Kasieńka

Sarah Crossan kupiła mnie całkowicie książką "Tippi i ja". Czytałam, płakałam, przeżywałam ją całą sobą. "Kasieńka", chociaż nie wywołała we mnie AŻ takich emocji, również okazała się niesamowita.

Ojciec, który porzucił rodzinę.

Matka, która nie potrafi się z tym pogodzić.

I Kasieńka, która stoi pomiędzy, zagubiona, rozdarta, niepewna.

Nowy kraj, tak różny od Polski i ukochanego Gdańska.

Nowa szkoła, pełna obcych, nieprzyjaznych dzieciaków.

I Kasieńka, która pragnie jedynie przyjaciółki i odrobiny spokoju.

Książka o problemach rodzinnych, o emigracji, o nietolerancji, o pływaniu oraz o dorastaniu i pierwszej miłości. Napisana wierszem, co tylko dodaje jej uroku i poprzez zwięzłą formę niesamowicie wzmacnia przekaz. Sarah Crossan jest mistrzynią takiego stylu. Przeczytajcie koniecznie. Nie będziecie żałować ani przez sekundę!

Gdy sam byłem dzieckiem, wraz z rodzicami wyjechałem do Irlandii. Życie na emigracji nie należy do łatwych, zwłaszcza dla dziecka. Książka "Kasieńka " doskonale odzwierciedla emocje jakie towarzyszą wtedy każdemu człowiekowi. Nie tylko temu najmłodszemu. Obowiązkowa pozycja dla każdego, kto mieszka daleko od domu. Czyta się ją jednym tchem. Autorka w doskonały sposób jednocześnie wzrusza, ale i rozbawia szczerością i swoistą prawdziwością emigranckiego żywota. Idealna dla wszystkich nastolatków, jak i również tych dorosłych czytelników. Dla mnie rewelacyjna oraz obowiązkowa pozycja w domowej biblioteczce.

Zapewne wiecie już, że twórczość Sary Crossan darzę dużym uwielbieniem. Można to wywnioskować po moich recenzjach jej poprzednich powieści: Tippi i ja oraz My dwie, my trzy, my cztery. Dzisiaj postanowiłam podzielić się z Wami swoją opinią i wrażeniami po lekturze Kasieńki. Była to kolejna książka autorki, która napisana została w sposób wierszowany, czyli zamiast “normalnego” tekstu, rozłożonego na stronie, mamy po prostu historię przedstawioną za pomocą wierszy.

Kasieńka i jej mama przeprowadzają się z rodzinnego Gdańska do Anglii. Tam ma na nich czekać ojciec dziewczynki, który jakiś czas wcześniej zniknął z ich życia. Kiedy obie docierają na miejsce, próbują poukładać swoje życia na nowo, a jednocześnie nie tracą nadziei i wciąż szukają Taty. Kasieńka jest zmęczona i chce żyć jak normalna nastolatka – pomaga jej w tym pływanie i basen, na którym pewnego dnia spotyka Williama...

Zacznę od głównej bohaterki, która wzbudziła moje zainteresowanie oraz takie współczucie od samego początku. Kasieńka do młoda dziewczyna, która wciąż poszukuje swojego miejsca w świecie, a przeprowadzka i poszukiwania Taty jej w tym nie pomagają. Rozumiałam jej rozterki i złość na mamę, która nie akceptowała tego, że córka może nie chcieć poświęcać każdego wieczora na poszukiwania. Kiedy Kasieńka postanowiła zapisać się na basen - kibicowałam jej z całego serca i wierzyłam w jej sukces. Myślę, że można tu napisać, iż tak duże przywiązanie do tej bohaterki jest zasługą autorki, która wykreowała tę postać bardzo dobrze.

O tym, że pióro Sary Crossan jest świetne i że po raz kolejny mnie zachwyciło, chyba nie muszę ponownie pisać - a jednak to zrobiłam, no cóż. Warto powtarzać takie rzeczy, bo uważam, że w przypadku tej autorki styl pisania odgrywa najważniejszą rolę. To dzięki temu jej powieści czyta się tak dobrze, na swój sposób przyjemnie, a kolejne historie zachwycają i łapią za serca czytelników.

Na kartach tej powieści autorka umieściła dziewczynę, która musi radzić sobie z nowym otoczeniem, nową szkołą i zdobywaniem nowych znajomych. Nie jest to łatwe i cieszę się, że ta kwestia została tutaj poruszona. Podejrzewam, że każdego dnia co najmniej kilka rodzin przeprowadza się poza granice rodzinnych stron, więc Kasieńka może stanowić pewnego rodzaju wsparcie dla młodych osób, które przeżywają aktualnie takie zmiany. Poza tym pojawia się tutaj wątek porzucenia rodziny, które chcąc nie chcąc też wpływa na młodych ludzi i ich późniejsze postrzeganie świata.

Kasieńka to pozycja, która zapadła mi w pamięci i sprawiła, że zapomniałam o wszystkich swoich problemach. Przy tym, co znosiła główna bohaterka, mój stres związany z sesją i inne troski okazały się całkowicie bezsensowne. Jeżeli lubicie powieści młodzieżowe, które niosą za sobą mnóstwo wartości i napisane są w ciekawy sposób - zainteresujcie się tym tytułem (i pozostałymi książkami autorki oczywiście również).

Bardzo subtelnie opowiedziana historia, dotykająca tych wszystkich nastoletnich wrażliwości. Polecam.

Historia jakich wiele, dziewczynka w nowym otoczeniu ma problemy z aklimatyzacja, rówieśnicy jej nie akceptują, a rodzina nie daje wsparcie. Znacie? Oj na pewno. Czy Kasieńka daje coś nowego? Całą furę, jak się to teraz modnie mówi, niesie ze sobą nową jakość. Z czego to się bierze zapytacie, czym mogę to spróbować uzasadnić? Na początek forma, choć to historia fabularna pełną gębą, to jest napisana wierszem. Białym, bardzie dobrym w odbiorze, autorka napisała to wszystko pięknie, a i tłumaczka się postarała, wyszło świetnie. Bez egzaltacji, ale z udanie pokazanymi uczuciami i buzującymi emocjami.

Druga sprawa to opowiadana historia, owszem czytana przez Niemca, Włocha, czy Estończyka będzie ciekawa i oryginalna, ale jednak jedna z wielu, nie skłoni ich do jakiś głębszych przemyśleń. Dla Polaków natomiast może być szokiem, zaskoczeniem i szansą na dźgniecie kogoś dorosłego kijem w głowę. Nowe otoczenie Kasieńki to angielskie miasto, problemy z akceptacją biorą się z tego, że jest Polką, a cała ta sytuacja wzięła się z tego, że mama postanowiła wyruszyć na poszukiwania ojca, który zniknął z ich życia jakiś czas temu, a jedynym śladem jest czek, który pewnego dnia przybył do Polski z Coventry.

Historia nastolatki jest przejmująca, pełna targających nią emocji, zwątpienia i niechęci do otaczającego świata. Jest jednak w niej także miejsce na radość, budujące się poczucie swojej wartości, odwagę i przemiłego afrykańskiego lekarza. Jest sukces w basenie, pierwsze pocałunki i ogromny żal do rodziców. Miłość do matki i niechęć do niej. Pragnienie odnalezienie ojca i zaskoczenie, kiedy to w końcu nastąpiło. Potrzeba akceptacji i samotność. Jest tam to wszystko.

Sarah Crossan napisała świetną książkę, zdecydowanie wartą przeczytania przez wszystkich rodziców, lekturę obowiązkowa, dla tych, którzy jadą w poszukiwaniu nowego, lepszego życia i coś zostawiają za sobą. Może podejmiecie inne decyzje po przeczytaniu tej książki dla dzieci.