Epoka martwych. Początek

W instytucie gdzie prowadzone były badania nad pewnym wirusem zostaje podłożona bomba a zarażone zwierzęta uciekają. Małpy, szczury będące nosicielami wirusa zaczynają kąsać napotkanych ludzi a ci po swojej śmierci... ożywają zostając zombie. W Moskwie wybucha panika, najbogatsi uciekają z kraju samolotami rozprzestrzeniając wirusa na cały świat. Siergiej Kramzow pracownik laboratorium i były żołnierz, widząc z jakim niebezpieczeństwem ma do czynienia wspólnie z dziewczyną i przyjaciółmi przygotowują się na koniec świata. Zdobywają broń, żywność, odzież, samochody i paliwo i osiadają na należącej do niego daczy, oddalonej od Moskwy o kilkadziesiąt kilometrów. Dając opiekę żonie i córkom profesora, z którym pracował a także kilku poznanym osobom, Siergiej opracowuje plan przetrwania. Czy grupa przyjaciół przeżyje apokalipsę? W jaki sposób walczyć z zombie? Czy jest sposób by pokonać nieumarłych?

"Epoka martwych. Początek" to pierwsza część trylogii opowiadająca o końcu świata po ataku zombie. Dla mnie jest to niezwykle ciekawa historia nie tylko o katastrofie jaka dotknęła Moskwę a później cały świat. Ale jest to przede wszystkim opowieść o człowieczeństwie lub jego braku, o traktowaniu bliźniego w chwilach zagrożenia. A także zachowaniach władzy, policji, wojska, które powinny wspierać obywateli. Jestem pod wrażeniem postaci i ich różnorodności, motywów działania, posiadanych umiejętności. Brawo dla autora, że w rolach bohaterów osadził nie tylko mężczyzn ale i kobiety, które okazały się równie dzielne i waleczne co mężczyźni. Ja czekam już na kolejną część tej trylogii by poznać jak potoczyły się dalsze losy Siergieja i jego grupy.

Gdy z rosyjskiego laboratorium uwalnia się niebezpieczny wirus, nad ludzkością zawisa widmo wyginięcia.

Rosja zostaje opanowana przez mutanty zarażone wirusem, ludzkość, która przeżyła, zostaje ewakuowana.

Sergiej wraz z grupką ludzi planują, zawalczyć o przetrwanie ludzkości.

Tylko czy to się im uda?

Czy wystarczy im sił i woli walki?

„Ruszyła selekcja naturalna w swojej najbardziej bezpośredniej, cynicznej formie. Świat wywrócił się do góry nogami.”

Strach, śmierć i chaos.

Duszny klimat i nierówna walka o przetrwanie.

Właśnie to towarzyszy bohaterom tej książki.

Klimat postapo i wizja apokalipsy to coś, co fani na pewno docenią.

Przyznam, że z początku książka mnie wciągnęła, jednak w pewnym momencie coś przeskoczyło i książka zaczęła mi się po prostu ciągnąć, bohaterowie irytowali a to wszystko co tak naprawdę miało być świetną przygodą, po prostu stało się lekką udręką.

Akcja niestety nie jest, jakaś bardzo dynamiczna, choć przyznam, że jest bardzo zaskakująca myślę, że tylko dzięki temu udało mi się doczytać książkę do końca.

Na pewno ta historia znajdzie swoich fanów, bo wizja końca świata, opanowanego przez zombie jest dość intrygująca i potrafi nieźle rozbudzić ciekawość.

Cała opowieść przedstawiona jest tak realistycznie, że naprawdę chwilami byłam przerażona tym, że kiedyś mogłoby coś takiego okazać się prawdziwe.

Autor ma fajny styl pisania, dzięki czemu ten grubasek małymi kroczkami się czyta 🫢

Czy polecam?

Jasne, że tak.

Uważam, że książka na pewno znajdzie osoby, które ją pokochają.

Przekonacie się sami czy to jest coś dla Was.

“Ruszyła selekcja naturalna w swojej bezpośredniej, cynicznej formie. Świat wywrócił się do góry nogami”.

Śmiertelnie niebezpieczny wirus wydostaje się z rosyjskiego laboratorium. Jego moc rażenia jest ogromna, mutuje szybciej, niż ktokolwiek był w stanie przewidzieć. Zmieni wszystko i wszystkich. Krok po kroku obserwujemy nadejście apokalipsy, ludzkości grozi zagłada, nadciąga kataklizm. Rosja zostaje opanowana przez potwory, ewakuacja ludności, skorumpowana władza. I Siergiej, który na własną rękę próbuje ratować świat.

Czy ludzkość przetrwa? Akcja powieści toczy się dynamicznie i intryguje. Fabuła zajmująco poprowadzona, jest mrocznie, wręcz duszno od narastającego napięcia i bardzo realistycznie. Bohaterowie ciekawie ukazani, wyraźnie zarysowane, charakterne osobowości. Przyjdzie im się zmierzyć z czymś niewyobrażalnym. Nie każdy do końca zachowa człowieczeństwo, każdy chce przeżyć. Do większości z nich poczułam sporą sympatię, wyjątek stanowią czarne charaktery. Narracja toczy się z wielu perspektyw, daje nam możliwość szerszego spojrzenia na rozwój wydarzeń.

Śmiertelny wirus wymknął się spod kontroli, zagraża całemu światu. Wszędzie panuje chaos, realne niebezpieczeństwo, w powietrzu wiruje nerwowe napięcie. Rozpoczyna się brutalna, trudna, nierówna walka o przetrwanie. Nadciągająca apokalipsa zbiera swoje żniwo, mrożące krew w żyłach wątki, nierówna walka między ludźmi a potworami. Szerząca się anarchia, bezprawie, z ludzi wychodzi ich prawdziwe oblicze. Z jednej strony walka o przetrwanie, a z drugiej zwietrzenie dobrego interesu. Koncerny farmaceutyczne nie cofną się przed niczym, by zarobić. Liczą się tylko pieniądze. Skorumpowana władza, polityczne intrygi, kłamstwa. Stereotypowe podejście do kobiet, ich miejsce w społeczeństwie.

Zajmująca, wciągająca, nietuzinkowa, dynamiczna pozycja, czyta się szybko i przyjemne. Jeżeli choć trochę interesujecie się ludzkimi zachowaniami w obliczu śmiertelnego zagrożenia, to ta pozycja jest dla Was idealna. Czekam na kontynuację. Polecam, Tatiasza i jej książki :)

"Epoka martwych. Początek" to ciekawa książka, przy której dobrze się bawiłam. Chociaż miała kilka słabych stron to i tak bardzo mi się podobała.

Tytuł ten należy do gatunku fantastyki naukowej. Wyobraźcie sobie naukowców, pracujących nad wirusem, który leczy wszelkie choroby. Jednak badania zaczynają zmierzać w złym kierunku. Testy na zwierzętach przynoszą zupełnie inne rezultaty niż spodziewali się naukowcy. Przez głupotę ludzką wirus ten wydostaje się poza laboratorium. Zarażone zwierzęta zaczynają atakować ludzi, którzy umierają, a następnie powstają z martwych.

Tak. Mamy tutaj do czynienia z zombie. Niezbyt lotnymi istotami, które unieszkodliwić można tylko strzałem w głowę. Mieszkańcy miasta nie są świadomi tego co sie dzieje i coraz więcej osób pada ofiarami ataków, co za tym idzie sami stają się nieumarłymi i szybko przemieniają kolejnych ludzi.

W książce znajdziemy kilka wątków i wielu bohaterów. Z jednej strony świetnie oddaje to obraz całego miasta w czasie można powiedzieć kataklizmu, śledzimy wydarzenia z kilkunastu perspektyw. Jednak wpływa to na odbiór tekstu. Trudniej się wciągnąć w lekturę i trudniej się na niej skupić. Odkładałam tą książkę wiele razy z tego powodu, za bardzo mnie rozpraszały te zmiany postaci.

Kolejnym minusem jest poniekąd głupota i przewidywalność bohaterów. Liczy się czas, a mimo to postaci mają go wiele i nie spieszą się w swoich działaniach. Nie słuchają nawzajem. Kojarzycie jak postaci w horrorach idą sprawdzić jakieś podejrzane hałasy etc.? Widz ma ochotę krzyczeć nie idź tam, nie rób tego! To głupota! Podobnie miałam podczas lektury tego tytułu. Niektóre wydarzenia i zachowania były po prostu bez sensu.

Mimo pewnych wad, spodobała mi się ta historia. Dużo się dzieje, autor poświęca trochę czasu na opis broni i sprzętu. Główny bohater - Siergiej Kramcow jest byłym żołnierzem. Brał udział w wojnie w Czeczeni. I teraz, wraz z przyjaciółmi, wykorzystuje zdobytą wiedzę, aby przetrwać w tym nowym świecie.

Jest to lektura warta uwagi, jeśli lubicie fantastykę naukową, świat postapokaliptyczny czy po prostu zombiaki. Z chęcią sięgnę po następny tom!

Do przeczytania książek postapokaliptycznych nie trzeba mnie długo namawiać. W tym roku mam możliwość poznawać te, w których wirus zabija część ludzkości, ale ludzie po swojej śmierci wstają i zamieniają się w zombie. Tak było w przypadku serii „Szczury Wrocławia” Roberta J. Szmidta i tak jest u Kruza w „Epoce Martwych”.

To porównanie nasuwa mi się samo ze względu na krótki czas, który upłyną od przeczytania tych pozycji, chociaż poza samym motywem zombie diametralnie się od siebie różnią. Raz, że czasem akcji, bo Szmidt umieścił ją w latach 60. XX wieku, a Kruz bardziej współcześnie, ale nie mogę znaleźć daty pierwszego wydania, chociaż z tej racji, że autor zmarł w 2019 roku są to jeszcze czasy sprzed naszej pandemii. A dwa, że różnią sie stopniem brutalności, ilością bohaterów i stopniem chaotyczności.

Akcja „Epoki Martwych” dzieje się w Rosji, gdzie naukowcy badają pewien wirus, który przez splot wydarzeń wydostaje się poza mury laboratorium. Działanie wirusa zostało ciekawie wytłumaczone i ma swoje drugie dno. Na kartach książki poznajemy kilka różnych perspektyw bohaterów, co zawsze według mnie nadaje lepsze wgląd w ogół wydarzeń, chociaż widać tutaj głównego bohatera, którym jest Siergiej Kramcow, który wcześniej brał udział w wojnie w Czeczeni, a przede wszystkim był bezpośrednio zaangażowany w badania, ponieważ był doktorantem w miejscu pracy nad wirusem. Doświadczenie Siergieja pozwala mu na szybkie zorientowanie się w sytuacji i stworzenie grupy osób, która wspólnymi siłami ma możliwość przetrwać w świecie opanowanym przez nieumarłych. Grupa osób, którą poniekąd połączył Siergiej jest głównym trzonem bohaterów książki i patrząc się na zabiegi zastosowane w pierwszej części mamy się do nich przywiązać, by później mocniej przeżyć ich ewentualną stratę.

Cała książka ma mocne opisy techniczne, które skupiają się na militarnych i motoryzacyjnych kwestiach. Nie mam pojęcia czy to dobry research autora, czy jego prywatna pasja, ale widać, że jest to ważne dla całej fabuły. Dla mnie było to ciekawa wiedza i pasowała do myślenia grupy Siergieja.

Co do zombie to był moment, że porównując je ze „Szczurami Wrocławia”, gdzie pomysł był bardzo bezwzględny w ich stosunku to tutaj z początku było z nimi prościej, ale dalej autor wymyślił coś co sprawia, że pokonanie zombie jednak podnosi emocje i zmniejsza szanse.

Nie czytało mi się tej książki szybko, co akurat w tym przypadku wcale jej nie umniejszało, bo jej złożoność i taktyczność wymagała trochę zwolnienia, by nie umknęło mi nic ważnego, ale dobrą rekomendacją jest to, że po skończeniu miałam dużą ochotę czytać dalej, więc wypatruję teraz zapowiedzi drugiego tomu trylogii.

Znacie mnie i wiecie, że nie sięgam po takie książki. Literatura postapokaliptyczna to w ogóle nie jest moja bajka. Czasami jednak potrzebuje przeczytać coś zupełnie innego. Coś, czego nie miałam okazji. Coś, co może wzbudzić kontrowersje i co nie współgra z moją duszą. No i tak oto dałam się namówić na "Epokę martwych. Początek". Jest to pierwszy tom serii, więc spodziewać się można kontynuacji.

Historia ukazuje Moskwę dzisiejszych czasów. Z laboratorium wydostaje się niebezpieczny wirus. Niezwykle szybko mutuje i zaraża kolejne osoby. Ludzie nie wiedzą co robić, dokąd iść. Władze unikają odpowiedzialności i się pakują by chronić tyłek. Siergiej to pracownik owego laboratorium i wraz z innymi śmiałkami tworzą pewną grupę i razem chcą przetrwać kryzys. Po piętach depcze im inna grupa, która chce zatuszować swoje nadużycia.

✨

Przeczytałam tę książkę już kilka dni temu. Odwlekałam recenzję w czasie bo nie bardzo wiedziałam jak odnieść się do treści. Nadal uważam, że science fiction to zupełnie nie moja bajka. Nie powiem, żeby ta książka była beznadziejna bo nie mogę tego zrobić. To, że dla mnie temat nie był wciągający nie oznacza, że innym się nie spodoba. Po prostu to nie mój klimat. Stylistycznie wszystko było ok. Nawet w kilku miejscach mnie zaciekawiła fabuła. Jednak nie na tyle, żebym wyczekiwała kontynuacji. Jest to historia dla fanów gatunku. Mój mąż na przykład lubi SF i kiedy przeczytałam mu kilka fragmentów to stwierdził, że chętnie sam ją przeczytać gdy ja już skończę.

Wiecie... Ludzie - zombie? Niestety nie dla mnie aczkolwiek cieszę się, że podjęłam próbę. Warto poszerzać horyzonty. Myślę, że książka spodoba się osobom, które oglądały "The Walking Dead".

Na co zwróciłam uwagę to w książce jest wiele opisów broni. Może kogoś to zainteresuje. Ta książka ogólnie nie jest stratą czasu, żebyście tego tak nie odebrali. Po prostu takie historie o zagładzie nie są dla mnie.

Moja przygoda z zombie zaczęła się dawno temu i w dodatku bardzo źle! Horrory z żywymi trupami zawsze bardziej mnie śmieszyły niż straszyły. Nie wywoływały we mnie jako w widzu, który zjadł zęby na filmach grozy nawet najmniejszych dreszczy, nie przykuwały uwagi i po prostu nudziły... No ale musiał minąć pewien czas i na żywe trupy pozwoliłem sobie spojrzeć ponownie, by... ujrzeć je jeszcze raz i to w dużo lepszym świetle. Moje nastawienie do zombiaków zmieniło się diametralnie i swego czasu chłonąłem jak gąbka horrory o żywej śmierci. Moja uwaga skupiała się zwłaszcza na starych filmach z lat 70-80. I to bynajmniej na filmach bardziej znanych. Skupiłem się na tych bardzo niszowych, można powiedzieć kiczowatych filmidłach, które mało kto chce oglądać. Te właśnie żywe trupy odzyskały w moich oczach swój blask! Kiedy nadarzyła się okazja zrecenzowania książki opowiadającej o inwazji zombie, od razu pomyślałem sobie - jasne, że chcę! I już na wstępie powiem Wam otwarcie - to była naprawdę świetna decyzja!

Ok, już nie przedłużam! Zbierajcie się, bo wylatujemy do Moskwy pełnej żywych trupów!

Moskwa. W jednym z rosyjsko amerykańskich laboratoriów farmaceutycznych badany jest dosyć niecodzienny szczep wirusa. Dobrze wykorzystany nowo odkryty wirus z powodzeniem mógłby stać się lekiem na wszystko. Szczep jednak niebezpiecznie mutuje i przybiera coraz bardziej nieprzewidywalną formę. Pewnego dnia grupa samozwańczych ekologów postanawia położyć kres cierpieniom zwierząt wykorzystywanych do badań w laboratorium. Młodzi ludzie nie wiedzą, że wraz ze zwierzętami wypuszczą na świat wirusa, który już niebawem przyniesie prawdziwą apokalipsę całemu globowi. Siergiej Kramcow, pracownik laboratorium wraz z grupą uratowanych przed zarazą ludzi tworzy dobrze uzbrojoną i przeszkoloną grupę partyzantów. Ich zadaniem będzie dotarcie do odległego laboratorium w celu zdobycia szczepionki mogącej zatrzymać zbliżający się koniec świata.

Andrey Kruz funduje nam podróż do współczesnej Moskwy, w której władzę przejmują hordy żywych trupów! I to takich, jakich jeszcze nie widzieliśmy! Nowo odkryty wirus, który miał stać się wybawieniem dla branży farmaceutycznej stał się zarzewiem końca świata. Autor przedstawia nam prawdziwą apokalipsę, w której oprócz walki o przeżycie w świecie zdominowanym przez żywe trupy, każdy bohater musi stawiać czoła również osobom, które zaistniałą sytuację chcą wykorzystać dla własnych celów. Ucieczka przed władzami korporacji, która za wszelką cenę chce zamieść cały horror pod dywan, możliwość przekonania się, że w tym świecie nie każdy jest skory do pomocy, a raczej okazuje się prawdziwym zdemoralizowanym potworem, niekończące się walki z żywymi trupami to codzienność bohaterów powieści.

Andrey Kruz tworzy świat będący idealnym odwzorowaniem realiów nam współczesnych. Pokazuje Rosję z perspektywy jaką bardzo dobrze znamy. W kilku fragmentach ujawnia naiwność, jeśli nie szczerą głupotę społeczeństw zachodniej Europy. Autor nie tworzy świata fikcji ale problem żywych trupów wrzuca nam wprost przed oczy!

Andrey Kruz z początku oszałamia nas ilością przedstawionych bohaterów. Jednak nie tworzy jedynie papierowych postaci! Jego bohaterowie są do bólu charakterystyczni, dzięki czemu nie jesteśmy przytłoczeni ich ilością i zyskujemy prawdziwych ludzi z krwi i kości. Autor zaznajamia nas z sytuacją każdego z bohaterów z osobna, jednak z czasem ich losy zaczynają się ze sobą łączyć i tworzyć jednolitą, spójną całość.

"Epoka martwych" jest powieścią, której nigdy nie masz dosyć! Tej książki po prostu nie można odłożyć na półkę dopóki nie dobrnie się aż do ostatniej strony. Powieść Kruza nie wciąga, ona wprost pochłania czytelnika! Autor bardzo dużo uwagi skupia na samej walce o przeżycie. Bardzo mocno skupia się na realiach i ścieżkach mogących zagwarantować bohaterom przeżycie. Kruz bardzo dużą uwagę przykuwa do każdej dostępnej broni i funduje nam bardzo dokładne jej opisy.

W pewnym momencie naprawdę zaczynałem zacierać ręce, bo akcja zagęszczała się z sekundy na sekundę! Oprócz standardowych żywych trupów w niektórych fragmentach zaczęły pojawiać się również mutanty, które swoim wyglądem przywodzą na myśl te, jakie mogliśmy podziwiać np w "Resident Evil". "Epoka martwych. Początek" to zapowiedź kolejnego tomu, w którym mam nadzieję, spotkamy jeszcze więcej krwawej akcji, jeszcze więcej żywych trupów i mutantów. Powieść Andreya Kruza to strzał w dziesiątkę dla każdego fana zombie i literatury postapo. Tę książkę bardzo mocno Wam polecam i już nie mogę się doczekać kiedy w moje ręce wpadnie jej kontynuacja! "Epoka martwych" to kawał świetnie napisanej apokalipsy zombie!

Moskwa. Groźny wirus, szybko mutujący, wydostaje się z laboratorium. Nastaje apokalipsa. Ludzie zmieniają się w zombie i atakują innych,wywołując chaos. Siergiej Kramcow, do niedawna pracownik tego laboratorium, wraz z grupą przyjaciół, walczą o przetrwanie tworząc własną grupę partyzantów. W ślad za nimi ruszają wysłannicy koncernu, by żadne obciążające ich dowody nie ujrzały światła dziennego. Czy uda im się uciec i jednocześnie zadbać o swoje bezpieczeństwo?

„Epoka martwych” to doskonała lektura dla fanów klimatów postapo. W moim odczuciu autor idealnie oddał klimat i realia takiego świata w obliczu zagłady. Mamy sporo bohaterów, ale nie gubimy się w nich, a przez to obserwujemy jak na poszczególnych warstwach społecznych rozprzestrzenia się wirus. Oczywiście władze nie informują swoich obywateli jaka jest prawda i co się wydarzyło, więc jest chaos i ludzie nie wiedzą, że trzeba się chronić i nie zbliżać do zarażonych. Metodą prób i błędów, często kosztem własnego życia, odkrywają z czym mają tak na prawdę do czynienia. Akcja od początku jest dynamiczna i wciąga czytelnika w wir wydarzeń. Obserwujemy grupę Kramcowa jak się organizują i szkolą, co jest jakby swoistym kodeksem przetrwania. Fajne jest to, że w trakcie lektury los niektórych bohaterów łączą się ze sobą.

„Ruszyła selekcja naturalna w swojej najbardziej bezpośredniej, cynicznej formie. Świat wywrócił się do góry nogami.”

Świat stanął w chaosie. Niektórzy ludzie się jednoczą, próbują wszystko zorganizować na nowo, inni zaś tracą człowieczeństwo i zaczynają być bestiami. Jedyny minus jak dla mnie to zbyt wiele informacji na temat broni, opisów i rodzajów, dla mnie to kompletnie czarna magia😅 Jestem bardzo ciekawa dalszych losów grupy, która się utworzyła, bowiem mają ważne zadanie do wykonania. Liczę, że w kolejnym tomie dowiem się czy im się uda.

Akcja „Epoki martwych. Początek” dzieje się w Moskwie, gdzie z jednych z laboratorium koncernów farmakologicznych wymyka się niebezpieczny wirus. Szybko mutuje i jest wyjątkowo niebezpieczny dla ssaków. I to właśnie jest ten moment, gdy zwykli obywatele zdają sobie sprawę jak media kłamią, a władze umywają ręce.

Siergiej Kramcow to były pracownik laboratorium, który wraz z grupą przyjaciół stara ją się uniknąć zarażenia. Wspólnymi siłami próbują przeżyć. Czy im się uda? Jak zaczną się zachowywać w obliczu śmierci? Komu mogą ufać, a kogo lepiej unikać?

Aby było tego mało śladem Kramcowa podąża pościg wysłanników koncernu farmaceutycznego. Polują na tych, którzy mogą wydać ich nadużycia. Rozpoczyna się walka z czasem. Czy w takich warunkach uda im się wynaleźć szczepionkę?

Mamy tutaj upadek starego świata, a w jego miejsce powstaje chaos. Ludziom towarzyszy strach o to, czy ich krok nie jest tym ostatnim. Autor widać, że włożyć ogrom pracy w tę powieść. Świetnie oddał nie tylko zachowanie ludzi w obliczu śmierci, ale również militaria i broń.

Książka ma mroczny klimat. Trzyma w napięciu od pierwszej strony. Bohaterowie są pełnokrwiści i potrafią dostarczyć wielu emocji. I chociaż posiada ponad 500 stron i jest napisana drobnym druczkiem to muszę przyznać, że czytało mi się dość szybko. Fabuła wciągnęła mnie od samego początku i byłam ciekawa każdej kolejnej strony.

„Epoka martwych. Początek” to pierwszy tom trylogii i już nie mogę doczekać się kolejnej części.

„Epoka martwych. Początek” Andreya Kruz to pierwsza część trylogii o tematyce postapokaliptycznej, która na swój sposób przenosi nas znów w czasy wybuchu pandemii.

Fabuła opiera się o wydarzenia związane z wycieknięciem wirusa, który błyskawicznie opanowuje cały świat, a zarażonych zamienia w zombie. Jednak nie każdego dopadnie wirus i ci co przetrwali muszą nauczyć się żyć w nowym świecie…

W książce naprawdę wiele się dzieje i akcja nie zwalnia nawet na moment. Z każdej strony bije napięcie i czujemy oczekiwanie na to co jeszcze może się wydarzyć. Niebezpieczeństwo czycha na każdym kroku, a walka o przetrwanie bywa ciężka. jednak jak walczyć to oczywiście najlepszą bronią i tutaj autor poświecił wiele uwagi na opisy broni i instrukcji ich używania. Niby fajny dodatek, ale dla mnie strasznie męczący. Uważam, że z całą pewnością można było pominać kilka elementów, dzięki czemu fabuła znacznie zyskałaby w odbiorze.

Bardzo ciekawym i trafnym posunięciem było przedstawienie historii z kilku perspektyw. Widzimy jak do apokalipsy podchodzi rząd, politycy, naukowcy, ale i zwykli obywatele. Autor oddał głos wielu postacią, chociaż trzeba przyznać, że jeden z bohaterów pojawia co może prowadzić do małego mętliku. Jednak jeżeli w 100% skupisz się na książce to z łatwością się w tym mentliku odnaleźć.

„Epoka martwych. Początek” to książka idealnie obrazująca przebieg apokalipsy, ale i dająca do myślenia na którym miejscu tak naprawdę znajduje się zwykły człowiek w razie zagrożenia… władza, korupcje, polityka, bogactwo to zawsze jest najważniejsze. Jest to pierwszy tom trylogii i nie mogę się doczekać kolejnych. Serdecznie POLECAM!

Wydaje mi się, że nie muszę nikomu przypominać niedawnych wydarzeń, które „obiegły” cały świat”, a które chyba wszyscy mamy w pamięci. Mam na myśli pandemię związaną z wirusem Covid 19.

„Epoka martwych. Początek” to pierwsza część trylogii, to także rewelacyjny przykład literatury postapokaliptycznej. Ale jest to również, dla większości czytelników (w pewien sposób) powrót do momentu wybuchu pandemii.

Andrey Kruz zafundował nam wyciek wirusa, który błyskawicznie opanowuje cały świat. Ja wiem, pomyślicie, ale to już było. Owszem. Jednak Kruz napisał tę książkę naprawdę dobrze i czyta się ją z ciekawością. Aha. Zapomnijcie na chwilkę o pandemii, w której my „braliśmy” udział. U Kruza wirus działa troszeczkę inaczej. Paraliżuje świat i zamienia zarażonych w niebezpieczne istoty – Zombie. Czyli mamy totalny chaos, do którego doprowadzili (a jakże) – naukowcy. I jak to bywa w takich sytuacjach władza umywa ręce dbając tylko o siebie; media zakłamują, jak tylko mogą rzeczywistość, więc zwykli, najmniej wszystkiemu winni obywatele muszą sami stawić czoła zagładzie (tylko jak to zrobić) i za wszelką cenę i na różne sposoby próbować przetrwać, choć jest to karkołomne zadanie.

Wiadomo oczywiście, że nie każdego „dopadnie” ta dziwna „przypadłość”. Wszystko zależy od odporności organizmu, bo to on reaguje na patogeny zawarte w wirusie. W „Epoce martwych” nie wszyscy zmieniają się w Zombie, a fabuła książki skupia się na tych, którzy próbują przetrwać w świecie opanowanym przez te niebezpieczne istoty. Czy mają szansę na przetrwanie?

Pierwszy tom trylogii „Epoka martwych” rozpala ciekawość i ma się ochotę od razu sięgnąć po kolejne dwa tomy, które (dla nas, czytelników) na szczęście zostały ukończone. Andrey Kruz przedwcześnie odszedł w 2019 roku. Zmarł w Hiszpanii, dokąd uciekł w 2005 roku z ZSRR. Trylogia o śmiertelnym wirusie stała się bestsellerem jeszcze przed wybuchem pandemii, a twórczość postapokaliptyczna Kruza porównywana jest do „Metra 2033” Głuchowskiego, „Bastionu” Kinga czy „Drogi” McCarthy’ego.

Trylogia osadzona jest współcześnie w stolicy Rosji, Moskwie i stanowi fascynującą mieszankę elementów postaapokalipsy, horroru i walki o przetrwanie. Jeśli interesują Was książki o emocjach i ludzkiej psychologii w obliczu kryzysu, to śmiało – „Epoka martwych. Początek” jest dla Was

Chyba każdy z nas chociaż raz w życiu zastanawiał się, czy byłby w stanie przeżyć apokalipsę zombie. Swojego czasu był to motyw bardzo popularny w kulturze, chociaż do dzisiaj jest on jeszcze często przywoływany. "Epoka Martwych" to taki powrót do apokaliptycznego przedstawienia świata, w którym niebezpieczny wirus sprawia, że żywe organizmy zamieniają się w zombie, a ludzkości grozi zakłada. Nie znajdziemy tu nic szczególnie oryginalnego, ale to naprawdę dobra i angażująca historia.

Fabuła przedstawiana jest z wielu perspektyw, aczkolwiek na szczęście nie miałam większego problemu, aby się w tym odnaleźć. Wydarzenia obserwujemy nie tylko oczami osób odpowiedzialnych za badania nad wirusem, polityków czy ważnych dla kraju osobistości, ale także zwykłych randomowych ludzi, których życie dramatycznie zmienia się w przeciągu chwili - uważam to za naprawdę wielki plus. Jedna z postaci pojawia się częściej niż inne, można by rzec, że jest takim głównym bohaterem, jednak nie do końca rozumiem, dlaczego jego perspektywa napisana była w pierwszej osobie, natomiast pozostałe - w trzeciej. Mi osobiście to nie przeszkadzało i łatwo było mi się przestawić, ale wiem, że dla niektórych może to być niekomfortowe.

W książce dzieje się bardzo dużo, cały czas akcja jest dość dynamiczna, czasami pełna napięcia i niebezpieczeństwa. Niestety, momentami byłam zmęczona, ponieważ tekstu jest naprawdę dużo, napisanego małym drukiem, do tego sporo miejsca poświęconego jest na... opisy broni i instrukcji ich używania. Czasami było to całkowicie zbędne i męczące.

"Epoka Martwych" to idealny przykład tego, jak zachowywałaby się ludzkość w przypadku apokalipsy. Skorumpowana władza, intrygi polityczne, kłamstwa, niepokój społeczeństwa, walka o przetrwanie za wszelką cenę i błędne decyzje. To dopiero pierwszy tom trylogii napisanej przez Andrey'a Kruza, więc tak naprawdę to wstęp do być może naprawdę dobrej historii. Myślę, że chętnie sięgnę po kolejne tomy, by przekonać się, co jeszcze wydarzy się podczas apokalipsy zombie.

[za współpracę i egzemplarz dziękuję wydawnictwu Efir].

Jako wielbicielka literatury postapokaliptycznej i wszelkich historii, które stawiają bohaterów w ekstremalnych sytuacjach, z ogromnym zainteresowaniem sięgnęłam po "Epokę Martwych. Początek" autorstwa Andrieja Kruza. Ta książka dostarczyła mi mnóstwa emocji i pozostawiła z niecierpliwością czekającą na kolejne tomy trylogii.

Akcja "Epoki Martwych" rozpoczyna się w Moskwie, gdzie w laboratorium amerykańsko-rosyjskiego koncernu farmaceutycznego naukowcy prowadzą badania nad tajemniczym wirusem. Ten wirus okazuje się być szczególnie niebezpieczny dla ssaków, przekształcając je w śmiercionośne zagrożenie. Gdy wirus niespodziewanie wymyka się spod kontroli, zaczyna rozprzestrzeniać się w zastraszającym tempie, zagrażając całej ludzkości. W świecie pełnym dezinformacji i paniki, mieszkańcy muszą sami stawić czoła nadchodzącej katastrofie.

W centrum wydarzeń znajduje się Siergiej Kramcow, były pracownik laboratorium, który wraz z grupą przyjaciół tworzy zgraną drużynę partyzantów, starających się przetrwać w tym nowym, niebezpiecznym świecie. Każdy dzień staje się dla nich lekcją przetrwania, a ich umiejętności i determinacja zostają poddane ciężkiej próbie. W międzyczasie koncern farmaceutyczny wysyła swoich agentów, aby powstrzymali Kramcowa i jego towarzyszy przed ujawnieniem prawdy o wirusie.

Jednym z aspektów, które szczególnie przypadły mi do gustu, jest dokładność, z jaką autor opisuje militaria i broń. Widać, że Andriej Kruz doskonale zna się na temacie, co dodaje realizmu i głębi całej opowieści. Dzięki temu czytelnik ma wrażenie, że śledzi działania prawdziwych specjalistów, a opisy walk i strategii są niezwykle przekonujące.

"Epoka Martwych. Początek" nie tylko zadaje ważne pytania o ludzką naturę w obliczu katastrofy, ale również skłania do refleksji nad współczesnymi zagrożeniami. Czy niedawna pandemia była wystarczającym ostrzeżeniem? Jak daleko jesteśmy od kolejnej epidemii? Po lekturze tej książki inaczej spojrzycie na przygotowania do takich sytuacji i ludzi, którzy już teraz starają się zabezpieczyć na przyszłość.

Ta książka to prawdziwa gratka dla fanów "Metra 2033" Dmitrija Głuchowskiego, "Bastionu" Stephena Kinga i "Drogi" Cormaca McCarthy’ego. Andriej Kruz stworzył epicką opowieść o przetrwaniu, pełną napięcia i emocji. Nie mogę się doczekać, aby poznać dalsze losy bohaterów w kolejnych tomach tej monumentalnej trylogii.

"Epoka martwych. Początek" to zdecydowanie gratka dla fanów literatury postapokaliptycznej, ale nie tylko! Ja kiedyś myślałam, że ta tematyka zdecydowanie do mnie nie przemawia, a teraz już wiem, jak bardzo się myliłam! Książki dosłownie nie mogłam odłożyć, z niecierpliwością oczekując dalszych wydarzeń.

Książka zabiera nas do współczesnej Moskwy, gdzie w jednym z laboratoriów dochodzi do wycieku wirusa, który sieje zagładę na całym świecie. Siergiej Kramcow, który jest pracownikiem laboratorium, z którego doszło do wycieku wirusa, robi wszystko, aby nie zarazić się wirusem siejącym zagładę w całym świcie. Rozprzestrzenia się on z prędkością światła, co tylko utrudnia możliwość walki z nim. Zewsząd pojawiające się na świecie zombie i nieustająca walka o przetrwanie i uratowanie ludzi, którzy w obliczu walki o własne życie mierzą się z niezwykłymi wyzwaniami i sprawdzają próg swoich możliwości, jak wiele każdy z nas jest w stanie zrobić, aby uratować własne życie, tego zdecydowanie dowiadujemy się, dopiero stając w obliczu śmierci. Dodatkowym problemem są koncerny farmaceutyczne, które mimo widma śmierci, nie rezygnują z pojawiającej się możliwości zasilenia własnych portfeli.

Książka, która trzyma napięcie na wysokim poziomie, akcja nie zwalnia i naprawdę bardzo dużo się dzieje. Mnie wciągnęła już od pierwszych stron i choć przyznaję, że na ogół, nie jestem fanką literatury postapokaliptycznej, to ta książka mnie zachwyciła i zmieniłam w znacznym stopniu zdanie co do tego gatunku! Dodatkowo książka, która wpasowała się w niedawno panującą epidemię na świecie, nabrała zdecydowanie innego znaczenia dla czytelników, a realność chęci wzbogacenia się przez koncerny farmaceutyczne, mimo iż jest przerażająca, to niestety tak bardzo prawdziwa!

Ja jestem pod ogromnym wrażeniem tego tytułu i jestem pewna, że fani literatury postapokaliptycznej będą zachwyceni, a ci, którzy nie są do niej przekonani — podobnie jak jeszcze do niedawna ja, będą mogli zmienić zdanie! Bardzo polecam!

Bardzo wciągająca książka. Czyta się bardzo szybko. Idealna na weekend lub kilka wolnych wieczorów. Idealna dla fanów postapo, zombie i walki o przetrwanie. Zdecydowanie pozycja warta polecenia.