Obiecaj, że wrócisz. Zapomnij, że istniałem. Tom 3

4.5/5

"Zaprzepaściłem tyle okazji. Mogłem z tym skończyć, zatrzymać się. Zmarnowałem prawie wszystkie szanse. Prawie wszystkie, bo Ty... nie pozwoliłaś mi spieprzyć tej ostatniej"

Książkom z motywem mafijnym nigdy dość. :-) Szczególnie gdy poprzedniczka zapowiada ogrom emocji w kolejnej części. Czy w trzeciej pojawiły się emocje, które sprawiły, że na moim ciele pojawiła się gęsia skórka? Zdecydowanie tak! Recenzje poprzednich części znajdziecie na moim profilu. Najbardziej zapadała mi w pamięć pierwsza część. Druga nie przebiła pierwszej, ale trzecia... Wow!

Bruno i Wierka to główni bohaterowie książki "Obiecaj, że wrócisz". Ojciec Bruna ginie, policja zamyka sprawę, a sprawcom udaje się uciec. Brunowi ciężko jest zaakceptować sytuację i postanawia, że dokona zemsty. Chce wymierzyć sprawiedliwość nie tylko oprawcom, ale i służbom, które umorzyły śledztwo. Zakłada, że to Wiera pomoże mu dokonać zemsty... Czy uda mu się pokonać demony z przeszłości i uporać się z poczuciem krzywdy i niesprawiedliwość? Czy między Wierką, a Bruno zrodzi się uczucie? Czy dziewczynie grozi niebezpieczeństwo?

Ta część jest przepełniona emocjami. Nie zabrakło nostalgicznych momentów, przez które z mojej twarzy zniknął uśmiech, a w oczach zakręciła się łza.. Pomysł na fabułę był genialny. Wkręcił mnie od pierwszych stron. Cały czas czułam napięcie, chciałam jak najszybciej poznać losy bohaterów, przez co czytało mi się ją niezwykle szybko.Nie było lekko. Było brutalnie i śmiertelnie poważnie, ale i namiętnie.🤭

Bohaterowie, choć miejscami irytowali mnie do granic możliwości, w ogólnym rozrachunku dali się polubić. Wierka, pomimo swojego rozkapryszonego charakterku, zyskała moją sympatię. Szczególnie gdy okazało się, jak cierpi... Fajnie, że w i tej części pojawiali się bohaterzy z poprzednich części, dlatego zalecam czytać serię od początku. Czytając tę część, szykujcie chusteczki. Zapewniam, bez nich nie dacie rady...

Hej Moliki ❣️

Przychodzę dzisiaj do Was z recenzja książki, która wczoraj skończyłam. "Obiecaj, że wrócisz" to ostatnia część trylogii autorstwa Beaty Majewskiej vel Augusta Docher 😁 ja na wstępie powiem tylko jedno. Na szczęście autorka już zapowiedziała, że pojawi się część 3.5 bo to się nie mogło tak skończyć. No nie mogło i basta!!!!

Świetna historia, bohaterowie jak zawsze wyraźnie wykreowani, z charakterem, a do tego fabuła trzymająca w napięciu. Jeżeli lubicie romanse, ale nie przesłodzone tylko takie z dreszczykiem emocji i niebezpieczeństwami wiszącymi na karku to jak najbardziej polecam Wam te serię. Ta część podobała mi się bardzo, aczkolwiek moim faworytem w tej serii jest tom drugi 😁

Autorka ma bardzo przyjemny styl pisania. Czytając każdy kolejny rozdział dowiadujemy się czegoś nowego, niespodziewanego i to jak w tej części wszelakie powiązania między bohaterami się ujawniły to byłam w szoku. Jak jedna nitka ciągnęła za sobą drugą. To, że bohaterowie trzech części tej serii znaleźli się w tym a nie innym miejscu to poniekąd efekt domina. Pani Beata bardzo umiejętnie w plotła wszystkie intrygi w losy naszych bohaterów co sprawia, że czytelnik czyta z wypiekami na twarzy!

Polecam serdecznie i..... Ja chce już dodatek do tej serii. Jak się cieszę, że to już niedługo 🤩

Ostatni tom trylogii :"Obiecaj, że istniałem". Wiem, że w przygotowaniu jest już tom połówka opowiadająca historię jednego z bohaterów, już po dziejących się tu wydarzeniach.

W tej części bliżej poznajemy tajemniczego Bruna, który pojawia się już w pierwszym tomie. Choć i tak pozostajemy z tajemnicami.

Bruno nie miał łatwego dzieciństwa. Jego ojciec ginie głupią i przypadkową śmiercią, przez co dziesięcioletni chłopiec musi szybko wydorośleć.

Gangsterzy są nieuchwytni, a policja bardzo szybko umarza śledztwo.

Syn ofiary poprzysięga zemstę, pragnie odwetu nie tylko na gangsterach, którzy przyczynili się do rodzinnej tragedii, ale też na służbach, które tak szybko porzuciły sprawę.

Bruno, oprócz tego, że jest szefem ZOŚK-i (ochrona świadków koronnych) to jednocześnie pracuje dla wielu bossów i powoli zapisuje na swoim koncie coraz więcej głów. Zemsta przejmuje kontrolę nad jego życiem. Nie ma tam miejsca na rodzinę, dobrą pracę, a na pewno brak miejsca na miłość. Ale takie uczucie lubi przychodzić niespodziewanie, znienacka. Przychodzi bardzo niewinnie w postaci młodego huraganu z niewyparzoną buzią z Rosji.

więcej na: [Adres usunięty]

Czas na kończący trylogię tom autorstwa Beaty Majewskiej vel Augusty Docher, czyli ,,Obiecaj, że wrócisz". Wszystkie wydarzenia zbliżają się ku końcowi, jednak oprócz poznania końcowych wątków wszystkich poznanych bohaterów, uwaga autorki skupia się najbardziej na Goczy i Wierze, która wbrew swojej woli została wydana za przyrodniego brata - Nikitę.

Gocza, Gruzin, w bardzo młodym wieku stracił ojca, który jeździł na taksówce. Niedługo później postanawia się zemścić, upamiętniając przypadkową śmierć ojca. Czy uda mu się przechytrzyć sprawiedliwość?

Tymczasem Wiera zdecydowana jest uciec od Nikity, sama jednak nie wie, komu może zaufać. Jest nie do końca stabilna emocjonalnie. Po tułaczce wśród sprzymierzeńców i wrogów męża, trafia do Warszawy, gdzie opiekuje się nią Bruno. Czy między ofiarą i oprawcą wytworzy się symbol sztokholmski?

Poznamy także dalsze losy Luizy i Rafała oraz jego dawnej żony, Weroniki. Muszę przyznać, że ,,Obiecaj, że wrócisz" Beaty Majewskiej pełne jest nieoczekiwanych zwrotów akcji. Jestem niebywale zadowolona z zapoznania się z tą częścią, ponieważ trzyma poziom poprzednich. Koniecznie zapoznaj się z całą serią, jeśli tak jak ja lubisz twórczość pisarki.

Ostatni tom i zarazem najlepsza część. Moim zdaniem. Mimo że fanką mafijnych romansów nie jestem, nie czuję tego klimatu że "łobuz kocha najbardziej", to opowieść o polsko-rosyjskich mafijnych bossach całkiem mi się podobała.

Tym razem głównym bohaterem jest tajemniczy Bruno, którego mieliśmy okazję poznać w poprzednich częściach. Niewiele o nim wiemy, jednak polubiłam go najbardziej spośród męskich bohaterów. Dla równowagi Wiera nie wzbudziła mojej sympatii. Knąbrna i momentami głupia dziewczyna działała mi na nerwy. Akcja nie toczy się tylko wokół tej dwójki, dowiadujemy się więcej na temat Rafała i Nikity co też jest świetnym zakończeniem tej trylogii. Nie zabraknie typowych dla gatunku motywów - porwania, strzelaniny czy zakazanej miłości, jednak całość, a zwłaszcza zakonczenie, trochę wymknie się stereotypom. Będą emocje, trochę gorących scen i zemsta, która najlepiej smakuje na zimno.

Książka jest dobrze napisana, wydaje mi się, że mniej to głupotek niż w pierwszej części, jest poważniej i bardziej dojrzale. Myślę, że to dobre zkończenie dla tego cyklu i warto po nie sięgnąć.

Bardzo cenię twórczość Beaty Majewskiej i zawsze z wielką chęcią sięgam po jej książki. Kilka dni temu przeczytałam jej "Obiecaj, że wrócisz" i muszę powiedzieć, że jestem bardzo pozytywnie zaskoczona książką. Oczywiście czytałam dwie poprzednie powieści z tej serii, dlatego tym ciekawiej czytało mi się tę najnowszą. Dawno nie przeżyłam takiej przygody, nie spędziłam tak przyjemnego czasu, jak ostatnio podczas lektury tej powieści. W tej książce grało mi naprawdę wszystko. Fabuła na plus, styl intrygujący, niespodziewane zwroty akcji na plus, a bohaterowie naprawdę dokładnie wykreowani. Czego chcieć więcej?

"Zemsta jest złym wyborem. Niszczy wszystko, co dobre, niszczy życie, uczucia, miłość, rodzinę."

@augustadocher_beatamajewska

Bruno nie byłby sobą, gdyby dodatkowo nie skomplikował powierzonego mu zadania. Miał pilnować żony i siostry jednego rosyjskiego bossa na zlecenie, a ona chciała być ukryta. W dodatku działał na kilku frontach, wykonując masę innych i sprzecznych ze sobą spraw. Za dużo chciał, za mały był i zbyt wielu ludziom zaczęło to przeszkadzać, a dodatkowo wciągnięci w to będą ponownie Nikita i Rafał. Spokój to rarytas na, który oni nie wiedomo kiedy zapracują. Karma jest mściwa i uwielbia powracać. Każda konsekwencja pociąga za sobą inne, to istny efekt domina.

Bruno, skorumpowany gliniarz grający na wiele frontów. Jego postępowanie to ściśle opracowany plan zemsty za krzywdę z przed lat. Nie wiedział, że w pewnym czasie wszystko zacznie się komplikować, a ludzi których chciał skrzywdzić, nie potrafił, bynajmniej nie wszystkich. Wiera to kłamliwa i rozpieszczona damulka. Miał jej tylko pilnować, ale zakochał się, zagubił w tym wszystkim, zaszedł w ślepy zaułek. Kłamał, mieszał, nie grał czysto, ale ona go rozgryzła, była jedyną osobą, która odkryła prawdę, przed którą potrafił się uzewnętrznić. Oboje tacy sami, zepsuci, pełni gniewu, skrzywdzeni i podli. Wszystko co tutaj się wydarzy wniesie przejrzystość, i połączy ponownie bohaterów pozostałych części. Będziemy mogli bardziej zrozumieć całe zamieszanie, powiązania, konszachty. Gruzin, Polacy i ruska mafia. Niebezpieczne posunięcia, spiski, własne decyzje, wieczna ucieczka. Chaos, który zapanował w tej serii już od samego początku trochę się wyjaśni, uporządkuje, lecz nie do końca ponieważ wiecznie musi iść coś nie tak, każda niespodzianka, będzie tylko podsycała emocje czytania. Losy bohaterów dla których autorka nie przewidziała długiego i spokojnego życia, lecz w ciągłym napięciu, nieświadomości kolejnego dnia. Rozczarowania, zdrady, mroczne tajemnice i decyzje ważące na wszystkim, pozostawiające ból w sercu i zadry ciężkie do wyleczenia. Miłość, braterstwo, sojusz, szczerość, kłamstwa i inwigilacje. Ta seria to istny sztos.

„Obiecaj, że wrócisz” to już moje trzecie spotkanie z cyklem „Zapomnij, że istniałem”. Recenzje poprzednich części możecie przeczytać tu i tu. Chociaż poprzednie tomy tego cyklu podobały mi się, ostatni jest moim zdaniem najlepszy. Już 5 maja ma ukazać się dodatek do serii, którego się nie spodziewałam, a którego od informacji o premierze niecierpliwie wyczekuję.

Mimo, że nic tego nie zapowiadało, ta część okazała się dla mnie najciekawsza z całej serii. Początkowo nic nie zapowiadało także dość dynamicznej akcji. Dlaczego? Ano dlatego, że przez jakiś czas Wierka jest trzymana w jednym miejscu, później w drugim, ale cały czas siedzi w mieszkaniu. Nie ma kontaktu ze światem zewnętrznym, nawet przez internet i telefon. Ten drugi został jej zabrany, a do pierwszego nie otrzymała dostępu. Z tego powodu sądziłam, że akcja będzie stać w miejscu. Ale tak nie jest. Kiedy Wiera jest u Bruna, dzieje się, nawet tylko w domu tak dużo, że absolutnie nie jest nudno. Poza tym to, co dzieje się w domu, jest przerywane wstawkami z życia Bruna i sprawami, które ON załatwia na mieście. Stopniowo autorka odkrywa karty z przeszłości obojga. Jednak te dotyczące mężczyzny są wyjątkowo interesujące. Nie czytałam opisu książki przed przystąpieniem do lektury, dlatego każdy najdrobniejszy szczegół z jego życia, który udało mi się odkryć, był dla mnie niemałą niespodzianką. Na samym początku jest scena z małym chłopcem, który w tajemniczych okolicznościach traci ojca. Chłopiec nie ma na imię Bruno, dlatego szokiem była dla mnie sytuacja, kiedy okryłam, że mały Gocza i Bruno to ta sama osoba. Z opisu można wywnioskować taką informację, dlatego uważam, że dobrze jest opisu nie czytać. Ale nawet jeśli opis przeczytacie, mężczyzna ma tyle tajemnic, że i tak niejeden raz będzie w stanie Was zaskoczyć. Właściwa akcja rozkręca się, kiedy Wierka i Bruno opuszczają mieszkanie. Wtedy już pędzi na złamanie karku i nie chce się zatrzymać. I dobrze, że jest tak dynamiczna. Dzięki temu książkę bardzo szybko się czyta. I przyjemnie. To z kolei zasługa stylu autorki, który uwielbiam. Jest lekki, płynny i bardzo przystępny.

Autorka nie zapomniała o bohaterach poprzednich części. Bardzo miło było ich spotkać w najnowszym tomie. Ich losy zostały umiejętnie wplecione w wydarzenia, które miały miejsce w tej części. Dzięki temu otrzymaliśmy spójną, logiczną całość. Bohaterowie powieści, a w szczególności Bruno i Wierka to dość kontrowersyjne postaci. Oboje mają za sobą trudną przeszłość, tkwią w równie skomplikowanej teraźniejszości, a ich przyszłość nie zapowiada się kolorowo. Każdy z nich jest w jakiś sposób związany z mafią, wplątany w szemrane interesy. Na zewnątrz są silni, twardzi, odważni, a w środku to takie puchate misie, pragnące czułości i zainteresowania. Wiera jest bardzo fajną młodą kobietą. Jest inteligentna, oczytana i pyskata. Wie, w jakim położeniu się znajduje, a mimo to kopie pod sobą dołki. Początkowa relacja Bruna i dziewczyny jest bardzo burzliwa. On jest opryskliwy, nie pozwala się do siebie zbliżyć, nie chce mieć z nią nic wspólnego. Ona, trochę z nudów, a trochę z przekory, ciągle go zaczepia. Jest też dobrą obserwatorką. Dość szybko odkrywa kolejne sekrety mężczyzny i z właściwą sobie brawurą konfrontuje go z uzyskanymi informacjami. Wiera nie okazuje strachu, nie płaszczy się przed nikim. Bruno początkowo traktuje ją jak rozkapryszonego dzieciaka i kulę u nogi. Szybko jednak przekonuje się, kogo ma u swojego boku i jak wiele na tej znajomości może zyskać. Bruna nie polubiłam od razu. Mężczyzna jest oschły. Widzi, jak Wiera się stara, aby atmosfera w ich wspólnej przestrzeni była znośna i w ogóle jej tego nie ułatwia. Ona całe dnie spędza sama, bez jakiegokolwiek dostępu do świata zewnętrznego, a ON nawet nie chce z nią rozmawiać. Zgarnął ode mnie dużego minusa za pewną sytuację w łazience, po której, na szczęście, było mu bardzo głupio. Dla mnie jego zachowanie było niewytłumaczalne i straciłam przez to do niego szacunek. Trochę udało mu się zapunktować, kiedy uratował i przyprowadził do domu Nemroda (kto to Nemrod, dowiecie się z książki). Jednak mimo to nie byłam w stanie do końca się do niego przekonać.

„Obiecaj, że wrócisz” to naprawdę dobry tom zamykający cykl. Bardziej wiarygodny od poprzedniego i bardziej przekonujący. To kolejna książka Beaty Majewskiej, którą czyta się na jednym wdechu. Niebezpieczeństwo, dreszczyk emocji i odrobina pikanterii to tylko niektóre z rewelacyjnych elementów tej fascynującej opowieści. Jeśli lubicie mafijne romanse, po tę książkę musicie sięgnąć. Gorąco polecam!

OBIECAJ, ŻE WRÓCISZ, jest trzecim tomem cyklu " Zapomnij, że istniałem", który w moim odczuciu wypadł naprawdę dobrze, nawet dzięki niemu udało mi się w końcu polubić Snarskiego. W tej części poznajemy bliżej Bruna.

Chłopak niestety nie miał łatwego życia. Będąc dzieckiem,stracił ojca, przez musiał szybciej wydorośleć. Pracuje w policji, dzięki czemu ma lepszy wgląd w akta dotyczące strzelaniny, w której przez przypadek zginął jego ojciec. Dodatkowo wplątuje się w gangi, z których wywodzili się sprawcy. Takim oto sposobem zostaje opiekunem Wiery, nieusłuchanej, temperamentnej siostry, a zarazem żony Nikity.

Bardzo żałuję, że ta seria dobiegła już końca, choć wiem, że niedługo pojawi się bonus w postaci kolejnej książki, to jakoś smutno się robi na samą myśl, że już więcej nie spotkam się z tymi bohaterami, z ich przemyśleniami i rozterkami. Choć pierwsza część nie wywołała u mnie większego efektu, tak ta sprawiła, że zapragnęłam więcej dlaczego? Przede wszystkim przez zakończenie, które z jednej strony mi się nie podobało, nie na takie liczyłam, a z drugiej mnie bardzo zaintrygowało. Cięty język Wierki, mocny charakter sprawiły, że bardzo polubiłam się z nią. Bruno, choć był złym człowiekiem, to mimo wszystko go również polubiłam. Trochę brakowało mu tu głębszej relacji między bohaterami, okiełznania wulgaryzmów Nikity, ale mimo wszystko podobało mi się. Podobało mi się,to jak zostały te trzy książki połączone. Więc jeśli zastanawiacie się,czy można je czytać oddzielnie,to moja odpowiedź brzmi NIE. Każda książka nawiązuje do kolejnej, w każdej są odkrywane kolejne elementy układanki, choć dochodzą nowi bohaterowie, to starzy również się pojawiają. Tak samo tu, choć ta historia dotyczyła Wierki i Bruna to pojawił się tu również Snarski, Nikita, dodatkowo kilka rozdziałów było poświęconych im, Co naprawdę bardzo mi się podobało, a dzięki temu Snarskiego w końcu polubiłam. Akcja powieści jest naprawdę dynamiczna, a książka napisana jest w narracji trzecioosobowej. Znajduje się w niej też sporo opisów, ale nie przeszkadzało mi to jakoś. Dialogi momentami nadawały dramatyzmu, a wartka akcja sprawiała, że się nie wynudziłam. Ja z całego serca polecam całą serię !

"Obiecaj, że wrócisz" to trzecia część trylogii i mimo że całość czytało się przyjemnie, to mam nadzieję, że tutaj się skończy - lepiej jest zatrzymać się w odpowiednim miejscu, niż wybiec za daleko. Historia moim zdaniem ciekawsza, bardziej porywająca i przede wszystkim bardziej niespodziewana niż w poprzednich częściach. Największą zaletą "Obiecaj, że wrócisz" jest główny bohater, Bruno, który jest świetnie przedstawiony, intryguje czytelnika na każdym kroku i mimowolnie ciągnie całą powieść z trochę ponad przeciętnej do naprawdę niezłej. Zakończenie również jest interesujące i daje nadzieję, że jeśli czwarta część już się pojawi, to wcale nie musi spaść poziomem w porównaniu do trójki.

"Zaprzepaściłem tyle okazji. Mogłem z tym skończyć, zatrzymać się. Zmarnowałem prawie wszystkie szanse. Prawie wszystkie, bo Ty... nie pozwoliłaś mi spieprzyć tej ostatniej..."

Cześć!

Tak wiem... powyższy cytat pojawia się w różnych recenzjach na bookstagramie, ale ON tak mi się podoba, że przebija wszystkie inne i musiałam go tutaj wstawić :)

Przyszła pora na "Obiecaj, ze wrócisz" Beaty Majewskiej.

Wcześniej mogliście przeczytać u mnie recenzję pozostałych części "Zapomnij, że istniałem" i "Pamiętaj, że byłam". Ta część jest ostatnią z serii, aczkolwiek zobaczyłam na profilu u autorki, że będzie część czwarta w maju dla tych, którzy czują niedosyt.

Przyznam szczerze, że historia zakończyła się tak, że czytelnik chciałby przeczytać co stało się dalej...

Tylko może czasami warto mieć taki mały niedosyt?

Osobiście polubiłam w tej części postać Bruna, który miał ciężkie dzieciństwo ze względu na śmierć jego ojca. Musiał szybko zmierzyć się z dorosłością i znaleźć sprawców tego zabójstwa. Praktycznie temu poświęca się całkowicie.

Nie myśli o zakładaniu rodziny czy szukaniu miłości.

No właśnie... MIŁOŚĆ...

Kiedy na jego drodze pojawia się piękna Rosjanka Wiera jego nastawienie do życia się zmienia...

Zaczęło się niewinnie... miała być tylko jedna wspólnie spędzona noc. No cóż... zaczęło się od łóżka a skończyło na uczuciu.

Oboje pokiereszowani przez życie zakochują się w sobie. Tylko czy ich miłość ma szanse przetrwać? Jaka tragedia musi się wydarzyć by człowiek inaczej spojrzał na swoje życie?

Oczywiście nie zabraknie tutaj naszych starych bohaterów: Sierskiego, Luzizy czy Nikity, bo historia dalej jest ze sobą ściśle związana:)

Aczkolwiek dalej będę podtrzymywać: moją ulubioną częścią jest "Zapomnij, że istniałem". Najbardziej mi się podobała!

Czytaliście?

Macie w planach?

ściskam Was!

A.

@wydawnictwojaguar dziękuję za egzemplarz recenzyjny😊

Ostatnio przeczytałam trzeci tom trylogii Beaty Majewskiej "Obiecaj, że wrócisz". Bardzo byłam ciekawa finału tej historii.

Tym razem fabuła skupia się na Wierce, żonie Nikity, która ucieka od niego do jego wroga. Najpierw jest przetrzymywana gdzieś w Rosji, a później trafia pod opiekę Brunona w Polsce. Oczywiście Wierka jest kobietą rozpieszczoną i o bardzo niewyparzonym języku, więc wytrzymać z nią jest trudno. Jednak zaczęło między nimi iskrzyć i gdy los Wiery wydaje się być przesądzony, Bruno podejmuje bardzo zaskakujące decyzje by ją ochronić, jednocześnie rozprawiając się ze swoimi demonami z przeszłości.

Z przykrością muszę stwierdzić, że ta część była najgorsza. Strasznie mi się dłużyła. Główna bohaterka była mocno denerwująca, a Bruno kompletnie nijaki. Dopiero gdy wszystkie trzy historie z poprzednich części zaczęły się ze sobą łączyć powiedzmy, że dzięki temu udało mi się dotrwać do końca książki. Pierwszy tom był taki swojski, Luiza świetną babeczką, której nie sposób polubić. Porównując do tego trzecią część ma się wrażenie, że to zupełnie inna historia. Nie podobało mi się w jaką stronę to wszystko poszło. I to nie ma nic wspólnego z tym, jaki stosunek mam do mafii w książkach, bo pani Majewska poradziła sobie z tym. Nie było tutaj cukierkowo, mafia to mafia, a nie macho, którzy zniewalają swoje kobiety, a one się bronią, ale się nie bronią, chcą, ale nie chcą i zaraz się zakochują, a potem ten twardy facet jest miękki jak misiaczek. Styl autorki też jest całkiem okej. I na pewno sięgnę po inne jej książki w przyszłości. Ale mam nadzieję, że kontynuacji tej historii już nie będzie, bo podejrzewałam to co się zadziało na końcu i wcale mi się to nie spodobało.

Trzecia część cyklu "Zapomnij, że istniałem" jest bardzo fajna. Historia Bruna mnie bardzo urzekła i przyznam się, że ciężko było oderwać mi się od całej książki. ON - zły, brutalny, doświadczony przez los poprzysiągł zemstę. Zawsze robił wszystko, aby zrealizować swój plan, a tu nagle coś (a właściwie ktoś) może sprawić, że wszystko szlag trafi. Beata Majewska napisała kolejną, bardzo dobrą książkę, którą z wielką przyjemnością polecam Wam do czytania. Zresztą nie tylko historia Bruna Wam się spodoba, ale także i inne książki, jakie należą do tej serii. Jest tu wszystko, co powinna mieć dobra książka do czytania.

Jak można opisać najnowszą książkę Beaty Majewskiej? Gangsterskie porachunki z miłością w tle, czyli to, co w ostatnich czasach bardzo często pojawia się na rynku. Ta książka to trzecia część cyklu "Zapomnij, że istniałem". Fabuła i bohaterowie bardzo mi się podobają, chociaż muszę uczciwie przyznać, że zdarzyło mi się mieć w rękach lepsze książki. Jak dla mnie to historia Bruno dobra jest w takich momentach, kiedy nie mam nic innego do czytania. Dużo się tu dzieje już od samego początku i do samego końca akcja nie ustaje, co też mi się bardzo podoba. Spotkanie z tą książką oceniam bardzo pozytywnie.

Cała trylogia Beaty Majewskiej trzymała moje nerwy w napięciu od pierwszych stron tomu "Zapomnij, że istniałem", aż po ostatnie napisy "Obiecaj, że wrócisz". Powiem krótko - szkoda, że już się skończyło.

Bohaterów spotkało uczucie, które w ogóle nie powinno się zdarzyć. Podobały mi się charaktery i osobowości postaci. Wiera była biedna, kochana, dobra, odważna. Bruno to postać tragiczna przez swoje doświadczenia z dzieciństwa, które go ukształtowały.

Nie będę streszczać opisu i zdradzać treści fabuły. Chcę się z Wami podzielić wnioskami, które wyciągnąłem z tej lektury. Przede wszystkim uświadomiła mi, że każdy człowiek ma swoją klatkę, w której tkwi. Niektórzy ludzie w tej klatce stają się niejako więźniami swoich własnych emocji. Wszystko, co tylko nam się przytrafia, niezależnie od tego, czy jest dobre, czy złe - odciska swoje piętno.

"Obiecaj, że wrócisz" to trzeci i ostatni tom cyklu Beaty Majewskiej, na który czekałem z olbrzymią niecierpliwością. Na szczęście było warto. W końcu otrzymałem odpowiedzi na wszystkie dręczące mnie pytania. Choć początek nieco się dłużył, z czasem książka wciągnęła mnie na maksa i wzbudziła masę emocji. Wątki sensacyjne zgrabnie przeplatały się z obyczajowymi, tworząc zgrabną całość. Niektóre momenty mogły budzić kontrowersje czy oburzać, ale moim zdaniem działają one na korzyść książki. Autorka nie wybiela ani usprawiedliwia, pokazuje tylko prawdziwie gangsterski świat. To opowieść o uczuciach, walce o lepsze życie, stawianiu na swoim. Zdecydowanie warto ją przeczytać!

"Obiecaj, że wrócisz" to trzecia i ostatni część romantyczno-sensacyjnej trylogii pani Beaty Majewskiej.

Trzecia część książki poświęcona jest młodej Rosjance o imieniu Wiera, którą poznajemy w drugiej części.

Wiera ucieka od męża gangstera. Trafia w ręce Wiktora, który zapewnia jej schronienie. Dziewczyna jest pod stałą obserwacją. Pewnego dnia Wiktor oznajmia dziewczynie, że musi wyjechać. Dziewczyna jest w szoku, nie wie co ją czeka. Ląduje w Warszawie. Tam zajmuje się nią Bruno.

W tej historii jak i w poprzednich nie ma miejsca na skrupuły, a gangsterskie porachunki to temat przewodni. I wydawać by się mogło, że nie ma w tym świecie miejsca na miłość, ale czy na pewno?

Zachęcam do sięgnięcia po książki pani Beaty Majewskiej. "Zapomnij, że istniałem", " Pamiętaj, że byłam ", " Obiecaj, że wrócisz " to nie tylko książki o zabijaniu i chęci zemsty, ale również historia miłosna z nutką pikanterii.

Beata Majewska ma na swoim koncie już kilka książek. „Obiecaj, że wrócisz” to trzeci tom cyklu „Zapomnij, że istniałem”. Książka jest kierowana przede wszystkim dla czytelników, którzy poznali już przygody Luizy, Weroniki i Nikity. Co ważne jest ona napisana tak, że nawet nowi czytelnicy łatwo odnajdą się w toku zdarzeń. To sztuka, która nie wszystkim pisarzom się udaje. U Majewskiej podoba mi się to, że nie idzie na łatwiznę. Oprócz romantycznych fundamentów, dodaje także wątki sensacyjne, kryminalne i erotyczne. Tu nie ma czasu na nudę. Od książki naprawdę nie można się oderwać. A stawka jest tu naprawdę wysoka. Jeśli lubicie powieści o gangsterach, miłości i walce ze złem, lepiej nie mogliście trafić.

"Obiecaj, że wrócisz" to książka, która ostatnio wzbudziła we mnie dość mieszane odczucia. Z jednej strony dobrze mi się ją czytało, szybko dotarłam do końca i całkiem nieźle się bawiłam. A z drugiej, mam wrażenie, że ta trzecia część całej serii, była tak trochę napisana na siłę, żeby tylko jakoś zakończyć cały cykl. Do stylu i sposobu pisania na pewno nie można się doczepić, ale już do pomysłu na fabułę, niestety tak. Ogólnie książkę można przeczytać, szczególnie wtedy, kiedy mamy nadmiar wolnego czasu. Warto jeszcze dodać, że nie warto zaczynać od "Obiecaj, że wrócisz", gdyż to jest ostatni tom serii. Lepiej przeczytać od początku, żeby się nie pogubić.

Na początku przypomnę, że przed sięgnięciem po tę książkę warto sięgnąć po dwa poprzednie tomy, by poznać wcześniejsze losy bohaterów, poznać ich środowiska, przyjaciół, wrogów i cele.

Tym razem na pierwszy plan wysuwa się Wiera, zona Nikity, która ucieka od niego po ślubie. Szukając bezpiecznej kryjówki, oddając się nie do końca w bezpieczne ręce, koniec końców trafia do mieszkania Brunona.

Bruno w tragicznych okolicznościach traci ukochanego ojca. Kiedy dociera do niego, co tak naprawdę się wydarzyło, żyje pragnieniem zemsty, a jego cel to ukaranie tamtych ludzi. Obecnie w ramach współpracy z mafią godzi się na przyjęcie pod swój dach samotnika Wiery, córki jednego z najważniejszych bossów, która uciekła i naiwnie myśli, że nikt nie podąża jej śladem.

Bruno i porywcza, pyskata dziewczyna zamknięci w małym mieszkaniu to mieszanka wybuchowa. Czy tych dwoje połączy coś więcej, niż tylko wspólny adres?

Beata Majewska po raz trzeci zabiera nas do mafijnego świata, gdzie życiem ludzi rządzą układy, zobowiązania, a czasem pragnienie wyrównania rachunków. Znów poznajemy młodego, przystojnego, bardzo tajemniczego mężczyznę, który stara się chronić swoją prywatność. Życie, które prowadzi, jest jedną, wielką mistyfikacją, ale nie tak prosto odgadnąć co jest iluzją, a co jego prawdziwą twarzą. I tutaj pojawia się Wierka, która ni to z ciekawości, ni to z nudy próbuje "rozgryźć" swojego współlokatora. Jednak nic za darmo, bo jak się okazuje, sama ma sporo do ukrycia, a Bruno nie da się zbyć byle czym. Bogata, rozpieszczona, samotna, czuła się więźniem w domu. Radziła sobie z tym na swoje sposoby, które ciężko pochwalać, czy nawet rozumieć, bo są wręcz szokujące i przerażające.

"Obiecaj, że wrócisz" to kolejna mocna powieść autorki. Jest tu dość brutalnie, bardzo namiętnie, bo nie ukrywajmy, to powieść z gatunku tych mocno gorących, a zarazem dramatycznie, bo przecież historie głównych bohaterów są bardzo złożone, pełne przejmujących momentów. To finałowy tom, gdzie autorka stara się złożyć wszystkie wątki w pełną całość, dlatego też pojawi się sporo znajomych nam już postaci.

Bardzo ciekawi mnie jak odbierzecie zachowania poszczególnych bohaterów, bo na pewno wzbudzą spore kontrowersje. Ja sama np. na początku niezbyt lubiłam Wierę, bo generalnie niezbyt lubię takie rozchwiane dziewczyny, ale dałam jej szansę kiedy poznałam ją bardziej. Przecież i w życiu tak jest, że nasze przejścia nas kształtują, popełniamy błędy, ratujemy się przed szaleństwem w zadziwiające sposoby. Natomiast Bruno, no cóż, to mój ulubieniec zaraz po Snarskim. Domyślcie się dlaczego.

Powieść czyta się lekko, przyjemnie, jest wciągająca, chwilami wywoła na waszych twarzach uśmiech, a i myślę, wzruszy.

Ze swojej strony polecam, to moja ulubiona trylogia pióra Beaty Majewskiej.

więcej na [Adres usunięty]

Elo, elo 🖐🏻🖐🏻🖐🏻

Znacie twórczość @augustadocher_beatamajewska? Jakie macie o niej zdanie?

⭐RECENZJA PRZEDPREMIEROWA⭐

Bruno z dnia na dzień musi wydorośleć. Strata ojca to ogromny cios dla niego. Najgorsze jest to, że sprawcy jego śmierci są nieuchwytni, a policja szybko się poddaje i zamyka śledztwo. Mężczyzna pała chęcią zemsty, przez to skupia się tylko na tym, nie zakładając rodziny, nie szukając miłości. Jednak los jest przewrotny i stawia na jego drodze Rosjankę - Wierę. Waleczną kobietę, która niczego się nie boi, bo nie ma nic do stracenia. Wiera nie zdaje sobie sprawy z tego gdzie, tak naprawdę, się znalazła i że jest osobą, o którą walczą wszyscy. Taką kartą przetargową. Czy wszystko jakoś się ułoży? Czy nasi bohaterowie będą mogli żyć długo i szczęśliwie?

🧡

Kolejne spotkanie z @augustadocher_beatamajewska za mną. Pierwszy tom "Zapomnij, że istniałem", jak i drugi "Pamiętaj, że byłam" przeczytałam w mgnieniu oka, tę również. Jak wczoraj otrzymałam z nią przesyłkę z wydawnictwa, to od razu po nią sięgnęłam. Jednak uważam, że ta książka była najgorsza z całej serii. Miałam wielkie oczekiwania co do niej i odrobinkę się zawiodłam. Jest to kontynuacja losów naszych bohaterów z poprzednich tomów. Powieść czytało mi się bardzo dobrze, lecz zachwytów nie było, nie ma i nie będzie - szkoda. Lecz uważam, że wszystko jest do wybaczenia i jestem przekonana, że autorka porwie mnie kolejną jakąś swoją powieścią 😉 Jeśli chodzi o całość książki, to fabuła była dość ciekawa, choć nie ukrywam, że w poprzednich częściach historie bardziej mi się podobały. Pisarka dawkuje nam akcje i jej zwroty, ale nie było tu nic szczególnego, co zwróciłoby moją uwagę i wywołało szok. Bohaterów nie do końca pamiętam z wcześniejszych książek. Teraz mogę powiedzieć, że Wiera wkurzała mnie swoją osobą od samego początku - upierdliwa i irytująca laska. Bruno też taki nijaki. Czegoś mi zabrakło tutaj między nimi, takiej większej chemii, pociągu do siebie. Motyw gangsterów w lekturze był intrygujący, dość ciekawie rozbudowany, lecz nie poczułam niczego. Nie wywarło to na mnie żadnej reakcji. Z powodu lekkości języka i stylu autorki przez książkę się "płynie", jednak to nie wystarczyło, żeby mnie zachwycić. Każdy kto czytał poprzednie części musi koniecznie sięgnąć i po tę lekturę. Jestem bardzo ciekawa Waszych wrażeń i tego jak Wy ją odbierzecie. A może ktoś z Was już jest po przeczytaniu tej powieści i zechciałby się ze mną podzielić swoimi wrażeniami?

🧡

Za egzemplarz książki do recenzji dziękuję @wydawnictwojaguar 🖤

Książka ma swoją premierę 27.01.2021! 😉

🧡

Bruno pała nienawiścią do osób, które zabiły jego ojca, niewinnego człowieka. Był wtedy tylko dzieckiem, które powinno cieszyć się beztroskim czasem dzieciństwa. Jemu jednak okrutnie zostało to odebrane. Poprzysiągł sobie, że dokona zemsty i pozbędzie się każdego, kto ma coś wspólnego z tamtym wydarzeniem. Kolejno, jeden po drugim realizuje swój cel. Pewnego dnia pod jego skrzydła trafia niesforna i pyskata Wiera. Miała zostać na chwilę, ale ta chwila się przeciągnęła. Ona go rozgryzła, poznała kilka tajemnic, w końcu się w sobie zakochali. Czy ich miłość zwycięży zło? Czy pragnienie zemsty przykryje uczucie, które nie miało prawa się zrodzić?

„- Nie każdy jest otwarty. Ty też niewiele o sobie mówisz – dodał po namyśle. Sporo ryzykował, nie był pewien, czy ma ochotę poznać mroczne sekrety z życia Wiery. – Czasami zbyt duża bliskość jest niebezpieczna. Gdy wiesz wszystko o drugiej osobie, znasz jej tajemnice, słabości, czułe punkty, możesz to wykorzystać.”

Muszę przyznać, że ta część jest zdecydowanie najlepsza. Beata Majewska zabiera nas w świat ciekawych zwrotów akcji, rozlewu krwi, a także bohaterów, którzy nie mają zamiaru cofać się przed niczym. Kiedy raz wejdzie się w świat gangsterski, trudno się od niego wyzwolić. Przekonają się o tym nasi bohaterowie, którzy na pozór wiodą normalne życie, ale nigdy tak naprawdę nie wiedzą, kiedy może zaatakować ich jakieś zło. W tym tomie skupiamy się na Brunonie i Wierze. Bruno ma za sobą trudne dzieciństwo. Z dnia na dzień musiał wydorośleć, stać się twardym i niepokonanym mężczyzną. Żyje chęcią zemsty, która przyćmiewa mu wszystko. Wiera natomiast jest niezwykle pyskatą, stawiającą zawsze na swoim dziewczyną, która nie cofa się przed niczym, gdyż nie ma już nic do stracenia. Sama pakuje się w kłopoty i tak po drodze trafia między innymi na Brunona. Ich początki są dosyć trudne, ale wbrew pozorom Wierka nie jest taka głupia jakby mogło się wydawać, i dostrzega to, czego nie widzą inni. Miłość pomiędzy nimi rodzi się nagle, ale jest niezwykle intensywna. Tylko czy w świecie gangsterskim można pozwolić sobie na miłość? W świecie, w którym porachunki są codziennością i wciąż grozi nam niebezpieczeństwo? Jednak z uczuciami nie można wygrać, serca nie da się okłamać.

Ależ w tej książce dużo się dzieje, autorka zadbała o to, żeby nasze serce nie przestawało zwalniać nawet na moment. Emocje są jej nieodzownym elementem, które z całą pewnością przenoszą się na czytelnika. Podobało mi się to, że w książce nie zabrakło losów bohaterów z poprzednich tomów. Miło było się dowiedzieć, jak układa się w ich obecnym życiu. Zresztą losy naszych bohaterów niejednokrotnie się krzyżują, zatem nie mogło ich tutaj zabraknąć.

Gangsterski świat w powieści został dobrze przedstawiony. Liczne powiązania, tajemnice, nieprzewidziane akcje i ogrom sensacji. Przygotujcie się na doskonałą lekturę, która wchłonie was w swój świat i niejednokrotnie podniesie poziom adrenaliny.

Czym jest zemsta? Czy zawsze mamy prawo się mścić za coś, na co tak naprawdę nie mieliśmy wpływu? Czy chęć zemsty uczyni nas lepszymi, pozwoli nam spokojnie zasnąć? Czy warto stawać się podobnym do tych, którzy przyczynili się do naszego nieszczęścia? Czy czasem nie lepiej odpuścić, wrzucić na luz i mimo wszystko iść do przodu? Na te i inne pytania poznacie odpowiedź, czytając tę pozycję.

„- Zemsta jest złym wyborem, zemsta niszczy. Niszczy wszystko, co dobre, niszczy życie, uczucia, miłość, rodzinę. Trzeba przerwać to koło – wychrypiał. – Każda matka, która straciła syna w tej wojence, każda, bez wyjątku, moja Weronika też, ma prawo do prawdy. Jesteśmy to winni tym kobietom. Ja jestem.”

W życiu naszych bohaterów pojawi się wiele niewiadomych, nie raz i nie dwa będą musieli podejmować decyzje, które mogą zaważyć na ich dalszych losach. Nie zawsze ich decyzje będą słuszne. Ale czy my w naszym życiu nie mamy podobnie? Ile razy zdarzyło nam się żałować podjętej jakieś decyzji? Ile razy chcielibyśmy móc zatrzymać czas i go cofnąć? Niestety, życie składa się z wzlotów i upadków, i to właśnie te drugie czynią nas mocniejszymi.

Muszę przyznać, że polubiłam Brunona, nawet mimo tego, że czasem zachowywał się niezwykle chamsko, to wiem, że miał wielkie serce. Wiera to natomiast bohaterka, która niezwykle mnie irytowała, jednak im dalej przewracałam strony powieści, tym bardziej robiło mi się jej żal. Nie ma co ukrywać, nie miała łatwego życia ta dziewczyna, która zawsze musiała robić wszystko pod dyktando innych. Jestem usatysfakcjonowana tym co otrzymałam w ramach tej lektury. Beata Majewska stworzyła powieść, która zaskakuje pod każdym względem. I trochę przykro, że trzeba się pożegnać z bohaterami.

"Obiecaj, że wrócisz" to historia pokazująca nam jak bardzo ludzkie życie potrafi być kruche, że czasem jedna podjęta decyzja wpływa na resztę naszego życia. I że miłość może spotkać nas w najmniej oczekiwanym momencie, a bronienie się przed nią nic nie daje. Zachęcam do przeczytania.

"Obiecaj, że wrócisz" to trzecia i ostatnia część trylogii "Zapomnij, że istniałem".

Bruno, jedna z najbardziej tajemniczych postaci poprzednich części staje się bardziej "otwarty", choć to słowo zupełnie do niego nie pasuje. Ile tajemnic może skrywać jeden człowiek? Bruno jest och kopalnią. Na każdym kroku, przy każdym słowie należy zastanowić się pięć razy, czy aby zawiera w sobie prawdę, czy przesiąknięte jest fałszem. Młody mężczyzna nie robi nic bezinteresownie, ponieważ przyświeca mu inny, znacznie ważniejszy cel.

Opieka nad młodą kobietą jest dla niego wyzwaniem sporym utrudnieniem. Wiera jest zupełnie inna, niż wydawało się mężczyźnie. Piękna twarz i zgrabne ciało idą w parze z bystrym umysłem i wysoką inteligencją. Sekrety Bruna wcale nie są tak dobrze strzeżone, jak mu się wydawało. Przed uważny wzrokiem Wiery nic nie umknie. Kłótnie wbrew pozorom zbliżają ich do siebie, mimo iż każde z nich bardzo mało mówi o siebie i swoim życiu. Przeszłość jest nieubłagana i krok za krokiem wychodzi na światło dzienne. Rodzące się uczucie napotyka na swojej drodze wiele przeciwności, wybór pomiędzy zemstą, a szansą na wspólne życie nie jest łatwy. Świat, w którym przyszło im żyć nie jest łatwy i nie lituje się nad nikim. Drugiej szansy nie będzie.

"Obiecaj, że wrócisz" napisana jest w podobnym stylu jak dwie poprzednie części "Zapomnij, że istniałem" oraz "Pamiętaj, że byłem". Akcja ściśle związana jest z wcześniejszymi tomami. Podoba mi się pomysł na fabułę oraz jej zaplanowanie. Bardzo lubię styl pisania Autorki. Jest lekki, przyjemny w obiorze, a jednocześnie zapewnia odpowiedni ładunek emocjonalny. Bohaterowie są charakterystyczni, nie pozwalają o sobie zapomnieć. Poznajemy ich stopniowo, Czytelnik jest zaskakiwany poprzez ich historię, jednak to zaskoczenie nie jest duże. Akcja jest dość oczywista, ponieważ podobny schemat Autorka zastosowała w dwóch poprzednich częściach. Nie zmienia to jednak faktu, że książka "Obiecaj, że wrócisz" jest moją ulubioną z całej trylogii. Bruno był najbardziej tajemniczą postacią poprzednich części, teraz kiedy miałam okazję go poznać, muszę przyznać, że się nie zawiodłam.

Fascynuje mnie, jak bardzo jest skomplikowana psychika ludzka. Możemy mieć swoje własne spostrzeżenia, swoje własne doświadczenia i naukowe teorie, które będą nam mówić, w jaki sposób funkcjonuje człowiek, jednak zawsze jest jakaś doza prawdopodobieństwa, że stanie się coś innego niż przewidujemy. Według psychologii psycholog jest w stanie w miarę poprawnie powiedzieć, jak zachowa się grupa, ale nigdy nie ma pewności, jak zachowana się pojedyncza jednostka. Na zawsze pozostaje pewną tajemnicą. Być może z czasem, gdy już pozna się tę osobę, to niektóre zachowania stają się standardem, ale zawsze może stać się coś nieprzewidzianego. Co takiego? Dlaczego? Na te pytania można odpowiedzieć tylko w przyszłości.

Wiera jest szaloną i pewną siebie młodą kobietą, która ma dość swojej rodziny i ich mafijnych gierek. Pragnie zacząć żyć po swojemu i nie bać się o przyszłość z kontekście właśnie rodziny. By to zrobić, jest gotowa na wiele – nawet na zdradę. Jednak decydując się na nią, zapomina, jak wiele ryzykuje i jak wiele osób może się o nią upomnieć, co w rezultacie narazi na niebezpieczeństwo inne osoby. W całym przedsięwzięciu z udziałem Wiery jest wmieszany Bruno, który z dnia na dzień staje się jej opiekunem. Jest osobą niepełnosprawną, więc ściąga mniej podejrzeń, a jego zdyscyplinowanie i perfekcjonizm pozwalają mieć pewność, że wszystko pójdzie po myśli gangsterów. Czy tak będzie na pewno? Czy tak różne osoby mogą chociaż się polubić? Czy Wierę czeka jej wymarzona przyszłość?

Od jakiego czasu miałam olbrzymią ochotę na jakąś mało zobowiązującą powieść, która przyniesie ze sobą wiele rozrywki. „Obiecaj, że wrócisz” dawało mi taką nadzieję i wabiło dozą oryginalności. Gangsterzy i szalona dziewczyna nie są w moim stylu, ale wedle mojej zasady, że warto poszerzać czytelnicze horyzonty, postanowiłam dać szansę tej książce. Czy to był dobry wybór?

Autorka pisze w bardzo przystępny i przyjemny sposób, co jak najbardziej pasuje do tego typu lektury. Zarazem trzyma literacki poziom, doskonale wiedząc, jak wyważyć prosty język, by sprawiał ON przyjemność, a nie zawadzał o infantylizm. Cenię takich pisarzy. Kiedyś byłam zadania, że każdy prosty język wynika z braku umiejętności pisarki, lecz czym więcej czytam, tym coraz bardziej zdaję sobie sprawę, że sztuką jest dać rozrywkę poprzez przyjemny styl, ale też utrzymywać odpowiednie dopracowanie i rozbudowanie języka. Beata Majewska bez wątpienia posiada takie zdolności. Dzięki temu powieść czyta się w zawrotnym tempie i w ogóle nie zauważa, że to jednak już dość gruba książka.

Co do fabuły to muszę z bólem przyznać, że jest nierówna. Sam początek troszkę mnie zniechęcił, ale momentalnie w dalszej części wciągnęłam się w przeżycia Wiery i z olbrzymią ciekawością obserwowałam, co stanie się z dziewczyną i jak rozwinie się relacją jej i Bruna. Czułam olbrzymie zaangażowanie w ich poczynania. Niestety do czasu… Koło połowy wszystko nagle przyśpieszyło, pojawiło się trochę więcej wątków i było to dla mnie niepotrzebne. Wcześniejsze tempo odpowiadało mi. I jeśli mam być szczera, to najlepiej pamiętam i ogólnie najlepiej przypadła mi do gustu właśnie ta część, gdy Wiera poznawała Bruna. Podobała mi się ta dość subtelna nić przyjaźni między nimi, która w każdej chwili mogła się przerwać przez ich temperamenty i różne podejścia do znajomości. Dla mnie był to naprawdę intrygujący pokaz wnikliwej obserwacji natury ludzkiej. Nie potrzebowałam niczego więcej w tym przypadku.

A co z bohaterami? Och, moje emocje co do nich są tak różne i chwiejne, że aż ciężko je wyrazić. Raz uwielbiałam Bruna i sama z całego serca pragnęłam go poznać, by za chwilę pałać do niego nienawiścią. Pewnie część z Was pomyśli, że było to zależne od emocji Wiery. I tutaj powiem, że otóż tak nie było, bo prawie w niczym nie zgadzam się z tą dziewczyną. Mamy różne spojrzenie dosłownie na wszystko, stąd moje burzliwe odczucia odnośnie Wiery. Z jednej strony mocno szanowałam tę postać, z drugiej nie byłam w stanie w ogóle zrozumieć, czemu zachowuje się w taki, a nie inny sposób.

Jak ostatecznie oceniam „Obiecaj, że wrócisz”? To bardzo dobre pytanie, ponieważ moje główne oczekiwania, czyli po prostu rozrywka, bez wątpienia ta książka spełniła. Ale dała też nadzieję na coś więcej i tutaj ostatecznie ona prysła. Niemniej jest to jedna z lepszych powieści tego typu, którą w ostatnim czasie miałam okazję czytać. Dlatego tutaj sprawa jest dość prosta. Jeśli miłujecie się w takich historiach, to myślę, że będziecie doskonale się bawić i na dłużej zapamiętacie tę pozycję. Lecz jeśli nie jest to Wasz styl, to chyba lepiej nie nastawiać się na udaną lekturę.

Zmuszona do ślubu z własnym kuzynem, postanawia uciec od niego i rodziny. Wiera nie chce mieć nic wspólnego ze swoją rodziną, a uciekając od nich, szukając kryjówki, postanawia poprosić o pomoc Wiktora (który należy do innej rodziny Mafijnej) i to był jej błąd. Kobieta zostaje wywieziona na wieś i ma zamieszkać z jego ciotką. Niby otrzymała schronienie, czyli to o co prosiła, jednak przestała mieć możliwość decydowania, kiedy może go opuścić. Po pewnym czasie zostaje przewieziona do Polski, gdzie zostaje odebrana przez mężczyznę na wózku. Bruno od początku jest tajemniczy, nie pozwala się do siebie zbliżyć, jednak Wierę, pomimo wszystko coś do niego ciągnie.

Wiera miała być jego kolejnym zleceniem. Zgadzając się na jej pilnowanie, nie wiedział, jak namiesza mu w życiu. Mężczyzna żyje zemstą, chce zniszczyć tych, przez których zginął jego ojciec. Wszystko ma dokładnie zaplanowane, jednak ta uparta kobieta, za bardzo zaczyna mieszać, psując mu plany. Na dodatek zaczyna do niej czuć coś, czego czuć nie powinien. Czy Wiera odzyska wolność? Czy Bruno się zemści? Co ich połączy? Jakie tajemnice skrywa mężczyzna?.....

Cała recenzja na moim blogu - [Adres usunięty]

"Obiecaj mi, że wrócisz" to powieść mafijna tym razem o naszym podwórku, Nie ukrywam, że po serii tych o mafii zza oceanu, chętnie, dla porównania sięgnęłam po tę pozycję. I muszę powiedzieć, że się nie rozczarowałam. Zwracam uwagę na wiarygodność bohaterów, ich psychologiczne uwarunkowania ich późniejszych działań i nie widzę w zbudowaniu postaci większych wad, Może jedynie Wiera, jest trochę naiwna, co kontrastuje mocno z jej buntem i charakterem, ale może właśnie przez to nie jest jednoznaczna i to jest ciekawe. I ciekawą parę tworzą z Brunem. Książkę polecam, ale żałuję, że nie czytałam dwóch poprzednich części, choć nie jest to konieczne, bardziej rozumiałabym tło i innych bohaterów. Tak przynajmniej mi się wydaje.

Gangsterskie porachunki a między tym miłość ? A może ucieczka?

Trzecia część kultowej serii Beaty Majewskiej już za mną !

Szkoda że ta piękna choć zarazem trudna historia dobiegła już końca.

Co takiego urzekło mnie w Obiecaj że wrócisz ?

Przede wszystkim kontynuacja genialnego pomysłu autorki.

Fabuła nie tylko utrzymywała mnie w ogromnym napięciu, ale także pozwoliła na chwilę nostalgii.

Sensacja pomieszana z romansem to jednanz lepszych form jakie lubię czytać. Choć miałam tutaj doczynienia ze szczyptą miłości to zdecydowanie moje serce podbiły porachunki gangsterskie . Czekałam na te momenty, które autorka opisała wręcz idealnie. Brutalność, zemsta a nawet chora ambicja to drugie imię tej historii .

Co do całości myślę że aby przeczytać tą część, trzeba znać poprzednie tomy. Przewijają się w niej postaci które już wcześniej odegrały swoje kluczowe role a także i teraz wiele nam oferują . Co do postaci to jakoś nie było mi po drodze z Wierą. Nie wiem czemu nie potrafiłam jej polubić jako bohaterki. Odebrałam ją jako osobę zbyt latwowierną, nie zważającą na jakiekolwiek niebezpieczeństwo a nawet lekkomyślną.

Powiem szczerze, myślałam że zakończenie okaże się trochę inne, no cóż trochę się zdziwiłam.

W tej książce można zachwycić się detalami, o które autorka zadbała. Szczegółowość i drobiazgowość spowodowały że byłam w stanie całkowicie odwzorować czytany tekst w swojej wyobraźni. Nie raz miałam ciarki na skórze a to u mnie porządana cecha:)

Podsumowując, całą serię myślę że pierwsza część była najlepsza. Jeśli miałabym określić gatunek to raczej byłby to romans z elementami sensacyjnymi. Osobiście ta seria na długo zostanie w mojej pamięci.

Bardzo mi się podobała zaś styl jakim pisze autorka zachęca mnie do oczekiwania na jej kolejną książkę !

Uwielbiam romanse, ale i także książki z gatunku kryminału czy sensacji. Zawsze czyta mi się, je niezwykle przyjemnie. A jeśli jeszcze uda się te wszystkie gatunki połączyć w jedną spójną całość, to jestem wtedy naprawdę literacko zaspokojony. Takie właśnie odczucia towarzyszą mi po przeczytaniu powieści Beaty Majewskiej pt. "Obiecaj mi, że wrócisz". Ta książka łączy w sobie elementy romansu i kryminału, co sprawia, że czyta się ją naprawdę ciekawie. Powieść wciąga i na długo pozostaje w pamięci. Jedyne, czego brakowało mi w tej lekturze to mniej przewidywalne i bardziej zaskakujące zakończenie, ale o tym przekonacie się sami.