Preskot

O twórczości Katherine Applegate słyszałam już jakiś czas temu, jednak do tej pory nie miałam okazji sięgnąć po którąś z jej powieści. Teraz przyszła pora, by to zmienić, a mój wybór padł na Preskota, który tęsknym wzrokiem spoglądał już z półki w moją stronę. Czy ta historia okazała się dobra i godna polecenia? O tym w recenzji poniżej.

Pewnego dnia w życiu Jacksona pojawił się on – Preskot. Trochę kot, trochę tygrys, trochę łasuch na fioletowe żelki. Kłopot w tym, że jest niewidzialny. Zjawia się w życiu chłopca akurat w momencie, kiedy w jego rodzinie pojawiają się poważne problemy — kłótnie rodziców szeptem, rosnące stosy rachunków na stole i wiecznie pusta lodówka nie są zapowiedzią pozytywnych zmian. Czy sytuacja Jacksona i jego rodziny ulegnie zmianie? Czy Preskot będzie miał na to realny wpływ?

Pierwsze strony powieści wywołały we mnie różne emocje. Z jednej strony miałam świadomość tego, że jest to pozycja kierowana bardziej do młodszych odbiorców, ale z drugiej sam główny bohater wydał mi się aż za bardzo dojrzały, jak na swój wiek, przez co jego postać odrobinę kłóciła się w mojej głowie z myślą, że to historia opowiedziana oczami jeszcze dziecka. Mimo tego jednak nie uważam, że jest to słaba książka, a wręcz przeciwnie.

Główny bohater został wykreowany bardzo ciekawie. Jackson to chłopiec, który bardzo poważnie podchodzi do otaczającego go świata — w jego pojmowaniu rzeczywistości nie ma miejsca na niewyjaśnione zagadki, a nauka jest kluczem do wszystkiego. Chłopiec nie do końca potrafi wyjaśnić sobie, dlaczego tak często spotyka Preskota i dlaczego postać ta zachowuje się tak, a nie inaczej. Czytanie o tym, jak postrzega swoich rodziców, ich decyzje czy też w jak racjonalny sposób podchodzi do życia, było naprawdę interesujące.

Tytułowy Preskot to z pewnością równie ciekawa postać. Nie wiem, skąd u autorki pomysł na stworzenie takiego bohatera, ale jestem nim zachwycona. Przyznaję się bez bicia, że obecność zwierzaka skutecznie przyciągała moją uwagę i co więcej, wzbudzała coś na podobieństwo współczucia — podświadomie, nawet nie znając jeszcze dalszego ciągu tej historii, przeczuwałam już, co jego obecność może zwiastować.

Pióro Katherine Applegate uważam za bardzo dobre. Choć historia kierowana jest do tych młodszych czytelników, to autorka za pomocą swoich umiejętności sprawiła, że i starsi poczują się usatysfakcjonowani lekturą tej pozycji. Bohaterowie są bardzo ciekawi, a sama historia... okrutnie poruszająca i na swój sposób trudna. Autorka ukazuje tutaj trudy życia dalekiego od wygodnego – tutaj bohaterowie muszą mierzyć się z problemami finansowymi, brakiem własnego kąta czy po prostu brakiem możliwości zaspokojenia podstawowych ludzkich potrzeb.

Preskot to z pewnością książka, która trafia wysoko w moim zestawieniu powieści dla młodych czytelników. To taki tytuł, którego lektura pozostawia w czytelniku pewnego rodzaju pustkę i sprawia, że chce się zrobić coś, cokolwiek, byleby pomóc głównym bohaterom. Jeżeli lubicie poruszające historie o mocy dziecięcej wyobraźni i poszukiwaniu nadziei, to ta z pewnością trafi w Wasz gust.

Gdy kiedyś oglądałam na półkach księgarni publikacje Katherline Applegate pierwszą sprawą, o której pomyślałam była niesamowita okładka.

Jak mnie czarują te wydania!🤩

Wysmakowane, estetyczne, pełne magii i symboliki.

Poznajcie kolejna z książek, którą miałam przyjemność poznać przy okazji współpracy z wydawnictwem @dwiesiostry -"Preskot".

Nie bez powodu okładka zaskakuje.

Widzicie tego wielkiego puszystego futrzaka?

Oto właśnie tytułowy bohater.😊

Wyjątkowy nie tylko przez swoją ogromną posturę ale również umiejętność posługiwania się ludzkim głosem!

Jeśli to wydaje Ci się zbyt mało niesamowite: spójrz...

Widzisz go?

No właśnie. Preskot jest niewidzialny.

Na łamach kolejnej z książek autorka nadała mu niezwykła funkcje.🤫

Ma wspierać i ułatwiać trudną rzeczywistość, którego rzeczywistość doświadczyła ogromnymi trudami. Jackson razem ze swoją rodziną staje się jedna z wielu, którym doskwiera ubóstwo. Rachunki gonią rachunki, pusta lodówka staje się powodem burczącego brzucha i tmw taki sposób... zamieszkuja samochód.

Opowieść trwa kreowana niejako oczami chłopca, który żyje w świecie pełnym niedopowiedzeń.

W końcu nikt nie chce rozmawiać z nim o problemach, uświadamiać ani tłumaczyć każdego etapu zmian jego otoczenia.

Trwa wiec w lęku, niepewności aż w końcu pojawia się On.

Blyskotliwa opowieść fantastycznej autorki zaskakuje jednoczesną prostolinijnoscia.

Utrata zaufania i brak bliskich relacji pokazane są w zaskakującej narracji wyjątkowo trafnie, a w połączeniu z fantastyczną postacią Preskota, stają się tłem dla naprawdę wartościowych dla 10-latka momentów.

Po raz kolejny jestem oczarowana ujęciem tematu.

Trudny, zaskakujący, może zbyt banalny?

A jednak tłumaczy i edukuje, tworząc równocześnie zaskakujacy i piękny świat bez obaw.

Niewątpliwie sądzę, że połączenie talentu autorki i sposobu wydania stworzyło naprawdę magiczną książkę, która dodaje otuchy i barw. 🤍