Adept. Materia Prima. Tom 1

Serię Materia Prima autorstwa Adama Przechrzty mam w domu już od ponad roku i w końcu postanowiłam ją skończyć czytać. Jednak kiedy sięgnęłam po "Namiestnika" okazało się, że nie pamiętam kilku ważnych rzeczy. Dlatego też postanowiłam odświeżyć sobie "Adepta", którego czytałam na początku zeszłego roku, co było dość niezwykłą podróżą do świata, po którym już wiedziałam czego się spodziewać. Ale od początku...

Olaf Rudnicki jest alchemikiem i aptekarzem z własną apteką. Do enklaw, które stosunkowo niedawno pojawiły się na świecie wybiera się po substancję zwaną materia prima będącą cennym składnikiem leków, które przyrządza mężczyzna. Pewnego dnia w enklawie spotyka rosyjskich żołnierzy, dzięki którym przeżył swój wypad w to tajemnicze, złowieszcze i niebezpieczne miejsce. Od tego momentu życie Rudnickiego oraz żołnierzy mają coraz więcej wspólnych mianowników.

Akcja powieści rozgrywa się głównie w Polsce na początku XX wieku jeszcze przed I Wojną Światową. Zatem nasz kraj jest pod zaborami, a zbliżająca się wojna sprawia, że w społeczeństwie panują nerwowe nastroje. Dodatkowo warszawska enklawa stanowi coraz większe niebezpieczeństwo dla ludności. Sytuację podsyca jeszcze fakt, że pewnym momencie w tajemniczych okolicznościach ginie nastolatka z dobrego domu.

Kiedy po raz pierwszy sięgałam po "Adepta" nie spodziewałam się, że tak bardzo polubię powyższą książkę, a przede wszystkim, że wrócę do niej tak szybko. Jednak tak jak wspomniałam, kiedy sięgnęłam po drugi tom z serii okazało się, że wielu rzeczy nie pamiętam. Stąd też wziął się pomysł na odświeżenie powyższej powieści.

Znając już wydarzenia z drugiej części tego cyklu podczas ponownego czytania "Adepta" zwróciłam uwagę na większą ilość szczegółów - przede wszystkim tych związanych z relacjami wywiązującymi się między poszczególnymi postaciami. Uwielbiam zażyłość Samarina i Rudnickiego, którzy z jednej strony mogą sobie powiedzieć wiele gorzkich słów i niemalże pozabijać siebie nawzajem, jednak z drugiej strony już w pierwszym tomie widać, że są w stanie zrobić wiele by ochronić tego drugiego, a nawet oddać za siebie życie. Mimo to ich relacja nie jest cukierkowa, bo jest podszyta nieufnością, ale nie ma w tym nic dziwnego, tym bardziej, że jeden jest Rosjaninem, a drugi Polakiem. I jeżeli miałabym powiedzieć jak wyobrażam sobie męską przyjaźń to powiedziałabym, że właśnie tak jak to wygląda między Samarinem a Rudnickim.

To co rzuca się w oczy poza Rudnickim i Samarinem to świetnie zarysowane tło historyczne i społeczne osadzone w niesamowicie wykreowanym świecie, który zaskakiwał mnie wielokrotnie - nawet podczas drugiego czytania. To co się dzieje w "Adepcie" może i jest czasem dziwne oraz wprawiające w konsternację, jednak nie uwierało mnie to rak bardzo, tym bardziej, iż widać, że autor wie o czym pisze...w sumie nic dziwnego, w końcu jest historykiem. I myślę, że to właśnie dzięki wiedzy pana Przechrzty ta seria jest tak ciekawa i wartościowa.

Jednak coś co mnie denerwowało w tej książce to, to, że autor nie zawsze płynnie przechodził z jednej sceny do drugiej, tylko niejednokrotnie stosował przeskoki w fabule. I mimo to, że pomijał mało istotne dla powieści rzeczy, to nie ukrywam, że mnie to dość mocno irytowało. Dodatkowo pamiętam, że poprzednim razem kiedy czytałam "Adepta" twierdziłam, że jest momentami przegadany. Dziś - wiedząc co będzie dalej widzę zasadność pewnych scen i dialogów, bo one tłumaczą chociażby pewne decyzje poszczególnych postaci.

"Adept" jest dość specyficzną powieścią. Jednak uważam, że wiele osób znajdzie w niej coś dla siebie, ponieważ łączy w sobie elementy fantastyki, powieści historycznej, obyczajowej i kryminału. Nawet jest delikatny wątek romansowy, ale na szczęście jest na tyle dalszoplanowy, że w tym przypadku nawet mi się podobał. Poza tym stała się rzecz niesłychana, ponieważ Samarin dołączył do grona moich miłości literackich. A grono postaci z książek, do których wzdycham nie poszerza się zbyt łatwo i często więc to już samo w sobie o czymś świadczy.

Niewątpliwie powyższa powieść otworzyła mnie na nowe wątki i gatunki literackie, co napawa mnie ogromnym zadowoleniem, bo być może dzięki temu otworzyłam się na steampunk. Poza tym na dobre zakochałam się w powieściach, których akcja rozgrywa się w pierwszej połowie XX wieku, ale jeszcze przed II Wojną Światową. Myślę, że dzięki niej wrócę jeszcze do takich powieści jak "Wróżbiarze" czy "Śliska sprawa" i mam nadzieję, że spojrzę na nie z innej perspektywy.

Powiem Wam, że żałuję, iż o tego typu powieściach tak rzadko się mówi, bo moim zdaniem są zdecydowanie warte uwagi i mam nadzieję, że będę odkrywała coraz więcej podobnych książek. Tymczasem przede mną jeszcze ostatnia część tej serii i już nie mogę się jej doczekać, ale myślę, że zrobię sobie mały przerywnik, żeby ta historia nie miała okazji mi się przejeść.

P. S. Marzy mi się, że ta seria zostanie zekranizowana, bo świetnie by się to oglądało. Jednak coś czuję, ze niestety są na to małe szanse - a szkoda.

Adam Przechrzta to autor zajmujący się w głównej mierze fantastyką. Pisze powieści i opowiadania, ale zdarzało się, że napisał artykuł o tematyce około fantastycznej. Posiada również tytuł doktora w dziedzinie nauk humanistycznych.

Książka opowiada o alternatywnych wydarzeniach z początku XX wieku, gdzie w różnych miastach na świecie pojawiają się tzw. enklawy. Są to obszary, z których pochodzi magia i różnego rodzaju stwory nienależące do naszego świata. Są one na tyle niebezpieczne, że do enklaw wysyłani są żołnierze na patrole i

zwiady.

Głównym bohaterem jest alchemik, Olaf Rudnicki. Jest ON aptekarzem, który wyrabia swoje leki z zasobów zdobytych na własną rękę w enklawie. Fabuła rozpoczyna się od przyłapania Olafa na nielegalnym przebywaniu w warszawskiej enklawie przez oddział rosyjskich żołnierzy, którym następnie alchemik pomaga się wydostać z niebezpieczeństwa. W ten sposób zapoznaje się ON z ich dowódcą, czego następstwem jest ich nieunikniona współpraca w rozwiązywaniu problemów związanych z enklawami.

Tak jak podpowiada nam dorobek artystyczny Przechrzty, jest to powieść fantasy. Akcja rozgrywa się na niedługo przed I wojną światową, a historia jest taka sama jak nasza, do momentu, w którym pojawiają się enklawy.

Autor siłę swojej książki skupia na wspaniale zbudowanym świecie i sposobie, w

jakim go poznajemy. Przechrzta jest pisarzem, ale również doktorem nauk historycznych. Wykorzystuje swoją wiedzę do zawodu pisarskiego, dzięki czemu świat wykreowany w „Adepcie", bazujący na Polsce z początku XX wieku, a w szczególności grupy społeczne w nim zawarte, funkcjonują tak jak wtedy, tyle że z urozmaiceniem w postaci magii, która pojawiła się na świecie. Widoczne jest nastawienie do siebie różnych grup społecznych, ludzie spodziewają się wojny, a czary i alchemia tylko podsycają to wszystko. To właśnie nad tym prawdopodobnie autor spędził najwięcej czasu, a z pewnością nie odkrył jeszcze wszystkich kart, ponieważ książka jest pierwszą z cyklu „Materia Prima”. Fabuła jest prowadzona bezpiecznie, a zwroty akcji są w większości ukradkiem zapowiadane. Oczywiście przez cały czas coś się dzieje, a autor nie daje czytelnikowi chwili na oddech, ale nie jest to nic skomplikowanego, ani wyjątkowego. W każdym rozdziale autor daje nam coraz więcej informacji na temat świata poprzez wydarzenia i tylko w ostatnim autor postanowił, że głównym celem zdarzeń będzie zachęcenie czytelnika do przeczytania kolejnej książki.

Dla wszystkich fanów fantastyki, w której świat jest najważniejszym elementem, a magia wpływa na takie rzeczy jak polityka, czy gospodarka, polecam w szczególności. Polecam również osobom, którym podobały się „Grzechy Imperium” Briana McClellana, a pozostałe części z serii ich nie zadowoliły.

Wiktor, lat 15

źródło: [Adres usunięty]