Spod zamarzniętych powiek

Książka świetna, wciągająca, poruszająca wręcz. Miałam kiepskie zdanie na temat himalaizmu tzn uważałam tych ludzi za szalonych i nieodpowiedzialnych. Książkę kupiłam przy okazji zakupu innych i tylko dlatego, że zrobił się szum wokół m.in Adama Bieleckiego po akcji na K2. Po jej przeczytaniu całkowicie zmieniłam zdanie na temat himalaizmu, himalaistów i ich pasji. Polecam i kupuje następną tym razem o Mackiewiczu

Bardzo dobrze się czyta. Wciąga od pierwszej strony. Nie tylko dla znawców tematu.

Jako miłośniczka książek i historii o tematyce górskiej z całego serca polecam. Przeczytana w jeden wieczór. Wzbogacona w przepiękne zdjęcia oraz możliwość obejrzenia filmow z wydarzen za pomoca aplikacji czytajacej kody. Bielecki opowiada swoja historie od Tatr do Himalajow. Przedstawia swoj punkt widzenia na ostracyzm w srodowisku gorskim jaki go spotkal po tragedii na Broad Peaku. Goraco polecam.

Książka świetnie napisana. Polecam każdemu kogo taka tematyka interesuje.

Książka, która wciąga każdego kto interesuje się wyprawami wysokogórskimi, losem wspinaczy. Adam Bielecki przybliża losy wypraw w których brał udział, emocje jakie grały kluczową rolę przy zdobywaniu szczytów. Książka jest bardzo ciekawa i ukazuje wiele aspektów, z którymi zmaga się człowiek w górach wysokich.

Książkę przeczytałam na czytniku i po raz pierwszy żałowałam, że to czytnik, a nie książka papierowa. Kiedy zobaczyłam książkę na półce w księgarni zakochałam się. Spory format, przepiękne zdjęcia i przyjazne oczom rozmieszczenie tekstu sprawiło, że oderwać się nie mogłam. W czytniku też są zdjęcia i niewątpliwie można je podziwiać, ale to nie to samo.

"Spod zamarzniętych powiek" to książka autorstwa jednego z najwybitniejszych polskich himalaistów Adama Bieleckiego. Rozpoczynamy od poznania małego Adasia, który jest maniakiem gór. Dosłownie. Nie widzi poza nimi nic innego. Kiedy Adaś przeradza się w Adama, hobby przeradza się w pasję. Adam o niczym innym nie myśli tylko o tym, byle wyżej i byle dalej. W 2000 roku w wieku 17 lat jako najmłodszy na świecie dokonał samotnego wejścia na Chan Tengri. Opisując swoje poczynania Bielecki robi to z wdziękiem i skromnością. W jednym akapicie pisze o wielkich sukcesach, a zaraz potem opisuje jak w dążeniu do celu nie miał gdzie spać i co jeść. Co więcej - z jednej z wypraw nie miał nawet jak wrócić do domu. Po prostu zabrakło pieniędzy. Ratował się jak mógł - sprytem, pracą i umiejętnościami.

Im dalej wgłąb książki, tym bardziej wyprawy stają się profesjonalne, a jednocześnie groźne. Bardzo przeżyłam opis wyprawy na Broad Peak, kiedy to w górach na wiecznej warcie zostali Berbeka i Kowalski. Z każdego słowa wyziera smutek i żal, że tak to się skończyło. Potem nastał czas rozliczeń i oskarżeń. Adam przeszedł przez ten okres z trudem i z poczuciem winy, ale nie tylko. Z kart książki wyziera też żal, że tak łatwo i bez emocji społeczeństwo ocenia i skreśla.

Cudownie się czytało - z lekkością i spokojem. Nie ukrywam jednak, że często targały mną emocje związane z odpowiedzialnością za partnera i jego życie oraz zdrowie.

Pełna emocji książka, którą czyta się jednym tchem.

Adam Bielecki to himalaista, o którym ostatnio za sprawą zimowej wyprawy na K2 i akcji na Nanga Parbat było głośno. Zdobył zimą takie ośmiotysięczniki jak Gaszerbrum I oraz Broad Peak, a latem K2 i Makalu. Zamiłowanie do wspinaczki miał już od najmłodszych lat i był w stanie wiele zrobić, aby zdobyć pieniądze na podróż i wejście. Upór i determinacja sprawiły, że już w młodym wieku udało mu się wiele osiągnąć.

Jak już wspomniałam ostatnio o himalaizmie zrobiło się głośno za sprawą zimowej wyprawy na K2 oraz akcji ratunkowej na Nanga Parbat. Śledząc na bieżąco informacje przekazywane przez media, zapragnęłam dowiedzieć się czegoś więcej o himalaizmie. Okazało się, że jest w czym wybierać, bo książek o tej tematyce jest mnóstwo, a po wspomnianych wydarzeniach wydano ich jeszcze więcej. Pomyślałam, że na początek chciałabym zobaczyć jak wygląda himalaizm w dzisiejszych czasach, bo nie ulega wątpliwości, że wygląda inaczej niż za czasów Rutkiewicz, czy Kukuczki, więc książki o tych wielkich postaciach zostawiłam sobie na później. Rzadko czytam biografie, czy autobiografie, choć chciałabym częściej, dlatego spore było moje zdziwienie, że naprawdę nie mogłam się oderwać od "Spod zamarzniętych powiek". Tę książkę momentami czyta się jak powieść akcji! Widzimy całą drogę z jaką musiał zmierzyć się Bielecki zanim stał się tak znanym himalaistą.

Adam Bielecki już od najmłodszych lat chciał się wspinać, w wieku kilkunastu lat odmówiono mu jednak możliwości udziału w kursie skałkowym. Później zaczęły się problemy z finansowaniem wypraw, które nie były tanie, a Bielecki był jeszcze zbyt mało znany i doświadczony, aby mieć sponsorów. Opisuje nawet wyprawę gdy nie miał pieniędzy aby wrócić do domu. Wykorzystywał jednak każdą okazję jaka tylko się nadarzyła, aby móc wejść w góry. Jakiś czas później udało mu się dostać do grupy himalaistów w wyprawie na Makalu, który był pierwszym ośmiotysięcznikiem jaki zdobył, kolejnymi było Gaszerbrum I oraz K2. W 2013 roku odbyła się zimowa wyprawa na Broad Peak zakończona sukcesem, ale też tragiczna w skutkach. Dwóch wspinaczy - Berbeka i Kowalski zginęli podczas zejścia ze szczytu, a Bieleckiego oskarżono o nieudzielenie pomocy kolegom. Nieuzasadnione zarzuty przez jakiś czas ciążyły na psychice himalaisty. Mam nadzieję, że książka jednoznacznie przerwała oskarżenia. Niedawno była też próba zimowego zdobycia K2, która niestety nie jest opisana, bo autobiografia została wydana rok wcześniej. Szkoda, ale mam nadzieję, że za kilka lat pojawi się jakieś wznowienie lub kolejna książka Bieleckiego.

Z książki można dowiedzieć się wielu ciekawych rzeczy na temat himalaizmu. Choćby to, że zapalniczka, która nie chce odpalić, może oznaczać brak tlenu w namiocie. Bielecki to bardzo ambitny himalaista, jednak w trudnych sytuacjach potrafi postawić właściwą ocenę i powiedzieć stop. Obiektywnej oceny sytuacji często brakowało wielu wybitnym himalaistom, a Bielecki pokazuje, że w odpowiednim momencie potrafi się wycofać. Dowiadujemy się także szokujących informacji o terroryzmie w górach, czy problemach z chorobą wysokościową i odmrożeniami. Przez tę książkę po prostu przemawia miłość do gór Bieleckiego. Zdjęcia, które wzbogacają książkę wręcz zapierają dech w piersiach i pozwalają czytelnikowi jeszcze bardziej wejść w historię tego himalaisty. "Spod zamarzniętych powiek" to naprawdę świetna autobiografia, która wciąga, a nawet pozostawia pewien niedosyt. To książka dla każdego, kogo w choćby małym stopniu interesuje tematyka górska, a dzięki prostemu i ciekawemu stylowi pisania Bieleckiego, każdy - również taki laik jak ja, odnajdzie się w niej. Gorąco polecam, naprawdę warto przeczytać!

[Adres usunięty]

bardzo fajna książka. czytając ją ma się wrażenie jakby to twój przyjaciel opowiadał Ci o swoich podróżach i pokazywał zdjęcia z wyjazdów.

Książka wspaniała, nie będę się powtarzać z pozostałymi recenzjami.Książka już jest w drodze do Australii. Adam jesteś wielki i zdobędziesz wiele szczytów i powodzenia na K2. Trzymamy kciuki.

Ocena chyba mówi sama za siebie. Książka świetna, przeczytana jednym tchem, no może dwoma. Zdjęcia piękne, same góry robią wielkie wrażenie. A sama historia Adama Bieleckiego i jego przygody z górami napisana w taki sposób, że trudno się oderwać od czytania. Chciałabym mieć tyle pasji i samozaparcia co ten człowiek. Niemożliwe dla niego nie istnieje, robi to co kocha najbardziej.

Myślę, że wiele osób zastanawia to po co Ci ludzie pchają się w te góry. Po to aby nabawić się odmrożenia, albo w najgorszym wypadku zginąć. Ale prawda jest taka i to zrozumiałam po przeczytaniu tej książki, że oni ten "sport" kochają i jest im potrzebny po to, aby szanować swoje życie i kochać je jeszcze bardziej.

✏✏✏✏✏✏✏✏✏✏

"Spod zmarzniętych powiek" to dzieciństwo Adama, jego początki wspinaczki i zapoczątkowanie wielkiej pasji. Adam ma wielki apetyt na góry, bez nich nie wyobraża sobie życia i funkcjonowania. Są dla niego odskocznią od dnia codziennego. Uczą go przede wszystkim pokory i doceniania życia jakim jest.

W tej książce oddaje hołd bohaterom i twórcom polskiego himalaizmu zimowego. Oprócz tego Bielecki odnosi się do zarzutów, jakie kierowano pod jego adresem po dramatycznej wyprawie na Broad Peak.

Ta pozycja to szczegółowe opisy wypraw w których uczestniczył i zdobywał szczyty, ale i również ponosił porażki. Książka dodatkowo zawiera kody QR, które prowadzą do filmów nagranych podczas wypraw i przygód Adama.

Książka, którą mogłabym jednym tchem przeczytać. Świetny styl pisania, lekko z delikatnym humorem. Opisy wypraw nie są nudne, tylko wręcz zachwycające. Do tego duże zdjęcia, więc mamy wrażenie, jakbyśmy byli tam na miejscu. Polecam polecam polecam.

Można wraz z Adamem poczuć emocje które czuje się za każdym razem, gdy spojrzy się na góry. A to wszystko bez wychodzenia z domu. Książka bardzo wartościowa, szczera, pozbawiona bezsensownych treści.

Byle do przodu!

Bardzo często jest tak, że to rodzice mają duży wpływ na nasz wybór życiowej drogi, zwykle jednak pojawia się presja, by iść w ich ślady. I tak syn lekarza zostaje lekarzem, prawnika – prawnikiem, już od najmłodszych lat nasiąkając zarówno specjalistyczną terminologią, jak i obracając się w określonym środowisku. A kim zostaje syn górnika? Chciałoby się powiedzieć, że oczywiście górnikiem, tym razem jednak intuicja może nas zawieść. „Możesz zostać w życiu, kim chcesz. Byleby nie górnikiem” – te słowa padły z ust ojca młodego Adama Bieleckiego, zaś jego życie jest najlepszym przykładem tego, co znaczy być posłusznym rodzicom. Mały Adaś postanowił zatem być himalaistą, a wszystko, co od tej pory robił, przybliżało go do tego celu.

O tym, czym tak naprawdę są dla niego góry, o pasji, która stała się sposobem na życie i źródłem utrzymania, o początkach wspinaczki i ogromnej determinacji wykazywanej przez nastoletniego chłopca, przeczytać możemy w porywającej książce „Spod zamarzniętych powiek”, opublikowanej nakładem Wydawnictwa Agora. Książka autorstwa Adama Bieleckiego i Dominika Szczepańskiego, to doskonała lektura nie tylko dla wielbicieli gór, dla tych osób, które się wspinają, ale dla wszystkich osób z otwartym umysłem i sercem gotowym na podjęcie wyzwania. Doskonale napisana autobiografia wciąga czytelnika bez reszty, zaś dołączone do niej zdjęcia dodatkowo – poza plastycznymi opisami – uruchamiają wyobraźnię, przenosząc nas w mroźne góry, gdzie wraz z autorem narażamy się na prawdziwe niebezpieczeństwo.

Bilecki, uznawany za jednego z najmocniejszych himalaistów na świecie, opowiada o swojej drodze do tej „sławy”, okupionej ciężką pracą, niezwykłym wysiłkiem fizycznym, ale i psychicznym. Znany wśród osób zainteresowanych wspinaczką jako m.in. pierwszy człowiek, który postawił zimą stopę na szczycie Broad Peak, był kiedyś mizernym trzynastolatkiem, któremu odmówiono udziału w kursie skałkowym, organizowanym przez Klub Wysokogórski w Katowicach. Warunkiem było ukończenie piętnastu lat i zgoda rodziców, jednak ta przeszkoda nie zniechęciła Bieleckiego. Co więcej, szukał ON wszelkich dróg, by się wspinać, a okazją do tego były m.in. wypady z nauczycielką biologii, która nie dość, że sama się wspinała, to jeszcze organizowała wyjazdy w skałki dla licealistów.

Bielecki pisze jednak nie tylko o przeszkodach, ale i ludziach pomagających mu w realizacji jego wielkiej pasji czy stanowiących wzór: przede wszystkim o rodzicach, którzy wychowali go na samodzielnego, odpowiedzialnego za swoje wybory człowieka, o Andrzeju Zawadzie, od którego dostał w prezencie beret, o Krzysztofie Wielickim – człowieku, który jako piąty zdobył wszystkie ośmiotysięczniki, a także o wielu innych przewodnikach, mentorach. To oni inspirowali go do działania, do podejmowania trudu nierównej walki z własnymi ograniczeniami i z górami.

Czytamy o czasach szkolnych, a także studenckich, w trakcie których wspinaczka pozwalała oderwać się od przyziemnych problemów związanych z tokiem studiów, ale i czyniła go radosnym człowiekiem. Bielecki pisze nie tylko o samych wyprawach, ale również o tym, jak zdobywał na nie środki, odkładając z trudem zarobione pieniądze na zakup sprzętu czy opłacenie wyprawy. Mimo iż wszystkie te historie stanowią zarówno tło opowieści o zimowej wspinaczce, to tak naprawdę są integralną częścią książki, tłumaczą bowiem dokładnie, co kryje się za kulisami sukcesów Bieleckiego. Pełen profesjonalizm nabyty dzięki rozlicznym próbom, wola walki, zdrowy rozsądek i wytężona praca – to wszystko stanowi mieszankę, dzięki której autor jest tak znany w środowisku pasjonatów gór i wspinaczki.

Opisane w książce zmagania – nie tylko z górami, z pogodą, a także … z samym sobą, są wspaniałą lekturą, a dzięki plastycznemu językowi również i my odczuwamy te emocje, zmęczenie, głód, ale i ogromny szacunek do gór. Tym samym „Spod zamarzniętych powiek” jest jedną z tych lektur, o których się nie zapomina; to jedna z tych książek, które inspirują i zachęcają do walki – nawet, jeśli naszym celem nie jest K2 czy Karakorum.

Justyna Gul

Qultura słowa

Przeczytałam z zapartym tchem! Bardzo wciągająca książka ukazująca z czym tak naprawdę wiąże się ta intrygująca pasja. Aż szkoda mi było, że tak szybko przeczytałam ;)