Warszawa, wrzesień 1939: Irenka Górecka, młoda tancerka z kabaretu, ucieka z bombardowanej stolicy wraz ze swoim sąsiadem Witoldem Kiersnowskim i jego szoferem. Kiersnowski, urzędnik jednego z ministerstw, przewozi bardzo cenny obraz, autoportret Rembrandta, który ma zostać wywieziony do Szwajcarii. Niestety, w czasie drogi Kiersnowski i szofer giną, a Irenka zostaje sama z Rembrandtem. W dodatku znajduje małego żydowskiego chłopca, który stracił matkę... Od tej chwili Irence grozi podwójne niebezpieczeństwo, związane zarówno z ukrywaniem Rembrandta, jak i żydowskiego dziecka.
„Dziewczyna z kabaretu” to wydane pod nowym tytułem długo wyczekiwane wznowienie powieści Manuli Kalickiej „Rembrandt, wojna i dziewczyna z kabaretu”.
Powieści, o której czytelnicy pisali tak:
… to napisana z humorem powieść o prawdziwej przyjaźni i bezinteresownym poświęceniu. Książka, która wzrusza i jednocześnie wywołuje uśmiech na twarzy.
…to jest sztuka napisać książkę o czasach wojny, z której bije humor, która nie przytłacza smutkiem i śmiercią, a jednocześnie pokazuje realia tamtych czasów.
…czy może być coś cudowniejszego, jak śmiać się i płakać nad kartkami książki? Jak zaciskać kciuki, aby komuś udało się uciec, schować, przeżyć?
…autorka udowodniła, że o wojnie można pisać w inny, aczkolwiek również ciekawy sposób.
W jakim klimacie utrzymana jest powieść "Dziewczyna z kabaretu"?
Książka przenosi czytelnika w barwny, a zarazem dramatyczny świat przedwojennej Warszawy oraz realiów II wojny światowej. Autorka szczegółowo odtwarza atmosferę ówczesnych kabaretów, łącząc blask sceny z trudnymi wyborami życiowymi bohaterów. Lektura skupia się na emocjach i obyczajowości tamtej epoki, oferując głęboki wgląd w polską kulturę międzywojenną. Jest to propozycja dla osób ceniących historie z silnym tłem historycznym.
Czy fabuła książki koncentruje się bardziej na romansie, czy faktach historycznych?
Powieść stanowi zbalansowane połączenie wątków obyczajowych z rzetelnie zarysowanym tłem historycznym Polski XX wieku. Choć losy głównej bohaterki są osią narracji, Manula Kalicka kładzie duży nacisk na autentyzm miejsc i nastrojów panujących w stolicy. Czytelnik poznaje realia pracy w teatrach rewiowych oraz wyzwania, przed jakimi stawały kobiety w tamtym okresie. To literatura obyczajowa, która edukuje poprzez wciągającą historię.
Jakim stylem językowym posługuje się autorka w tej pozycji?
Manula Kalicka używa plastycznego, przystępnego języka, który skutecznie oddaje elegancję i specyfikę przedwojennej mowy. Narracja jest płynna, co pozwala na szybkie zanurzenie się w opowiadanej historii bez poczucia przytłoczenia archaizmami. Dialogi są żywe i naturalne, dzięki czemu postacie zyskują na autentyczności i stają się bliższe współczesnemu odbiorcy. Staranny dobór słownictwa podkreśla artystyczny klimat opisywanego środowiska kabaretowego.
Dla jakiego typu czytelnika "Dziewczyna z kabaretu" będzie najlepszym wyborem?
Tytuł ten idealnie trafi w gusta miłośników sag rodzinnych oraz literatury osadzonej w realiach dawnej Warszawy. Będzie doskonałym wyborem dla osób fascynujących się historią polskiej estrady, modą międzywojenną i losami silnych kobiet. Książka zadowoli czytelników szukających w literaturze wzruszeń oraz solidnej dawki wiedzy o minionych dekadach. To pozycja obowiązkowa dla fanów twórczości Manuli Kalickiej i prozy retro.
Dla kogo ta powieść może nie być odpowiednim wyborem?
Książka nie przypadnie do gustu osobom poszukującym dynamicznego thrillera akcji lub literatury z gatunku twardej fantastyki. Ze względu na powolniejsze tempo narracji i skupienie na detalach obyczajowych, może znużyć czytelników oczekujących ciągłych zwrotów akcji. Nie jest to również pozycja dla osób unikających tematów wojennych i trudnych doświadczeń życiowych bohaterów. Skupienie na emocjach i relacjach dominuje tu nad sensacyjnymi wątkami fabularnymi.
