Rozdzieliło nas życie

Książkę czyta się świetnie. Niesamowicie interesująca fabuła, dające do myślenia wątki. Stosunek społeczeństwa niemieckiego do nazistów, skrajnie różne poglądy dzielące członków rodzin, a z drugiej strony Polska, dokładniej Śląsk, codzienne życie Ślązaków. W Katowicach życie przypomina kulturowy tygiel, wszystkich łączy jednak miłość do Śląska. Mikołaj kocha swą małą ojczyznę, ale kocha też Ninę, mieszkankę Berlina.  Czy ich miłość przetrwa dziejowe burze? Warto sięgnąć po powieść, zdecydowanie. 

Bardzo ciekawa pozycja - mało jest na rynku książek, które tak odważnie przedstawiają ten aspekt drugiej wojny światowej. Niewiele osób pamięta, że czasy te przepełnione były uczuciem pierwszego zakochania, fascynacji i rodzących się emocji. Duży plus za realne przedstawienie prawdy historycznej, co współcześnie jest sporym wyzwaniem. Mi się bardzo podobała, dlatego polecam - jest to solidna lektura.

Genialna opowieść o tym, że prawdziwej miłości nie da się zniszczyć. Wiktoria Gische przenosi czytelników do czasów sprzed II wojny światowej. To właśnie wtedy spotyka się dwójka bohaterów: Nina oraz Mikołaj. Pomimo panującej w Niemczech nazistowskiej propagandy główna bohaterka zakochuje się w chłopaku ze Śląska. Wkrótce wybucha wojna, która rozdziela młodych kochanków.

Książka perfekcyjnie prezentuje dawne realia, ukazując tym samym emocjonującą historię o zakazanej miłości. Muszę przyznać, że postacie Niny i Mikołaja jeszcze długo towarzyszyły moim myślom. To wyjątkowa powieść, która z pewnością zapadnie w pamięci wielu czytelnikom. Serdecznie polecam. 

Autorka Wiktoria Gische wplata w nią piękno miłości i autentyczność uczuć bohaterów, co nadaje książce wyjątkowy urok. Wnikliwie przedstawione postacie i ich złożone relacje, w kontekście wpływu ideologii i wojny, dodają głębi tej historii. To powieść, która porusza i skłania do refleksji nad ludzką siłą w obliczu przeciwności losu oraz wartością miłości i nadziei. Polecam gorąco każdemu, kto szuka rozwijającej literatury.

Nina jest Niemką. Wraz z rodziną mieszka w Berlinie. Niestety, zarówno jej matka, jak i starszy brat popierają nazistowskie idee oraz zbliżającą się wojnę. Dziewczyna wraz z ojcem wyjeżdża na Śląsk. Tam zaprzyjaźnia się z Mikołajem, polskim chłopcem. Lata mijają, a przyjaźń zaczyna przeradzać się w miłość. Widmo wojny rozdziela zakochanych, a jej okrucieństwo dotyka zarówno Ninę, jak i rodzinę Mikołaja.

Autorka na początku rzuca czytelnikowi światło na rodziny głównych bohaterów, następnie wprowadza w świat pierwszej miłości, pierwszych pocałunków i zbliżeń, żeby w pewnym momencie odciąć to wszystko grubą kreską i wrzucić w wir okrucieństwa, jakim była wojna.

“Rozdzieliło nas życie” to książka, w której wszystkie elementy: język, postaci, dialogi tworzą spójną całość, tu nie ma tu przerysowania, wydumanego patetyzmu. Dzięki temu historia głównych bohaterów jest tak bardzo wiarygodna i przejmująca.

Historia opowiedziana jest dwutorowo — rozdziały z czasów wojennych przeplatają się z 2008 rokiem. Taka linia fabularna pozwala spojrzeć na wydarzenia w wieloraki sposób, z różnych perspektyw. A “Rozdzieliło na życie”, to opowieść, w której obie przestrzenie czasowe bazowały na silnych emocjach, sprawiając, że ciężko było oderwać się od tej książki. Chociaż…

…muszę przyznać, że początek tej historii nie wciągnął mnie, troszkę może nawet zmęczył, jednak z każdą kolejną stroną chłonęłam ją, a ona pochłonęła mnie. A zakończenie! Może było ono przewidywalne, ale to nie jest ważne. Ważne, że było oczyszczające zarówno dla mnie, jako czytelniczki, jak i głównej bohaterki. Rozliczyło to, co złe, podsumowało to, co dobre i zamknęło całą historię Niny i Mikołaja w piękny, wzruszający sposób.

Nie potrafię przejść obojętnie obok powieści, których fabuła osadzona jest w realiach historycznych. „Rozdzieliło nas życie” to druga powieść autorki, która skradła moje czytelnicze serce. Oddałam się lekturze z ogromną przyjemnością i wspólnie z główną bohaterką zagłębiłam się we wspomnieniach, które na zawsze pozostawiły rany w jej sercu.

Czy w czasach wojennej zawieruchy miłość pomiędzy Niemką a Polakiem ma szansę na przetrwanie?

Wiktoria Gische zabiera nas w podróż do ogarniętego wojną Śląska, gdzie pomiędzy dwojgiem młodych ludzi rodzi się uczucie tak mocne, że nawet wojna nie jest w stanie naruszyć jego fundamentów.

Dwoje młodych ludzi, z dwóch różnych światów i uczucie, które zwycięży wszystko.

Nina mieszka w Berlinie. Kiedy jej ojczyznę ogarnia widmo wojny, musi wybrać pomiędzy walką o swoje ideały, a wygodną biernością. Dziewczyna obawia się nie tylko otaczającej ją nazistowskiej rzeczywistości, ale również brata i matki, którzy popadają w fanatyzm.

Mikołaj całe życie spędził na Śląsku, jest dumny ze swojego pochodzenia, nie boi się pracy i z nadzieją patrzy w przyszłość.

Ninę i Mikołaja połączyła przyjaźń i wzajemna fascynacja, która w przeciągu lat zamienia się w prawdziwe uczucie. Młodzi snują wspólne plany na przyszłość, jednak wybuch wojny sprawia, że zostają rozdzieleni, a ich marzenia rozsypują się na tysiące kawałków.

„Rozdzieliło nas życie” to przepiękna i niezwykła poruszająca powieść, w której autorka na tle historycznych wydarzeń w przepięknym stylu kreśli losy młodych ludzi, których połączyło najpiękniejsze uczucie, a rozdzieliła wojna.

Od pierwszych stron dałam porwać się tej niesamowitej powieści. Zostałam oczarowana zarówno skonstruowaną fabułą, jak również kreacją bohaterów. Chłonęłam kolejne karty powieści z wypiekami na twarzy, a emocje, jakie mi towarzyszyły podczas lektury są nie do opisania. Przeżywałam tę historię całą sobą, każde wydarzenie, każde zło, które spotkało bohaterów odczuwałam na własnej skórze.

„Rozdzieliło nas życie” to wielowątkowa opowieść, w której autorka poświęca uwagę nie tylko uczuciu, jakie połączyło głównych bohaterów, ale w wyjątkowym stylu kreśli obraz stosunków międzyludzkich. Relacja łącząca Ninę z matką i bratem wiele razy sprawiła, że zaciskałam pięści ze złości. Obraz fanatyzmu w postaci Dory i Rafaela był zatrważający.

„Rozdzieliło nas życie” to kolejna powieść z gatunku literatury wojennej, która wskakuje na moją listę czytelniczych perełek. Wciągająca od pierwszych stron, emocjonująca, momentami bardzo bolesna, ale przede wszystkim piękna. Dająca nadzieję i udowadniająca, że prawdziwa miłość przetrwa wszelkie przeciwności losu. Jeżeli lubicie powieści osadzone w realiach drugiej wojny światowej, to mocno zachęcam Was do lektury.

"Rozdzieliło nas życie" to wzruszająca powieść, która opowiada historię Niny i Mikołaja, dwójki młodych ludzi z różnych światów, których losy splatają się w trudnych czasach wojny. Nina, Niemka, i Mikołaj, Ślązak, spotykają się jako dzieci i stają się przyjaciółmi, a później zakochują się w sobie. Jednak ich miłość jest wystawiona na ciężką próbę przez wybuch wojny.

Autorka, Wiktoria Gische, po mistrzowsku ukazuje losy dwóch bohaterów, których uczucie nie zna granic i podziałów. Opisuje ich młodzieńcze marzenia i plany, które zostają pokiereszowane przez wojnę. Mimo że powieść porusza trudne tematy, to emanuje pięknem, szczególnie poprzez romantyczne wątki i autentyczność uczuć bohaterów.

Wnikliwie przemyślane postacie i ich złożone relacje, zwłaszcza między Niną a jej matką i bratem, są głęboko ukazane w książce. Autorka przedstawia wpływ ideologii na życie rodzinne i społeczne oraz konsekwencje wojny.

"Rozdzieliło nas życie" to wielowątkowa powieść, w której autorka w bardzo realistyczny sposób ukazuje tło historyczne i klimat tamtych czasów. Książka jest pełna emocji i skłania do refleksji nad siłą miłości, nadzieją oraz determinacją w obliczu przeciwności losu.

To powieść, która trudno odłożyć, a jej przesłanie i historia pozostają w pamięci na długo. Wiktoria Gische stworzyła niezwykłą opowieść, którą zdecydowanie warto przeczytać. Polecam ją gorąco każdemu miłośnikowi literatury, która wzrusza i skłania do myślenia.

Uwielbiam powieści, które pozostawiają po sobie slodko-gorzki posmak. Takie, w których miłość nie jest przesłodzona i kolorowa jak tęcza, a momentami niesie za sobą ciężkie burzowe chmury, by po chwili zabłysnąć niczym promyki słońca.

"Rozdzieliło nas życie" taka właśnie jest.

Opowiada o losach wspaniałej pierwszej miłości, która przeradza się z przyjaźni rozpoczętej już w latach młodości.

Losy Mikołaja i Niny na przełomie wielu lat kilkakrotnie krzyżowały się i rozchodziły. Ich życie przepełnione było trudnymi decyzjami. Krążące wokół nich widmo wojny, a później sam ej wybuch, postawił ich przed wyborami jakich nigdy wcześniej nie musieli podejmować.

Obraz zaburzonego spokoju dwóch miejscowości: niemieckiego Berlina i śląskiego Niszkowca, w których toczy się akcja, wzbudza lęk i odbiera nadzieję na lepszą przyszłość.

Historia miłości osadzona w czasach wojny wzbogacona jest opisami przygotowań do II Wojny Światowej jak i samego jej wybuchu.

Mnóstwo w niej bólu, niepokoju, wszechogarniającego przerażenia oraz potwornej obawy przed bezwzględnym wrogiem ale również odrzuceniem przez najbliższych.

Końcówka jest niezwykle poruszająca.

Pełna odwagi, gorących, namiętnych uczuć, przerażających wojennych wizji, ale także nadziei.

Polecam.

Czy Niemka może pokochać Ślązaka? Teraz nie ma z tym problemu, ale jak to było w czasie drugiej wojny światowej? Przekonacie się o tym, czytając najnowsze dzieło Wiktorii Gische "Rozdzieliło nas życie".

Najnowsza powieść tej autorki, to doskonała obyczajówka z historią w tle. Można się pośmiać i niestety popłakać nad losem niewinnych ludzi.

Nina, to jedna z głównych bohaterek. Jest cudowną młodą dziewczyną, która ma dwójkę fantastycznych przyjaciół. Z czasem zaczęła się podkochiwać w jednym z nich. Czy to będzie odwzajemniona miłość? Wojna potrafi zmienić wszystko raz na zawsze. Czy tak będzie i tym razem? Ma bardzo kochającego ojca. Niestety jej starszy brat i matka w szczególny sposób nienawidzą jej. Co takiego zrobiła, że zasłużyła na nienawiść ze strony najbliższych? Jej matka i brat sprzyjają nazistom. Szok prawda. Wszyscy bali się tej rodziny. W każdej chwili mogli donieść na przeciwników, a wiadomo nie od dziś, co za to groziło.

Drugim bohaterem jest Mikołaj. Bardzo mądry młody człowiek. Wie, co chce robić w życiu. Ma cel i do niego dąży. Jednak życie postawi przed nim wiele kłód. Czy wybierze prawidłową drogę? Wybór nie będzie prosty. Czy odkryje, kto tak naprawdę jest wart kochania? Czy młodzieńcza fascynacja przemieni się w niezwykłą miłość? Jak na niego wpłynie wojna?

Bardzo ciekawa i wzruszająca powieść, która wzbudza wiele emocji. Nie obyło się bez łez. Nie mogłam przeżyć, jak matka może tak bardzo nienawidzić własnego dziecka. Byłam przerażona chorą fascynacją Rafaela (brata Niny) nazistami i gnębieniem wszystkich ludzi, w których nie płynie aryjska krew. Nie rozumiałam pewnego zachowania ojca Niny, Doriana. Miałam cichą nadzieję, że uda im się wyrwać z Berlina. Tylko z drugiej strony powrót do Polski w czasach wojny, również było bardzo niebezpieczne.

Książkę "Rozdzieliło nas życie" przeczytałam w ciągu jednego dnia. Ta historia tak, mnie pochłonęła, że przepadłam z nią na długie godziny. Jest to historia idealna na początek jesieni. Będzie idealna dla miłośników obyczajówek z historią w tle. Znalazłam tutaj sceny przeznaczone tylko dla starszych czytelników.

Czy zakazane uczucie ma szansę przetrwać w niesprzyjających warunkach?

Cieszę się, że autorka Wiktoria Gische w swoim najnowszym dziele porusza tak trudny temat. Warto wiedzieć, że w okresie drugiej wojny światowej ludzie też się kochali. Nie zawsze uczucia młodych akceptowali ich rodzice. Mimo wszystko zawsze warto walczyć o swoje.

"Rozdzieliło nas życie" jest bardzo realistyczną historią. Warto ją poznać.

Z czystym sercem polecam.

Rok 2008

Nina wraz z córką Elleną oraz wnukami Gretą i Leonem stawia się w berlińskiej kancelarii Waltera Wandera, adwokata specjalizującego się w prawie spadkowym. Brat Niny, Rafael Treskov zostawia jej spadek i list.

Dla mieszkającej od ponad 50 lat w USA Niny, powrót do Berlina przywołuje lawinę wspomnień, a dla jej wnuków jest wielką zagadką, gdyż nie znają losów swojej babci sprzed przyjazdu do USA.

Co sprawiło, że Nina przez ponad 50 lat nie wspomniała swojej rodzinie o swoim bracie?

Początek XX w. nie był spokojny. W czasie I Wojny Światowej tysiące Ślązaków brało udział w walkach. W walkach brał też Maksymilian Achtelik, górnik, mieszkaniec Nikiszowca, syn jednego negocjatorów jak ma wyglądać nowoczesne na tamte czasy robotnicza dzielnica. Ślązak Maks poślubił Marię, jedną z wielu mieszkających na Śląsku Niemek. Maks i Maria muszą podjąć decyzję, jakiego języka i do jakiej szkoły będzie chodził ich starszy syn Antoś, a także dziecko, które miało być owocem radości po powrocie Maksa z frontu, a które urodziło się w święto świętego Mikołaja i na jego cześć otrzymało imię.

W czasie gdy mieszkańcy Nikiszowca drżą o swoich bliskich, czy to tych wysłanych na front, czy pracujących w kopalniach i hutach, w Berlinie bogaci przemysłowcy prowadzą całkiem inne życie. Dora Treskov, żona architekta Doriana zostaje po raz drugi matką. Wyczekiwanym pierwszym dzieckiem był syn Rafeal, natomiast drugie dziecko było dla niej całkowitym zaskoczeniem. Córeczka Nina nie jest ulubienicą matki, która krótko po porodzie rzuca się w wir życia towarzyskiego. Lata później, gdy jej rodzice oddalają się od siebie coraz bardziej, Nina wyjeżdża wraz z ojcem na Śląsk, gdzie poznaje rodzinę Achtelików i szybko zaprzyjaźnia się z ich synami.

Rodzinę Achtelików oraz Doriana i Niną Treskovów łączy przyjaźń, jednak w ich życie bezlitośnie wdziera się polityka i nadchodząca wielkimi krokami wojna. Matka Niny, Dora staje się gorliwą wyznawczynią Hitlera i jego idei, a jej ukochany syn Rafeal staje się modelowym członkiem Hitlerjungend, a potem, ku radości matki, zaczyna piąć się po szczeblach wojskowej kariery. Na Śląsku Achtelikowie przeżywają trudny czas, jednak Mikołaj zawsze znajduje czas dla swojej przyjaciółki Niny. Wkrótce zaczyna zdawać sobie sprawę, że to co czuje dla dziewczyny, to nie tylko przyjaźń. Tuż przed wybuchem wojny Nina i Mikołaj wyznają sobie miłość. Dwoje młodych ludzi zostaje rozdzielonych przez wojenną zawieruchę, czy uda im się odnaleźć? Jak potoczą się losy obu rodzin?

Powieść „Rozdzieliło nas życie” Wiktorii Gische może być równie dobrze fikcyjną opowieścią, jak i zapisem historii wielu śląskich rodzin. Choć po wojnie „wprawdzie Śląsk był niemiecki, ale coraz częściej chodziły słuchy, że ta wojna oprócz cierpienia i śmierci tysięcy ludzi może wreszcie przynieść coś dobrego. Może przywrócić Polskę na mapę Europy”. Myśli Marii, to odzwierciedlenie myślenia tysięcy mieszkańców Śląska w latach 20-tych XX w. Mieszkańcy Śląska nie przypuszczali „żeby Niemcy oddali taki łakomy kąsek jak Śląsk. Przecież nie po to otwierali tu te wszystkie kopalnie, huty i inne zakłady.” Rozdział, w którym mieszkańcy Śląska, zwłaszcza Ślązacy i Polacy chwytają za broń i idą walczyć w Powstaniach, równie dobrze mógłby być zapisem historii mojej rodziny. Podobnie jak okres Plebiscytu i II-giej Wojny Światowej. W tej powieści przewija się wiele wątków, w których mieszkańcy Śląska mogą odnaleźć fragmenty rodzinnych historii. W powieści odzwierciedlenie znaleźli wszyscy mieszkańcy dawnego Nikiszowca: Ślązacy, Niemcy, Polacy, Żydzi, a nawet Lwowiacy.

Autorka przedstawiła, jak bardzo historia podzieliła rodziny. Po Plebiscycie część rodziny mieszkała w Polsce, część w Niemczech, nierzadko w odległości kilku kilometrów lub nawet kilkuset metrów od siebie. Po dojściu Hitlera do władzy, jak w przypadku rodziny Treskov część została gorliwymi nazistami, część pracowała dla reżimu, a część starała się postępować po ludzku.

Jako że opowiadana historia dzieje się na Śląsku i okolicach, musiał pojawić się wątek obozu w Brzezince i rozgrywającego się tam horroru. Na duże uznanie zasługuje przedstawienie tego wątku. Autorka zwraca tutaj uwagę, na coś, co często jest pomijane w literaturze, a mianowicie, nie wszyscy Niemcy byli nazistami i zdarzali się tacy, którzy również ryzykowali życiem, pomagając Żydom.

Powieść, w której akcja dzieje się od 1916 roku aż lat 50-tych XX, aby znaleźć swój epilog w 2008 roku, zabiera nas w pasjonującą podróż w czasie do tętniącego życiem Nikiszowca (który jest pełnoprawnym bohaterem tej powieści. Autorka z dużą starannością opisała tę dzielnicę, z jej urokliwymi apartamentami z czerwonej cegły i imponującym kościołem św. Anny, w którym często można znaleźć Achtelikową modlącą się za swoich bliskich) , który aktualnie znowu odzyskuje swój blask i Berlina, który po czasach bohemy stał się miejscem podporządkowanym planom i ideom Hitlera, a w końcu zrujnowanym alianckimi nalotami miastem trupów.

Podsumowując: „Rozdzieliło nas życie” to opowieść o ludziach rozdzielonych przez wielką historię, ludzi, którzy będą musieli podjąć trudne decyzje, aby zachować się przy życiu. Opowieść o rodzinach rozdzielonych przez nazistowską ideologię. Opowieść o miastach, które podniosły się z upadku. I w końcu, opowieść o sile miłości, która jest w stanie pokonać wszystkie przeciwności.

Serdecznie polecam.

2008, Berlin. Nina za sprawą testamentu zjawia się z rodziną w Niemczech pierwszy raz od wielu lat. Starsza pani na wieść, kto pozostawił dla niej majątek w spadku jest wzburzona. Zaczyna wspominać czasy wojny, dzieciństwo oraz pierwszą miłość.

To nie lada wyzwanie tak gładko płynąć przez dziesięciolecia. Autorka ma niebywały talent do kreowania postaci z krwi i kości. W kolejnych rozdziałach poznajemy doskonale rodzinę Niny oraz Mikołaja, jeszcze sprzed ich narodzin. To bardzo ważne, zwłaszcza patrząc na kontrowersyjną postać matki Niny. Gdy dziewczyna była starsza, gdy na karku było czuć oddech drugiej wojny światowej, już wtedy nie utożsamiała się z fanatycznymi działaniami władz. Kilka lat później faszystowskie przekonania raz na zawsze rozdzieliły ją i brata.

Świat nie był taki sam. Mikołaj bardzo przeżył wyjazd Niny i chciał wierzyć, że jeszcze się spotkają. Ich losy są przejmujące i chwytają za serce.

Mam nadzieję, że będziecie chcieli poznać tę historię.

Nina i Mikołaj to dwoje młodych ludzi, którzy pochodzą z dwóch różnych światów. Znają się od dziecka i mają podobną historię. Nina była dzieckiem, którego nie chciała jej matka i jej ukochanym rodzicem był ojciec, z którym przeprowadziła się z Berlina na Śląsk. Tam właśnie poznaje Mikołaja, który jest dumny ze swoich rodzinnych stron. Nie boi się ciężkiej pracy i z nadzieją patrzy w przyszłość. Nina z kolei bardzo boi się swojej matki i brata oraz ich poglądów. Z czasem przyjaźń pomiędzy młodymi przeradza się w piękne uczucie, które niejednokrotnie było wystawiane na próbę. Nadeszła również wojna, która rozdzieliła ich na parę lat.

Książka mnie oczarowała. Od pierwszych stron bardzo polubiłam Ninę, którą poznałam jako starszą panią wracającą z USA do Berlina. Jej poczucie humoru oraz historia, jaką opowiedziała swoim wnukom bardzo mnie poruszyła. Jej historię mogła przeżyć nie jedna nasza babcia i dziadek. I chociaż okres międzywojenny i samej wojny był ciężkim czasem to uważam, że to co przeżyła Nina i Mikołaj było piękne. Ich miłość potrafiła przetrwać wiele. Podziwiam i odwagę i siłę głównej bohaterki. Również Mikołaj to postać mężczyzny, w którym mogłaby zakochać się nie jedna panna.

Jest to moje pierwsze spotkanie z piórem Wiktorii Gische, ale nie ostatnie. Bardzo spodobał mi się sposób pisania autorki. Jest zarazem lekki i dojrzały. Książka nie jest gruba, ale przepełniona jest ogromem emocji. Od miłości, napiętości i wzruszenia po uczucie strachu, bólu i nadziei. Osobiście uwielbiam takie powieści.

,, Szła na spotkanie wielu wspomnień, o których przez długie dekady starała się nie myśleć".

Książkę można również zatytułować ,,Wspomnień czar" gdyż pomimo obecnych wydarzeń, gdzie główną postacią jest Nina, to będziemy wracali do dawnych czasów, kiedy była młodsza i osoba, która pozostawiła dla nich testament, jeszcze żyła. I może dodam, że Nina jest starszą kobietą z charakterkiem. Jest pełna złości, gdyż zmuszono ją by przyjechała do Berlina, czego nigdy już nie zamierzała robić. W podróży towarzyszy jej córka i jej dzieci. One są bardzo zauroczone miejscem gdzie dotarli, jednak Nina nie wiąże tu dobrych wspomnień. Kiedy przed samym odczytaniem testamentu mają usłyszeć co dziedziczy, zabiera rodzinę na spacer po mieście. Choć nie chce, to jednak pozwala sobie na przypominanie o przeszłości, którą tutaj wiodła. Rozpoczyna swoją opowieść o dawnych czasach, wojennych rozróbach i miłość szalonej jak czasy w których żyli. Na szczęście tych opisów wojny nie jest dużo. Służyły bardziej do podkreślenia trudności tych okresów, gdzie często postępowało się tak jak ktoś oczekiwał, a nie jak samemu by się chciało. To bardzo smutna opowieść, jednak przedstawia dwa rodzaje smutku. Jednym jest ten z dawnych lat, kiedy przepełniało ich szczęście, tylko problemy rodzinne bardzo utrudniały im spotkania. Nie zawsze było tak jakby chcieli. A sam wybór wojny zniszczył wszystko,co dotychczas zbudowali. Drugi jest tym, kiedy ona wspomina te czasy i wylewa się z nich ogromny ból, że przeminęło to, co było i pozostały jej wspomnienia o których wolałaby zapomnieć. Z jednej strony Nina nie chciała opowiadać córce co kiedyś się wydarzyło, dlatego czasami nie wiedziałam czy przeskok do czasu dawnego był jej opowieścią, czy chwilą, kiedy aktualnie tam przebywała, jakby wydarzyło się to pierwszy raz. Te opowieści potrzebne są do tego, by zrozumieć dlaczego obecnie jest pełna wściekłości i urazy do przeszłości. Z tych również historii rodzina dowiaduje się kim był On i co sprawiło, że losy potoczyły się tak, a nie inaczej. Książkę można uznać za wielowątkową, jednak dla mnie nią nie jest. Ja widzę ją jako sentymentalną powieść, która sprawi, że pełni wzruszenia pomyślimy o tych, których już z nami nie ma.

Czytałam kilka powieści Wiktorii Gische i wszystkie miło mnie zaskoczyły. Autorka z wyczuciem pisze o trudnych sprawach i nie boi się zagłębiać w przeszłość, która znalazła swoje miejsce również w "Rozdzieliło nas życie". Czytamy bowiem o miłości, która nie powinna mieć miejsca oraz o tragedii zgotowanej przez ludzkie okrucieństwo.

Nazizm w literaturze jest tematem często spotykanym, ale nie każdy potrafi pisać o nim z taką emocjonalnością. Uwielbiam ten motyw i często sięgam po historie, które wykorzystują wojnę, ukazując ją od strony dramatu zwykłych ludzi, więc z prozą Gische bardzo się zaprzyjaźniłam. Autorka wie jak przedstawić wydarzenia, by były one płynne, szczere, wiarygodne oraz odpowiednio szokujące, bo przecież w tym wszystkim chodzi przede wszystkim o przekraczanie granic przez człowieka, zarówno od pozytywnej jak i negatywnej strony.

Nina nie spodziewała się, że Berlin stanie w obliczu wojny, która wystawi jej wartości na prawdziwą próbę. Musiała wybrać, czy walczyć ze wszystkimi, czy może poddać się temu co nadejdzie. Patrząc na matkę i brata zapatrzonych w nazistów sama nie wie jak powinna postępować. Jednak pewnego dnia poznała Michała urodzonego na Śląsku, który pokazał jej jak powinny wyglądać prawdziwe ideały. Zmienił naszą bohaterkę w zaskakujący sposób, pozwalając, by jej postać była bardzo dynamiczna i chociaż na początku niekoniecznie wzbudzała moją sympatię, finalnie polubiłam ją nawet bardziej niż Michała, który imponował swoją odwagą.

To nie była łatwa książka i na pewno romans nie odegrał w niej kluczowej roli. Owszem, okazał się ważny dla całego motywu, ale to sama sytuacja wiodła tutaj prym, pokazując jakie zmiany zachodzą w człowieku, w obliczu prawdziwej tragedii. Nazizm, ślepy fanatyzm, brak logicznego myślenia w pewnym momencie budziły moją odrazę, bo autorka nie bawiła się w półśrodki, nie próbowała nikogo umoralniać a pokazywała prawdę tamtejszych czasów obnażając ludzki egoizm i dążenie do celu po trupach. W tym wszystkim światełkiem w tunelu było rodzące się uczucie, która połączyło dwójkę tak różnych postaci i prowadziło ich przez pułapki losu trudne do przewidzenia.

"Rozdzieliło nas życie" wzbudziło we mnie wiele emocji. Na początku nie czułam się przekonana do głównej bohaterki i miałam jej za złe bierność, którą się otaczała. Sytuacja zmieniła się jednak z momentem pojawienia się na scenie Michała, który okazał się nieocenioną postacią, pełną uroku oraz wojowniczej osobowości i właściwie to ona trzymał na swoich barkach całą fabułę. Wiktoria Gische pisała o trudnych decyzjach, drugich szansach oraz ślepej fascynacji prowadzącej do zguby i zrobiła to w sposób, który sprawił, że na pewno szybko nie zapomnę o jej powieści.

Jak wiecie, bardzo lubię książki z tematyki około wojennej.

Chociaż tutaj o wojnie nie było aż tak wiele to jednak książka jest smutna, trudna, piękna i o miłości.

O cholernie silnej miłości, która przetrwała naprawdę wiele i doczekała się szczęśliwego zakończenia - ale czy na pewno?

No i za jaką cenę?

Pierwszy raz miałam do czynienia z piórem autorki i było to ciekawą przygodą.

Bohaterzy są genialnie wykreowani, postaci tak realistyczne, że ma się wrażenie iż żyją pośród nas.

Duży plus jest również taki, że rzecz działa się w dużej mierze na Śląsku i mogłam sobie przypomnieć nieco gwary 😁

Tak, duża część mojej rodziny pochodzi z Górnego Śląska a ja sama Wrocławianka choć od nastu lat oddalona od niego kilkadziesiąt kilometrów.

Wracając do książki, niezwykła opowieść o sile miłości i stawieniu czoła przeciwnościom losu.

Dwoje ludzi z różnych środowisk, Niemka i Ślązak oraz ich historia od narodzin po grób.

Wzruszająca, pełna niebezpieczeństw, wszak dwie wojny i okupacja sowiecka oraz amerykańska zrobiły swoje.

Ile jesteśmy w stanie poświęcić i zrobić, by przeżyć?

Czy można kochać więcej niż jedną osobę?

Jest tu radość, są dramaty (i to wiele), jest ból i jest ukojenie.

Serdecznie polecam tę wzruszającą opowieść o pokonywaniu przeciwności losu, o górniku i córce architekta, którzy poruszają niebo i ziemię by połączyć się razem.

"Rozdzieliło nas życie" to poruszająca opowieść o miłości przetrwającej najtrudniejsze chwile, o losach zderzonych światów i skomplikowanych więziach rodzinnych. Wiktorii Gische udaje się stworzyć barwny obraz epoki, w której bohaterowie starają się zachować swoje ideały i tożsamość w obliczu rozpraszającej się rzeczywistości wojennej. To lektura, która angażuje, porusza i skłania do refleksji nad ceną jaką płaci się za przetrwanie swoich przekonań w czasach chaosu.

„Rozdzieliło nas życie” to kolejna książka, którą z pewnością będę pamiętała bardzo długo. Kolejna, która w niebywały sposób portretuje wydarzenia wojenne i rodząca się miłość na tle wydarzeń wojennych.

Autorka na kartach książki nakreśliła nam przepełniającą bólem rodzinną historię, która wzrusza, która porusza i za razem taką, obok której nie można przejść obojętnie. To jedna z tych powieści, które trudno jest odłożyć na półkę, bez przewrócenia ostatniej strony i co za tym idzie, bez poznania jej zakończenia… I choć to połączenie fikcji literackiej z wydarzeniami historycznymi całokształt stanowi nierozerwalną, silnie splecioną całość.

Cała historia rozpoczyna się od spotkania u adwokata, którego celem jest ogłoszenie testamentu i przyjęcie spadku przez straszą, dość charakterną kobietę, której towarzyszą córka i wnuki. Ogłoszenie testamentu brata owej kobiety jest początkiem lawiny wspomnień, które snuje Nina u kresu swojego życia. I tak oto na kartach książki cofamy się do roku 1926, aby poznać historię przepełnioną dramatami, niepewnością, okraszoną pasmem trudnych decyzji i w końcu, taką, która łamie czytelnicze serce. Nie zabraknie tutaj młodzieńczej miłości, której rozwój obserwujemy, nie zabraknie odrzucenia, czy faworyzowania jednego z dzieci przez matkę, hitlerowskiego fanatyzmu, strachu i wojennych zgliszczy… Nie zabraknie spektaklu zatrważających zdarzeń, których podstawą są dwie narodowości, które podczas wojny osadzone zostały po dwóch stronach barykady…

Autorka doskonale połączyła przeszłość z teraźniejszością, nadając wspomnieniom tajemniczości i snując niepokój w czytelniku. Obrazuje ludzi, którzy tak bardzo uwierzyli w hitlerowską dyktaturę, że byli wstanie poświecić nawet więzi rodzinne by podporządkować się panującemu absolutyzmowi.

„Rozdzieliło nas życie” to historia pełna żarliwych emocji i na wskroś przeszywająca czytelnicze serce. Miejcie na uwadze tę historię…