Miasto zagubionych dusz. Dary Anioła. Tom 5

,,Drużyna Dobra i Zła’’

-,,Zgadzam się . Tylko pamiętaj ,że zrobiłem to dla ciebie , kiedy twoja mama będzie gryzła moją kostkę jak wściekła niedźwiedzica rozdzielona z małymi’’ – nie sposób nie wybuchnąć śmiechem czytając to zdanie , szczególnie gdy na zegarze wybija trzecia nad ranem a wasza rodzicielka wbiega do pokoju z przerażeniem wypisanym na twarzy zastanawiając się czy to początek choroby psychicznej .

Zaczerpnięty cytat z książki stanowi jedynie potwierdzenie , za co tak naprawdę kochamy Cassandre Clare . W jej dziełach nie brakuję doskonałego humoru, który skłania do uśmiechu nawet największych smutasów. Akcja jest wartka i pełna napięcia ,a momenty walk przyprawiają o gęsią skórkę. Miłosne historie bohaterów przeplatają się ze sobą , niejednokrotnie sprawiając ,iż drugoplanowe postacie przyćmiewają całą resztę . Właśnie takimi cechami powinna wyróżniać się dobra książka fantastyczna . Z całą pewnością w tych kryteriach znajduje się V Tom serii DARY ANIOŁA ,, Miasto zagubionych dusz’’. Jak głosi sama podtytuł , V Tom pozwala poznać tajniki dusz bohaterów wykreowanych przez Panią Clare. Czytelnik ma możliwość odkrycia postaci pod kontem psychologicznym i zrozumieniem ,,co im w duszy gra’’.

Gdyby przywołać wszystkich bohaterów ,,Miasta zagubionych duch ‘’ , to z całą pewnością na pierwszy plany wysuwa się Izabella Lightwood , nie chodzi tu o to, że gra pierwsze skrzypce , ponieważ tak nie jest , lecz o sposób ukazania jej emocji oraz duszy . Z tego to też powodu Izzy , ma szanse stać się postacią , która przeszła największa przemianę poczynając od pierwszego tomu , a kończąc na ostatnim . Cassandra Clare pokazuje ,iż tak naprawdę pod maską dobrze znanej Izabelli kryje się dziewczyna o wielkim sercu , która martwi się o rodzinę oraz drży na myśl o straceniu kogoś najbliższego .

Jeśli kiedykolwiek stwierdziłam ,iż źli bohaterowie mnie nie kręcą to właśnie w tym momencie powinnam dostać porządnego kopniaka od Jonatana Christopher Morgenstern ( Sebastiana ) . Wiem jedno im bardziej zły i zdegenerowany tym lepiej . Jonatan Morgenstern jest zły do szpiku kości i to nie podlega dyskusji . Jednakże poznając jego sposób myślenia oraz czarną duszę zdajemy sobie sprawę z jego przytłaczjącej samotności . Co więcej można pokusić się o stwierdzenie ,iż momentami postać Sebastiana może budzić w nas współczucie i smutek .Po za tym czy źli chłopcy nie są hot ? Z tą myślą zostawiam przyszłych jak i obecnych czytelników Cassandry Clare i zachęcam do sięgnięcia po ,,Miasto zagubionych dusz’’. Podsumowując cała dotychczasową literacką działalność Cassandry pozwolę sobie na przytoczenie powiedzenia -,,Książka to pewien rodzaj alkoholu , też uderza do głowy’’. Tak jak alkohol może uderzyć do głowy , tak gwarantuję ,iż książki autorstwa największej królowej Nocnych Łowców robią to 100 razy lepiej .