Szkoła i ja. Budujemy poczucie własnej wartości

Fajnie byłoby, gdyby nauczycielki 1-3 przeczytały tę książkę w klasie 1 każdemu dziecku. I sobie. Ze zrozumieniem

Bo faktycznie jest tak, że jedno zdanie nauczyciela może bardzo pomóc dziecku w budowaniu poczucia własnej wartości. Może je też nieźle skopać

A gdyby tak każdy nauczyciel wierzył w to, że każde dziecko, mimo że się różnią, jest świetne na swój własny, niepowtarzalny sposób? Wyobraźcie to sobie :) Bez niepotrzebnego porównywania, bez oceniania. Za to z wiarą i zachęcaniem do pracy. Bajka, nie?

Tego nam wszystkim życzę. Z pomocą takich książek jak ta to jest bardziej prawdopodobne :)

Antek i Zosia to dwójka przyjaciół. Lubią czytać książki i rysować. Dodatkowo Zosia lubi tańczyć. Chodzą do klasy, w której jest 23 dzieci. Każde z nich jest inne. Różnią się wyglądałem, zachowaniem i tym co lubią. Ich wychowawczynią jest pani Ewa, która dba o wzmocnienie ich poczucia własnej wartości.

Książeczka na podstawie wielu przykładów pokazuje, że każdy z nas jest inny. Ma inne zainteresowania i zdolności. I bez względu na to, powinniśmy zawsze wzajemnie się szanować i nie sprawiać nikomu przykrości.

Bohaterowie książeczki pokażą nam między innymi:

• Co to znaczy poczucie własnej wartości,

• Dlaczego warto sobie pomagać,

• Dlaczego przykre emocje też są ok,

• Czy musimy być we wszystkim najlepsi?

• Czy warto poznawać nowe osoby i próbować nowych rzeczy.

Na końcu książeczki znajdziemy notatkę do rodziców, która pomorze w rozmowie z dziećmi o poczuciu własnej wartości.

Książeczka przeznaczona jest dla dzieci w wieku 6-8 lat. Posiada duże, kolorowe ilustracje, które przybliżają to o czym czyta się. Pobudzają one również wyobraźnię. Świetnie oddają emocje bohaterów. Książka na pewno jest idealnym narzędziem do tego by porozmawiać z naszymi dziećmi o poczuciu własnej wartości, które jest bardzo ważne.

Jeśli macie młodych początkujących uczniów w domu, to zdecydowanie polecam tę książkę “Budujemy poczucie własnej wartości” z serii Szkoła i ja ! Co prawda ja mam już drugoklasistkę ale we wrześniu rozpoczęła naukę w nowej szkole i uznałam, że odnajdzie tu wiele wartościowych porad.

Mi się niesamowicie podoba ta książka. Jest w niej rozdział zatytułowany “Mamy wysokie poczucie własnej wartości, bo…” i autorka wylicza powody. Mamy tu opisane obrazki. A ja jako rodzic widzę zależności pomiędzy nimi :

poznajemy nowe osoby ALE wiemy, że nie musimy lubić wszystkich ORAZ szanujemy siebie nawzajem

mamy prawo czasem się mylić ORAZ nie musimy być najlepsi we wszystkim ZARAZEM wytrwale dążymy do celu i doceniamy swoje sukcesy (nawet te najmniejsze)

pomagamy, kiedy ktoś ma kłopoty ORAZ mamy odwagę stawać w obronie innych I JEDNOCZEŚNIE umiemy mówić “ nie”

Nie wiem czy rozumiecie o co mi chodzi. Bo czasem ciężko odpowiednio ubrać myśli w słowa.

Ale ! Na barkach naszych maluchów spoczywa w momencie startu w szkole, ogrom stresu, wątpliwości i niepewności. Chcą być najlepsi i my musimy ich nauczyć, że warto dążyć do celu, warto się rozwijać ale nie muszą być we wszystkim najlepsi, mają prawo się mylić, popełniać błędy.

“Pomyłki zdarzają się każdemu. Nie trzeba się nimi przejmować, tylko spróbować jeszcze raz.”

Nie można na dzieciach wywierać za wielkiej presji. A już z pewnością nie powinny one spełniać naszych niespełnionych ambicji. Może my w dzieciństwie chcieliśmy chodzić np na balet ale nie mieliśmy tej możliwości. Dziecko nie musi mieć tych samych pragnień, upodobań. Warto o tym pamiętać.

Dzieci chcą być lubiane, akceptowane. Jednak też my musimy nauczyć je zarówno tego, że nie muszą lubić wszystkich i nie każdy musi lubić ich. Ale zarazem nie mogą zapomnieć, że mimo to muszą się szanować i powinni się wspierać.

“Najważniejsze, by do wszystkich odnosić się z szacunkiem.”

Teraz zauważyłam, że rodzice nałogowo uczą dzieci “ poczucia własnej wartości”, które w rzeczywistości jest zwyczajnie zarozumiałością. Nie dostrzegają często tej cienkiej granicy. W efekcie zamiast się szanować, gardzą sobą, wywyższają się, wyśmiewają. Przez to z kolei mamy wokół coraz więcej znęcania psychicznego, które trafiając do internetu rozprzestrzenia się w formie hejtu.

Zagalopowałam się ? Nie sądzę. Bo choć to książka dla maluchów, tych niewinnych dzieci to pamiętajmy, że “czym skorupka za młodu nasiąknie, tym na starość trąci.” Od małego musimy uczyć dzieci poczucia własnej wartości by nie dawały się poniżać, by nie dawały się wykorzystywać, by się rozwijały. Ale pamiętajmy by zarazem umiały szanować innych, wspierać i nie podcinali innym skrzydeł, by lepiej rozwinąć swoje.

Ta książka nie zastąpi nas, rodziców uczących życia i przypominających naszym dzieciom jak powinni postępować, zarazem dając im możliwość podejmowania własnych decyzji. To lawirowanie pomiędzy jednym i drugim to sztuka potocznie nazywana rodzicielstwem. Ale książki takie jak ta, to pomoc na wagę złota, która daje nam możliwość pokazania wszystkiego co najważniejsze. Podjęcia takich istotnych tematów, a w tej ślicznie wydanej i ilustrowanej książeczce jest naprawdę dużo ważnych kwestii poruszone i gorąco Wam ją polecam.

Dziękujemy za egzemplarz do recenzji.