Spotkamy się pod drzewem ombu

Nigdy dotąd nie czytałam książek tej autorki. Okładka książki zrobiła na mnie wrażenie. Opis również. Uwielbiam sagi rodzinne. Czy książka "Spotkamy się po drzewem ombu" sprostała moim oczekiwaniom?

Sofia wychowuje się w Argentynie w Santa Catalina z licznym rodzeństwem i kuzynami. Dzieciństwo ma beztroskie, pochodzi z jednej z bogatszych rodzin w kraju. I jest dziewczynką lubianą, ubóstwianą przez ojca i dziadka jednak jej matka jest w stosunku do niej bardzo powściągliwa. Nie potrafi okazać córce miłości, cała swoją matczyną miłość przelewa na dwóch synów. Sofia wyrasta na rozpieszczoną i dumną panienkę, jednak w głębi serca tęskni za miłością matki. Jej przyjaźń z jednym z kuzynów, Santim, przeradza się w coś więcej. Młodzi zakochują się w sobie bez pamięci chociaż wiedzą, że ich związek nigdy nie będzie akceptowany. Ukrywają swój romans tak długo jak tylko mogą. Niestety Sofia zachodzi w ciążę i dłużej nie może trzymać wszystkiego w tajemnicy. Załamani rodzice wysyłają ją do Europy, żeby zakończyć ten skandaliczny związek. Dumna dziewczyna wyjeżdża i postanawia, że nigdy nie wróci do rodziców. Żegna się czule z ukochanym i oboje obiecują sobie, że już wkrótce będą razem. Sofia trzyma się tej nadziei, że Santi ją odnajdzie. Ale mijają lata i nic się nie dzieje.

Po ponad dwudziestu latach Sofia wraca do rodzinnego miasteczka, wtedy, kiedy jej rodzinę dotyka nieszczęście. Czy po tak długim czasie uczucia do Santiego są takie same? Czy odnajdą się na nowo w zupełnie innej rzeczywistości?

Muszę przyznać, że historia pochłonęła mnie bez reszty. W trakcie czytania coraz bardziej wciągałam się w tę opowieść. Opowieść o pięknej, ale zakazanej miłości. O trudnych relacjach z rodzicami, o przyjaźni, zdradzie. W książce mamy cały wachlarz emocji. Czasami dziwiłam się i nie mogłam pogodzić w wyborami głównej bohaterki, czasami jej współczułam, razem z nią cieszyłam się i wzruszałam. Autorka bardzo obrazowo opisuje piękno Santa Catalina i czytelnik może doskonale wczuć się w klimat książki.

Książka jest dość pokaźnych rozmiarów, ponad 600 stron, jednak czyta ją się bardzo dobrze i szybko. Zakończenie może niektórym się spodobać lub nie, ale jest bardzo wzruszające. Ciekawa jestem jak dalej potoczyły się losy głównych bohaterów, ale mogę się tylko tego domyślić i dopisać własne zakończenie:) Bardzo polecam.

Ukazana w książce "Spotkamy się pod drzewem ombu" historia miłości Sofie i Santi'ego jest wzruszająca i pełna emocji. Opisane są w niej różne aspekty miłości - od pierwszych zalotów po rozstanie i próby odbudowania związku po latach. Symboliczne okazuje się też tytułowe drzewo ombu, które staje się ich tajnym miejscem spotkań bohaterów. Piękna, momentami bardzo wzruszająca historia, bardzo polecam.!

Santa Montefiore pięknie opisuje Argentynę, jej smaki, zapachy i kulturę. Czytelnik przenosi się w inny wymiar, gdzie emocje i wzruszenie miesza się z fascynacją i zaciekawieniem. Jak dla mnie to idealna książka na lato, przywodzi wspomnienia z dzieciństwa i młodości. Śledzimy bowiem niemal całe życie głównej bohaterki, która po latach wraca do rodzimej Argentyny i mierzy się z przeszłością, którą zostawiła wiele lat temu za sobą.

Książka"Spotkamy się pod drzewem ombu" to niezwykle poruszająca i wciągająca saga rodzinna, której akcja rozgrywa się w Argentynie. Główną bohaterką jest Sofia Solanas, która żyje pełną piersią i próbuje przeżyć każdą chwilę, jakby była jej ostatnią. Książka ta w doskonały sposób ukazuje piękno i urok życia, a jednocześnie pokazuje, jak trudno podjąć decyzje, które zmienią nasze życie na zawsze. Autorka zgrabnie wprowadza czytelnika w świat Sofii, który pełen jest barwnych postaci, pięknych opisów krajobrazów i fascynujących wydarzeń. Czytając tę książkę, można poczuć się jakby się tam znajdowało i towarzyszyło Sofii w jej podróży. Mimo, że książka ta porusza trudne tematy, takie jak miłość zakazana i trudne decyzje, to jednak ma w sobie wiele optymizmu i nadziei.

"Spotkamy się pod drzewem ombu" to piękna opowieść o rodzinie Solanas. Książka jest dobrze napisana i wciąga od pierwszych stron. Podobają mi się opisy postaci i ich zachowań, a także napięcie, jakie towarzyszy każdemu z wydarzeń. Czytając tę książkę, czułam się, jakbym obserwowała prawdziwe życie ludzi. Dla mnie sporym plusem było też to, że bohaterowie są tak bardzo nieidealni- dzięki temu cała historia wydaje się być bardzo ludzka, a niektóre postawy można przenieść do swoich wspomnień.

Santa Montefiore to pisarka, której nie trzeba przedstawiać. Jej nowa książka, opowiadająca o dramatycznych losach rodziny Solanas, to kolejny bestseller na światowym rynku. Autorka w piękny sposób ukazuje historię rozdartych emocjonalnie bohaterów, ich miłości i poświęceń. Ta saga rodzinna to prawdziwe dzieło sztuki literackiej, które powinno znaleźć się w bibliotece każdego miłośnika dobrej literatury.

Powieść długa, ale wciągająca. Przenosimy się do Argentyny, by poznać bohaterkę i jej rodzinę. Najpierw pojawia się trudna relacja z matką, która nie okazuje córce miłości. Potem bohaterka wdaje się w romans, który nie jest akceptowany przez rodzinę. Dziewczyna zostaje odesłana do Europy, zrywa kontakt z bliskimi. To saga rodzinna, od której ciężko się oderwać. Pojawia się i miłość i łzy i trudne relacje między ludźmi, czyli wszystko to, czego oczekujemy od powieści obyczajowej. Bardzo polecam, zostaje w pamięci.

Nawet nie wiedziałam, że tak stęskniłam się za powieściami Santy Montefiore. "Spotkamy się pod drzewem ombu" to kolejna powieść, która zachwyca. Autorka zaprasza czytelnika do Argentyny od lat 50-tych do 90-tych XX wieku. Słońce, fascynujące krajobrazy, bliskość człowieka i natury. Na tym tle poznamy rodzinę Solanas i jej wyjątkowych członków. Autorka z dużą precyzją nakreśla portret każdego z nich – ze swoimi wadami i zaletami mogą stać się czytelnikowi bliscy. I tu warto zwrócić uwagę na Annę Melody – matkę Sofii – która ukazuje się nam w różnych obliczach, a tego, kim jest naprawdę, dowiemy się na koniec historii.

Bohaterowie powieści zapewnią czytelnikowi mnóstwo emocji. Podziw, współczucie, żal – to jedna strona medalu. To, co mi towarzyszyło podczas lektury tej powieści, to rozdarcie w stosunku do uczucia, jakie połączyło Sofię i Santiego oraz wszystko, co się wokół niego wydarzyło. Z jednej strony kibicowałam im i przeżywałam z nimi ich ból, a z drugiej czułam, że są nie w porządku do swojej rodziny.

Ale nie tylko ten wątek jest wart uwagi, chociaż wysuwa się na pierwszy plan. Santa Montefiore przybliża czytelnikom trudną historię Argentyny XX wieku oraz jej mieszkańców i kulturę. Pokazuje je w odniesieniu do rodziny Solanas, ale nie narzuca tego wątku – jest on tutaj interesującym tłem.

Uwielbiam powieści Santy Montefiore. Autorka przyciąga mnie jak magnes klimatem, jaki buduje, poruszającymi historiami, wyjątkowymi bohaterami i zakończeniami, których nie można nazwać inaczej, jak tylko sprawiedliwymi. Polecam!

Santa Montefiore otwiera przed nami rodzinną historię zakazanej miłości okraszoną pasmem trudności czy wręcz dramatów. Na tle wydarzeń historycznych mających miejsce w Argentynie w XX wieku ukazuje nam kontrowersyjną i niezgodną z przekonaniami rodzinnymi miłość. Miłość między blisko spokrewnionymi członkami rodziny, taką której nie zagłuszył ani upływ czasu, ani odległość dzieląca kochanków, ani nawet życie w nowym miejscu…

Niewątpliwie „Spotkamy się pod drzewem ombu” to historia nakreślona bolesnymi emocjami, kładąca się cieniem na całym późniejszym życiu, ale też uderzająca w refleksyjność odbiorcy. Traktująca o pierwszej miłości, o jej sile i o bezsilności wobec woli najbliższych. Niesiona głosem niesprawiedliwości i poszukiwania własnej drogi, a nade wszystko czyniąca młodych ludzi nieszczęśliwymi.

To historia nie tylko przeszywająca serce na wskroś, ale przede wszystkim akcentująca odtrącenie przez najbliższych i chłód w relacjach z matką. Tym samym to literacka podróż o miłości i o przebaczeniu, o powrotach i emocjach, które tym powrotom towarzyszą, o tęsknocie i w końcu o spotkaniu po latach. Niezaprzeczalnie to nakreślona na blisko siedmiuset stronach poruszająca opowieść w której tytułowe drzewo ombu odegrało znaczącą rolę…

To taka książka, którą trzeba przeczytać do końca, żeby w pełni zrozumieć jej przekaz, który mówi o rodzinie, relacjach i o tym, jak ważna w naszym życiu jest miłość i spełnienie w tym obszarze naszej egzystencji. Sofia Solans to główna bohaterka tej historii, którą jest nam, czytelnikom dane poznać bardzo dobrze. Moim zdaniem książka zapada na długo w pamięć i sprawia, że z każdą stroną aż chce się poznać dalszy ciąg historii. Mogę polecić tę książkę.