Jeremiasz jest inny. Żyje w świecie, w którym dni tygodnia mają swoje kolory, a najlepszą zabawką jest zamek błyskawiczny. Jeremiasz wychodzi z domu tylko z olbrzymią pokrywką.
Jeremiaszem opiekuje się siostra Pamela. Dlaczego to właśnie ona rozumie go najlepiej?
Chłopiec, jego siostra oraz ich mama przeprowadzają się do kolejnego miasta. Muszą rozpocząć życie na nowo. Czy tym razem im się to uda?
Ta pełna ciepła i humoru historia łamie serca i uczy zrozumienia.
Nagrody:
- Nagroda Bibliotekarzy 2017
- Nagroda Nauczycieli 2017
- Nominacja do nagrody Magnesia Litera 2017
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii obyczajowa
Czy książka "Krzycz po cichu, braciszku" rzetelnie przedstawia codzienne życie osoby z autyzmem?
Tak, powieść wnikliwie i realistycznie ukazuje funkcjonowanie chłopca w spektrum autyzmu poprzez pryzmat jego specyficznych rytuałów oraz postrzegania świata. Autorka skupia się na detalach takich jak fascynacja zamkami błyskawicznymi czy przypisywanie kolorów do dni tygodnia, co pozwala czytelnikowi lepiej zrozumieć odmienność bohatera. Historia pokazuje nie tylko perspektywę Jeremiasza, ale również wyzwania, z jakimi mierzy się jego rodzina podczas przeprowadzki i adaptacji w nowym miejscu. Lektura stanowi wartościowe źródło wiedzy o neuroróżnorodności, unikając przy tym zbędnego patosu.
Dla jakiej grupy wiekowej przeznaczona jest ta historia o Jeremiaszu i Pameli?
Książka jest skierowana głównie do starszych dzieci w wieku szkolnym oraz młodzieży, choć jej głęboki przekaz docenią także dorośli czytelnicy. Dzięki narracji prowadzonej z perspektywy siostry głównego bohatera, młodzi odbiorcy mogą łatwo utożsamić się z emocjami towarzyszącymi opiece nad rodzeństwem wymagającym szczególnej uwagi. Prosty, a zarazem poruszający język sprawia, że trudne tematy stają się przystępne dla czytelnika powyżej 10. roku życia. Publikacja doskonale sprawdza się jako lektura rodzinna, prowokująca do ważnych rozmów o empatii i akceptacji.
Jaki ładunek emocjonalny dominuje w tej opowieści o rodzeństwie?
Opowieść zachowuje balans między wzruszeniem a ciepłym humorem, unikając przytłaczania czytelnika wyłącznie trudnymi emocjami. Mimo że historia porusza tematykę wykluczenia i trudnych początków w nowym otoczeniu, dominuje w niej nadzieja oraz siła więzi rodzinnych. Relacja między Pamelą a Jeremiaszem jest ukazana w sposób pełen zrozumienia, co nadaje całości pozytywny, budujący wydźwięk. Czytelnik otrzymuje historię, która uczy empatii bez poczucia beznadziei, koncentrując się na małych sukcesach bohaterów.
Czy ta publikacja nadaje się do pracy dydaktycznej w szkole lub bibliotece?
Tak, zdobyte przez książkę nagrody nauczycieli i bibliotekarzy potwierdzają jej wysoką wartość edukacyjną i przydatność w pracy z grupą. Tekst stanowi doskonały punkt wyjścia do warsztatów dotyczących tolerancji oraz integracji rówieśniczej z osobami o odmiennych potrzebach. Przejrzysta konstrukcja fabuły ułatwia omawianie postaw społecznych i reakcji otoczenia na nietypowe zachowania. Jest to sprawdzona pozycja literacka, która wspiera budowanie otwartej postawy u uczniów i wychowanków.
Dla kogo lektura tej książki może okazać się zbyt wymagająca?
Książka nie jest odpowiednia dla osób poszukujących lekkiej literatury rozrywkowej lub sensacyjnej akcji, gdyż skupia się na warstwie psychologicznej i obyczajowej. Tematyka spektrum autyzmu i trudności adaptacyjnych rodziny może być zbyt obciążająca dla bardzo małych dzieci, które nie posiadają jeszcze kompetencji do zrozumienia metafor i stanów emocjonalnych bohaterów. Czytelnicy oczekujący szybkiego tempa wydarzeń mogą poczuć niedosyt ze względu na spokojny, refleksyjny charakter narracji. Publikacja wymaga od odbiorcy skupienia oraz gotowości na konfrontację z trudną codziennością osób wykluczonych.
