Kalejdoskop fantastycznych wizji Jacka Dukaja
W tym obszernym tomie opowiadań, sygnalizującym już przyszły kunszt autora, znalazła się . Katedra – opowieść, która zainspirowała Tomasza Bagińskiego i stała się przyczynkiem do kilkuminutowej animacji, nominowanej do Oscara. Sam tekst otrzymał Nagrodę Fandomu Polskiego im. Janusza A. Zajdla dla najlepszego opowiadania roku 2000, dyskwalifikując tym samym inny utwór z tomu W kraju niewiernych - również nominowany do tego wyróżnienia Ruch Generała. Zbiór - zawierający także m. in. zapowiadające fenomen Matrixa Irreehaare czy kontrowersyjną Ziemię Chrystusa - zdobył trzy inne nagrody.
Przygotowane przez Wydawnictwo Literackie wznowienie będzie stanowić jednolitą serię z wydaną w grudniu 2007 roku powieścią Lód: format A5, twarda oprawa, wspólne liternictwo, opracowanie graficzne Tomka Bagińskiego. Podobną formę przyjmą reedycje książek Inne pieśni (maj 2008) oraz Czarne oceany (wrzesień 2008). Jeszcze w tym roku do księgarń trafi także albumowe wydanie Katedry.
Opinie o książce
Zaczyna się mocno - od Żelaznego Generała, Rajmunda Żarnego z Warzhadów. Potem spotykamy Zjadacza Krwi, zapadamy się mroki wirtualnego Irrehaare, obserwujemy tajemniczego Muchobójcę, widzimy świat równoległy, w którym Chrystus nie umarł, przeżywamy mistyczne uniesienie w Katedrze, by doznać objawienia podobnego do tego z Medjugorie i w końcu stanąć twarzą w twarz z teologicznym problemem istnienia duszy u Obcych.
Wojciech Sosnowski, Wirtualna Polska
Tym, co fascynuje w utworach Dukaja, jest ukazywanie, jak pod ciśnieniem kosmicznych, odmienionych technologicznie realiów, reformuje się podejście do Boga, do zagadnień metafizycznych. Widzimy u Dukaja, jak nowa, wytworzona przez człowieka rzeczywistość deformuje i przeistacza swego twórcę, przyczyniając mu problemów, bólu i rozterek dziś kompletnie nieznanych. Dukaj traktuje bodaj swoje światy jako wizję przyszłości, która może się kiedyś, gdzieś zrealizować. Bardziej mi tu pasuje hasło z przeciwległego bieguna znaczeniowego: "W krainie wiernych". I do tematyki religijnej, jak ją Dukaj rozumie i przedstawia, i do jego podejścia do science fiction.
Marek Oramus, „Dziennik Polski”
Dukaj to pisarz obdarzony niesamowitym talentem do wymyślania fantastycznych światów (...) potrafi niezwykle bogaty obraz świata wymyślić zaledwie dla krótkiego opowiadania („Ruch Generała”, „Ziemia Chrystusa”), po czym beztrosko te światy porzuca i zabiera się za tworzenie następnych, jakby za cel swojego pisarstwa uznał empiryczne obalanie tezy, zgodnie z którą w fantastyce wszystko już było i nic się nie da wymyślić.
Wojciech Orliński, „Gazeta Wyborcza”
O autorze
Jacek Dukaj (ur. 1974) - jeden z najciekawszych współczesnych prozaików polskich. Premiery jego książek to każdorazowo wydarzenia literackie. Autor Xavrasa Wyżryna, Czarnych oceanów, Extensy, Córki łupieżcy, Innych pieśni, Perfekcyjnej niedoskonałości, Lodu oraz licznych opowiadań – w tym zekranizowanej przez Tomasza Bagińskiego Katedry - zgromadzonych . w tomie W kraju niewiernych. Pomysłodawca antologii pt. PL+50. Historie przyszłości. Wielokrotny laureat nagród im. Janusza A. Zajdla (również za Lód), trzykrotnie nominowany do Paszportu „Polityki”, a w tym roku także do nagrody literackiej Nike, Nagrody Mediów Publicznych Cogito i Angelusa; laureat nagrody Kościelskich, laureat Europejskiej Nagrody Literackiej 2009.
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii science fiction
Czy książka "W kraju niewiernych" to spójna powieść, czy zbiór opowiadań?
"W kraju niewiernych" jest zbiorem dziewięciu różnorodnych opowiadań Jacka Dukaja, a nie jednolitą powieścią. Każdy utwór stanowi zamkniętą całość, prezentującą odmienne wizje przyszłości i unikalne koncepcje technologiczne. Czytelnik znajdzie tu zarówno teksty oparte na motywach religijnych, jak i twardą fantastykę naukową. Taka forma pozwala na poznanie szerokiego spektrum stylu autora bez konieczności czytania długiej sagi.
Czy język użyty w tym zbiorze jest trudny dla przeciętnego czytelnika?
Proza Jacka Dukaja w tym tomie charakteryzuje się wysokim poziomem skomplikowania oraz licznymi neologizmami. Autor wymaga od odbiorcy dużego skupienia, wprowadzając autorskie terminy techniczne bez bezpośrednich wyjaśnień w tekście. Narracja jest gęsta i nasycona terminologią filozoficzną, co buduje unikalny klimat świata przedstawionego. Lektura dostarcza ogromnej satysfakcji osobom poszukującym intelektualnych wyzwań w literaturze fantastycznej.
Jakie główne motywy tematyczne porusza autor w tym konkretnym tytule?
Głównym motywem przewodnim zbioru jest konfrontacja człowieka z technologią, religią oraz granicami poznania. Autor analizuje ewolucję wiary w świecie zdominowanym przez zaawansowaną inżynierię i cybernetykę. Wiele utworów skupia się na problematyce tożsamości oraz etycznych skutkach manipulowania rzeczywistością. To pozycja obowiązkowa dla fanów nurtu hard science fiction, ceniących głębokie rozważania ontologiczne.
Czy klimat prezentowanych opowiadań jest mroczny i pesymistyczny?
Atmosfera większości tekstów w zbiorze jest poważna, momentami wręcz duszna i egzystencjalnie niepokojąca. Dukaj nie unika trudnych pytań o kondycję ludzkości, stawiając bohaterów w sytuacjach bez dobrego wyjścia. Wizje przyszłości rzadko są tu utopijne, skupiając się raczej na cenie postępu i postępującej dehumanizacji. Mimo cięższego tonu, historie te fascynują rozmachem wyobraźni i precyzją w konstruowaniu obcych światów.
Dla kogo ten zbiór opowiadań może okazać się nieodpowiedni?
Książka ta nie jest polecana osobom poszukującym lekkiej, przygodowej lektury do szybkiego przeczytania. Ze względu na hermetyczny język i brak klasycznej akcji typu space opera, może ona zniechęcić czytelników preferujących proste historie rozrywkowe. Wymaga ona cierpliwości oraz gotowości do samodzielnej interpretacji złożonych metafor i systemów logicznych. To literatura wymagająca, która nie wybacza braku koncentracji podczas czytania.
