakończenie. W powieści sporo się dzieje i nie ma czasu na nudę. Zdecydowanie nie jest przewidywalna. Skierowana jest raczej do starszego, bardziej doświadczonego czytelnika.

Polecam książkę wszystkim, którzy uwielbiają czuć dreszczyk podczas czytania.

Jedna z najładniejszych okładek w mojej biblioteczce🤗.

Czasami trzeba uważać, na to, o czym się marzy...

„A co to za życie, kiedy wszystko wiesz? Trzeba żyć chwilą, a nie podążać wytyczonym przez kogoś szlakiem”.

Skuszona opisem i fascynującą okładką byłam pełna zapału, żeby sięgnąć po „Księgę żywych sekretów”. Magiczny, tajemniczy i intrygujący świat, który miał pochłonąć, zarówno mnie, jak i główne bohaterki, niestety okazał się dość nużący. Mam wrażenie, że wszystkie elementy, które miały zafascynować, znalazły się tylko w opisie, a zabrakło ich w fabule. Nie pomogło też to, że nie zżyłam się z żadnym z bohaterów. Connie i Adelle miały ukazywać kontrast postaci, ale nie potrafiłam go zbytnio dostrzec. Owszem, różniły je pewne cechy, ale kreacja ich postaci nie była wyrazista. Zgubiła się w opisach, które moim zdaniem, nie wpływały w żaden sposób na przebieg wydarzeń. Wielkim plusem był świat przedstawiony w tej powieści. Jego nierzeczywiste elementy były pomysłowe i mogłyby skupić uwagę, gdyby… były w inny sposób opisane. Taki bardziej zrozumiały? Czasem, miałam po prostu wrażenie, że pewne wydarzenia/postacie/stwory w książce są wyjątkowo nie na miejscu. Nie pasowały do aury i klimatu fabuły. Wszystko to razem wzięte psuło moje ogólne odczucia podczas czytania. Pomysł? Genialny! Przeniesienie się głównych bohaterek do świata ulubionej książki? Mocno na tak! Wykonanie? Nie dla mnie. Nie wiem, czy to nie był czas dla tej książki, czy ona faktycznie jest taka „bez polotu”… Wiem natomiast, że „Księga żywych sekretów” nie zapadnie mi w pamięci. I jedyne co uratowało fabułę to mocna końcówka, gdyby powieść była napisana z takim dynamizmem jak jej epilog – moje odczucia byłyby inne. 🙂

Recenzja powstała dla @fantastyka_na_luzie

„Uważaj, o czym marzysz, bo może się spełnić”.

Pomyśl o swojej ulubionej powieści. Masz ją?

A teraz wyobraź sobie, że możesz zanurzyć się między jej strony. Wejść w głąb świata, o którym tyle czytał*ś, do której wracał*ś wielokrotnie myślami. Poznać jej bohaterów, doświadczyć ich losów na własnej skórze.

Poczuć klimat tej historii.

Ale co jeśli… tak tylko hipotetycznie… ten świat nie jest do końca taki, jaki sobie wyobraził*ś? Jest mroczny, przerażający, pełen bólu i cierpienia niewinnych. Między drzewami latają oślizgłe stwory, z wody wyłania się odrażająca abominacja, a ludzie w maskach ze skóry próbują Cię skrzywdzić?

Adelle i Connie połączyła nie tylko miłość do gotyckiej powieści „Mojra”, wypełnionej romantycznymi rozterkami i namiętnościami. Kiedy nadarza się okazja, żeby przenieść się do świata najukochańszych bohaterów, nie wahają się ani chwili. Niestety świat, który sobie wyobrażały nie jest do końca, taki, jak się spodziewały, a ucieczka z koszmaru może być trudniejsza, niż zakładały.

Z twórczością Madeline Roux miałam już okazję się spotkać i nie było to zbyt przyjemne doświadczenia, stąd też nie miałam większych oczekiwań. Jednak zarówno opis, jak i przecudowna, klimatyczna okładka, skusiły mnie i… okazało się, że to była świetna decyzja.

Główne bohaterki, Adelle i Connie, ze swojego świata, trafiają między strony ukochanej powieści „Mojra”, która okazuję się spaczoną wersją historii, jaką znały. Na przełomie kilku stron nastrój z beztroskiego, sielankowego, zmienia się w mroczny i podszytą nutką strachu. Na swojej drodze spotykają się z bólem, cierpieniem, śmiercią oraz obrzydliwymi abominacjami. Przejście między skrajnie różnymi rzeczywistościami i wywołanie swoistego niepokoju w czytelniku, udało się autorce świetnie.

Każdemu z nas niejednokrotnie zamarzyło się znaleźć obok bohaterów ulubionej książki i, mimo że autorka sięga Pomocno znany motyw, przedstawiła go w świeży i nieoczywisty sposób. Powieść niejednokrotnie zaskoczyła mnie i chociaż chwilami również irytowała, to fabuła porwała i od pierwszych stron do końca czułam się zaintrygowana historią. Niesamowicie spodobało mi się, że osoby, jakie główne bohaterki spotkały na swojej drodze nie były tylko ledwie zarysowanymi postaciami opisanymi w „Mojrze”, ale każda z nich została stworzona ze skrupulatną dbałością o szczegóły. Każdy z nich w tym nowym, dziwnym świecie, miał swoją historię, przeżycia i wywoływał odczuwalne dla czytelnika emocję. I, pomimo że przewinęło się nieco bohaterów, byli na tyle unikatowi, że nie zlewali się oni w jedną wielką masę.

Chociaż książka okazała się gigantycznym (i pozytywnym) zaskoczeniem, nie obyło się bez wad. Bohaterowie, i to nie tylko Adelle i Connie, które były nastolatkami, więc teoretycznie więcej można im wybaczyć, momentami zachowywali się nieracjonalnie. Decyzję podejmowane przez nich były dla mnie całkowicie niezrozumiałe i nieadekwatne do sytuacji.

Niestety wpadło mi w oko kilka błędów korekcyjnych. Nie jestem osobą mocno zwracającą uwagę na takie mankamenty i zazwyczaj ich po prostu nie dostrzegam, a tutaj odrobinę wybijały z rytmu.

Jednak nawet z tymi kilkoma wadami, „Księgę żywych sekretów” czytało mi się po prostu świetnie. Od kreacji bohaterów, poprzez niesamowity mroczny klimat powieści, po naprawdę wciągającą fabułę. Zakończenie również pozytywnie mnie zaskoczyło i zostawiło z bananem na ustach, dlatego tym bardziej cieszę się, że mamy kolejną dobrą jednotomówkę dostępną na rynku. Książka idealnie nada się dla starszej młodzieży pragnących poczuć delikatne uczucie strachu oraz niepokoju, ale dorosły czytelnik również może czerpać z niej masę przyjemności.

Zawsze bardzo ciekawą prepozycją wydawała mi się książka o książkach, dlatego ciepło przyjęłam powieść „Magia cierni” Margaret Rogerson, gdzie miały tajemnicze moce, czasami będąc bardzo niebezpiecznymi. Gdybym mogła przenieść się za sprawą książki do dowolnego miejsca z kochanych powieści, czy to nie byłoby fantastyczne? Sam fakt posiadania takich „wrót do dowolnego miejsca” z pewnością wiele bym pozwiedzała i często korzystała z takiego dobrodziejstwa. Z pewnością jedną z pierwszych podróży byłby Prythian z powieści Sarah J. Maas, czy Hogward J. K. Rowling, chętnie wyruszyłabym także do Rivendal z „Władcy pierścieni”. Gorzej byłoby, jeśli ulubionymi książkami byłyby nieco mroczniejsze pozycje, żyć w takich miejscach z pewnością nie byłoby łatwo. Przekonały się o tym pewne dziewczyny, a ja, jako czytelniczka wraz z nimi.

Bohaterkami „Księgi żywych sekretów” są dwie przyjaciółki Connie i Adelle, dziewczyny łączy ogromna sympatia do książek, ale nie byle jakich. Uwielbiają gotycki klimat, mają wśród nich jedną ulubioną nazywa się „Moira”, jest ich niemalże obsesją. Potrafią o niej rozmawiać godzinami, towarzyszy im niemalże, na co dzień, chciałyby być takie jak bohaterki, mieć takich adoratorów. „Moira” stała się dla nich obsesją, osobliwością, czymś, co je pochłaniało bez reszty. Przyjaciółki lubiły osobliwe rzeczy i znajdowały je w pewnym sklepie, prowadził go pan Straven. Od tego człowieka otrzymały egzemplarz książki, a także możliwość przeniknięcia do świata powieści. Nic, więc dziwnego, że dziewczyny traktowały tą propozycję sceptycznie, dopóki nie postanowiły spróbować. Wypowiedziane zaklęcie przeniosło je do świata książki, jednak nie wszystko poszło po ich myśli. Świat „Moiry” bardzo się różnił od ich wyobrażeń, zamiast wystawnych przyjęć i blasku był mrok. Co gorsza zostały rozdzielone, znajdują się w różnych momentach powieści. Muszą napisać ją od nowa, wydostać się z „Moiry” i przede wszystkim przeżyć. Czy bohaterkom uda się tego dokonać?

„Księga żywych sekretów” to książka, która wywarła na mnie ogromne wrażenie, pomimo tego, że to młodzieżówka to sama chętnie poznawałam świat „Moiry”. Sam pomysł na fabułę bardzo mi się spodobał, Madeleine Roux potrafi prowadzić powieść w taki sposób, że ciągle coś się dzieje. Idealnie nakreśliła klimat „Moiry”, jest mrocznie, czuje się grozę, jakby wprost mówiła: uważaj, o co prosisz, bo będzie ci dane. Autorka używa bardzo prostego, plastycznego języka, dlatego też przez historię wprost się płynie. „Księga żywych sekretów” to także elementy romantyczne, które nie przesłaniają fabuły, są odpowiednio wyważone dla młodszych czytelników. Można pokusić się o stwierdzenie, że to powieść z pogranicza fantasy i science-fiction, jest dynamiczna, baśniowa i mroczna. Uważam, że „Księga żywych sekretów” zdecydowanie zasługuje na więcej uwagi, b jest przepełniona wieloma zaskakującymi i nietuzinkowymi motywami.

Przyznajcie się, ile razy totalnie wsiąkliście w fabułę książki, którą pokochaliście z całego serca, do której bohaterów wzdychaliście nocami i o której ziszczeniu w życiu rzeczywistym marzyliście? Madeleine Roux postanowiła stworzyć opowieść idealną dla każdego mola książkowego, wrzucając swoich bohaterów wprost do stron ich ulubionej powieści. Brzmi doskonale, prawda? :)

"Księga żywych sekretów" opowiada o losach dwóch najlepszych przyjaciółek, Adelle i Connie, których jedynym wspólnym zainteresowaniem jest czytanie Moiry - romantycznej historii sprzed lat, w których to główna bohaterka porzuca aktualnego narzeczonego, bezgranicznie zakochując się w mężczyźnie z nizin społecznych. Oprócz tego dziewczyny są zupełnie różne. Adelle to czarująca, przesympatyczna marzycielka, zaś Connie jest twardo stąpającą po ziemi młodą kobietą, zmagającą się w ciszy z własnymi problemami egzystencjonalnymi (jest lesbijką, ale nie potrafi się do tego przyznać na głos).

Wskutek magii Adelle i Connie lądują w świecie Moiry, który okazuje się zupełnie odmienny od tego, jaki poznały podczas czytania. Dziewczyny nie tylko zmagają się z wynikłymi różnicami, ale przede wszystkim muszą powstrzymać ciągle rozprzestrzeniające się zło. W świecie Moiry bowiem nastąpiło swego rodzaju rozdarcie, przez które przesączyły się groźne bestie...

Czy dziewczynom uda się powrócić do rzeczywistości? Czym są te groźne bestie? I najważniejsze: jacy w rzeczywistości okażą ukochani bohaterowie Moiry?

"Księga żywych sekretów" Madeleine Roux zachwyca magicznym opisem: wszak jakiemu zapalonemu czytelnikowi chociaż raz nie przeszła przez głowę myśl o tym, jak cudownie byłoby wsiąknąć w fabułę ulubionej książki? Problem w tym, że mimo doskonałego pomysłu na historię, wykonanie zupełnie mnie nie zachwyciło. Przez ponad połowę książki kompletnie nie mogłam się wciągnąć, bo najzupełniej w świecie wiało nudą. Bohaterki mnie odrzucały, ponieważ do końca nie potrafiłam się z nimi zżyć, nie było mi dane zrozumieć ich postępowania, bo akcja nagminnie przeskakiwała z jednej na drugą. Kolejną wadą Księgi żywych sekretów były rażące błędy stylistyczne i literówki (nawet w imionach!), co już we wstępie ostudziło mój zapał.

Jedynymi plusami książki Madeleine Roux było zadziwiająco zaskakujące zakończenie, dzięki któremu wreszcie poczułam jakiekolwiek emocje, oraz postać Connie. Dziewczyna przed całym światem (i trochę także przed sobą) ukrywała, że jest lesbijką; czytelnik mógł śledzić jej zmagania natury psychologicznej, co wnosiło odrobinę prawdy do lektury.

"Księgi żywych sekretów" nie polecę, bo tak naprawdę nie ma co polecić. Historia zawodzi, szczególnie kiedy od momentu przeczytania opisu ma się nadzieję na naprawdę wciągającą, oryginalną i pełną emocji fabułę. Całkowicie nie można się zżyć z bohaterami, ponieważ autorka nie pozwoliła ich w rzeczywistości lepiej poznać. Gdyby nie zakończenie i kreacja Connie, książkę uznałabym jako totalny niewypał.

Każdy z nas chciał się kiedyś znaleźć w swojej ulubionej powieści. Spotkać się z bohaterami, przeżyć z nimi ich historie. Rzadko jednak myślimy o tym, co dzieje się na drugim planie - tym dla którego zabrakło już stron. My, czytelnicy żyjemy głównymi postaciami i przednim planem.

Adelle i Connie przeniosły się do swojej ulubionej, gotyckiej powieści. Spodziewają się trafić na salony, prosto w centrum romantycznej historii dwóch kochanków. Tak się jednak nie stało. Walczą o przeżycie w świecie, gdzie ludzie znikają, potwory latają po niebie, słyszą mroczny głos w głowie, a w przystani czai się prawdziwe zło. Brzmi fantastycznie, prawda? Szkoda, że autorka powieści zapomniała o tym wspomnieć.

Księga żywych sekretów dostarcza dreszczyku grozy oraz pełnej napięcia akcji w klimacie filmów Tima Burtona. Nie czytajcie jej po zmroku.

Powieść Madeleine Roux czekała na mojej półce już od dłuższego czasu, a ja dopiero teraz zabrałam się za jej lekturę. Nawet nie wiecie, jak bardzo tego żałuję - okładka przyciągała mój wzrok, a opis obiecywał wiele. Nie spodziewałam się jednak, jak dobra ostatecznie okaże się ta powieść. No, ale więcej na temat Księgi żywych sekretów przeczytacie poniżej.

Adelle i Connie szaleńczo kochają powieść o tytule Moira. Ich miłość jest na tyle ogromna, że kiedy w głowie jednej z nich rodzi się iście szalony plan, postanawiają pójść za ciosem. Za pomocą tajemniczego nieznajomego przenoszą się do świata ukochanej powieści, jednak... Nic tam nie jest do końca takie, jakie miało być. Rozpoczyna się prawdziwa walka o przetrwanie, a sytuację utrudnia nie tylko główna bohaterka całej historii – Moira, ale i dziwni ludzie, którzy zamierzają pozbyć się Adelle i Connie... Czy przyjaciółkom uda się odnaleźć drogę do domu i przetrwać w tym dziwnym świecie?

Może zabrzmię dziwnie, ale wychodzę z założenia, że w zasadzie nie ma przypadków, a wszystko dzieje się z jakiegoś powodu. Dlatego też, kiedy wzięłam do ręki swój egzemplarz powieści i otworzyłam go na pierwszej stronie - poczułam, że tak właśnie miało być. No tak, brzmię niczym Natalia Coelho, ale przemilczmy ten fakt, dobrze? Do rzeczy - Księga żywych sekretów przyciągnęła mnie do siebie już pierwszymi zdaniami, a ja nawet nie miałam ochoty zostawiać jej na dłużej, niż było to konieczne.

Główne bohaterki bardzo przypadły mi do gustu, choć fantazja Adelle nie miała sobie równych. Uważam, że obie te postacie zasługują na uwagę i są niezwykle magnetyczne – po prostu było w nich coś takiego, co mnie przyciągało. Przyznaję jednak, że moim większym zainteresowaniem cieszyła się Adelle, która trafiła bezpośrednio do otoczenia Moiry, a to było... bardzo ciekawe spotkanie. Connie z kolei przytrafiło się poznanie pewnej grupy buntowników (o ile mogę tak ich nazwać), co także było ciekawe, jednakże nie są to już moje klimaty za bardzo.

Madeleine Roux ma świetne pióro, a prowadząc mnie przez XIX-wieczne miasto, zdobyła moje ogromne uznanie. Nie mam pojęcia co autorka, a następnie tłumacz zrobili, ale ich robota zasługuje na uznanie, a ja jestem po prostu oczarowana historią Adelle oraz Connie. Przyznaję, czuję smutek na myśl, że musiałam opuścić wykreowany przez autorkę świat, jednak pozostaje mi mieć nadzieję, że kolejne powieści Madeleine Roux będą równie dobre.

Jeśli poszukujecie powieści młodzieżowej z dość lekkim wątkiem fantastycznym oraz ciekawą fabułą (no bo w końcu - ONE PRZENOSZĄ SIĘ DO ŚWIATA ZE SWOJEJ ULUBIONEJ POWIEŚCI), to koniecznie zapoznajcie się z tym właśnie tytułem. Myślę, że się nie zawiedziecie.