Jedna z najpopularniejszych w historii książek antywojennych to opis masakry Drezna, niepozbawiony stylu, do którego pisarz przyzwyczaił czytelników swoich książek. "Rzeźnia numer pięć" Kurta Vonneguta zaliczana jest do najważniejszych powieści dwudziestego wieku.
W lutym 1945 roku układ sił w drugiej wojnie światowej diametralnie zmienia się na korzyść aliantów. Podczas konferencji jałtańskiej Winston Churchill, Franklin Delano Roosevelt i Józef Stalin, czyli Wielka Trójka, ustalają nowy porządek w Europie. Stalin nalega, aby zachodni sojusznicy wsparli Armię Czerwoną i zbombardowali niemieckie miasta. Rozważano Chemnitz, Berlin, Magdeburg i Drezno.
Mieszkańcy Drezna przeżyli niemal całą wojnę w spokoju, aby w przededniu jej końca doświadczyć kataklizmu. Lotnictwo zrzuca na miasto 1500 ton materiałów wybuchowych i 1200 ton materiałów zapalających i niszczy miejsce, w którym były tylko zabytki oraz tysiące uchodźców. Był tam również jeniec wojenny, Kurt Vonnegut, przetrzymywany w starej rzeźni numer pięć. To właśnie ON w najbardziej sugestywny sposób miał opisać wydarzenia z bombardowania Drezna.
O autorze
Kurt Vonnegut był amerykańskim publicystą i czołowym przedstawicielem literatury postmodernistycznej. Jego książki charakteryzuje specyficzny styl, w którym gorzkie spostrzeżenia na temat świata i ludzi mieszają się z fantastycznymi postaciami oraz absurdalnym poczuciem humoru. Do jego najsłynniejszych dzieł zalicza się "Rzeźnię numer pięć" oraz "Śniadanie mistrzów".
