Atlas zbuntowany

Klasyczna już powieść Ayn Rand, która jest de facto fabularyzowaną reklamą jej filozofii obiektywistycznej. Gdy dodać do tego jej długość (niemal 1200 stron tekstu!) nie brzmi to może zachęcająco, ale mimo wszystko się przemogłem i zacząłem lekturę... Cóż, wciągnąłem się i przeczytałem całość. Trwało to 5 dni, ale nie żałuję. Fabuła jest po prostu świetna, styl Rand niezły, ale główną zaletą "Atlasu zbuntowanego" jest jego główny bohater, John Galt. Cóż to jest za postać... Wiarygodna, niezwykle ludzka, ale zarazem niejednoznaczna. Powieść polecam wszystkim, którym nie straszna jest jej objętość.

GRONA GNIEWU DOJRZAŁY

„Atlas zbuntowany” to książka, której chyba nikomu nie trzeba przedstawiać. Zmieszana z błotem w chwili swojego debiutu, z czasem stała się dziełem kultowym i uwielbianym na całym świecie. Przede wszystkim jednak to imponująca rozmachem dystopia, która ma nam wiele do powiedzenia zarówno o indywidualizmie, jak i buncie. I potrafi dostarczyć zapadających w pamięć przeżyć.

Dagny Taggart za wszelką cenę stara się utrzymać firmę kolejarską mimo ekonomicznego kryzysu, w jakim pogrąża się otaczający ją świat. Świat stojący u progu prawdziwej rewolucji. Każdy zaczyna mieć coraz bardziej dość działań rządu, coraz więcej jednostek zaczyna dojrzewać do buntu. Buntu, którego symbolem jest John Galt. Ale kim ON właściwie jest? Jakie są jego cele? I co przynieść może wszystko to, co nieuchronnie nadciąga?

Pewnie znacie takie sytuacje. Cenicie prozę jakiegoś autora, przeczytaliście wszystko, co napisał, a przynajmniej wszystko, co udało się Wam zdobyć, wiecie też jaką literaturę twórca ów ceni, więc zaczynacie sięgać po polecane przez niego książki. Bo może traficie na taką, która przypomni Wam jego dzieła? A może chociaż coś, co wyda Wam się znajome, bliskie… W ten właśnie sposób poznałem „Atlas zbuntowany” Ayn Rand, powieść polecaną przez czołowego satyryka i enfant terrible współczesnej prozy amerykańskiej, Chucka Palahniuka. I nie żałuję.

Dla Ayn Rand „Atlas” to pole do rozważań nad indywidualizmem, ale w szerszy, polityczno-ekonomicznym kontekście, a zarazem analizy znaczenia wybitnych jednostek w społeczeństwie. Jednocześnie to opowieść o buncie, o dojrzewaniu do owego buntu i tym, co może ze sobą nieść. Palahniuk o tej powieści pisał, że „Atlas zbuntowany” pokazuje nam co by było, gdyby bohaterowie „Gron gniewu” Steinbecka zamiast tylko mówić, co zrobić, rzeczywiście by to zrobili. W tym dopatrywał się przyczyny sukcesu powieści szczególnie wśród nastolatków, a także inspirując się nią, stworzył własną wersję analizy buntu jednostek przeciw władzy w postaci „Dnia prawdy”. I coś rzeczywiście w tym jest, a dzieło Rand okazuje się być zaskakująco dobra literaturą z głębią i przesłaniem.

Wracając jednak do samej powieści, to mamy tu do czynienia z iście epickim tworem (ponad tysiąc stron), rozwijającym wcześniejsze dokonania autorki. Przede wszystkim jednak to naprawdę dobra literatura, znakomicie napisana (ukazała się w 1957 roku i jak każda klasyka literacko stoi na satysfakcjonującym poziomie) i intrygująca. Wymagająca, nie przeczę, nie dla każdego, ale każdemu warta polecenia. Choćby dla przekonania się czy to rzecz dla niego. Jeśli cenicie filozofującą fantastyką z ambicjami, znajdziecie tu coś dla siebie. I pochylicie się nad niejedną kwestią.

Atlas zbuntowany to wyjątkowa książka autorstwa Ayn Rand. Szczerze mówiąc kupując tą książkę nie wiedziałam czego się po niej spodziewać i przez pewien czas czekała na półce na swoją kolej. Teraz po jej przeczytaniu żałuję, że nie zabrałam się do niej od razu. To naprawdę niesamowita książka, która na bardzo długo pozostaje w pamięci. Z pewnością za jakiś czas do niej powrócę bo naprawdę warto. Książka skłania do refleksji i wyjaśnia wiele spraw. Co więcej książkę bardzo przyjemnie się ją czyta, wbrew dużej ilości stron. Determinacja jest bardzo ważnym elementem w dążeniu do celu i warto o tym pamiętać.

O tej książce słyszałem tak wiele sprzecznych opinii, że w końcu musiałem po nią sięgnąć. Z czystej ciekawości, co takiego (w tym słusznych rozmiarów dziele literackim) tak porusza? Rzeczywiście, muszę przyznać, że "Atlas zbuntowany" realnie wpływa na czytelnika. Zmusza do przemyślenia wielu kwestii. Do zastanowienia się na nowo nad moralnością w ujęciu społecznym. Zakwestionowania swoich dotychczasowych przekonań. Polecam tę książkę każdemu, ale uprzedzam - po tej lekturze wiele spraw może już nie wyglądać tak samo, a dzieło Ayn Rand pozostawi trwały ślad w sposobie patrzenia na życie i relacje społeczne.

"Atlas zbuntowany" to nie jest krótka książka. Czyta się ją jednak szybko, ponieważ wciąga bez reszty. Można w niej znaleźć całe mnóstwo cytatów i złotych myśli, które zdecydowanie zapadają w pamięć. Tak naprawdę jest to pozycja obowiązkowa dla tych, którzy interesują się polityką Stanów Zjednoczonych, ale nie tylko. Spodoba się każdemu, kto chciałby poznać historie jednostek wybitnych, wyróżniających się na tle innych. Akcja rozwija się dosyć powolnie, jednak nie psuje to ogólnego wydźwięku całości. Mogę z czystym sumieniem polecić każdemu, kto lubi rozbudowane, kontrowersyjne opowieści, które kiedyś spotkały się z dużą krytyką.