Przybrana córka

W sobotni dzień Leslie odbiera telefon, który mrozi jej krew w żyłach. Jej trzyletnia córeczka zaginęła. Zapłakana Shelby informuje macochę, że Millie zaginęła. Rozpoczynają się gorączkowe poszukiwania. Gdy policja przesłuchuje pasierbicę Leslie zwraca uwagę na pewne niespójności. Czy mają one jakieś większe znaczenie czy to umysł zdesperowanej matki sprawia, że kobieta nabiera podejrzeń?

I jeszcze ta tajemnicza wiadomość na temat jej męża, że nie jest tym za kogo o uważa. Kto to napisał i dlaczego?

To było moje trzecie spotkanie z autorką i po raz kolejny się nie zawiodłam. Już po raz drugi fabuła dotyczy zaginionego dziecka. Niby temat podobny, a jednak zupełnie inaczej „podany”. Czasami czytając książkę o podobnej tematyce mamy wrażenie, że to już było i nic nas tutaj nie zaskoczy. A jednak autorka ma niesamowitą umiejętność do opowiadania historii w taki sposób, że od razu porusza, wzbudza silne emocje, przykuwa uwagę tak mocno, że nie ma się ochoty odłożyć książki, dopóki nie przeczyta się ostatniego słowa.

Na pewno na odbiór takich historii ma wpływ fakt, że dotyczą one dzieci, a to jak wiadomo zawsze wzbudza najwięcej emocji. Jednak sam wątek zaginionego/skrzywdzonego dziecka to nie wszystko. Trzeba to jeszcze wszystko odpowiednio obrać w słowa i przedstawić w taki sposób, aby czytelnik potrafił utożsamić się z bohaterami i wraz z nimi dążył do rozwiązania zagadki.

I tak też było i tym razem.

Molestowanie czy wykorzystywanie nieletnich jest traumatycznym przeżyciem samo w sobie. Ale co się stanie, gdy ofiara zwróci się o pomoc, a jej nie otrzyma? Jakie skutki będzie to miało dla niej w przyszłości?

Genialny, trzymający w napięciu i mroczny, kolejny świetny thriller psychologiczny autorki. Idealna propozycja dla fanów gatunku.

Pewnego dnia mała, trzyletnia Millie znika bez śladu, podczas gdy pilnowała ją starsza przyrodnia siostra Shelby. Jej matka, Leslie, była w tym czasie poza domem. Jest jeszcze Ruth, która nie wydaje się być w żaden sposób powiązana z tym co się wydarzyło, a jednak wie o wiele za dużo o tym, co się stało... Napięcie jest ogromne. Co się stało z Millie?

Historia jest opowiadana z trzech perspektyw, Leslie, Shelby i Ruth i wszystkie są jednakowo dobre. Wachlarz ich przeróżnych emocji przebija się przez strony i czujesz ich ból czy poczucie winy. Wspaniały portret postaci (w szczególności Ruth) sprawia, że przez całą książkę czujesz całą gamę emocji.

Autorka oprócz wykreowania świetnych portretów psychologicznych postaci, wykonała równie świetną robotę utrzymując tempo przepływu akcji. Czułam napięcie, bicie serca, zapierające dech w piersiach momenty przelatywały mi przez głowę i powodowały, że nie mogłam się oderwać od lektury!!! Tak wiele intryg, nieporozumień, błędnych wskazówek, ból serca z powodu zaginięcia dziecka i frustracja z powodu niemożności zrobienia czegokolwiek - wszystko to odczuwałam wraz z bohaterami.

Miałam ostatnio problem z zastojem czytelniczym, ale tę książkę połknęłam i czuję z jej lektury wielką radość i satysfakcję, bo bawiłam się świetnie. Samo zakończenie wbija w fotel - nic więcej nie powiem! Musicie przeczytać tę książkę i sami się dowiedzieć! Ja słówka nie pisnę!

Jeśli chcesz, aby książka trzymała cię w niepewności, pragniesz poczuć gęsią skórkę na sobie, sięgnij po ten tytuł. Jest to wyjątkowo dobra lektura, gorąco polecam!

Kolejny świetny i zaskakujący thriller! Jeszcze żadna autorstwa Nicole Trope mnie nie zawiodła. Mylne tropy, głęboko skrywane sekrety, dynamiczna akcja, to wszystko znajdziemy w "Przybranej córce".

Nic, tylko czytać!

Szanowne Wydawnictwo, czy moja opinia o najnowszej książce Nicole Trope pt. "Przybrana córka", może brzmieć krótko, acz dosadnie:

O M G! 😳

No dobra zacznę po ludzku.

Wystarczyła chwila nieuwagi, by będąca pod opieką przyrodniej siostry trzyletnia Milly, znikła bez śladu. Rozpoczyna się walka z czasem, jaki będzie jej finał?

Wydarzenia śledzimy z kilku perspektyw: nastoletniej Shelby, której zachowanie od początku wskazuje, że nie mówi ona wszystkiego, oraz matki, która również coś zataiła. Choć brak mi słów, by oddać wagę i moc targających nią uczuć.

Shelby obrazuje niszczące działanie rozwodu na psychikę dziecka. Mimo wielu starań ze strony rodziców nigdy nie obejdzie się bez pewnego uszczerbku, a co, gdy tych starań zabraknie? Ogromne jej współczułam, bowiem ciężar, który na nią spadł, okazał się zbyt duży na jej wątłe barki.

Jest i jeszcze jeden zupełnie nieoczekiwany narrator, tajemnicza Ruth, cierpiąca na kilka manii prześladowczych kobieta w średnim wieku. Okazuje się, że ta pozornie nic nieznacząca postać jest dość kluczowa dla fabuły.

Autorka dozując informacje, po mistrzowsku stworzyła trudne do zniesienia napięcia oraz naprawdę duszną atmosferę. Nagłe zwroty akcji powodowały szybsze bicie mojego serca. Główną siłą napędową tej historii jest motyw zaginięcia, lecz okazuje się, że problem jest bardziej złożony i jest wiele czynników, które doprowadziły, do tej tragicznej w skutki sytuacji. Pisarka stawia tu bardzo ważne pytanie, jak cienka bywa granica między tzw. przyjacielskim zachowaniem, a molestowaniem i co, gdy tyczy się ono dzieci?

Dla mnie to opowieść, przede wszystkim o sile matczynej miłości i konsekwencjach jej braku.

Kłamstwo ma krótkie nogi. Kłamstwo rujnuje. Lecz nie skłamię twierdząc, że „Przybrana córka” to doskonale skrojony thriller psychologiczny, który zapiera dech w piersiach. Nicole Trope ponownie stanęła na wysokości zadania, serwując nam historię gotującą krew w żyłach. Historię zatrważającą, która z maksymalną siłą wdziera się do naszej psychiki, pozostawiając w niej ślad historii, która wydarzyła się w rodzinie Everleighów. Kłamstwa, sekrety, tajemnice, doprowadziły do tragedii, która na zawsze zmieniła los bohaterów najnowszego thrillera Nicole Trope.

Już od pierwszych stron otrzymujemy mrożącą krew w żyłach informację. Leslie odbiera telefon od swej dwunastoletniej pasierbicy Shelby, która na czas jej nieobecności opiekowała się jej córką – trzyletnią Millie. Słowa w słuchawce telefonu są niczym sopel lodu wbijający się w serce. „Mille zniknęła… Zniknęła… Mille zniknęła” te słowa przedzierają się do głowy Leslie, siejąc totalne spustoszenie. Shelby, tylko na chwilę wyszła do łazienki.

Organy ścigania podejmują działania, aby odnaleźć trzyletnią dziewczynkę. Jak się okazuje w trakcie przesłuchania wersja wydarzeń opisana przez pasierbicę, zmienia kształt. Czy jednak zaginięcie Mille jest jej sprawką?

To nie koniec elektryzujących wieści. Jak się okazuje wyjście Leslie do sklepu, również owiane jest jej sekretem. Co ukrywa? Gdzie była? Na domiar złego otrzymuje wiadomość świadcząca o tym, że jej mąż Randall, także skrywa mroczną tajemnicę. W co grają członkowie rodziny Everleigh? Jaki plan ma Ruth? Kłamstwa! Kłamstwa! Kłamstwa! To jak się okazuje jedyna droga prowadząca do tragedii. Kłamstwa tej rodziny, jej szokująca przeszłość, sprawią, że będziemy dążyć do odkrycia prawdy. Ta zszokuje każdego – nie tylko tę rodzinę, lecz każdego, kto sięgnie po „Przybraną córkę”.

Historia opisana jest z perspektywy trzech bohaterek – Leslie, Schelby i Ruth. Która z nich jest bliższa prawdy? Czy taka istnieje? Czy jednak kłamstwo przesiąknęło je do szpiku kości? Pewne jest to, że historia stworzona przez Nicole Trope zwali Was na kolana. Doskonale poprowadzona intryga, zagadkowość bohaterów oraz tajemnicze zniknięcie są mocnymi punktami tego thrillera. A Nicole Trope ponownie zachwyca miłośników gatunku. I tak jak, wcześniejszymi książkami „Gdzie jesteś, synku?”, „Zaginiony chłopiec”, „Rodzina z naprzeciwka” autorka podniosła wysoko poprzeczkę, tak thrillerem „Przybrana córka” sprawiła, że owa poprzeczka zawędrowała jeszcze wyżej. Wszak to thriller wysokich lotów. Zdecydowanie polecam.

Książka „Przybrana córka” ukazała się nakładem Wydawnictwa Filia, Filia Mroczna Strona

Słowa pasierbicy rozbrzmiewają w jej głowie, zapętlają się i osaczają każdą jej myśl. Jednak, mimo usilnych prób, wciąż nie nabierają żadnego sensu. Gdzie podziała się jej ukochana trzyletnia córeczka? Co stało się pod jej nieobecność w domu? Leslie nie wie jeszcze, jak wiele mrocznych tajemnic będzie musiało ujrzeć światło dzienne, by mogła dociec prawdy...

Niezmiennie cenię sobie twórczość Trope, dlatego nawet przez chwilę nie zastanawiałam się nad sięgnięciem po tę historię - tworzy ona pierwszorzędne, mocno osadzone w warstwie psychologicznej thrillery, i tak też było w przypadku "Przybranej córki". Cóż, po prostu kawał porządnej lektury. Tym razem autorka serwuje nam trzy różne, nieustannie przeplatające się perspektywy, przez co akcja pędzi błyskawicznie, a pozycja w pewnym momencie staje się wręcz nieodkładalna.

Swoistym wyróżnikiem dzieł Nicole jest fakt, że nic w ukazanym przez nią świecie nie jest tym, czym się początkowo wydaje. Tutaj każdy, pozornie kompletnie nieistotny element ma znaczenie, a żaden wątek nie zostaje potraktowany po macoszemu. Ostatecznie wszystko łączy się w spójną, dogłębnie przemyślaną całość - całość, którą tym razem po części udało mi się odgadnąć, a po części... nie byłam nawet blisko.

"Przybrana córka" to najgorszy koszmar matki przelany na karty papieru. To do bólu poruszający emocjonalny rollercoaster. To wreszcie mętna plątanina kłamstw, w której gubią się bohaterowie. Zabłądźcie w niej razem z nimi - jestem pewna, że nie pożałujecie!

„Przybrana córka” to już czwarta powieść Nicole Trope wydana na naszym rynku i towarzysząc jej książkom od samego początku mogę stwierdzić, że mało kto ma taką umiejętność wpływania na emocje odbiorców. Z pewnością nie bez znaczenia pozostaje fakt, że każda jej książka dotyka trudnych spraw rodzinnych, często związanych z krzywdą dziecka. Nie inaczej jest w przypadku najnowszej pozycji, która swoją premierę będzie miała 12 października. Oczywiście pochłonęłam ją, gdy tylko za kurierem zamknęły się drzwi tak bardzo byłam ciekawa co w niej znajdę.

I znalazłam ładunek emocjonalny trudny do udźwignięcia, podany jednak w formie, która przyciąga niczym magnes, nie pozwalając oderwać się od lektury choćby na chwilę. Czytelnik przejmuje nie tylko paraliżujący strach matki, Leslie, której zaginęło dziecko, ale i jej podejrzliwość wobec męża i przybranej nastoletniej córki, którzy zdają się skrywać jakieś tajemnice. Nie brak tu i wyrzutów sumienia, bo w końcu to ona zostawiła trzyletnią Millie pod opieką dwunastoletniej siostry i nie pojechała tylko na zakupy, jak zapowiadała. Gdyby wróciła wcześniej…

Gdy trwają poszukiwania dziecka, my wiemy, że może zostać odnalezione zbyt późno i że niektóre osoby wiedzą dużo więcej niż zdradziły zrozpaczonym rodzicom i policji. Szczególnie Shelby, przybrana córka Leslie, która ostatnia widziała dziewczynkę coś ukrywa, ale dlaczego? Czy miała coś wspólnego z jej zaginięciem? A może kogoś kryje?

Równolegle do trwającego rodzinnego dramatu, który z każdą bezskuteczną godziną poszukiwań pogłębia rozpacz i odbiera nadzieję poznajemy kobietę, która zdaje się nie mieć nic wspólnego z tą rodziną. Ruth przeżyła własną traumę w młodości, po której nigdy się nie podniosła. Odizolowana od społeczeństwa, nałogowa zbieraczka i dziwaczka wychodzi ze swojej skorupy dopiero gdy dostrzega jego, mężczyznę, który ponad dwadzieścia lat temu wyrządził jej krzywdę.

Jak te dwie historie powiążą się ze sobą? Jeśli znacie choć jedną z powieści autorki, to już wiecie, że na pewno nie tak jak myślicie, bo tu nic nie jest takie na jakie wygląda, a każdy skrywa mniejsze i większe tajemnice.

Autorka genialnie oddała zagubienie i niemoc rodziców, którym świat w jednej chwili wali się na głowę, ale też zagubienie nastolatki zmanipulowanej przez dorosłych, pozostawionej samej sobie z przerastającymi ją problemami. Ukazała też jak kruche są fundamenty, na których zbudowane są rodziny patchworkowe i jak niewiele trzeba, szczególnie w tak trudnej sytuacji, by zniszczyć zaufanie. Najbardziej przeraziła mnie jednak znieczulica i niewyobrażalny egoizm matki, która w imię własnego szczęścia jest gotowa poświęcić własną córkę.

W tle głównego wątku pojawia się równie ważny związany z molestowaniem, który budzi pytania i zmusza do refleksji. Bo jakie zachowanie można nazwać przyjacielskim, a jakie już molestowaniem? Czy można oddzielić je jednoznaczną, twardą granicą?

Gwarantuję, że ta książka prócz genialnej, zaskakującej fabuły da Wam również masę powodów do przemyśleń, a zakończenie Was zadziwi i to nie jeden raz.

Nicole Trope kolejny raz nie zawiodła. Ponownie stworzyła porywający thriller psychologiczny, który dla czytelnika stanie się nieodkładalny.

"Przybrana córka" to książka, w której intryga początkowo wydaje się oczywista, a pomysł na nią dość oklepany. Jednak szybko okazuje się, że tu nic nie jest zwyczajne, za to jest wstrząsająco. To mocna historia, przez którą się płynie, a jej tempo pozwala czytelnikowi zaangażować się w próbę odpowiedzi na pytanie, co się stało z małą Millie.

Początkowo, tak jak bohaterom, czytelnikowi będzie trudno znaleźć się w tej sytuacji, z czasem jednak każda z postaci staje się coraz bardziej podejrzana. Nawet długość rozdziałów oddaje to, jak tempo sukcesywnie wzrasta: te pierwsze są długie, ale od pewnego momentu stają się coraz krótsze, aż w końcu przewracamy stronę za stroną jednocześnie chcąc poznać zakończenie i nie chcąc kończyć tej książki 🙂 Sekrety, zwroty akcji, wiele kapitalnie oddanych emocji bohaterek – tę książkę naprawdę trudno odłożyć choćby na chwilę.

Nicole Trope w kapitalny sposób pokazuje długotrwałe skutki traumy, jakiej doświadcza młoda dziewczyna, a które przenoszą się na jej funkcjonowanie w społeczeństwie w dorosłym życiu. Ponadto zobaczymy relacje panujące w patchworkowej rodzinie z perspektywy nastoletniej dziewczyny, która czuje się odpowiedzialna za szczęście swoich rodziców.

Rewelacyjnie także oddała bezradność matki zaginionego dziecka, emocje nastoletniej dziewczyny – jeszcze przecież dziecka – oraz sfrustrowanej kobiety, która łaknie uwagi. Wszystko to w przystępnym stylu, który sprawia, że podczas lektury można zapomnieć o oddychaniu.

"Przybrana córka" to emocjonalna bomba i świetnie skonstruowana intryga. To thriller psychologiczny z gatunku tych, których nie chcecie pominąć 🙂 Polecam!