Rozmowy

Pewni ludzie maj± naturalny talent do opisywania rzeczywisto¶ci w sposób humorystyczny, ale równocze¶nie ogromnie prawdziwy. Zaskakuj± swoj± wra¿liwo¶ci±, potrafi± porwaæ t³umy, a ich odej¶cie staje siê niepowetowan± strat±…

W tym roku minê³a pierwsza rocznica ¶mierci Wojciecha M³ynarskiego. Jeden z najwybitniejszych polskich autorów tekstów piosenek, poetów, satyryków — cz³owiek wielu talentów, które objawia³ przez wiele lat. Wydane z tej okazji „Rozmowy” s± przede wszystkim zapisem konwersacji M³ynarskiego z córk±, Agat±, bardzo znan± dziennikark±. Ksi±¿ka z trafnymi pytaniami i frapuj±cymi odpowiedziami, zabiera czytelnika w podró¿ pe³n± intymno¶ci, zrozumienia. Poznajemy pogl±dy autora, jego spojrzenie na sprawy, które ci±gle ciekawi±, zawsze s± aktualne, ponadczasowe. Razem z duetem M³ynarskich wspominamy ich wspólne chwile. Towarzysz± te¿ temu inni dziennikarze, do czego mamy dostêp dziêki archiwalnym fragmentom wywiadów. Czytelnicy znajd± równie¿ wypowiedzi Pauliny i Jana M³ynarskich, opowiadaj±cych o ojcu w bardzo interesuj±cy sposób. Prawdziwa uczta intelektualna, z ka¿dej strony fascynuj±ca… Pozycja obowi±zkowa dla mi³o¶ników twórczo¶ci tego polskiego tek¶ciarza.

Wojciech M³ynarski, z Jonaszem Koft± i Agnieszk± Osieck±, jest dla mnie wielk± inspiracj±. Tak siê z³o¿y³o, ¿e jego „obecno¶æ” zdawa³a mi siê byæ czym¶ naturalnym, od wczesnego dzieciñstwa. Te teksty, nucone pod nosem, zawsze dobrze kojarzone. Nie mo¿na zaprzeczyæ — na sta³e wesz³y do polskiej kultury. Znaj± je praktycznie wszyscy, bez wzglêdu na pochodzenie, wykszta³cenie, gust. Czy¿ to nie piêkne? Gdy sztuka ³±czy, pozwala znale¼æ wspólny mianownik, co znaczy naprawdê du¿o w czasach pe³nych niepokoju. Gdzie¶ w mediach mignê³a mi informacja o wydaniu „Rozmów” i przyznajê, i¿ nie mog³am siê doczekaæ premiery. I s³usznie wyczuwa³am, ¿e ca³o¶æ stanie siê bliska mojemu sercu. Za pierwszym razem przeczyta³am wszystko z prêdko¶ci± ¶wiat³a. Nazajutrz wróci³am. Znowu. Zapewne siêgnê po tê ksi±¿kê jeszcze raz, po raz kolejny, ci±gle. Skarbnica wiedzy, na rozmaite tematy.

Wiem, mnóstwo razy rekomendowa³am, aby zaopatrzyæ siê w karteczki, o³ówki, zak³adki. Muszê powtórzyæ, s± niezbêdne. To jedna z pozycji, które wrêcz kipi± od m±drych s³ów, godnych zapamiêtania. Cytowania. Wojciech M³ynarski nale¿a³ do pokolenia posiadaj±cego wspania³± zdolno¶æ piêknej wypowiedzi. Warto braæ z tego przyk³ad, zaznaczaæ konkretne s³owa, zdania. Przekazywaæ je dalej, przyjacio³om lub rodzinie. Zdecydowanie macie wokó³ siebie chocia¿ dwie osoby, która podziel± tê fascynacjê. Kto wie, mo¿e to te¿ dobra recepta na zacie¶nienie wiêzi? Tak jak wspomina³am wcze¶niej, M³ynarski po prostu potrafi³ czarowaæ polszczyzn±. Sam mówi³, zale¿a³o mu na publiczno¶ci. Ka¿dej. Zw³aszcza m³odszej, a nie da siê ukryæ, ¿e nadal do nich/do nas trafia.

Zauroczy³y mnie retrospekcje, nawi±zywanie do dawnych przyjació³, miast, uczuæ. Mo¿na wynie¶æ z tego sporo wiedzy, ale równie¿ zwyczajnych ciekawostek, na temat minionych czasów. Wydanie tej ksi±¿ki wymaga³o ogromnego nak³adu pracy, co nale¿y podkre¶liæ. Musia³a byæ dopiêta na ostatni guzik, stworzona tak, jakby sam Wojciech M³ynarski by³ z niej zadowolony. A nale¿a³ do osób dok³adnych, pochylaj±cych nad najmniejszym detalem, bo przecie¿ który¶ z nich mo¿e okazaæ siê kluczowy. I tym tropem posz³a ca³a ekipa edytorska, co jest zabiegiem wa¿nym i potrzebnym.

Interesuj±ca kwestia: M³ynarski ukaza³ jaki¶ dualizm. Zupe³nie inny w rozmowie z obcym dziennikarzem, inny z córk±. Ich dyskusja przypomina splot wyrywkowych skojarzeñ, tworz±cych spójno¶æ. My¶lê, i¿ Agata to osoba, która by³a wrêcz niezbêdna, gdy chodzi o tego typu publikacjê. Podesz³a do tematu fachowo, a patrz±c z perspektywy czasu — wzruszy³a mnie my¶l o tej wspania³ej pami±tce. To chyba najodpowiedniejsze okre¶lenie. Autor ju¿ nie ¿yje, pozostawi³ po sobie prawdopodobnie trzy tysi±ce tekstów (!), ci±gle inspiruje, a pamiêæ o nim trwa. Cieszê siê, ¿e wydawane s± takie pozycje. W sposób rzetelny oraz pe³en szacunku, dla g³ównego bohatera i jego fanów.

„Rozmowy” Wojciecha M³ynarskiego to ksi±¿ka, która bêdzie do Was czêsto wracaæ, niczym bumerang. Przypomnicie sobie o niej w najbardziej nieoczekiwanym momencie, jeszcze wielokrotnie po ni± siêgniecie i zatopicie w ¶wiecie mê¿czyzny okrutnie inteligentnego, a przy tym ciep³ego, posiadaj±cego specyficzny humor oraz optymizm, tak potrzebny nam wszystkim.