Ławeczka pod bzem

[Adres usunięty]

Siedzę pod jabłonką i czytam "Ławeczkę pod bzem". Po "Szczęściu na wagę", perypetiach Ewy, pomyślałam sobie, że nic już tej serii nie dorówna, że ta seria i ci bohaterowie tak mnie urzekli, skradli moje serce, że na kolejne powieści Agnieszki Olejnik będę patrzeć przez pryzmat pierwszej serii. O dziwo! Z Igą Marzec zaprzyjaźniłam się już od pierwszych stron! I chyba w tym właśnie tkwi fenomen twórczości i popularności Agnieszki Olejnik - jej powieści są proste, szczere, porywające i zabarwione ogromną nutą humoru. Bawią, uczą i pokazują, co w życiu jest najważniejsze. Udowadniają, że marzenia się jednak spełniają.

"Ławeczka pod bzem" to "historia dziewczyny, która - okej, może niezbyt ładna, przeraźliwie chuda i bez biustu, ale w sumie całkiem bystra, ciekawa świata i pełna marzeń - wyszła pewnego dnia na balkon. Miała wówczas 22 lata i od jakiegoś czasu studiowała filologię polską. Po cichu marzyła o tym, że pewnego dnia będzie pracować w wydawnictwie, a może nawet sama nawet napisze książkę (...) I co się stało? Nikt by nie zgadł. Nie spojrzał na nią z dołu żaden przystojny młodzian, nie zerknął z sąsiedniego balkonu (piętro wyżej, po skosie), najpiękniejszy chłopak na świecie, Maciek Kornecki, który sprawiał, że w windzie dziewczynie miękły kolana. Nic z tych rzeczy. Zamiast tego strzelił w nią piorun".

Ten fakt zmienił jej całe dotychczasowe życie. Musiała przerwać studia i zajęła się myciem głów

w salonie urody własnej matki. Tak płynął jej dzień za dniem. Marzyła jedynie o bzowym zaciszu. Ławeczce pod bzem, na której mogłaby czytać książki i upajać się cudownym zapachem. No... mógłby w tych marzeniach pojawić się jeszcze... Kornecki.

I oto nadchodzi pamiętna sobota. Iga i jej przyjaciółka Agata wypełniły kupony lotto. Któż nie marzy o wygranej? Obiecują sobie, że w razie wygranej podzielą się pieniędzmi. Stał się cud! Szczęśliwe liczby przynoszą Idze 20 mln złotych. Jak bardzo pieniądze zmienią dotychczasowe życie dziewczyny? Wystarczy ich przecież na realizację marzeń, super zakupy i ławeczkę pod bzem. Pieniądze działają jak magnes. Wokół Igi pojawia się nagle kilku przystojnych mężczyzn. Sytuacja się komplikuje...

Książka Agnieszki Olejnik to rewelacyjnie opisane perypetie dziewczyny, której wygrana w lotto zmienia całe dotychczasowe życie. Ciemność po śmierci ojca i mozolne wychodzenie na światło dzienne, próba wydobycia się spod zbyt troskliwych skrzydeł mamy - tak wyglądało życie Igi przed wygraną. Piorun odmienił jej całe życie - rzuciła studia, nie mogła jeździć samochodem, stroniła od facetów. Wygrana dała jej pewność siebie, pozwoliła się usamodzielnić i inaczej spojrzeć na świat. Czytajmy zatem "Ławeczkę pod bzem" jako książkę o uczuciach, sensie życia, spełnianiu marzeń. Miłość, przyjaźń i pomocna dłoń są w życiu najważniejsze.

Autorka w swojej powieści wkłada ogromną część siebie. Jej zamiłowanie do książek (polonistka)

i gór znajdziemy również w tej powieści. I tu nadaję z Agnieszką Olejnik na tych samych falach! Uwielbiam czytać książki i zdobywać górskie szlaki. Może dlatego powieści autorki robią na mnie takie wrażenie? Mam nadzieję, że poznamy dalsze losy Igi Marzec. Może uda jej się spełnić miłosne marzenie, powąchać własnoręcznie wyhodowany bez, zdobyć kolejne tatrzańskie szczyty?

Izabela Nestioruk

Iga wiedzie spokojne, pozbawione nadmiernych emocji życie. Mieszka z matką, pomaga w salonie fryzjerskim, spędza czas z przyjaciółką i wystrzega się niebezpieczeństw. Od czasu „wypadku” jest bardzo ostrożna i godzi się ze swoim nudnym losem. Totolotkowa wygrana zmienia wszystko, łącznie z tym, że dziewczyna zaczyna mieć tajemnice przed własną rodziną. Wraz z przyrostem zawartości bankowego konta w jej życiu pojawiają się nie tylko kosmetyki i nowe ubrania prosto od stylistki, ale również… mężczyźni!

Mężczyzn jest paru i każdy z nich inny. W książce przewija się również rodzina Igi i jej przyjaciółka. Każda z tych postaci jest jednak opisana w taki sposób, że jeszcze długo będę miała ich wszystkich przed oczami. Zaprzyjaźniłam się z nimi wszystkimi, nawet z pozornie czarnymi charakterami, które później się okazują nieco czarno-białe. Z tego względu chętnie potowarzyszyłabym im jeszcze przez wiele stron! Pod koniec książki byłam bardzo rozczarowana, że nie mogę dalej przeżywać z Igą jej pierwszych chwil wolności od nadopiekuńczej mamusi…

Niewiele mnie w tej książce zaskoczyło, ale akurat tym razem nie było to dla mnie wielką przeszkodą. Ławeczkę pod bzem przeczytałam bowiem dosłownie jednym tchem, parokrotnie śmiejąc się w głos, ale również parę razy zastanawiając się nad tym, co Agnieszka Olejnik przekazywała mi między wierszami. Czy pieniądze naprawdę nie dają szczęścia? Co bym zrobiła na miejscu Igi? Dlaczego tak ważni w naszym życiu są ludzie? Właśnie te pytania są tutaj najistotniejsze.

Przyznaję bez bicia, że Agnieszka Olejnik jest jedną z moich ulubionych autorek. Jej książki są zawsze wypełnione wrażliwością zarówno na uczucia jak i na otaczające nas piękno przyrody, a język zachwyca mnie za każdym razem coraz bardziej. Autorka uczy nas empatii, pokazuje jak uprawiać rośliny, tłumaczy, co jest w życiu ważne i przede wszystkim relaksuje i koi pięknym słowem. Kocham wszystkie książki Agnieszki Olejnik i każde jej wcielenie – zarówno to dowcipne, jak i to refleksyjne i poważne. Chciałabym, żeby na polskim rynku pojawiało się więcej takich książek – jednocześnie ciepłych, mądrych, zabawnych i dających do myślenia. Polecam Wam gorąco i czekam na więcej!

Agnieszka Olejnik wydała już sporo powieści obyczajowych, ale do tej pory miałam okazję zapoznać się z jej jedną młodzieżową pozycją ,,Ava i Tim. droga na Północ", ale to było 4 lata temu. Postanowiłam skusić się na najnowszą powieść autorki, czyli ,,Ławeczka pod bzem".

Osoby, które grają w gry losowe i czekają na kumulację Lotto z pewnością mają wielkie nadzieje na wygraną. Może nie chcą zdobyć całej puli, ale z milion by się przydał. Iga i Agata nie miały takich marzeń. Zagrały i obiecały sobie, że w razie wygranej podzielą się nią po połowie. Nie przypuszczały, że Idze uda się wygrać 20 milionów!

Chyba miałam względem tej powieści zbyt duże oczekiwania, w rezultacie czego nieco się zawiodłam. Mam wrażenie, że zamiast skupić się na loterii, autorka zbyt dużą wagę przywiązała do mężczyzn, którzy pojawili się w życiu Igi i względem których miała jakieś plany. Postać Agaty została w pewien sposób pominięta, pojawia się dość rzadko i tak naprawdę mało o niej wiemy.

Agnieszka Olejnik co prawda poruszyła w swojej najnowszej powieści temat tego, w jaki sposób można szybko dzięki wygranej dorobić się ,,przyjaciół", ale ten wątek też nie do końca mnie usatysfakcjonował. Nieco za dużo zbiegów okoliczności. Co prawda, autorka starała się poruszyć też bardzo ważne społecznie tematy, wprowadzając postać Kornelki,ale zabrakło mi rozbudowania jej postaci.

,,Ławeczka pod bzem" to pozycja nierówna. Momentami miałam wielką ochotę czytać dalej, chwilami nieco mnie nudziła. Na uwagę zasługują piękne opisy Bydgoszczy i Tatr. Choć nie przepadam za górami, nabrałam ochoty, by kiedyś się tam wybrać. Jest to jedna z tych nowości, która może przypaść do gustu sporym rzeszom Czytelniczek.