Rodzeństwo bez rywalizacji

http://[Adres usunięty]

Za dwa miesiące będę podwójną mamą, dlatego od pewnego czasu zastanawiam się, jak to wszystko będzie wyglądać, ponieważ rozłożenie swojego czasu na dwoje dzieci nie jest wcale takim prostym zadaniem, szczególnie przy innych obowiązkach. Kilkanaście tygodni temu poczułam potrzebę poszerzenia swojej wiedzy, utwierdzenia się w pewnych przekonaniach czy nabycia konkretnych umiejętności związanych z możliwie płynnym wejściem w nową sytuację, zwracając baczną uwagę na odpowiednie traktowanie maluszka oraz starszaka, który jakby nie było, nadal jest małym dzieckiem. Mając na uwadze fakt, że panie Faber zajmują się szeroko pojętą tematyką rodzicielską, a "Jak mówić, żeby maluchy nas słuchały" to lektura, którą uwielbiam całym sercem, postanowiłam zasięgnąć kilku porad dotyczących tworzenia więzi pomiędzy potomstwem bez przesadnej rywalizacji.

Najważniejszym punktem jest - NIE PORÓWNYWAĆ, nigdy nie stawać po czyjejś stronie i nie faworyzować. Wydaje się to banalne, jednak w praktyce bywa to naprawdę trudne. Sama przyłapuję się na tym, iż czasami myślę bądź mówię "jeśli mała będzie chociaż lepiej spać niż Jaś, to będzie dobrze" czy "Jasiu, jesteś dużym chłopcem, a twoja siostrzyczka nie będzie umiała chodzić ani mówić, a ty już umiesz". To błąd! Po tej lekturze staram się nie wypowiadać takich zdań, ponieważ, wbrew pozorom, mogą one zrobić wiele krzywdy. Muszę także pilnować tego, aby podczas rozmowy z jednym dzieckiem nie odwoływać się do rodzeństwa, bo "najważniejszą rzeczą jest skupienie się na zachowaniu tego jednego, jedynego dziecka. To, co robi, lub czego nie robi jego brat, nie ma z nim nic wspólnego."

Aspektem, który zaskoczył mnie chyba najbardziej, jest zwrócenie uwagi na to, żeby nie starać się dawać dzieciom wszystkiego w równych ilościach, ale brać pod uwagę ich indywidualne potrzeby. Nie oszukujmy się - jesteśmy przyzwyczajeni do tego, że najsprawiedliwiej jest dawać po równo, co okazuje się błędem i ma logiczne uzasadnienie. Dzieci nie muszą być traktowane jednakowo, ale tak, żeby czuły się wyjątkowe.

"Wyobraźmy sobie (...) świat, gdzie bracia i siostry dorastają w rodzinach, w których wyrządzanie sobie krzywdy jest niedozwolone, w których uczy się dzieci, jak bezpiecznie i rozsądnie wyrażać swoją złość, w których każde dziecko jest cenione jako odrębna istota, a nie w relacji do rodzeństwa, w których normą jest raczej współpraca niż współzawodnictwo, w których nikt nie jest ograniczony do przypisanej mu roli, w których dzieci każdego dnia zdobywają doświadczenie i umiejętność samodzielnego rozwiązywania własnych sporów. (...) Co by to była za przyszłość!"

W przypadku poważniejszych kłótni, jakim nieraz towarzyszą bójki, należy zwracać uwagę jedynie na poszkodowane dziecko, co pozwoli napastnikowi zrozumieć, że nie warto pastwić się nad bratem czy siostrą, ponieważ wtedy rodzic skupi się jedynie na rodzeństwie. Niemniej nie zapominajmy o przypomnieniu dziecku, że potrafi zachowywać się ładnie, a "ofierze" podpowiedzieć, jak należy skutecznie się bronić, uświadamiając ją o ukrytej sile drzemiącej w niej. Ponadto przekonujmy pociechy o naszej wierze w ich zdolność odnalezienia rozwiązania zadowalającego obie strony konfliktu. Dajmy im możliwość samodzielnego rozstrzygania nieporozumień, ale interweniujmy wtedy, kiedy jest taka konieczność.

Nasze stosunki z rodzeństwem mogą mieć na nas tak silny wpływ, że przeniosą się do dorosłego życia, a nawet na kolejne pokolenia. Dlatego zadaniem rodziców jest nauczenie dzieci, iż nie warto skupiać się na tym, kto ma rację, a kto nie, bo dużo więcej dobrego zdziałamy, gdy opanujemy sztukę słuchania czyichś argumentów przy jednoczesnym szanowaniu różnic. Zamiast walczyć, należy znaleźć drogę do siebie ponad tym, co nas dzieli.

Pojawienie się kolejnego członka rodziny, a tym samym brata lub siostry dla naszego dziecka, bywa ogromnie ważnym i trudnym wydarzeniem. Od tego, jak będziemy traktować nasze pociechy, zależy ich podejście do siebie samych, dlatego warto zadbać o więź rodzeństwa od samego początku. Pamiętajmy o traktowaniu dzieci jako odrębnych istot, których nie wolno porównywać, żeby nie wyrządzić im krzywdy.

Moje dzieci bardzo się kochają, ale też równi intensywnie się kłócą... Jako rodzice czasami mamy problem żeby ogarnąć nasze dzieciaki. Zwłaszcza w momentach kiedy rywalizują o naszą uwagę. "Rodzeństwo bez rywalizacji" to bardzo fajna książka, w której zleźliśmy proste rozwiązania ułatwiające nam codzienne funkcjonowanie. Sama treść jest bardzo przystępnie napisana. Podsumowując "Rodzeństwo bez rywalizacji" to świetny poradnik dla każdego rodzica. Zarówno tego, który ma w swoim domu maluchy, jak i zbuntowane nastolatki. Z całego serca polecam ten poradnik wszystkim znajomym, którzy mają dzieci.

Rewelacyjna książką pokazująca jak rozwiązywać konflikty pomiędzy dorastającym rodzeństwem. Obowiązkowa pozycja dla każdej mamy i każdego taty, którzy chcąc zdusić panujące pomiędzy swoimi dziećmi kłótnie. Autorki w prosty sposób pokazują jak pogodzić zwaśnione rodzeństwo oraz co zrobić aby nie dopuszczać do konfliktowych sytuacji w przyszłości. Sam mam dwójkę pociech, które nie potrafią się ze sobą dogadać. Po zapoznaniu się z treścią książki, udało mi się przygotować podwaliny pod ich wzajemne porozumienie. Oczywiście sama książka nie wystarczy, ale jest bardzo dobrym zaczątkiem łagodzenia kłótni.

Bycie rodzicem jednego dziecka to spore wyzwanie. Bycie mamą trójki urwisów to stąpanie po grząskim gruncie. Czasami trudno pogodzić potrzeby dzieci w różnym wieku. Dodatkowo moje pociechy w jednej chwili potrafią przejść od wielkiej miłości do jeszcze większej kłótni. Książka "Rodzeństwo bez rywalizacji" była dla mnie prawdziwym odkryciem. Poradnik jest napisany bardzo przystępnym językiem. Wszystkie wskazówki są dokładnie objaśnione i co najważniejsze działają. Musze przyznać, że zanim ta książka wpadła w moje ręce byłam sceptyczna co do tego typu publikacji. Jednak "Rodzeństwo bez rywalizacji" polecam z całego serca. Pomaga oszczędzić sobie sporo nerwów.

Posiadając dwójkę dzieci trzeba liczyć się z tym, że dzieci będą się ze sobą kłócić i rywalizować. Nie oszukujmy się, czasami jest to męczące i sprawia, że życie z dziećmi staje się trudne. Trzeba szukać jakiś rozwiązań. Można spytać znajomych lub można poczytać o tym książki. Rodzeństwo bez rywalizacji jest pozycją, z której ja "wyciągnąłem" najwięcej pomocnych sposobów na konflikty wśród rodzeństwa. Fajne jest to, że są tam przykłady z życia i można zobaczyć jak dzieciaki reagują na proponowane metody. Książka w moim przypadku była strzałem w dziesiątkę. Polecam wszystkim, którzy nie chcą ciągle słyszeć krzyków swoich dzieci.

Z książki "Rodzeństwo bez rywalizacji" autorstwa Elaine Mazlish i Adele Faber wyciągnąłem mnóstwo wartościowych wskazówek. Czytałem już inne pozycje tych autorek, z których także zdobyłem dużo cennych porad. Jak dotąd nie zawiodłem się na żadnej z rad, wszystkie spełniały swoją funkcję. Dzięki tej książce wiem, w jaki sposób równo traktować dzieci, aby żadne z nich nie poczuło się gorzej. Bardzo doceniam ilość ilustracji, które sprawiają, iż odbiór jest bardziej przyjazny, mimo i tak przystępnego języka. Po przeczytaniu łatwiej pomagać dzieciom rozwiązywać konflikty. Polecam książkę wszystkim rodzicom, którzy zmagają się z rywalizującym rodzeństwem.

Bycie rodzicem to stąpanie po ruchomych piaskach, zwłaszcza jeśli wychowujesz więcej niż jedno dziecko. W moim domu relacje pomiędzy moimi dziećmi bywają bardzo napięte. Zdarzają się konflikty czy zażarta rywalizacja. Wiem, że to całkowicie normalne, jednak jak każdy rodzic chciałabym żeby wszystko w domu toczyło się w miarę gładko. Książka Rodzeństwo bez rywalizacji była moim wielkim odkryciem. Jak do każdego poradnika pochodziłam do ze sporym dystansem. Jednak krok po kroku wykorzystywałam wskazówki w niej zawarte. I ku mojemu zdziwieniu one świetnie działają. Moje dzieci zdecydowanie lepiej się dogadują.

Czy na podstawie tej książki można uregulować stosunki pomiędzy rodzeństwem? Całkiem możliwe, że tak. Przyznaje, że mam jedno dziecko, więc ciężko ocenić mi tą książkę w praktyce, ale wiedza zawarta w środku wydaje mi się bardzo rzetelnie przedstawiona. Książkę przeczytałem dlatego, że znalazłem ją u koleżanki na półce i tytuł wydawał mi się intrygujący. Moja koleżanka ma dwójkę dzieci i przyznaje, że stosuje porady, jakie znalazła w środku. Czy one poskutkują? Przekonamy się pewnie za jakiś czas. Jeżeli będę miał kiedyś dwójkę dzieci, które będą ze soba rywalizować, to też chętnie tą wiedzę przetestuje na nich.

Myślę, że „Rodzeństwo bez rywalizacji” to świetna lektura dla każdego rodzica posiadającego więcej niż jedno dziecko. Każdy z nas pragnie miłej atmosfery we własnym zaciszu domowym. Dzieci jednak nie rozumieją pewnych kwestii, zawsze pojawia się element zazdrości i rywalizacji wśród maluchów. Niezaprzeczalnie to dorośli powinni być odpowiedzialni za relacje w swoich rodzinach. Musimy podzielić się tą wiedzą z dziećmi, dla których jesteśmy przecież największym autorytetem. Książka ukazuje pomocne metody, jak radzić sobie z zaistniałą rywalizacją wśród rodzeństwa i jak nie dopuszczać do pewnych sytuacji. Stosowanie metod zawartych w lekturze pomogło mi zapewnić więcej harmonii i zrozumienia w moim domu.

Ten, kto ma choć jednego brata lub siostrę, nie wspomnę o większej ilości rodzeństwa, dobrze wie, jak wygląda walka o więcej rodzicielskiej miłości, więcej uwagi, więcej wszystkiego. Nie wierzę, że w każdej rodzinie, dzieci są traktowane równo. Zawsze któreś jest choćby odrobinę, ale jednak faworyzowane. Takie zachowanie z pewnością przyniesie fantastyczne skutki w przyszłości (ironia rzecz jasna).. Książka "Rodzeństwo bez rywalizacji" jest świetną lekturą, dla absolutnie każdego rodzica. Każde dziecko powinno być traktowane równo, z taką samą dozą wspomnianej już wcześniej uwagi i miłości, przez co między dziećmi nie narasta niezdrowy konflikt i rywalizacja. Świetny poradnik pokazujący jakich błędów nie popełniać w czasie wychowywania dzieci.

Jestem od trzech lat tatą bliźniąt. Moje dzieciaki są urocze i kochane, ale czasami naprawdę dają nam popalić. Zwłaszcza w chwilach kiedy równocześnie chcą naszej uwagi. Nie zawsze możemy spełnić ich oczekiwania. I wtedy zaczynają się kłótnie i rywalizacja. Książkę "Rodzeństwo bez rywalizacji" podarowała mi przyjaciółka, która stosowała od jakiegoś czasu wskazówki w niej zawarte. Ja podchodziłem do niej sceptycznie, zresztą jak do wszystkich poradników, które mają zmieniać życie. Jednak po jakimś czasie zacząłem zauważać pozytywne zmiany u nas i u naszych dzieci. Mamy w domu mniej stresowych sytuacji, żyjemy spokojniej.