Sanatorium Zagłada

Rozpocznę od tego, że było to moje drugie spotkanie z piórem autora. Po lekturze książki „Wojna i miłość”, która zaskoczyła mnie bardzo pozytywnie - tutaj było podobnie… Już opis na okładce sugerował, że sama fabuła inspirowana jest prawdziwymi wydarzeniami, co oczywiście przekonało mnie do lektury tej książki.

Autor na kartach książki funduje nam wyprawę do Zakładu dla Umysłowo i Nerwowo Chorych w Kobierzynie, gdzie przywieziony zostaje Lew Wilcek wcześniej aresztowany przez Niemieckich Żołnierzy. To tutaj w otoczeniu wojny boleśnie przekonuje się, że jego wyobrażenia o świecie są zgoła inne niż te, prezentowane mu na kartach książek w całkowitym odizolowaniu od świata zewnętrznego. Wszystko w co wierzył dotychczas okazało się złudzeniem. Jednak w tej koszmarnej i za razem przerażającej go rzeczywistości istnieją kobiety. Kobiety, które do tej pory znał jedynie z kart powieści. ..

Przyznaję, że nie była to łatwa i lekka lektura. Wymagała skupienia i pełnego zaangażowania ale też niosła ze sobą mnóstwo emocji. Emocji związanych z przemijaniem, z wewnętrzną walką czy też poszukiwaniem odpowiedzi na pytanie o istnienie dobra i zła w świecie. Opisy choć początkowo odniosłam wrażenie, że są trochę zbyt długie pozwoliły mi tak naprawdę na dostrzeżenie języka, którym posługuje się autor, na zauważeniu dojrzałego i odmiennego warsztatu pisarza.

Książka mimo iż, ilością stron może początkowo odstraszać, warta jest spędzonego z nią czasu.

„W życiu odgrywamy swoje role. A potem znikamy, nie mogąc ocenić, czy zabawa w ogóle nam się podobała’.

Hej, cześć i czołem 🖐🏻

Znacie pisarza @maxczornyj?

Myślę, że większość z Was go zna. Jak wiecie, albo i nie, uwielbiam pisarza i uważam, że umie napisać dobre powieści. Niektóre są krwawe i brutalne, inne na faktach z nutką dramatyzmu i obrzydliwych scen, a jeszcze inne na faktach, ale bardziej podchodzące pod historię. Miałam przyjemność czytać każdy gatunek spod pióra autora i z każdego spotkania jestem zadowolona, ale do rzeczy 😉 Zapraszam niżej na recenzję lektury, która nie była łatwa.

⭐RECENZJA⭐

Lew Wilcek został aresztowany przez Niemców i zamknięty w Zakładzie dla Umysłowo i Nerwowo Chorych. Mężczyzna widzi, że to w co wierzył i mu się wydawało, to tylko jego wyobraźnia. Teraz widzi szarą rzeczywistość i okrucieństwo wojny.

🔗

"Sanatorium Zagłada" to powieść, która była dla mnie bardzo ciężka. Kurcze, tak naprawdę nie wiem, co mam Wam napisać. Spróbuję zacząć od początku. Język i styl jest przyjemny, zważywszy na to jaki jest to gatunek literacki. Lubię poznawać autorów w różnych odsłonach i tutaj Max pokazał się właśnie w innym świetle, co spowodowało u mnie, że jeszcze bardziej polubiłam autora. Fabuła w ów powieści toczy się swoim torem. Powoli zostaje nakreślony nam rys historii naszego głównego bohatera. Dowiadujemy się dużo ciekawych rzeczy. Wszystko jest stonowane i poprowadzone na spokojnie. Niektóre opisy były dla mnie zbędne, ale widocznie musiały być, żeby mieć jeszcze lepszy obraz tego wszystkiego, co tam się działo. Główna postać jest dobrze wykreowana. Czułam bijące od niej emocje oraz to, z czym mierzy się w danej chwili. Przykre jest to wszystko, co czyta się związanego z wojną. Ja w ogóle nie umiem sobie wyobrazić tego, co ci ludzie musieli przejść. Jak musieli walczyć o każde tchnienie. Jest to przerażające. Cieszę się, że pisarz nie ogranicza się tylko do powieści krwawych i brutalnych, lecz potrafi też poruszyć część historii i nam ją przedstawić. Owszem, część jest fikcją, ale część prawdą! Polecam każdemu!

🔗

Za egzemplarz książki niespodzianki do recenzji dziękuję @wydawnictwofilia 🖤

🔗

„Sanatorium Zagłada” to trzecia już odsłona obyczajowa Maxa Czornyja. Powieść inspirowana jest prawdziwą historią. Dlatego też po przeczytaniu książki przecierałem oczy ze zdziwienia, że historia ta miała miejsce w prawdziwym życiu.

Historia ta nie jest zapewne odbiciem stu procentowych wydarzeń, jednak nawet ich namiastka zaskakuje i porusza. A nie da się ukryć, że losy głównego bohatera dotknęły mnie do żywego.

Na kartach tej powieści poznajemy Lwa Wilcka potomka prastarego rodu. Wychowany był ON w duchu belle epoque. I może nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie fakt, że żyjąc w pełnym odosobnieniu, wpajano mu, że owa epoka nadal istnieje, mimo, iż jej echa dawno już minęły. Jednak cały obraz uległ diametralnej zmianie w chwili aresztowania go przez Niemców.

Książe Wilcek umieszczony został w Zakładzie dla Umysłowo i Nerwowo Chorych w Kobierzynie. Jego „nowy dom” daleki był od dotychczasowego. Jego postrzeganie świata i otaczającej go rzeczywistości zmieniły się o sto osiemdziesiąt stopni. Wszystko, w co dotychczas wierzył, było jedynie wytworem fantazji. Wyimaginowana epoka królów i cesarzy runęła w gruzach. Jedyne co było prawdą to wojna, która objęła całą Europę. Całe dotychczasowe życie mężczyzny zmieniło się w koszmar. Popadło w ruinę.

Czy jednak w nowej rzeczywistości znajdzie się miejsce na miłość? Zwłaszcza, że niebawem w jego życiu pojawią się kobiety. Każda z nich skrywać będzie sekrety.

I choć „Sanatorium Zagłada” nie jest powieścią grozy, ani thrillerem (w których Max Czornyj doskonale się odnajduje), to nie da się ukryć, że historia zapisana na jej kartach przeraża oraz trzyma naszą psychikę w napięciu. Najbardziej zastanawiające jest to, jak bardzo można wsiąknąć w wyimaginowany świat? Jak wielkich zmian w naszym umyśle może dokonać fakt, iż owy świat nie istnieje? A co gorsze, ten prawdziwy jest po stokroć gorszy, czarniejszy. I choć chciałoby się z niego wyjść, nie pozwalają na to mury Zakładu dla Umysłowo i Nerwowo Chorych w Kobierzynie. To, czego doświadczyli jego mieszkańcy przeraża. Naziści planowali bowiem akcję Lebensunwertes Leben, który miała na celu eksterminację pacjentów.

Czy nazistom udała się ta akcja? Jak potoczyło się dalsze życie Lwa Wilcka? Warto znaleźć odpowiedzi na te pytania. Warto sięgnąć po „Sanatorium Zagłada”. Zdecydowanie polecam.

Za egzemplarz książki serdecznie dziękuję Wydawnictwu Filia [Adres usunięty]

Lew Wilcek to człowiek wychowany w całkowitym odosobnieniu, potomek prastarego rodu, człowiek minionych ideałów i wartości, które dawno uleciały.

Zostal aresztowany przez Niemców i umieszczony w Zakładzie dla Umysłowo i Nerwowo Chorych w Kobierzynie.

Trwa wojna, świat opanowują naziści, a do niego dociera, że w to co wierzył to przeszłość.

Czy uda mu się odnaleźć w nowej rzeczywistości?

Autor przyzwyczaił nas do "krwistych" kryminałów, a tu dostajemy piękną powieść.

To była uczta czytelnicza. Przepiękna historia. Cudownie dopracowany język z niebywałą delikatnością dodawał smaczku czytając.

Mamy rasową powieść, wymagającą skupienia, nie dlatego, że jest trudna w odbiorze, ale dlatego aby się nią delektować, chłonoć jak gąbka wszystko o czym czytamy.

Polecam z całego serca tą odsłonę autora i czekam na więcej takich historii.