Kazimierz Greń, wieloletni prezes podkarpackiego Związku Piłki Nożnej w swojej pierwszej książce Tajemnice polskiego futbolu (2023) podzielił się wspomnieniami o swojej działalności na arenie ogólnokrajowej i nie tylko tam. Książka spotkała się z tak dużym zainteresowaniem czytelników, że autor zdecydował się napisać ciąg dalszy swoich wspomnień. Tym razem opowiada o osobistych bolesnych doświadczeniach z okresu, kiedy był prezesem podkarpackiego ZPN. Z lektury książki dowiemy się o szkodliwych powiązaniach polityki z piłką nożną, o robieniu kariery „po trupach” i o tym, że brudne interesy w polskiej piłce nożnej mają się całkiem dobrze, pomimo wielkiego czyszczenia tej Stajni Augiasza, dokonanego w roku 2007 i później (sprawa słynnego „Fryzjera”). Lektura polecana nie tylko miłośnikom piłki nożnej.
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii piłka nożna
Czy książka jest bezpośrednią kontynuacją poprzedniej publikacji autora?
Tak, Zostałem zabity za życia stanowi drugą część wspomnień Kazimierza Grenia i rozwija wątki poruszone w debiutanckim tytule Tajemnice polskiego futbolu. Autor skupia się tutaj na bardziej osobistych przeżyciach z okresu pełnienia funkcji prezesa regionalnego związku piłkarskiego. Lektura pozwala zrozumieć ewolucję polskiego środowiska sportowego po wielkich aferach korupcyjnych z 2007 roku. Publikacja pogłębia analizę mechanizmów władzy, które autor obserwował z bliska przez wiele lat swojej działalności.
Jakie konkretne zagadnienia porusza publikacja Zostałem zabity za życia?
Książka koncentruje się na patologicznych powiązaniach świata polityki ze sportem oraz na bezwzględnych mechanizmach robienia kariery w strukturach piłkarskich. Autor szczegółowo opisuje kulisy brudnych interesów, które mimo upływu lat i głośnych procesów nadal mają wpływ na kondycję polskiego futbolu. W treści znajdziemy liczne odniesienia do słynnej sprawy Fryzjera oraz analizę skuteczności późniejszego czyszczenia Stajni Augiasza. Jest to pozycja o charakterze wspomnieniowym, ukazująca ciemną stronę administracji sportowej z perspektywy praktyka.
Czy treść skupia się wyłącznie na wydarzeniach o charakterze ogólnokrajowym?
Nie, autor w dużej mierze koncentruje się na swoich bolesnych doświadczeniach związanych z pracą w podkarpackim Związku Piłki Nożnej. Czytelnik otrzymuje unikalny wgląd w lokalne struktury sportowe, które często działają według własnych, specyficznych reguł. Relacje te pokazują, jak ogólnopolskie trendy i konflikty przekładają się na funkcjonowanie mniejszych, regionalnych ośrodków piłkarskich. Dzięki temu książka zyskuje walor autentycznego dokumentu ukazującego rzeczywistość sportową poza blaskiem fleszy wielkich stadionów.
Dla kogo ta książka może okazać się zbyt trudna lub mało interesująca?
Publikacja nie jest odpowiednia dla czytelników szukających lekkich anegdot boiskowych lub czysto technicznych analiz taktyki piłkarskiej. Treść ma charakter rozliczeniowy i skupia się na mrocznych aspektach zarządzania, co może być przytłaczające dla osób oczekujących wyłącznie pozytywnych emocji związanych ze sportem. Osoby niezainteresowane kulisami polityki sportowej i zawiłymi relacjami personalnymi w związkach mogą uznać tę lekturę za zbyt specyficzną. Książka wymaga od odbiorcy skupienia na faktach i gotowości do poznania brutalnej prawdy o strukturach władzy.
Czy do zrozumienia tej pozycji wymagana jest znajomość pierwszej książki autora?
Choć jest to kontynuacja wspomnień, książka została skonstruowana w sposób umożliwiający samodzielną lekturę bez znajomości poprzedniego tomu. Autor wprowadza niezbędny kontekst dotyczący swojej wcześniejszej działalności, co pozwala nowym czytelnikom szybko odnaleźć się w opisywanej rzeczywistości. Znajomość pierwszej części wzbogaca odbiór o dodatkowe szczegóły, ale nie jest warunkiem koniecznym do zrozumienia głównych tez i emocji zawartych w tym tytule. Publikacja stanowi zamkniętą całość narracyjną skupioną na konkretnym, bolesnym etapie życia zawodowego Kazimierza Grenia.
