Książę z Jemenu

Są książki, które przyciągają mnie już samym tytułem, intrygującą okładką i opisem, który obiecuje coś więcej niż tylko fabularną opowieść. „Książę z Jemenu” od razu wywołał we mnie ciekawość. Poczułam, że to historia, która może poruszyć trudny temat i dotknąć głęboko ludzkich emocji, a właśnie takie książki trafiają do mnie najmocniej. Takie, które potrafią zburzyć schematy i postawić mnie w miejscu, gdzie staję twarzą w twarz z tym, co dla innych niewygodne, a dla mnie… po prostu ludzkie.

Mam w sobie dużą wrażliwość i tolerancję, wynikającą z tego, że staram się zawsze widzieć człowieka, nie etykiety. Dlatego nie oburzam się, gdy miłość przybiera inną niż "oczekiwaną" formę. Wręcz przeciwnie, szukam w niej prawdy, szczerości i odwagi. Wierzę, że prawdziwa miłość nie zna płci, narodowości ani religii. A ta książka dokładnie o tym mówi. O uczuciu, które nie powinno istnieć według społecznych norm ale które właśnie przez to zasługuje na opowiedzenie.

Poznajemy Karola, młodego chłopaka z małej pomorskiej miejscowości, który ucieka od dusznej, powierzchownej rzeczywistości, w której fizyczność często mylona jest z miłością. W Warszawie spotyka Tahira, osiemnastoletniego chłopaka z Jemenu. Od tej chwili ich światy zaczynają się przenikać. Najpierw delikatnie, potem coraz intensywniej, jakby w tej znajomości obaj odnaleźli coś, czego im brakowało: zrozumienie, fascynację, bliskość. A może… miłość?

To opowieść nie tylko o zakazanym uczuciu, ale też o dojrzewaniu, poszukiwaniu tożsamości i walce o siebie w świecie, który nie jest gotowy, by przyjąć wszystko takim, jakie jest. Czy miłość dwóch chłopaków, Polaka i Jemeńczyka ma szansę przetrwać, gdy każdy krok obarczony jest ryzykiem? Czy odwaga bycia sobą wystarczy, by przełamać uprzedzenia i lęk?

Książka wciąga od pierwszych stron. Autor nie boi się trudnych scen, brutalnych realiów i szczerych emocji. Momentami bywa subtelna, wręcz poetycka, a chwilami ostra jak brzytwa. I właśnie za tę mieszankę autentyczności i emocji ją doceniam. Niektóre fragmenty zostają pod skórą na długo, zmuszają do refleksji, wywołują bunt, smutek, ale i nadzieję. Czytelnik nie tylko śledzi fabułę, on przeżywa ją razem z bohaterami.

To książka, która nie daje prostych odpowiedzi. A ja cenię, gdy literatura stawia pytania:

Czy mamy prawo odbierać komuś miłość, tylko dlatego, że nie mieści się w naszych ramach?

Czy potrafimy naprawdę słuchać, zanim osądzimy?

Czy jesteśmy gotowi przyjąć cudzą prawdę, nawet jeśli burzy nasz spokój?

„Książę z Jemenu” zrobił na mnie ogromne wrażenie. Zostałam z tą historią na długo po przeczytaniu ostatniej strony. To książka ważna, odważna i piękna w swojej emocjonalnej szczerości. Polecam ją każdemu, kto nie boi się czytać sercem. Bo to właśnie serce jest w tej historii najważniejsze.

Dziewiętnastoletni Karol wiedzie z pozoru szczęśliwe życie, bogaci rodzice spełniają wszystkie jego zachcianki, będąc w tym wieku czego chcieć więcej? Zwłaszcza, że dopiero skończył szkołę. A no właśnie, po pierwsze, brakuje mu bliskości, czułości a jeżeli chodzi o rodziców, to odrobinę zrozumienia. Co z tego, że pieniędzmi nie musi się przejmować, lecz oni nie potrafią zrozumieć własnego syna, który nie chce być taki jak oni, no i przede wszystkim aby przestali decydować o jego przyszłości.. pora powiedzieć stop.

"- To sobie planujcie (...) bo jak się domyślam, zaplanowaliście życie rok po roku i krok po kroku aż do śmierci."

Stop.

Dość poważna rozmowa z rodzicami i ich szalony pomysł zmienił jego życie o sto osiemdziesiąt stopni.

Ale po kolei.

Karolowi było dobrze w Tczewie, dziewczyny na niego leciały ale no właśnie, nie tylko dziewczyny. Okazuje się, że przyjaciel wyznaje mu miłość, lecz ten odrzuca jego zaloty... wiedząc, że to mężczyźni go interesują, ale nie on, nie Maks.

Rodzice tymczasem proponują mu wyjazd na rok do większego miasta, do Warszawy, w celu odnalezienia siebie, który początkowo wydaje mu się złym pomysłem, lecz po sytuacji z Maksem pragnie jak najszybciej wyjechać z miasta rodzinnego.

Tak oto na jego drodze, w stolicy, pojawia się osiemnastoletni Tahir, który pochodzi z Jemenu. Przedstawia się jako przewodnik i proponuje mu małą wycieczkę po Warszawie, lecz żadnym przewodnikiem to on nie był. 🤫

A mężczyzną, który zawrócił mu w głowie.

Czy ten wyjazd był dobrym pomysłem?

Czy Karol zacznie żyć w końcu po swojemu?

No i co z Tahirem - jemeńczykiem, który niespodziewanie pojawił się w jego życiu?

Między nimi zaczyna rodzić się pewne uczucie, lecz i pojawiają się przeszkody.

Dochodzi także do poważnego wypadku i jeden z nich ląduje w szpitalu.

Jak potoczą się losy Karola i Thaira?

"Książę z Jemenu" to piękna, momentami nieco bolesna, pełna emocji powieść romantyczna z wątkiem obyczajowym, powieść, którą zdecydowanie warto poznać.

Jednak jak wiadomo, nie jest ona dla każdego. Brak tolerancji, czy rasizm na świecie to poważny problem społeczny, przecież tak naprawdę nikt nie każe wielbić osób homoseksualnych czy popierać ich wybory, ale SZACUNEK jest bardzo ważny, choć odrobina szacunku.

Ale do tego nikogo nie będę przekonywać, bo każdy ma swoje zdanie oczywiście.

Powieść, która skłania do refleksji, ukazuje nam, że warto podążać za swoimi marzeniami, realizować je, nie dać się przekupić i robić coś na przymus. Przede wszystkim należy zaakceptować siebie samego, takiego jakim się jest.

Pomysł na fabułę bardzo ciekawy, książkę pochłonęłam praktycznie na raz, oprócz intrygujących wydarzeń, które były tego winowajcą, muszę przyznać, że pióro autora jest tak przyjemne, więc dzień z tą powieścią był zdecydowanie udany! Książki z motywem LGBT+ zawsze chętnie czytałam i będę czytać i cenię autorów za odwagę, gdyż trzeba się liczyć, że połowa społeczności od tak ją odrzuci, wiedząc, kim są główni bohaterowie, bądź jakie zostały poruszone wątki.

Ja jestem zachwycona i z pewnością poznam inne perełki spod pióra autora!

Ze swojej strony, bardzo polecam.

Karol to młody mężczyzna, który właśnie zdał maturę. Nie chce iść na studia i zgadza się na propozycję rodziców, aby oni opłacili mu mieszkanie w Warszawie na rok, a on przez ten czas ma się nad sobą zastanowić i zobaczyć jak wygląda dorosłe życie. Chłopak skrywa jednak przed nimi wielką tajemnicę, jest gejem. W Warszawie jego drogi krzyżują się z Tahirem, nastolatkiem z Jemenu. I wtedy zaczyna się dosłownie jazda bez trzymanki, emocje, uczucia, akceptacja. Pisane pięknym językiem przez autora.

Książka ta pozwala nam poczuć choć odrobinę tego, co przeżywają młodzi, odkrywający prawdę o sobie chłopcy. Jest autentyczna, pokazuje świat jaki jest naprawdę, a z tą historią z pewnością wielu może się utożsamiać.

Obok tej powieści nie można przejść obojętnie! Polecam!

Przyznam szczerze, ze kiedy tylko ta książka pojawiła się w zapowiedziach, po cichu liczyłem na swego rodzaju zaskoczenie. Wprawdzie rozczarowywała mnie okładka, bo sugerowała jeszcze jeden romans, ale tym razem z gejami w rolach głównych. Ponieważ zdarzyło mi się kilka historii z gejami jako bohaterami przeczytać, więc tym bardziej tej byłem ciekaw. tym bardziej, bo autor raczej z innego rodzaju literaturą mi się kojarzył i do cięższych klimatów przyzwyczaił. Tymczasem otrzymałem prozę, która od pierwszych stron zawładnęła mną swą lekkością, zwięzłym stylem i dynamiką narracji. Lecz przede wszystkim odważnym językiem oraz szczerością w przedstawieniu homoseksualnej miłości. już wstęp zadziwia, bowiem główny bohater z niewielkiego Tczewa na Pomorzu ucieka przed przypadkowym doświadczeniem erotycznym z kolegą, który odebrał to jako wstęp do wielkiej miłości. Można powiedzieć, że Karol, główny bohater, tchórzy. Ale, taki paradoks, tchórzostwo i porzucenie bez słowa zostają jakby ukarane. Karol ucieka do stolicy, a tam, już na Centralnym, dopada go Jemeńczyk (niegdysiejszy imigrant, osiemnastolatek) i zaczyna się niespodziewanie to, przed czym uciekał z Tczewa - uczucie. Tyle tylko, że tym razem dopadające obu młodzieńców w tej samej chwili. O ile dotychczas zdarzało mi się trafiać na książki z tym tematem dziejące się w nierealnym najczęściej świecie, to tutaj mamy wszystko jakby wyjęte z naszego otoczenia. Są więc rzeczywiste problemy nastolatków, pragnienie tolerancji, szacunku, aspiracje i dążenie do dorosłości, z prawem wyboru, pragnienie akceptacji. Jest nie tylko żarliwe i erotyzmem przesiąknięte uczucie, ale i sporo miejsca na refleksję nad bolączkami świata młodych, jest też i historia kryminalna, no i fantastyczne zakończenie. Jak na powieść reklamowaną jako z nurtu new adult, to prawdziwa perełka prozatorska. Myślę, że to jedna z takich książek, która ma szansę stać się bestsellerem. Ale o tym jednak zdecydują ewentualni chętni do poznania burzliwych dziejów miłości Tahira i Karola. Polecam.