Rowerem przez II RP. Niezwykła podróż po kraju, którego już nie ma

Jako osoba "przedwojenna" przeczytałam tę książkę z niezwykłą ciekawością. Autor oprócz naszych najważniejszych miast opisuje mało znane okolice, Okolice, których juz nie ma. Anglik wykazuje niezwykłą spostrzegawczość, a przy tym obiektywizm i opisywaniu szczegółów prowincji przedwojennej. Nie ma złośliwości w opisywaniu naszych nieistniejących dróg, jeśli ktoś się wyzlośliwia to George, rower autora ... Słynna uroda Polek w zestawieniu z głęboką prowincją nieco gaśnie. Odwiedzałam niektóre z tych miejscowości jeszcze przed wojną i stwierdzam, że opisy są wierne, a atmosfera oddana świetnie .

Książka wybitna, powinna być popularyzowana, czyta się świetnie.

Rewelacyjna książka, czyta się ją jak wspaniałą książkę podróżniczą, przygodową, historyczną. Z łezką w oku czytałam jak Polska się odradzała po I wojnie światowej i jak miała szansę, by stać się potęgą w Europie.

Książkę gorąco polecam. Tylko uwaga! Wszystkie obowiązki pójdą na bok, tak książka wciąga ;)

Mieszkałam w Anglii przez 5 lat. Czytając książkę Newmana poczułam to samo szarpnięcie za serce i żal, które nie raz i nie dwa czułam będąc na Wyspach. Coś na kształt pogardy, zawoalowanej pozornym luzem i poczuciem humoru. Lektura pozostawiła we mnie niesmak. Gdyby autor żył, napisałabym mu, że to, że czegoś nie zna lub nie rozumie, nie oznacza, że to coś jest złe, niewłaściwe. To wielki problem Anglików, takie proste myślenie. To, że pielgrzymowanie boso przez kilka tygodni w upale i modlitwa w ścisku i kurzu wydaje się Newmanowi czymś idiotycznym, pozostaje jego oceną, a nie staje się z automatu faktem. Dla pielgrzymów, których spotkał, wiara i wierność Bogu były najważniejsze na świecie; ważniejsze od trudu i zmęczenia. Newman nie musiał ich rozumieć ani podzielać ich poglądów, natomiast wyższość, z jaką opisuje niektóre zdarzenia jest... No cóż, typowa dla części społeczeństwa brytyjskiego.

Kiedy zobaczyłam tę książkę w zapowiedziach ZNAKU, oczom nie mogłam uwierzyć. Reportaż z 1934 roku? Czy to przejdzie? Przeczytałam i powiadam, że dawno nie czytałam tak interesującej pozycji o Polsce. Nie wahajcie się po nią sięgnąć.

Dlaczego ta pozycja jest wyjątkowa? Newman w sposób mistrzowski łączy reportaż z elementami gawędy, co daje przyjemną w odbiorze lekturę, która bawi, uczy, śmieszy  i rozczula jednocześnie.  Autor oddaje głos urzędnikom, robotnikom i prostym ludziom żyjącym z roli. Jego hart i pogoda ducha są przepustką do ludzkich serc, co zdecydowanie ułatwia mu przemieszczanie się po nieznanej krainie, gdzie nawet drogi bywają powodem do załamania nerwowego.

Uważny czytelnik natknie się tu na wiele spostrzeżeń, które dziś wzbudziłyby konsternację. Newman nie ma oporów, by prosto z mostu mówić o tym, co zaobserwował. Niewiele czasu zajęło mu wykoncypowanie, iż Polacy wolą karmić się cierpieniem, niż czerpać radość z najmniejszych nawet sukcesów. Taka nasza przywara narodowa. Nic tak nie jednoczy jak wspólne ubolewanie. Po niemal 90. latach nic się w tym kraju nie zmieniło. Jego wybitnie czarny humor nie zostawia suchej nitki nawet na "słynnej" urodzie Polek. Szanuję  Newmana za malowniczość pióra, pięknie oddał klimat i realia polskiej wsi (życie codzienne i architektura). Cenna lekcja historii, ale też i powrót do dzieciństwa (które spędzałam wakacyjnie w typowej, drewnianej chatce z bali).

"Rowerem przez II RP" to również opis polskiej przyrody, która potrafiła wprawić w osłupienie (patrz przygoda białowieska). Jestem zachwycona tym tytułem. Będę polecać na prawo i lewo :)

Połknąłem tę książkę w niecały weekend! Jej główną zaletą jest prosty język oraz wciągająca opowieść! Cudownie było móc chociaż oczyma wyobraźni podróżować razem z Autorem. Jestem całkowicie zauroczony tą książką oraz zdumiony faktem, że możemy przeczytać zapis tak niesamowitej wycieczki. Po lekturze jestem jeszcze bardziej zainteresowany historią II RP oraz tego, jak nasze państwo wyglądało przed wojną. Może kiedyś spróbuję odtworzyć trasę zapisaną przez Autora? Jedno jest pewne - nawet jeśli nie jest się historykiem ani zapalonym rowerzystą warto sięgnąć po tę pozycję dla samej radości czytania.