Oskarżenie. Joanna Chyłka. Tom 6

To, że Chyłka wraz z Zordonem tworzą wyrafinowaną mieszankę wybuchową, wie chyba każdy, kto przeczytał choćby jeden tom z tego prawniczego cyklu. Ambitna fabuła, unikalna historia, cięty język i porządna dawka humoru to rzeczy, które cechują powieści Remigiusza Mroza. W tym wypadku nie mogło być inaczej…

Joanna Chyłka otrzymuje list od żony skazanego za serię brutalnych morderstw skazańca, którym jest rzekoma dawna legenda „Solidarności”. Dla Joanny sprawa nie jest priorytetem do czasu, gdy kobieta ginie, a materiał DNA zostaje odnaleziony w innym miejscu przestępstwa. Co ma z tym wszystkim wspólnego Kordian Oryński? „Piekło w Boskiej komedii ma dziewięć kręgów, ludzka natura z pewnością więcej. I w każdym panuje jeszcze większy mrok niż u Dantego na samym dnie.” „Oskarżenie” jest według mnie najlepszą częścią tej serii prawniczej. Całość książki jest spójna i logiczna oraz w końcu autor daje czytelnikowi odetchnąć. Nie zrozumcie mnie źle – szósta część przygód z Chyłką i Kordianem Oryńskim zawiera mnóstwo zwrotów akcji oraz wciąż jesteśmy w niej na nowo zaskakiwani. Przez słowo „odetchnąć” rozumiem to, iż koniec historii układa się w sposób logiczny, a czytelnik nie zostaje rzucony na głęboką wodę. Wątki w powieści następują po sobie i czytelnik nie jest przytłoczony faktem, iż na końcu nic z tego nie zrozumie. Według mnie zakończenie jest tutaj miłą odskocznią od na ogół narzuconego tempa w powieściach Remigiusza Mroza. Uważam, iż jest to ogromny plus. Czy powieść zaskakuje tak samo, jak poprzednie części? Moim zdaniem nie. Owszem, niektórych wątków nie domyśliłam się, aż do końca, lecz po przeczytaniu „Inwigilacji” wyrobiłam sobie zdanie i dopisałam możliwy scenariusz dalszej części w głowie, który w pewnym sensie został zrealizowany w „Oskarżeniu”. Dlatego też uważam, że koniec „Inwigilacji” jest poniekąd lekkim „spojlerem” tego właśnie tomu, ale to już moja własna opinia. Jestem bardzo ciekawa, jak autor rozwiąże wątek Kordiana Oryńskiego, ponieważ jest to jedna z postaci w książce, która jest dla mnie bardziej tajemnicza niż Chyłka i Kormak razem wzięci. Być może jest to spowodowane „melancholijnym” sposobem bycia Zordona, być może nie, ale wiem jedno – jest ON zbyt sprytną i cwaną osobowością, mimo iż na taką nie wygląda. Czy to źle, czy dobrze dowiemy się w następnym tomie. W każdym razie to że ponownie „zarywałam nockę” może być jasną opinią, że koniecznie musicie przeczytać ten tom. Jeśli tylko lubicie serię prawniczą oraz twórczość Remigiusza Mroza, to zachęcam was do przeczytania „Oskarżenia”, bo to dobry kawał literatury kryminalnej.

Żal, jak rozpoczyna się tom 6. Myślałam, że jednak się uda :( Autorze, nie jestem zadowolona.

Akcja ewoluuje. W tej części poważne kłopoty ma Zordon. Grozi mu wieloletni wyrok za terroryzm. Więcej o fabule nie napiszę, żeby nie zdradzać ani jednego szczegółu.

Napisze tylko, iż pozostająca na wolności Chyłka musi zmierzyć się z zagrożeniami z wielu stron. Chodzi tu o zagrożenie ze strony tzw. stróżów prawa, jak i dawnego wroga nr. 1.

Fabuła 6. tomu jest wyjątkowo agresywna, trudna (wszak każdy czytelnik serii zżywa siew pewien sposób z bohaterami i trudno patrzeć, jak zło ich dopada), wymagająca myślenia i skupienia. Przy tym muszę przyznać, iż to jeden z lepszych tomów. Mróz się wykazał.

Atutem jest zawrotne tempo akcji, cały czas pojawiające się nowe kwestie, które zostają zręcznie doprowadzone do końca oraz powiązania z tym co dzieje się w naszym kraju teraz, co działo się kilka miesięcy temu. Bardzo dobry, aktualny i oby nie proroczy tom.

Zakończenie bardzo dobre. Polecam i czekam na 7. tom. Jestem przekonana, iż obecna sytuacja w naszym kraju dostarczy autorowi wiele tematów na dużą ilość części serii.

I w końcu stało się - Mróz przeszarżował. Jak dla mnie najsłabsza z części w serii o Chyłce. Przewidywalna, choć w małym stopniu, wątki zdają się mocno oderwane od rzeczywistości, a pod koniec jest jedno wielkie rozczarowanie. Do tej pory pochłaniam kolejne części jak poranne szybkie śniadania. Tym razem jednak nie emocjonowałam się tak. Jestem nieco zawiedziona, zwłaszcza końcówką, która stała się całkowitą abstrakcją i mimo, że to jest fikcja literacka, w tej części fantazja poszła zbyt mocno do przodu.

W przypadku tej serii cieszę się, że nie jestem bardzo na bieżąco. Mogę w dowolnym momencie sięgać po kolejne części, nie czekając w napięciu na dalsze losy bohaterów. Co prawda przede mną już tylko dwie pozycje do końca i z pewnością wkrótce po nie sięgnę, ale póki co mam w głowie tę i muszę sobie wszystko poukładać.

'Ja zazwyczaj tak spędzam te noce, kiedy nie mam spania. Mówię swojemu mózgowi: czas się wyciszyć i wyłączyć, a ON odpowiada mi: hola senora, przeanalizuj najpierw każde potknięcie, które w życiu zaliczyłaś.'

Po wydarzeniach z poprzedniego tomu Joanna Chyłka regeneruje swoje siły i nie bierze czynnego udziału w życiu zawodowym. Do momentu, aż nie odbierze tajemniczego telefonu... Okazuje się, że tylko ona może zająć się sprawą. Nic więc dziwnego, że ją przyjmuje i wraca w wir prawniczych gierek. Wszystko byłoby w porządku, gdyby w to wszystko w pewien sposób nie był wplątany także Zordon. Jak ułożą się losy pary? Czy wyjdą ze wszystkiego z podniesioną głową czy wręcz przeciwnie?

Seria wydaje mi się już tak znajoma jak ulubiony serial. Uwielbiam do niej wracać i uwielbiam kolejne wątki. Mam co prawda wrażenie, że autor wystawia bohaterów na coraz trudniejsze próby, jednak w niczym to nie przeszkadza. Bohaterowie zmagają się z kolejnymi trudnościami, ale dzięki temu kształtują swój charakter i coraz lepiej ich poznajemy. Chyłka również pozostaje w formie, a jej cięty język i dialogi z Zordonem nie raz sprawiły, że podczas lektury na ustach pojawił mi się uśmiech.

'-Wciąż uważam, że fajki wpływają korzystnie na środowisko naturalne.

- Korzystnie?

- Usuwają jego największy problem. Ludzi.

Kolejna część, kolejne zawirowania. Autor nie pozostaje dłużny, kolejną historię zakończył w momencie, w którym od razu powinnam sięgnąć po kolejną część. Lubię dawkować przyjemność, więc chwilę odczekam, ale podtrzymuję, że seria jest jedną z moich ulubionych i nie zamierzam z niej zrezygnować. Co więcej, zamierzam jak najszybciej nadrobić pozostałe zaległości!

'- Bo wiesz jak to mówią. Jeśli jesteś politykiem, aspiruj, by zostać prezydentem. Jeśli księdzem, dąż do bycia papieżem. Jeśli prawnikiem, próbuj zostać Chyłką.'

Kolejny tom losów Chyłki i Zordona przenoszą nas w "kosmos". Nie będę pisać więcej szczegółów, zostawiam to dla przyszłych czytających, ale jedno jest pewne, warto sięgnąć po ten tom książki. Polecam!

Jeśli interesuje Cię tematyka prawnicza z nutką kryminalną to napewno Chyłka Remigiusz Mróz przypadnie Ci do gustu :) Chyłka jest bezwględną prawniczką, która niecofa się przed żadnym zleceniem, które bierze, nawet, jeśli zagraża to jej zdrowiu i życiu. Chyłka to osoba o specyficznym charakterze i sposobie życia. Przeczytamy tutaj o trudnej miłości Chyłki i jej aplikanta Zordona. Chyłka powstała w serii składającej się póki co z 9 części: "Kasacja", "Zaginięcie", "Rewizja", "Immunitet", "Inwigilacja", "Oskarżenie", "Testament", "Kontratyp" i "Umorzenie". W moje ręce w pierwszej kolejności trafiło "Zaginięcie" i jak to u mnie niekiedy się zdaża w trakcie czytania zorientowałam się, że chyba powinna być jakaś wcześniejsza część no i była ... i wpadłam w ciąg Chyłki wyczekując części 10. Ja polecam ją Tobie z czystym sumieniem, łatwa do przyswojenia, nie sposób się oderwać jak już się ją zacznie czytać a i wzbudza skrajne emocje od złości poprzez łzy aż po śmiech.

zapraszam na mój profil książkowy: [Adres usunięty]

Zdecydowanie moja ulubiona czesc ze wszystkich przygod Orynskiego i Chylki !

Jak wszystkie książki Remigiusza Mroza książka od pierwszego rozdziału wciąga i interesuje czytelnika. Wspaniała, wielowątkowa fabuła do ostatnich stron trzyma w napięciu. "Oskarżenie" to naprawdę wspaniała lektura, która trzyma w napięciu. Gorąco wszystkim polecam.

Gdy po czterech latach od zapadnięcia skazującego wyroku za brutalną zbrodnię pojawiają się nowe dowody na niewinność osadzonego, wraz z nimi przychodzi nadzieja. Rodzi się szansa na odbudowanie życia więźnia, szczególnie, jeśli do gry wkracza bezwzględna Joanna Chyłka. Jej ciekawość rozbudza nie tyle wiadomość od żony Tesarewicza, co ostatnia, postawiona na drugi dzień od kontaktu kropka w postaci ciała tej kobiety. "Świeży trup" działa na prawniczkę jak krew na rekina. Każe jej szukać i atakować. I o ile w ostatnim czasie Joanna miewa nietypowe "zachcianki" i musi pogodzić się z tym, że jej organizm odrzuca to, co dotąd było podstawą jej diety, o tyle ochota na danie główne w postaci sądowej batalii się nie zmienia. Ma apetyt na zwycięstwo. Szybko jednak okazuje się, że jest ono doprawione strachem o najbliższych. Sprawa bowiem zaczyna łączyć się z przeszłością Kordiana Oryńskiego, który poniekąd jest czułym punktem niezniszczalnej Chyłki.

"Bo wiesz jak to mówią. Jeśli jesteś politykiem, aspiruj, by zostać prezydentem.Jeśli księdzem, dąż do bycia papieżem. Jeśli prawnikiem, próbuj zostać Chyłką..."

Życie Oryńskiego zaczyna się rozsypywać i burzyć zarówno osobisty, jak i zawodowy spokój. Wydaje się, że wszystko co budował zostało uszkodzone całkiem niedawno przy okazji głośnej, medialnej sprawy z udziałem jego byłej patronki. W rzeczywistości jednak pierwsze klocki domina popchnięte zostały wiele lat wcześniej. Wiązały się ze śmiercią bardzo bliskiej osoby i początkowo niewinnym oskarżeniem, które nie wiadomo dlaczego dojrzało w momencie, gdy na nowo wypłynęła sprawa "sławnego" Tatuażysty. Jaki związek ma Kordian z czterema nieletnimi, pośmiertnie zgwałconymi chłopcami? Pewne jest, że jego w psychice został ślad trwalszy niż ten kreślony tuszem na ciele ofiar. I w umyśle zapiszą się kolejne, jeśli młody pracownik kancelarii Żelazny&McVay trafi za kratki. Szczególnie biorąc pod uwagę fakt, że w więzieniu czekają ci, którzy swoją odsiadkę zawdzięczają Oryńskiemu i Chyłce. W VI tomie o prawniczym duecie muszą się oni odnaleźć w zupełnie nowej rzeczywistości, która nawet w formie rozważań jest dla nich lekko mówiąc niepokojąca.

"Wszystko sprowadza się do prostych równań. Dzielenia smutku, pomnażania szczęścia, odejmowania samotności i dodawania otuchy". W tym wypadku wynik jest jeden, 564 strony genialnej lektury czyli suma talentu, wiedzy i profesjonalizmu.

Blog Wypisz - Wymaluj