Następczyni. Rywalki. Tom 4

Po "Następczyni" spodziewałam się więcej. Mimo ciekawej fabuły, podjeście do życia rozkapryszonej Eadlyn negatywnie wpływa na moją opinię. Jednak "kto jest bez winy, niech pierwszy rzuci kamień". Mimo wszystko seria Kiery Cass potrafi wciągnąć. Czy kolejne części będą takie same, czy lepsze? Czas pokarze.

Eadlyn dzięki waleczności swojej matki, mogła zostać królową, lecz musiała również kontynuować tradycję jaką są eliminacje. Tylko tym razem to księżniczka będzie wybierać sobie męża, czyli totalnie inaczej, niż w innych latach gdzie to książę wybierał sobie żonę.

Osobiście nie wiem co mogę napisać o tej książce, dlatego że w porównaniu do poprzednich musiałam się zmuszać do czytania, gdyż ciągnęła mi się jak flaki z olejem. Akcja była całkowicie do przewidzenia i nie zdarzyło się nic co zatrzymałoby mnie na dłużej, tak jak było z pierwszymi trzema tomami. W przypadku historii Ami i Maxona cały czas nie mogłam się doczekać co będzie dalej i nawet po przeczytaniu książki, przez długi czas trzymały mnie emocje i nie mogłam przestać rozmyślać co by było gdyby. Natomiast w przypadku tej książki, od razu po odłożeniu na regał zapomniałam o większości wydarzeń, jak i po pięciu minutach już nie pamiętałam nawet imion głównych bohaterów. Lecz nie warto skupiać się tylko na negatywach. Nigdy nie zapomnę jaką piękną więź autorka stworzyła między Eadlyn a jej bratem bliźniakiem. To iż pomimo Ahren wyjechał, nadal wspierał siostrę w najtrudniejszym czasie.

Mimo iż książka nie przypadła mi zbytnio do gustu, nie była to jednak najgorsza książka jaką czytałam. Według mnie w pewnym sensie idealnie dopełniała ona historię Ami i Maxona.

Przecudowna książka. Trzymała w napięciu. Mam nadzieje że powstanie kolejna część ponieważ książka sprawiła że mam niedosyt i chciałabym poznać dalsze losy Eadlyn oraz innych postaci.

"Następczyni" opowiada o losach córki Americi i Maxona. Dziewczyna jako najstarsza z rodzeństwa w przyszłości zostanie królową. System klasowy został zniesiony, lecz nie wszyscy się z tym zgadzają, a ocenianie po starych numerkach nadal dla niektórych obowiązuje. Eadlyn decyduje się na przeprowadzenie Eliminacji, aby uwaga mieszkańców skupiła się na czymś innym niż buntach. Do pałacu przybywa 35 kandydatów i wtedy rozpoczyna się totalny rollercoaster.

Książkę czytałam jakiś czas temu, lecz historię nadal doskonale pamiętam. Nie jest ona tak dobra jak w przypadku głównej trylogii, jednak potrafiła się obronić. Eadlyn zdecydowanie jest jeszcze gorsza niż jej mama w poprzednich częściach, lecz po części można gdzieś ją tam zrozumieć. W końcu wywierana jest na niej ogromna presja. Nielubianą przeze mnie postacią jest Josie - córka Marlee i Cartera. Jak z tak cudownej matki mógł wyjść ktoś tak irytujący? Za to Kile na pewno na plus. Jeśli chodzi o innych kandydatów - Ean bardzo łobuzerski i mam do niego ogromne nadzieje, Hale'owi nie ufam i nie mam pojęcia dlaczego, Henrik jest przemiły, lecz uważam, że nie ma żadnych szans i na tym poprzestanę. Trzeba jeszcze wspomnieć o Ericu, który zdobył moją sympatię. Cieszę się, że pokazali co słychać u lubianych przeze mnie postaci - Marlee, May, rodziny Americi, ale brakowało mi tutaj takich bohaterów jak Kriss i Georgia. Poza tym bracia Eadlyn są super. Cóż, ja polecam!

Spodziewałam się zupełnie czegoś innego, a dostałam tak naprawdę jedno wielkie rozczarowanie.

Myślałam, iż to będzie kontynuacja pierwszej pary, ale jednak się zorientowałam, że jednak się mylę, gdy na pierwszych stronach było widać inny punkt widzenia oraz historię, która przedstawiła życie księżniczki Eadlyn.

Poczułam rozczarowanie, gdy książka nie była pochłaniająca, jak wcześniejsze trzy książki, które skłaniały mnie do jakkolwiek refleksji.

Cała historia opiera się na eliminacjach i życiu księżniczki. Irytowało mnie zachowanie głównej bohaterki, ponieważ było widać od samego początku, że uważa siebie za coś większego niż dotychczas myślano, patrzyła ciągle na siebie i dążyła do osiągnięcia celu za wszelką cenę, a na dodatek jej zachowanie było samolubne i narcystyczne.

Ta książka nie spełniła moich oczekiwań i przez większość czasu nic wielkiego się nie wydarzyło. Zwykłe postępowanie, które jest do przewidzenia oraz mało rozbudowania całej sytuacji. W niektórych momentach brakowało mi większej akcji, która zachęciłaby czytelnika do dalszego czytania i chłonięcia jak największej liczby stron.

Myślę, że dokończę tą historię, ponieważ jestem zbyt ciekawa zakończenia. Trudno jednak wyłapać na kogo dziewczyna zasługuje, a ona sama nie chce po sobie poznać, że kogoś już ma na oku, dlatego również sięgnę po piąty tom rywalek.