Niechciana

Niejedna osoba zadaje sobie pytanie - kiedy jest odpowiedni czas na dziecko? Wydaje mi się, że nie ma uniwersalnej rady na to, kiedy najlepiej zostać rodzicem. Niektóre dziewczyny mogą być świetnymi i odpowiedzialnymi mamami w wieku 20 lat, a inne nie będą na to gotowe, mając lat 35. Macierzyństwo, jak i tacierzyństwo, to zdecydowanie kwestia indywidualna, jednak jedno jest pewne - bycie mamą w wieku gimnazjalnym nie jest najdoskonalszym pomysłem...

Kasia ma 16 lat i niebawem stanie przed trudną decyzją, jaką jest wybór szkoły ponadgimnazjalnej. Świat stoi przed nią otworem, a wszystkie drzwi wydają się być otwarte, dopóki dziewczyna w dość nieodpowiedzialny sposób decyduje się na współżycie z Tomkiem, z którym jej wcześniejsze kontakty ograniczały się do kilku tańców na szkolnej dyskotece. Życie dziewczyny toczy się dalej, aż w końcu niepokojący wydaje się brak miesiączki, a także inne typowo ciążowe objawy. Tylko jak to możliwe, skoro to był pierwszy raz Kasi, a przecież wtedy nie da się zajść w ciążę? Jak zareagują rodzice i dziadkowie, którzy nie przyjmują do wiadomości, iż w tym wieku można współżyć? Co powiedzą na zaistniałą sytuację przyjaciele, znający Kasię z talentu tanecznego oraz spokojnego charakteru?

"Ma dość dotykania brzucha, w którym rozrasta się strach. I ten strach potrafiłaby narysować. Byłby kolczastą zieloną kulą, wrośniętą w okolice pępka. Kula rani od wewnątrz jej skórę, ale to nie jest najgorsze. Gorzej, że nie pozwala o sobie zapomnieć, choć jest intruzem". *

Takie historie przerażają mnie. Bezmyślność i zupełna brak odpowiedzialności sporej grupy młodych osób sprawia, że zaczynam wątpić w społeczeństwo. Generalnie edukacja seksualna w naszym kraju leży na niezwykle niskim poziomie. Lekcje biologii czy wychowania do życia w rodzinie dotyczą wielu różnorodnych tematów, najczęściej pomijając te najważniejsze. Rodzice wierzą, że ich dzieci są rozsądne i nie popełnią głupstw, co nierzadko mija się z prawdą. Ponadto nie uświadamiają swoich dzieci, uważając, że na wszystko przyjdzie czas, a także wstydząc się poruszania tego typu tematów. Każdy zrzuca odpowiedzialność na innych, co prowadzi do tego, iż młodzież szuka informacji na nierzetelnych forach oraz stronach internetowych, dowiadując się chociażby, że przy pierwszym razie nie można zajść w ciążę. Poza tym, nastolatkowie zdają się nie mieć żadnej wiedzy o ewentualnych chorobach wenerycznych czy różnych sposobach zabezpieczania się, co niekiedy doprowadza do wielu problemów. Nie wspominając o bardzo niskim wieku, w którym dzieci (tak, według mnie nastoletnim istotom bliżej do wieku dziecięcego niż dorosłego) rozpoczynają współżycie. Można byłoby rzec, iż teraz nastolatki dojrzewają szybciej, ale ja sama nie tak dawno miałam -naście lat i nie w głowie mi były takie wybryki, jakich dopuszcza się spora grupa współczesnej młodzieży.

Główna bohaterka jest niezwykle młoda i niedoświadczona, a co najważniejsze - nie może liczyć na odpowiednie wsparcie wśród dorosłych. Co prawda, jest szczęściarą, posiadając wspaniałych i wiernych przyjaciół, a także cudowną ciocię, która niejako zdejmuje całą odpowiedzialność z barków dziewczyny. Przyznam szczerze, że liczyłam na nieco inne zakończenie, wszak decyzja Kasi pokazała jej zupełną niedojrzałość, a postawa rodziców również nie zasługuje na podziw. Jedynym ratunkiem okazała się ciocia, biorąc na siebie ciężar wychowania, jednak jestem przekonana, że w prawdziwym życiu Kasia, już jako dorosła osoba, nie czułaby się komfortowo, patrząc na swoją córkę, która mówi "mamo" do innej kobiety...

"Niechciana" porusza nie tylko problem niechcianej ciąży u młodej dziewczyny, ale również dotyka ogromu innych tematów - faworyzowania jednego z dzieci, cudownej więzi wnuczki z babcią, nastolatki z masą obowiązków spowodowanych chorą matką, zbyt wielkich ambicji rodziców wobec własnego dziecka czy rodziny bogatej, ale nieszczęśliwej z powodu nieustannych nieobecności ojca. Nie ukrywam, że poboczne wątki z życia znajomych głównej bohaterki były niekiedy bardziej interesujące, niżeli sama historia Kasi, która momentami wręcz nużyła. Czuję niemały zawód, ponieważ mam wrażenie, że autorka powinna nieco bardziej rozwinąć ową powieść, a nie urywać ją w najbardziej ciekawym momencie, będącym wręcz kulminacją. Kiedy życie Kaśki zaczyna nabierać kształtów, a jej problem z nieprzygotowaniem do roli matki zaczyna biec w konkretnym kierunku (według mnie- zupełnie nieodpowiednim...), książka kończy się, zostawiając ogromny niedosyt.

Ta historia uświadomiła mi, że jednak jestem szczęściarą, ponieważ mogę cieszyć się z ciąży od pierwszych dni, nie żałując jej ani przez chwilę, gdyż owa decyzja podjęta była zupełnie świadomie, a do tego w odpowiednim czasie. Wiadomo, że przez 9 miesięcy u każdej kobiety pojawiają się różnorodne wątpliwości związane z ciążą, wszak dziecko przewróci świat do góry nogami, nasze ciało zmieni się i prawdopodobnie nigdy nie wróci do poprzedniego stanu, a do tego niekiedy ciąża powoduje również konieczność rezygnacji z pracy, a w młodym wieku wali się dosłownie wszystko. Jednak z drugiej strony myślę, że na dobrą sprawę każdy pracuje na własne konto i jeśli podejmuje się pewnych zachowań i czynności, to powinien ponieść wszelkie konsekwencje, kiedy robi coś, czego nie powinien.

* cytat ze str. 19

[Adres usunięty]

Wydawnictwo Literatura posiada w swoich zbiorach tę powieść, która moim zdaniem jest rewelacyjna ! Okładka jest bardzo interesująca, ciekawa i intrygująca, dlaczego? Ponieważ przedstawia płód, w którym znajduje się nastolatka, a grzbiet książki jest miarą tego płodu, na którym znajdują się cyfry od 1 do 9. Mój egzemplarz jest w twardej oprawie. Czcionka jak w większości książkach tego wydawnictwa jest duża. Napisana jest prostym, zrozumiałym językiem lecz pojawiają się zwroty i wyrażenia językowe z mowy potocznej dzisiejszej młodzieży. Każdy rozdział zatytułowany jest pewną sentencją, komentarzem. Rozdziały rozpoczynają się od fragmentu rozmowy na forum "Mama gimbus", dotyczą one ciąży nastolatek. Jest to powieść o nastolatce, która jest w ciąży i oczywiście jej nie chcę. Ukrywa ją długo, lecz w końcu wychodzi na jaw i wtedy jej rodzina się od niej całkowicie odwraca, choć wcześniej też nie mieli dobrych stosunków. Również najbliższa przyjaciółka ją zostawia, choć nie wie co trapi Kasię. Ojciec dziecka się nie przyznaje. Moją ulubioną bohaterką jest ciocia Hania, która jako jedyna nie zatraciła się w cierpieniu i stereotypowemu myśleniu: "Co ludzie powiedzą?!" , lecz zachowała zimną krew i zaczęła wspierać Kasie w tej nie łatwiej dla niej sytuacji. Byłam strasznie zawiedziona postępowaniem matki Kasi, która właśnie była przejęta tylko tym "Co ludzie powiedzą?!", jak sobie poradzą, że mieli kupić większe mieszkanie itp. To smutne, że Kasia nie mogła liczyć na wsparcie, ani choć dobre słowo typu: "jakoś to będzie" lub "poradzimy sobie" od własnej matki. Polecam ją wszystkim, ale wydaje mi się, że dobrze by było, aby przeczytała ją młodzież od 13 roku życia, ponieważ słyszy się w dzisiejszym świecie o ciąży tak młodych dziewcząt. Polecam ją również rodzicom i dorosłym, aby zobaczyli co mogą czuć dzieci, gdy znajdą się w takiej sytuacji. Co robić, a czego nie robić, aby nie popełnić błędów matki Kasi. Pokazuje ta powieść, że warto rozmawiać z dziećmi na takie tematy od młodych lat, że nie można całej edukacji zostawić szkole bo tam nie zawsze jest na to czas, a to dom rodzinny jest najlepszym źródłem nauki i informacji. Warto zobaczyć co młodzież potrafi pisać na forach, jakich rad udzielają innym w różnych sprawach. Książka daje rodzicom możliwość zobaczenia jak dzieci postrzegają ciąże, a tym bardziej tak zwaną wpadkę i myślę, że dzięki temu może ona pomóc niektórym w dotarciu do swoich dzieci oraz uchronieniu ich przed niechcianą ciążą. Jest tam również opisana atmosfera domu rodzinnego, w których niestety jest wyścig szczurów i to jest obecne w realnym świecie. Pokażę fragment rozmowy na forum "Mama gimbus", który jest w książce: " Skąd testy? Cześć wszystkim. Mam czternaście lat i zaczęłam uprawiać seks z moim chłopakiem. Czy może mi ktoś wyjaśnić, gdzie się kupuję testy do wykrywania ciąży? Najlepiej, żeby nie prosić głośno i żeby nikt nie zauważył. I które są dobre. Dziękuję. Odpowiedź: Oj, to się rodzinka zmartwi... A przyszło ci do głowy, żeby najpierw kupić prezerwatywy?"(str.84). Widać jak dzisiejsza młodzież jest nie douczona w kwestii spraw seksualnych oraz, że internet to nie najlepsze źródło informacji, jeżeli chodzi o edukacje seksualną.