Cujo

Zadam teraz najważniejsze, bardzo poważne pytanie: psy czy koty? 😀 Sama uwielbiam psy, ale

Cujo, czyli tytułowy psiak to bernardyn, wielki i uroczy zwierzak, którego nie sposób nie zauważyć i nie polubić. Zwierzę naprawdę cechuje się ogromnym spokojem, to dobry pies i mimo swoich gabarytów, jest łagodny i przyjaźnie nastawiony. Niestety, pewnego dnia Cujo, goniąc królika, wpada do kryjówki nietoperzy, zarażonych wścieklizną. Pies nie rozumie co się z nim dzieje, tak samo ludzie nie rozumieją nagłej agresji u tego spokojnego psa. A robi się coraz gorzej - bernardyn zaczyna terroryzować miasto. Nikt nie chce stanąć mu na drodze i pożegnać się z życiem...

Uwielbiam tę książkę. No po prostu uwielbiam. Bardzo podoba mi się, że za pomocą obrazu wściekłego, morderczego psa, ukazane są tutaj jeszcze głębsze ludzkie lęki i niepokoje. Historia jest zdecydowanie bardziej złożona, niż mogłoby się wydawać. I oczywiście, to stopniowe budowanie napięcia, narastający strach i obawa, kiedy i z której strony wyskoczy zagrożenie. Świetna, dosłownie świetna powieść, która jest jednym wielkim płótnem, na którym autor maluje obraz złożony z najtrudniejszych emocji, uczuć, problemów i strachu. Nawet nie będę mówić, że polecam, bo to chyba dosyć oczywiste 🤩

Masz jakieś strachy z dzieciństwa?

Jakieś potworki w szafie lub pod łóżkiem?

Jeśli już nie, lub uważasz że to ogólnie tylko etap w dzieciństwie to polecam ci „Cujo” Stephena Kinga którym najlepiej raczyć się czytając po nocy. Zmienisz zdanie ;)

Dostajemy od autora obraz idyllicznego Castle Rock i historie 2 rodzin.

Camberowie mają pięknego i łagodnego bernardyna Cujo a Trentonowie ( akurat na mazenskim zakręcie) a bardziej Pani Trentonz synem, zamierzają właśnie odwiedzić Camberów.

Nie wiedzą jednak że Cujo kilka dni temu zaraził się wścieklizną i w niczym już nie przypominam miłego, łagodnego psa.

Zacznie się walka z czasem, rodzicielstwo zostanie wystawione na próbę, ludzka wola zostanie złamana a to wszystko toczyć się będzie w zamkniętym, zepsutym samochodzie, który więzi Donnę wraz z synem.

King pokazuje, że do zbudowania grozy nie potrzeba wielu „ efektów specjalnych”, wystarczy odkryć czego się boisz, ostro to doprawić i podać ci na półmisku.

Polecam

8/10

"Kiedy nie pozostaje już nic innego niż walka o przetrwanie, kiedy jest się doprowadzonym do ostateczności, to albo uchodzi się z życiem, albo umiera, i taka jest naturalna kolej rzeczy."

Właśnie takie horrory sprawiają mi najwięcej czytelniczej przyjemności, chętnie zanurzam się w ich świat w poszukiwaniu przygody, która nie tylko zrelaksuje, ale również dostarczy materiału ku różnym przemyśleniom. Powieść przemawia prawdopodobną fabułą, ciekawie zarysowanymi portretami postaci, licznymi odwołaniami do natury człowieka, a także umiejętnie prowadzonym małomiasteczkowym klimatem z doskwierającymi warunkami pogodowymi. Zrównoważona mieszanka ciepłych i zimnych emocji, sprytnie podgrzewanej niepewności i narastającego napięcia.

Zaczyna się spokojnie i niepozornie, acz nieosobliwie, zaglądamy w zwykłą codzienność jednej z amerykańskich rodzin, stopniowo tempo staje się szybsze, a intryga nabiera złożoności, zaś w finalnej odsłonie King mocno podkręca mroczną atmosferę i zaskakuje przebiegiem zdarzeń. Zło czające się pod warstwą powierzchownej serdeczności i poczciwości, przywdziewające maskę opiekuńczości i dobrotliwości. Spojrzenie na świat z ludzkiej perspektywy, wzburzone widzeniem oczami zwierząt, natychmiast przywołujące próby porównań i interpretacji. Strach ostrzegający przed czymś niewiadomym, intuicyjnie odbieranym jako niegodziwe, podpowiadający właściwe wzorce zachowań, ale też intensyfikujące się przerażenie i bezwzględna walka o życie. Okazuje się, że potwory można napotkać wszędzie, także w sennym miasteczku Castle Rock w Maine.

Ludzkie i zwierzęce bestie mają wspólne elementy, podobne cechy, analogiczne wzorce zachowań. Pies morderca lub mężczyzna terroryzujący rodzinę, a może kobieta świadomie osłabiająca więzi z bliskimi, albo wymagająca praca, za którą kryje się przecież pierwiastek człowieczy. I niezwykły zbieg okoliczności, ciąg fatalnych zdarzeń determinujących losy wielu osób. Fantastycznie przybliżona historia, logicznie ułożona fabuła, zgrabnie odwołująca się do uczuć, podkręcająca wyobraźnię, czego chcieć więcej? Oczywiście, współcześnie niektóre z problemów bohaterów znalazłyby szybkie rozwiązanie dzięki dostępnym środkom komunikacji, ale realia życia sprzed niemal czterdziestu lat dodają powieści koloru sepii, ponurości i mroczności.

[Adres usunięty]

Jak zawsze King nigdy nie zawodzi swoich czytelników historią i nutką grozy. Cujo - główny bohater, bernardyn. Jest oddany swoim właścicielom i bardzo ich kocha. Przez niefortunny wypadek zostaje zarażony wścieklizną i jego los drastycznie się zmienia. Nie mógł poprosić nikogo o pomoc. Z czasem za swój ból obwiniał ludzi. Z powodu rasy i jej wielkości stał się maszyną do zabijania. Wcześniej łagodny pies zmienił się w potwora.

Dodatkowo King opisuje historię dwóch rodzin, które zmagają się z problemami : zdrady, przemoc, ograniczenia i brak miłości.

Całość tworzy wzruszającą historię.

Na końcu książki można zadać sobie pytanie czy to na pewno Cujo był potworem ?