Prawo matki

Cudowna, przejmująca i chwytająca za serce historia, oraz kolejny nowy, świetny dla mnie autor. 😘

,,Prawo matki'' to dobrze skonstruowana opowieść rodzinna z zagadkami z przeszłości, które rzucają cień na obecne życie bohaterów. Dotyka spraw trudnych i bolesnych takich jak: alkoholizm, depresja poporodowa, wychowywanie dziecka z alkoholowym zespołem płodowym. Sposób pisania autorki jest dopracowany, spójny, nie ma problemu w odnalezieniu się w treści, co sprawia, że czyta się z wielką przyjemnością. Z każdą kolejną kartką przepadałam coraz bardziej, a wartka akcja sprawiała, że nie sposób się znudzić.

Fabuła przedstawiona z kilku perspektyw, co bardzo lubię w książkach. Dzięki temu zaglądamy w głąb życia bohaterów, poznajemy ich emocje, przeżycia, myśli i rozterki. Bohaterowie nie są przerysowani. Każdy z nich ma coś na sumieniu i próbuje z tym poradzić sobie najlepiej jak potrafi. Dobrze zaprezentowana sylwetka Andy'ego - dziecka z zespołem Fas.

Z wielką przyjemnością sięgnę po kolejne tytuły, a Wam gorąco polecam tę pozycję!

Książka "Prawo matki" jest dla mnie największym zaskoczeniem tego roku. Dlaczego? Dlatego, że po ok 100 stronach miałam ochotę ją rzucić w kąt, ale że jak coś zaczynam to zawsze kończę więc kontynuowałam. Po przeczytaniu 150 strony totalnie przepadłam i odłożyłam książkę dopiero po przeczytaniu ostatniej strony. A teraz z niecierpliwością będę wypatrywać tomu drugiego bowiem jest to pierwsza część cyklu Autorki.

Andy jest dzieckiem z poalkoholowym zespołem płodowym, ma piętnaście lat ale znacznie różni się od swoich rówieśników. W pewnym sensie jest niepełnosprawny. Laurel, jego mama przez całe życie próbuje wynagrodzić mu to, jak bardzo go skrzywdziła. Po tragicznym pożarze Andy z bohatera staje sprawcą i zostaje oskarżony o celowe podpalenie oraz zabójstwo. Co zrobi matka aby ochronić syna? I jaka rolę w tym wszystkim odegra jej 17- letnia córka?

Historia opowiadana z kilku perspektyw, naszpikowana emocjami, przeplatana retrospekcjami. Autorka porusza temat miłośći matczynej, depresji poporodowej oraz FASD czyli Spektrum Płodowych Zaburzeń Alkoholowych.

Błędy popełnione w młodości, stają się tajemnicami skrywanymi przez lata, to powieść, która pokazuje, że przeszłość nigdy nie pozwoli o sobie zapomnieć.

Książkę czyta się szybko, ale jej treść pozostaje na długo w pamięci, skłania do refleksji, dlatego uważam, że warto poświęcić jej kilka godzin. Polecam!

"To tylko jeden kieliszek wina, jedna szklanka piwa. Nic się nie stanie." Nie zliczę ile razy sama usłyszałam takie zdanie w trakcie ciąży. Nie zliczę ile razy sama byłam świadkiem picia alkoholu przez ciężarne kobiety. Choć tyle się o tym mówi, czyta i pisze, to nadal wiele kobiet nie zdaje sobie sprawy z konsekwencji. Ten jeden kieliszek wina może przeważać na życiu dziecka. Takim dzieckiem jest syn Laurel.

Po urodzeniu pierwszej córki Laurel popadła w depresję poporodową. Nie chciała się przyznać do tego, że nie potrafi kochać swojej córki, że ma złe myśli i poprosić o pomoc. Osoby z zewnątrz wiedziały, że jest jakiś problem. Im jednak bardziej chciały jej pomóc, tym depresja bardziej się pogłębiała. Czuła się złą matką, złą żoną i złym człowiekiem. Popadła w alkoholizm, a konsekwencją było urodzenie kolejnego dziecka z upośledzeniem umysłowym. Zespół FAS (alkoholowy zespół płodowy) sprawił, że Andy jest dzieckiem wymagającym szczególnej troski. Zostaje odebrany Laurel. Ten cios sprawił, że wzięła się w garść, by odzyskać opiekę nad synem. Stała się dobrą matką. Jednak, gdy Andy ma 15 lat, historia się powtarza. Andy jest podejrzany o próbę zabójstwa 42 osób. Tym razem Laurel nie zamierza go stracić. Będzie chronić go za wszelką cenę. Ta historia jednak nie kończy się dobrze. Wszystkie tajemnice wychodzą na światło dzienne.

Im dalej w książkę, tym większe napięcie. Fabuła napisana jest z widzenia trzech bohaterów w dwóch perspektywach czasowych. Dogłębnie widzimy, co się dzieje z Laurel po urodzeniu córki. Dowiadujemy się, w jaki sposób została alkoholiczką i jaki wpływ miała na nią depresja. W drugiej perspektywie widzimy już Laurel 15 lat później, gdy jej syn Andy zostaje bohaterem ratującym inne dzieci, a następnie podejrzanym w usiłowaniu zabójstwa. Książka jest lekka w czytaniu ale porusza trudne tematy. Wielowątkowość podsyca ciekawość. Czytało mi się ją bardzo szybko i bardzo przyjemnie, dlatego wam również polecam.