Jezioro szczęścia. Magiczne miejsce. Tom 4

Agnieszka Krawczyk pisze niezwykłe opowieści, według mnie. Zawsze jest w nich coś takiego, co budzi we mnie nostalgię. Może i jej książki nie zawsze opowiadają o pięknych, radosnych chwilach, ale mają w sobie taki urok, że czytelniczki takie jak ja, nie są w stanie w żaden sposób im się oprzeć. Jeżeli ktoś miał już przyjemność przeczytać opowieść o dolinie mgieł i róż, to na pewno będzie miał chęć tam powrócić za sprawą tej książki. Agnieszka Krawczyk pozwala nam powrócić do znanych, lubianych bohaterów. Książka napisana świetnym stylem, dzięki czemu czyta się ją bardzo lekko, przyjemnie i bez oporów.

Agnieszka Krawczyk ponownie zaprasza nas do niezwykłego miejsca, w które warto odpłynąć, by poruszyć swoje emocje. „Jezioro szczęścia” to już czwarta i ostatnia część serii „Magiczne miejsca”.

Tym razem w dolinie mgieł i róż cieszymy się urokami jesieni. Ta pora roku ma swój specyficzny urok, zachwyca barwami. Tak samo jest z historią, którą na kartach powieści zapisała Pani Agnieszka. Poczujemy również magiczną aurę zimy, która otuli nas śnieżnym puchem.

Autorka zaprasza nas do Idy, a my śledzimy losy jej mieszkańców. Sabina Dolecka wiedzie szczęśliwe życie próbując zrealizować swoje pragnienie zajścia w ciążę. Do miasteczka przyjeżdza Katarzyna Wimmer, scenarzysta, która wraz z Dolecką w oparciu o jej powieści piszą serial. Początkowo relacja między kobietami owiana jest chłodem. I nie mam tutaj na myśli temperatury związanej z porą roku, lecz niesnaskami związanymi z nową produkcją. Dolecka obawia się, że najlepsza scenarzystka w kraju nie odda w pełni „ducha” jej powieści, że serial będzie tylko i wyłącznie obrazem scenarzystki. Nie chce aby odbiegał od koncepcji zawartej w jej twórczości. Jednak początkowe nieporozumienia w miarę upływu czasu roztopią się niczym śnieg.

Historia stworzona przez autorkę pozwala nam oderwać się od codziennych zmartwień i zatopić się w losach bohaterów „Jeziora szczęścia”. Katia nie tylko skupi się na pracy związanej z ekranizacją powieści Sabiny Doleckiej. W Idzie pozna Marka Rokosza. Między tymi dwoja zapłonie uczucie. Autorka serwuje nam wachlarz wielu emocji. Nie tylko urok Idy, czy też pragnienia Doleckiej oraz historia scenarzystki przykują naszą uwagę. Z ogromnym zaciekawieniem śledzić będziemy losy Tekli Tyczyńskiej, hrabiny, która borykać będzie się z wojennymi wspomnieniami związanymi z rodzinną tragedią. A to za sprawą pojawienia się w miasteczku prawnika Juana Emiliero. Argentyńczyk przyjechał tu w poszukiwaniu naszyjnika z kamienia księżycowego, który zauważył na fotografii Sabiny Doleckiej. Mężczyzna nie wie jednak, że kobieta otrzymała go od hrabiny w prezencie ślubnym.

Jaką tajemnicę skrywa naszyjnik? Dlaczego Tyczyńska ukrywa prawdę dotyczącą historii naszyjnika? Czy podzieli się jego historią? A jeśli tak, to jak bardzo poznana prawda namiesza w życiu mieszkańców Idy?

Agnieszka Krawczyk ciekawie poprowadziła kontynuację wątków bohaterów trzech wcześniejszych części. Ta ostatnia, tak jak poprzednie sprawiają, że z nostalgią oraz uśmiechem na twarzy powracać będziemy wspomnieniami do doliny mgieł i róż.

A jeśli jeszcze nie mieliście przyjemności odbycia podróży do Idy, to zachęcam Was do zerknięcia w „Magiczne miejsce”.

„Magiczne miejsce”, „Dolina mgieł i róż”, „Ogród księżycowy”, „Jezioro szczęścia” to powieści, które warto umieścić na półce Najlepszych Interesujących Książek.

Za egzemplarz książki serdecznie dziękuję Wydawnictwu Filia [Adres usunięty]

[Adres usunięty]