Zwilczona

Okładka? Przepiękna! Od razu podziałała na mojąwyobraźnię.

Opis? Bardzo zachęcający!

Ale jak było naprawdę?

"Zwilczona" zaciekawiła mnie wszystkim co możliwe podczas zapowiedzi książki. Okładka mnie kupiła, opis przekonał, a fragment tekstu zaciekawił.. Jednak im bardziej zagłębiałam się w tę powieść tym bardziej zdezorientowana byłam. Z jednej strony cała historia dzieje się w urokliwych mazurskich okolicach, która przepełniona jest magią, tajemnicami i odurzającym zapachem wszelakich ziół, co bardzo podziałało na moją wyobraźnię... Ale czegoś mi tutaj brakowało. Mam naprawdę mieszane uczucia co do tej książki. Jeśli chodzi o główną bohaterkę to raczej się nie polubiłyśmy. Coś bardzo mocno sprawiało, że zamiast mnie do niej rpzyciągać, bardzo mnie odpychało.

Podsumowując książkę to powiem tak, pomysł był świetny, ale wydaje mi się nie do końca wykorzystany. Myślę, że można by bardziej dopracować tę książkę i wtedy wyszłoby z tego coś naprawdę fajnego.

Na chwilę obecną mocne 6/10

Gdy tylko przeczytałam zdanie z okładki: „Kiedy czary i magia biegną na czterech łapach – to znak że musi wydarzyć się coś dobrego” wiedziałam, że muszę przeczytać tę książkę.

Nie zawiodłam się.

Główną bohaterką jest nauczycielka, mieszkająca na Mazurach, codziennie pielęgnująca ciepło domowego ogniska. Jej życie wygląda jak sielanka, jednakże natłok obowiązków, zatracenie się w codzienności, powoduje że Jaśmina traci poczucie własnej wartości. Na swojej drodze spotyka wilczycę, która za wszelką cenę chce uchronić Jaśminę przed zapomnieniem o własnych marzeniach. Wilczyca podpowiada Jaśminie, co może zrobić by znów poczuć się silną, niezależną, piękną, a przede wszystkim wolną kobietą. Pomaga w przewartościowaniu i spełnieniu marzeń. W powieści obserwujemy walkę głównej bohaterki ze swoimi dotychczasowymi obowiązkami, a potrzebami.

Na uwagę zasługują opisy pięknych mazurskich oraz podlaskich krajobrazów, możliwości płynące z wykorzystania zasobów naturalnych. W fabule przeplatają się wątki magii, czarów, wierzeń. To wszystko otaczają piosenki (A. Osieckiej, K. Nosowskiej, zespołu Strachy na Lachy) oraz cytaty zaczerpnięte z literatury. Wszystkie zabiegi powodują że przez powieść można przepłynąć. Każda strona ładuje akumulatory. Dla każdego odbiorcy wilczyca będzie kimś (bądź czymś) innym. Samemu musicie się przekonać czego metaforą jest wilczyca.

Niewątpliwie Autorka przypomina nam że każda kobieta jest wartościowa i posiada w sobie siłę i moc by stawiać czoła przeciwnością losu. Każda z nas posiada swoją wilczycę, która przebudza się w najmniej oczekiwanym momencie.

To powieść o poszukiwaniu samego siebie pośród mazurskich, tajemniczych krajobrazów.

Jaśmina jest trzydziestoczteroletnią nauczycielką, razem z mężem i córeczką mieszka na mazurskiej wsi. Codzienne obowiązki, dbanie o dom i rodzinę pochłaniają ją bez reszty. Zapomina o sobie i swoich marzeniach, aż do momentu gdy na jej drodze staje tajemnicza wilczyca, która każe jej wsłuchiwać się w swój wewnętrzny głos.

Na początek muszę napisać, że oczekiwałam zupełnie innej powieści niż otrzymałam. Mazurska magia i wilczyca kierowała moje oczekiwania w kierunku fantastyki i nadprzyrodzonych stworzeń. Także przepiękna i przyciągająca uwagę okładka na to wskazywała. Zamiast tego otrzymałam nieco melancholijną historię o poszukiwaniu samego siebie. Ciężko mi było się wgryźć i chwilę trwało, zanim pozwoliłam się porwać autorce. Urzekły mnie opisy krajobrazów, cisza i tajemniczość lasów, jezior oraz ziół. Liczne mazurskie legendy i wierzenia bardzo mocno mnie zainteresowały. Poczułam się trochę jak w dzieciństwie, wsłuchując się w opowieści mojej babci.

Jasmina całkowicie oddała się rodzinie, dbając o bliskich, dom, i obejście, przymykając oczy na wiele istotnych kwestii. Zupełnie zapomniała o sobie i swoich potrzebach. Dopiero spotkanie z wilczycą sprawiło, że zaczęła wsłuchiwać się w siebie, intuicję, w swoje potrzeby. Autorka zwraca uwagę na zapracowane polskie kobiety, żyjące w wiecznym pędzie, z niekończącymi się obowiązkami. Brakuje nam momentu wyciszenia, zastanowienia się, co sprawia nam satysfakcję, co chcemy osiągnąć.

Podsumowując, Zwilczona to powieść z głębokim przesłaniem, w której nie brak klimatu Mazur. Mam nadzieję, że stanie się impulsem do zmian dla wielu kobiet, zbyt pochłoniętych codziennością i obowiązkami.