Kołysanka dla Rosalie

Niniejsza powieść jest już kolejną, którą przeczytałam spośród dorobku literackiego Renaty Kosin, w książce poznajemy dalsze losy bohaterów znanych nam już z „Tajemnic Luizy Bein”.

Klara i Jakub otwierają w końcu wymarzony pensjonat. Z każdym kolejnym dniem pojawiają się w nim nowi goście, są to ludzie, którzy diametralnie się od siebie różnią wiec atmosfera w różanym pałacu, gdzie mieści się pensjonat bywa czasami bardzo „gorąca”.

Klara popada zaś w coraz większe rozdrażnienie i coraz trudniej jej znieść wszechobecne w jej otoczeniu róże – zarówno same kwiaty jak i nieprzebrana ilość różanych motywów, które początkowo ją zachwycały i miały być wizytówką pensjonatu aktualnie wywołują u niej potężną irytację.

Jakub natomiast marzy o powiększeniu rodziny, na co nasza bohaterka nie czuje się gotowa, lecz niestety nie bardzo wie jak powiedzieć o tym ukochanemu, tak by nie zranić jego uczuć. W związku z powyższym, mimo, iż ukrywanie swoich odczuć dotyczących posiadania dziecka bardzo ją męczy wciąż odwleka ona tę nie łatwą rozmowę z Jakubem.

Możliwość odroczenia tematu ułatwia jej dodatkowo fakt, iż oprócz gości do pensjonatu przyjeżdża również, bohater poprzedniej części, Alex Bein z rodziną. Klara skupia się zatem głównie na dawno niewidzianych bliskich, zajęć jest więc całkiem sporo.

Dodatkowe zamieszanie wzbudza fakt, iż w pałacu zaczynają dziać się bardzo dziwne, a zarazem niepokojące rzeczy, o których w szczegółach z całą pewnością dowiecie się z książki. Pewnego dnia mała Rosalie (córka Alexa) wraz ze swoją nianią znika bez śladu… Wygląda na to, że obie zostały porwane…

Autorka w swojej powieści zawarła wiele bardzo zagadkowych wątków. Historia jest interesująca i trzyma w napięciu jednakże nie sposób pominąć również faktu, iż jest ona dużo bardziej chaotyczna niż jej pierwsza odsłona. Czytanie nieco utrudnia także mnogość szczegółów, jakie zawarte są na kartach opowieści.

Do niewątpliwych plusów „Kołysanki dla Rosalie” należą natomiast bardzo różnorodne i wyraziście wykreowane postacie oraz wiedza na temat masonerii z uwzględnieniem zasad, jakimi kierowali się jej przedstawiciele oraz informacjami na temat wielorakiej złożoności rytuałów, jakim się oddawali, których to wiadomości autorka zdecydowanie nam nie skąpi.

Jeśli chcecie dowiedzieć się, dlaczego Rosalie zniknęła, kto za tym stoi oraz jakie tajemnice skrywają goście pensjonatu? A oprócz w/w zgłębić rodzinne sekrety, które dosyć niespodziewanie odkryje Klara to zapraszam do lektury tej powieści.

Za udostępnienie egzemplarza do recenzji dziękuję Wydawnictwu Nasza Księgarnia.

* [Adres usunięty] *

[Adres usunięty]

Jakiś czas temu miałam przyjemność poznać bohaterów książki „Kołysanka dla Rosalie”, czytając „Tajemnice Luizy Bein”. Są one ze soba powiązane. Od wydarzeń opisanych w „Tajemnicy….” minęło ponad siedem lat. Wartemborski pałac został odnowiony i przygotowany dla gości jako hotel. Mieszkają w nim Klara z Kubą i starają się sprostać zadaniu. Klara jest zmęczona i zestresowana, próbując łączyć pracę dziennikarki i hotelarki. Kuba stara się jej pomóc, ale chwilami zaskakuje ją niezbyt pozytywnie …W głowie Klary kłębi się mnóstwo myśli i musi je sobie poukładać. Redaktorka naczelna wysyła Klarę na urlop.

Do hotelu zjeżdżają goście, bardzo różnorodni. Jest pisarz, który pracuje nad nową książką, turystyczne małżeństwo, które samo organizuje sobie czas, para wędkarzy, którzy pojawiają się i znikają, jest tajemniczy emerytowany architekt, czy wścibska i dociekliwa pani Róża z mężem. Przyjeżdża również wyczekiwana rodzina - Alex z Sarą i dziećmi oraz Anna. Dzieci spędzają czas ze swoją nową opiekunką, Liską. Myśleć by się chciało, sielanka – no, nie do końca….

Sytuacja zmienia się diametralnie, kiedy nagle znika mała Rosalie ze swoją nianią, zostają porwane. Przez kogo i dlaczego? I jaki związek z tym zdarzeniem ma stara pozytywka? To stara się wyjaśnić niezawodna Klara. A jaki finał będzie miała ta historia- musicie przeczytać sami :)

Kołysanka dla Rosalie - Renata Kosin - recenzja

Autorką książki „Kołysanka dla Rosalie” jest Renata Kosin. Wzniosła się ona na wyżyny kunsztu literackiego brawurową powieścią „Tajemnice Luizy Bein”.

Lekturę tę zaliczamy do polskiej literatury współczesnej.

Renata Kosin przedstawia nam młodą kobietę Klarę, która postanawia otworzyć własny pensjonat. Wraz z przyjaciółką Łucją i narzeczonym Kubą oczekuje pierwszych gości. Jednak początkowy entuzjazm dziennikarki związany z prowadzeniem odnowionego pałacyku, jak i fascynacja różami - szybko gasną. Kobietę zaczynają denerwować nie tylko róże, ale także uporczywi goście. Ponadto wszędzie można „wyczuć” tajemnice i wszelkiego rodzaju zagadki, w wyniku czego zaginie jedna z najbliższych osób dla Klary.

W książce znajdziemy dużo podjętych problemów, takich jak filozoficzne czy psychologiczne. Czyta się ją szybko, aczkolwiek potrzebne jest duże skupienie, gdyż występuje dużo porównań i wyszukanych nazewnictw.

Zdecydowanym atutem powieści są dość intrygujący bohaterowie i to nie tylko pierwszoplanowi. Na każdym kroku muszą podejmować decyzja, które wpływają na ich dalsze losy. Poza wędkarzami znajdziemy dam istną plejadę charakterów, jak: gburowate małżeństwo, elegancki architekt. Jednak „wiśenką na torcie” i pierwszym „wyprowadzaczem” z równowagi Klary jest małżeństwo Pastewnych.

Z mojego punktu widzenia jest to dobra książka, lecz nie przypadła mi do gustu, ponieważ akcja zaczęła się rozwijać i wciągać dopiero w za połową lektury.

Od pierwszych stron można, by było oczekiwać dużo więcej, niż zwykłe problemy rodzinne poprzeplatane z małymi epizodami zagadek.

Serdecznie polecam tę powieść wszystkim wielbicielom tajemnic i historii, którzy mają cierpliwość poczekać do „rozkręcenia się” fabuły.

Wiktoria, lat 16

źródło:[Adres usunięty]