Fanatycy. Futbol na śmierć i życie

Anonimowy Fanatyk – Fanatycy. Futbol na śmierć i życie

To nie jest książka dla każdego. To jest książka dla każdego, kto chciałby dowiedzieć się o co tak naprawdę chodzi w tym całym kibicowaniu (lub jeśli chciałby ktoś to uświadomić „niekumatemu wujkowi” – oczywiście nie jest powiedziane, że zrozumie). To nie jest książka dla ludzi, którzy nie chcą porzucić swojego negatywnego podejścia do Kibiców i obiektywnie spojrzeć na to co serwuje nam autor.

Autorem książki jest anonimowy kibic polskiego klubu, nie zdradza jednak jakiego. Zdaje relacje między innymi z meczy, wyjazdów, ustawek i zatrzymań. Kamionki, kosy, zgody, promocje… nie wiesz co to znaczy w światku kibicowskim? Tu idealnie zostanie wytłumaczone. Opisuje najgłośniejsze afery z udziałem kibiców na przestrzeni ostatnich lat. Przedstawia pewne kwestie z perspektywy osoby biorącej udział w zdarzeniach. Naświetla nam dlaczego kibice żyją w konflikcie z policją.

„[…] jedna z najważniejszych prawd dotyczących świata kibiców brzmi: jak raz w to wejdziesz, to już nigdy z tego nie wyjdziesz.”

„Twierdzenie, że trybuny to siedlisko patologii, już od dawna nie ma nic wspólnego z prawdą.”

Jako ktoś, kto również jest częścią kibicowskiego świata mogę się pod tym podpisać obiema rękoma. Duża część moich znajomych to ludzie których poznałam dzięki piłce nożnej. Wykształceni, z zawodem, po studiach, z porządną pracą, z rodzinami. Żyją w zgodnie z zasadami jako kibice i jako ludzie.

Pewien „rodzaj kibica” odchodzi w zapomnienie. Na szczęście. Coraz rzadziej spotyka się osoby które niszczą i dewastują wszystko co spotkają na swojej drodze. Częściej są to ludzie trenujący, uprawiający różne sporty, nie koniecznie sporty walki. Jednak są wciąż tak samo oddani swojej braci i klubowi. Angażują się nie tylko w sprawy piłkarskie. Organizują zbiórki potrzebnych produktów dla potrzebujących, spotkania z kombatantami, kwesty na różne cele społeczne.

„Szeregi stadionowych fanatyków, gotowych poświęcić wszystko dla ekipy i klubu,

wbrew pozorom nie topnieją.”

Książka napisana jest na podstawie prawdziwych przeżyć, dlatego też czyta się dobrze i szybko. Stworzona z dowcipem, który wielokrotnie doprowadził mnie do łez. Dzięki temu była jeszcze bardziej przystępna.

W książce znajduje się kilka fotografii z opraw przygotowanych przez polskich Ultrasów. Jest wydana w minimalistyczny sposób – jak dla mnie, odpowiedni dla tematyki, której dotyczy.

Czytelnik dowie się z tej lektury o początkach i przemianach środowiska kibicowskiego, o życiu prawdziwych fanatyków piłkarskich na kibicowskim szlaku - dowie się od kogoś kto poświęcił swojej pasji całe życie.

Egzemplarz trafił do mnie z portalu [Adres usunięty] . Polecam każdemu kto interesuje się tematem.

Świat piłki nożnej składa się z wielu podświatków – mamy piłkarzy, trenerów, medyków, agentów i wreszcie ich – kibiców – bez których oglądanie meczów straciłoby smak. Potrafią nas zaskoczyć świetną oprawą czy szlachetnym czynem, ale równie dobrze można się po nich spodziewać czegoś zupełnie innego – rozróby na lub przed stadionem. Choć ich obraz często kreowany jest przez stronnicze media, większość ludzi nie ma najlepszego zdania o piłkarskich fanatykach. W pełni zrozumieć świat kiboli może tylko ten, kto przebywał w nim przez dłuższy. A częściowe jego zrozumienie zdecydowanie ułatwi książka "Fanatycy. Futbol na śmierć i życie", która w ubiegłym roku pojawiła się na polskim rynku wydawniczym nakładem wydawnictwa SQN.

O Autorze

Na początku należy powiedzieć, kim jest autor tejże pozycji. Otóż nie znamy jego personaliów, ale wiemy jedynie, iż jest ON zapalonym fanatykiem (nie wiadomo jakiego klubu), jednej z polskich drużyn, na mecze której jeździ od dobrych kilkunastu lat. Zdaje ON nam relacje z części tych eskapad i przedstawia je ze swojego punktu widzenia, który nierzadko różni się od tych, który jest nam serwowany przez media. Jego opinie, choć z pewnością stronnicze i mocno subiektywne, nie są pozbawione logiki i poparte są sensownymi wywodami. Anonimowy autor wypowiada się na temat najgłośniejszych afer związanych z kibicami w ostatnich latach i wyjaśnia nam, jak wyglądały one od kuchni, co było ich przyczyną. Oczywiście, nie mamy pewności, że jego relacja jest zgodna z prawdą, ale każdy czytelnik musi samodzielnie wyrobić sobie opinię na temat wiarygodności tychże wywodów.

Cel książki

Autor wielokrotnie wyznaje, co skłoniło go do napisania tejże książki. Jego zamiarem, jak zapewnia, nie było wybielenie kibicowskiego środowiska, a jedynie przedstawienie zasad jego funkcjonowania przez osobę, która należy do niego od wielu lat. Autor zdaje nam również relacje z eskapad, w których osobiście brał udział. Jak sam przyznaje, piłkarskim fanatykom można zarzucić wiele, ale na pewno są oni zbyt często obarczani winą za czyny, których nie popełnili. Owszem, celem najzagorzalszych fanatyków nierzadko są bójki same w sobie, ale nigdy niczyim pragnieniem nie jest np. zabicie kogoś czy wyrządzenie mu poważnej krzywdy. Także przedmioty wykorzystywane w tzw. ustawkach nie mogą być zbyt niebezpieczne, a najlepiej, jeśli w bójkach używa się jedynie gołych pięści.

Dobry kibic vs. zły kibic

Kibiców można podzielić na wiele kategorii. Są kibice spokojni, którzy przychodzą na stadiony wyłącznie w celu obejrzenia piłkarskiego meczu i oderwania się od codziennych zajęć, ale są też i tacy, dla których mecz jest okazją na zorganizowanie jakiejś rozróby. W ostatnich latach można zauważyć tendencję do powiększania się tej pierwszej grupy kosztem drugiej. Piłka nożna ewoluuje w niesamowitym tempie, a wraz z nią ewoluuje model kibicowania. Jest to proces nieunikniony i spowodowany wieloma czynnikami. Jego zrozumienie na pewno nie jest łatwe, a sytuacji nie ułatwiają media, które przez wiele lat drastycznie fałszowały wizerunek piłkarskich kibiców. Przyczyn takiego stanu rzeczy było z pewnością wiele i zrozumienie ich wszystkich wymaga naprawdę dogłębnej analizy. Co ciekawe, obraz kibiców przedstawiany przez największe polskie media zmienił się w 2015 r., gdy na szczeblach władzy doszło do istotnej zmiany personalnej.

Nie taki diabeł straszny jak go malują?

Z książki "Fanatycy. Futbol na śmierć i życie" wyłania się obraz kibica, który nie jest zagrożeniem dla pozostałej części społeczeństwa, szczególnie w obecnych czasach. Oczywiście, środowisko to jest podatne na różnego rodzaju prowokacje, które jeszcze do niedawna nie były wcale czymś odosobnionym, ale oceniając je należy brać pod uwagę całokształt działań piłkarskich kibiców. Coraz częściej słyszy się, że wykonali oni jakąś szlachetną akcję, jak spotkanie z dziećmi w domu dziecka czy pomoc powstańcom warszawskim, gdy organy władzy na szczeblu państwowym czym samorządowym nie zawsze stawały na wysokości zadania. Oceniając kibiców należy brać pod uwagę nie tylko ich wady, ale także zalety, których wcale nie jest mało. Środowisko kibiców, jak każde inne, nie jest wolne od patologii, ale nie należy wymagać od niego przesadnej poprawności.

Kibicowski fanatyk – gatunek wymierający?

Rozważania anonimowego autora skłaniają nas do refleksji, czy przypadkiem nie jesteśmy obecnie świadkami powolnego wymierania kibicowskich fanatyków. I nie chodzi tu tylko o ludzi, którzy biją się na stadionach czy budzą postrach wobec reszty społeczeństwa, ale o ludzi, którzy są do bólu wierni swoim klubom, jeżdżą za nimi w miarę możliwości na każdy mecz i są gotowi bronić jego barw kosztem własnego zdrowia. Oczywiście, kibiców oddanych wciąż nie brakuje i nie wydaje się, by kiedykolwiek miało się to zmienić, ale dyskusji nie podlega to, że pewien z modeli kibicowania powoli zanika.

Czy w związku z tym będziemy mieli za czym i za kim tęsknić? I tak i nie. Kibicowscy fanatycy z pewnością mają swoje za uszami, wyrządzili wiele szkód i mieli znaczny wpływ na postrzeganie futbolu, ale z drugiej strony budowali pewną atmosferę, napięcie, które sprawiało, że mecze polskich drużyn, nie prezentujących wybitnego poziomu, nabierały nieco innego znaczenia. Oprócz walki na boisku oglądaliśmy walką, czasami w dosłownym tego słowa znaczeniu, na trybunach. Dzisiaj już coraz rzadziej dochodzi do tego typu zdarzeń i kto wie, czy za kilkadziesiąt lat nie będziemy z rozrzewnieniem wspominać ludzi, którzy w imię swojego ukochanego klubu (w imię honoru?) byli w stanie oddać dużą część swojego zdrowia.

Kilka lat temu, kiedy mój mąż był jeszcze moim chłopakiem, zamarzył mi się wyjazd. Owszem, nic nie odda atmosfery trybun w meczu u siebie, ale w końcu było mi mało. Chciałam czegoś nowego – poczuć, że jadę za drużyną kilkaset kilometrów, że jestem częścią tego wszystkiego, co jest określane mianem zorganizowanego dopingu. Obecny mąż zaprotestował wtedy dość mocno, okraszając swoje zdanie kilkoma historiami, które miały miejsce „na trasie”. Jak choćby ta, kiedy dwie dziewczyny zostały wysadzone z pociągu w szczerym polu, bo nie uznały za stosowne ustąpić miejsca siedzącego starszyźnie. Wtedy miałam mu to za złe, po lekturze „Fanatyków” wiem, że miał rację. Bo dla mnie futbol jest istotną częścią życia, uwalniającą emocje i przynoszącą oderwanie od spraw codziennych, ale na pewno nie jest to „futbol na śmierć i życie”.

Autorem książki jest anonimowy fanatyk jednego z czołowych polskich klubów. Jakiego? To właśnie Czytelnik stara się ustalić przez ponad trzysta stron publikacji opisującej ekscesy chłopaka, który swoje kibicowskie życie zaczynał w szalonych latach dziewięćdziesiątych, kiedy rodzime trybuny dalekie były od stanu, w którym można je nazwać bezpiecznymi. Oglądając filmiki z tamtych lat, można odnieść wrażenie, że obecne stadiony to oazy spokoju i miejsca przyjazne rodzinom z dziećmi. Kolejne rozdziały przynoszą historie z porządną dawką adrenaliny, ale momentami też przerażające.

Anonimowy kibic stara się opowiadać w sposób obiektywny, nie wybielając poczynań swoich braci, ale też nie okazując skruchy. Wybrali takie życie, pełne awantur, ale też niezapomnianych chwil na trybunach i był to wybór świadomy. Nie zamieniliby go na inne, bo wiedzą, że to dzięki atmosferze, jaką tworzą w najbardziej fanatycznych sektorach, ten sport jest piękny. Patriotyczne oprawy upamiętniające piękno polskiej historii, efektowne, choć zakazane racowiska, głośny doping przez pełne dziewięćdziesiąt minut – to wszystko sprawia, że oczy pozostałych są skierowane właśnie w ich stronę, często nawet kosztem oglądania widowiska sportowego.

To książka do bólu szczera, z której przebija autentyczność. Nie wymyśla się takich opowieści na poczekaniu – to relacja kogoś, kto był w samym centrum opisywanych wydarzeń. Kogoś, kto buduje kibicowską scenę od dwóch dekad i zdecydowanie wie, o czym pisze. To historia fanatyka, jednego z tych, których futbol przyjmuje ze wszystkimi zaletami i wadami, bo wie, że bez nich by nie istniał.

[Adres usunięty]

"Fanatycy. Futbol na śmierć i życie" bardzo oryginalna książka i ciekawa, dzięki niej można zgłębić nowy temat.

Autorem książki jest 40-letni Artur, anonimowy fanatyk jednego z polskich klubów który swoją karierę rozpoczął na meczu Polska - Anglia w Chorzowie. W książce opisane jest po co ktoś zostaje fanatykiem, co nim kieruje, czy to jest ich pasja, jak postrzegają świat i wiele, wiele innych zagadnień. Widzimy na przestrzeni lat jak zmieniało się ich życie, pragnienia, potrzeby, jak zmieniało się ich środowisko. Dużą role odgrywa opis ustawek, walk z policją, wyjazdy, bójki na stadionach. Przez dłuższą część autor opowiada dlaczego ON taki jest i co chce tym osiągnąć.

Dzięki książce możemy się dowiedzieć o pewnego rodzaju pasji która popycha fanatyków do jeżdżenia po całym kraju na mecze, dlaczego są one ważniejsze od rodziny, od dzieci.

Takie życie to niestety skrajność, większość kobiet po pewnym czasie zrezygnowałaby z takiego życia bo mało która chce mieć męża chuligana który zna imiona wszystkich piłkarzy a nie zna imion własnych dzieci.

Książkę przeczytałam całą bardziej z ciekawości niż z zamiłowania, nie wniosła nic wielkiego do mojego życia ponieważ nadal nie rozumiem ludzi którzy chodzą na mecz tylko po to żeby bić się innymi. Książka słaba, na pewno już do niej nie wrócę.