Krwawy kwiat. Trylogia oporu. Tom 1

Nieznane oblicze Szwecji

Zapewne każdy chciałby żyć w doskonałym państwie, pozbawionym korupcji, układów, kłamstwa, gdzie nie odwraca się głowy od problemów skrzywdzonych. Taką postać idealizacji stworzył świat dla Szwecji, kreując wizerunek tolerancyjnego, miodem i mlekiem płynącego kraju. W takim przekonaniu żyją, na co dzień Szwedzi, a wielu imigrantów próbuje się tam osiedlić. Jak bardzo złudny i nieprawdziwy to obraz pokazuje Louise Boije af Gennäs w swojej książce o intrygującym tytule „Krwawy kwiat„. Autorka stworzyła spektakularną i odważną powieść, w której odziera wizerunek Szwecji z iluzji, odwołując się do rzeczywistych doniesień, pokazuje jak bardzo propagandowy jest obraz dobrej i tolerancyjnej Szwecji. Ta historia, to nie jest typowy thriller psychologiczny ani typowy thriller polityczny, jest to połączenie obydwu tych gatunków. Zręcznie skonstruowana intryga kryminalna, społeczna i polityczna. Ekscytująca książka o niesprawiedliwości, polityce i nadużyciach władzy.

Sara, młoda kobieta z trudną przeszłością, przenosi się z prowincji do Sztokholmu, by zacząć wszystko od nowa i odbudować swoje życie. Początkowo pracuje w barze, mieszka w biednej dzielnicy w niezbyt dużym mieszkaniu, gdy niespodziewanie dostaje pracę w renomowanej agencji. Wszystko wydaje się zbyt piękne, aby mogło być prawdziwe. Dziewczyna, która przeżyła wiele traumatycznych wydarzeń jest w końcu szczęśliwa, bo żyje tak jak marzyła. Wkrótce jednak zdaje sobie sprawę, że wszystko jest inne, niż jej się wydaje. Zaczynają dziać się dziwne rzeczy, które stają się coraz bardziej przerażające i całkowicie niewytłumaczalne. Zaczyna wątpić we własne zdrowie psychiczne i patrzy na wszystkich wokół siebie z rosnącą udręką. Czy wyobraża sobie te dziwne rzeczy, które jej się przytrafiają, czy faktycznie mają miejsce?

Akcja toczy się początkowo leniwie, ale powoli narasta atmosfera niedopowiedzeń, dziwnych zdarzeń, które być może dzieją się w głowie Sary w następstwie stresu pourazowego, ale też niewykluczone, że świadomie ktoś ją prześladuje. Można odnieść wrażenie, że ludzie, którzy ją otaczają mają w tym swój udział. Komu może zaufać? Czy w ogóle może komuś zaufać? Napięcie polega głównie na tym, że nie dzieje się zbyt wiele, ale jest dobrze zbudowane i rozłożone w całej książce. Zagrożenie dla Sary i jej rodziny staje się coraz bardziej realne. Nie wiadomo, kto i dlaczego? Sara szuka odpowiedzi w związku między tajemniczą śmiercią ojca a dokumentami, które znalazła w jego biurze.

To nie jest jeden z thrillerów, jakich mnóstwo na rynku napisanych dla rozrywki. Ta powieść zawiera coś głębszego. Przesłanie, które zmusza do myślenia. Autorka sugeruje, że docieranie do niewygodnej prawdy zawsze wiąże się z ryzykiem wielu niebezpieczeństw. W trylogii Ruchu Oporu Louise af

Boije Gennäs opisuje walkę jednostki z władzami. To przerażająca gra, manipulacja rzeczywistością kontra fantazja, w której nic nie jest tym, czym się wydaje. Pokazuje, do czego zdolna jest władza, by ukryć swoje występki. Pomimo że, polityka, na co dzień nie wzbudza mojego zainteresowania, to autorka naprawdę wie jak przykuć uwagę czytelnika. Tym, co czyni tę historię pasjonującą, jest stopniowane napięcie i dobrze wykreowana postać głównej bohaterki. Autorce udaje się przekonać czytelnika do wątpliwości i złudzeń Sary. Louise Boije afGennäs świetnie obrazuje jej naiwność, ale później pokazuje, jak dziewczyna pośród traum zdobywa się na nietypową wręcz odwagę, by walczyć z systemem opresji. Paradoksalnie im bardziej się boi, tym więcej jest w niej siły, by odpierać zagrożenia i walczyć o to, co chciał przekazać jej ojciec. Poczucia bycia zgodną z sobą i stawiającą opór złu. „Krwawy kwiat” to przejmujące połączenie fikcji literackiej z rzeczywistością, historia, którą czyta się z zapartym tchem, a jej interesujące zakończenie daje nadzieję na kontynuację.

„ Jeżeli chcesz poznać prawdziwy charakter człowieka, daj mu władzę.” - Abraham Lincoln

Powieść miała premierę 22 stycznia 2020 r. Książkę otrzymałam z Klubu Recenzenta serwisu [Adres usunięty]

"O społeczeństwie nie mówią jego najsilniejsze ogniwa ani wielkość ich sukcesów..., określane jest przez to, jak zajmuje się najsłabszymi."

Wciągnęłam się w powieść, ciekawie zapleciona intryga, wiele mocno zawiązanych węzłów, które przyciągają złożonością i klimatem. Sporo się dzieje, w dynamicznych rytmach, w środku pełen napięcia thriller, na zewnątrz mocne uderzenia sensacji. Zmowy milczenia, piętrzące się zagadki, brutalne w ekspresji sekrety i zaskakujące obroty spraw. Fikcja umiejętnie i z wyczuciem przeplatana odniesieniami do prawdziwych wydarzeń ze świata szwedzkiej polityki. Zabieg ten podnosi wiarygodność zdarzeń w oczach czytelnika, sprawia, że silniej angażuje się w scenariusz zdarzeń, myśli podążają podobnymi znanymi faktami z polskiej areny polityki. Trudno się połapać, kto tak naprawdę stoi za krwawymi zbrodniami, jakie siły przejmują władzę, jak wielkie możliwości czarnej strefy tworzą sformalizowane aparaty państwowe. Wszystko, aby skutecznie ukrywać niewygodne informacje, odciągać uwagę od tego, co ważne, wypuszczać w eter wątpliwe merytorycznie tematy zastępcze, manipulować opinią publiczną. Pojawiają się pytania, jak daleko, głęboko i wysoko sięgają macki korupcji i demoralizacji? Czy jednostka ma jakiekolwiek szanse na starcie się z bezwzględną ośmiornicą grupy władzy?

Główna bohaterka wplątana zostaje w niebezpieczną grę, nie jest świadoma skali grożącego ryzyka, nie ma nawet najmniejszego pojęcia, z jakimi graczami przyjdzie się jej zmierzyć. Trzeba przyznać, że dziewczyna całkiem nieźle sobie radzi w nabierającej rozpędu rozgrywce. Można podziwiać jej determinację i przebiegłość, ale też przyczepić się do nieroztropnego powierzania tajemnic coraz to różnym osobom. Jednak, w walce z tak wieloma niewiadomymi, bez pomocnego wsparcia, technologicznego zaplecza, wyjątkowo trudno jest zdecydować się, komu można zaufać i powierzyć życie. Sara miota się w niedopowiedzeniach, wciąż przeżywa tragiczny wypadek ojca, a jednocześnie wyjazdem do Sztokholmu, podjęciem nowej pracy, podejmuje wyzwanie zawalczenia o siebie. Nie wszystkim zależy na tym, aby kobieta wiodła spokojne życie, dokładane są starania, aby popadła w obłęd i szaleństwo. Na horyzoncie pojawia się nowa przyjaciółka, romantyczny związek z mężczyzną, szybkie wytyczenie ścieżki kariery zawodowej, a nawet możliwość podniesienia statusu społecznego. Telefon od zmarłego ojca staje się wyzwalaczem osobliwych incydentów i zadziwiających zbiegów okoliczności.

Thriller wart uwagi, mroczny klimat z dreszczykiem, kryminalne wątki, frapujące odniesienia do kondycji społecznej i politycznej szwedzkiego społeczeństwa, w którym pod powierzchnią aż wrze od nienawiści i konfliktów. Narracja płynnie prowadzi, nie chce się odrywać wzroku od stron książki, co chwilę podrzucane są nowe tropy i wskazówki. Jedynie angielskie wstawki wybijały z rytmu, ale to znak współczesnych czasów, przebijanie się wielokulturowości, tak już powszechnej nie tylko w codziennym życiu, ale i w literaturze rozrywkowej. Chętnie sięgnę po drugi tom, aby rozwiązać niewyjaśnione zagadki, przekonać się, jak dalej poradzi sobie kluczowa postać.

[Adres usunięty]

„Krwawy kwiat” to pierwszy tom szwedzkiej „Trylogii oporu”. Główna bohaterka to Sara – dwudziestokilkuletnia kobieta, która właśnie przeprowadziła się do Sztokholmu. Ma za sobą bolesne i traumatyczne doświadczenia, przez które walczy z zespołem stresu pourazowego. Przeprowadzka to chęć zmienienia swojego życia i zapomnienia o przeszłości. Sara wynajmuje pokój w podrzędnej dzielnicy i zaczyna pracować w restauracji. Pewnego dnia poznaje Bellę, młodą kobietę, która proponuje jej pracę w prestiżowej agencji PR. Pomału życie Sary zaczyna odzyskiwać kolory, jednak wokół niej nieustannie mają miejsce dziwne i niepokojące sytuacje. Sara zaczyna wątpić w swój zdrowy rozsądek i nie wie komu może zaufać, bo wydaje się, że każdy coś przed nią ukrywa.

Kobieta wszystkie niepokojące sytuacje tłumaczy sobie wariactwami umysłu po wydarzeniach z przeszłości. Gwałt, który przeżyła oraz tajemnicza śmierć jej ojca wydają się być wydarzeniami, które nie mają ze sobą żadnego wspólnego mianownika. Lecz wszystko to, co obecnie dzieje się wokół Sary, zmusza ją do znalezienia odpowiedzi na mnożące się pytania i połączenia wszystkich urywków informacji w logiczną całość. To wcale nie jest takie proste, bo okazuje się, że to nad czym pracował jej ojciec, stanowi kluczowy element w tym, co obecnie ją spotyka. Ojciec Sary zajmował się różnymi aferami osób wysoko postawionych w szwedzkim rządzie, co wielu osobom było nie na rękę. W książce jest trochę wzmianek o sprawach politycznych i politykach, co mi osobiście trochę przeszkadzało i nudziło mnie to, bo polityka nie jest moją ulubioną dziedziną. Dla mnie większość tych politycznych wzmianek wydawała się zbędna, bo tylko niewielka ich część dotyczyła sprawy, która w największym stopniu miała wpływ na śmierć ojca Sary i to, co działo się teraz wokół niej.

Podsumowując książka nie za bardzo przypadła mi do gustu. Przez dużą część opisywanych wydarzeń zwyczajnie nudziłam się. Kwestie polityczne w ogóle mnie nie zainteresowały, jednak osoby interesujące się polityką mogą być usatysfakcjonowane. To, co działo się wokół Sary, było zaskakujące i powodowało lekki dreszczyk niepokoju. Niestety według mnie dużo rzeczy było przegadanych. Dopiero w ostatnich 100 stronach zaczęło dziać się coś, co bardziej przykuło moją uwagę. Gdyby cała powieść była poprowadzona tak, jak w tych ostatnich stronach, byłabym z niej o wiele bardziej zadowolona.

Książkę odebrałam za punkty w portalu Czytam Pierwszy.

Na przestrzeni wieków ludzie mogli doświadczyć do czego zdolna jest władza, by ukryć swoje działania. Pod przykrywką nieskazitelnego, pełnego populistycznych wizji wizerunku kreowanego w mediach i przestrzeni publicznej, często kryją się mroczne tajemnice, których poznanie grozi ogromnym niebezpieczeństwem. Czy warto jednak podjąć ryzyko i je poznać?

Po studiach i odbyciu służby wojskowej Sara przeprowadza się do Sztokholmu. Kobieta która została niezwykle boleśnie doświadczona przez los stara się poukładać życie na nowo. Podejmuje pracę w kawiarni i wynajmuje pokój w nieciekawej dzielnicy. Wtedy na jej drodze staje Bella, która zyskuje jej zaufanie. Gdy wydaje się że wszystko zaczyna znowu wkraczać na właściwe tory Sara otrzymuje telefon od nieżyjącego ojca. zy to możliwe, że jego śmierć była tylko częścią zaplanowanej intrygi?

„Krwawy kwiat” to jeden z lepszych thrillerów jakie miałam okazje czytać. Właściwie książka ta nie jest thrillerem w czystej postaci a mieszanką thrillera politycznego, kryminału i powieści sensacyjnej. Z pewnością na jej korzyść przemawia niebanalna i świetnie zarysowana fabuła. Język nie będzie tutaj barierą ponieważ jest ON prosty i przystępny w odbiorze. Sama autorka może pochwalić się naprawdę świetnym i unikalnym stylem, co w efekcie pozwoliło stworzyć książkę z wciągającym klimatem i mnóstwem intryg.

„Krwawy kwiat” długo się rozkręca, ma nużące i męczące momenty, jednak gdy już to zrobi ani się obejrzymy a zostaniemy wciągnięci w niewiarygodną sieć kłamstw i afer politycznych, aż w końcu nie będziemy wiedzieć komu ufać. Co ciekawe autorka dodała do swojej powieści element realności, a mianowicie autentyczne wycinki z gazet w Szwecji. W ten sposób w bardzo interesujący sposób połączyła element realności, z fikcją literacką. Sama w pewnym momencie zgubiłam się co jest prawda a co fikcją

Autorka bardzie ciekawie wykreowała postacie, oczywiście na największą uwagę zasługuje Sara, która została świetnie przedstawiona. Początkowo dostajemy mało przenikliwą, naiwną kobietę, która z czasem przechodzi swoistą przemianę w silną bohaterkę. Dzięki narracji pierwszoosobowej możemy bardzo dobrze poznać jej postać.

Ksiązka Louise Boije af Gennäs to pozycja z ogromnym potencjałem, to opowieść o walce jednostki z aparatem władzy, która prawie zawsze jest walką przegraną. Jest to niezwykłe studium radzenia sobie z traumą, stresem pourazowym i samym sobą.

Autorka jak nikt potrafi skutecznie zachęcić do sięgnięcia po kolejny tom. Zaskakujące zaskoczenie, niedokończone wątki i ten niedosyt potęgują tylko chęć sięgnięcia po więcej. Czekam na tom 2.

Nie słyszałam wcześniej o autorce i o tej książce. Zainteresował mnie jej opis i to, że to thriller, który zawiera w sobie krytykę społeczną i nawiązuje do niewyjaśnionych szwedzkich afer. Takie połączenie fikcji i rzeczywistości bardzo mnie zaintrygowało i byłam ciekawa czy spodoba mi się ten bestseller.

Sara po tajemniczej śmierci ojca przeprowadza się do Sztokholmu. Próbuje zapomnieć o przeszłości, zmaga się z silnym stresem pourazowym i ma nadzieję, że uda się jej zacząć od początku. Wydaje się, że wszystko powoli się układa, kobieta zaczyna pracę w znanej agencji, ma mieszkanie i nową przyjaciółkę Bellę. Jednak w jej życiu pojawia się coraz więcej dziwnych rzeczy, niepokojących zbiegów okoliczności i wygląda na to, że ktoś obserwuje każdy jej krok. Robi się coraz bardziej niebezpiecznie, a w dodatku pewnego dnia odbiera telefon i słyszy głos ojca. Sara sama już nie wie co jest prawdą, a co wytworem jej wyobraźni.

Muszę przyznać, że mam mały problem z oceną tej książki. Do połowy nie działo się prawie nic ciekawego, zaczęłam się zastanawiać czy coś w końcu się wydarzy. Przez wiele stron czytałam o Sarze, jej pracy, znajomych i tylko czasem pojawiały się takie sytuacje, które dawały nadzieję, że może być jeszcze ciekawie. No i w końcu gdzieś w połowie lektury doczekałam się niepokojących wydarzeń i niepewności o dalsze losy bohaterów. Wtedy udało mi się wciągnąć w fabułę, a autorka zaserwowała kilka zwrotów akcji i udany finał. Co prawda domyśliłam się niektórych faktów, ale jednak nie przewidziałam wszystkiego. Dla mnie to taka nierówna książka, bo do połowy fabuła mi się dłużyła, a później tempo przyspiesza i jest dużo lepiej, moja ciekawość rosła z każdą kolejną stroną. Nie ma tutaj dużego napięcia, ale jednak pojawia się lekki niepokój. Autorka wplotła w tę historię autentyczne artykuły, które opowiadają o prawdziwych aferach szwedzkich. Na pewno było to ciekawym dodatkiem, ale moim zdaniem było tego trochę za dużo, chociaż rozumiem sens ich dodania do fabuły. Takie połączenie fikcji i rzeczywistości jest naprawdę interesujące, mi się to tutaj spodobało. Nie wszystkie wątki zostały wyjaśnione, więc chciałabym sięgnąć po kontynuację i mam nadzieję, że kolejna część wciągnie mnie szybciej niż ta.

Główna bohaterka Sara to młoda kobieta, która zmaga się ze stresem pourazowym. Ukończyła szkołę wojskową i wydawać by się mogło, że to twarda dziewczyna, która wie czego chce. Okazuje się jednak, że to tylko pozory, Sara nie radzi sobie ze swoimi problemami, a wszystkie niepokojące sytuacje, które ją spotykają sprawiają, że sama nie wie czy to jej wyobraźnia czy rzeczywistość. Ma ogromny mętlik w głowie, bo wokół niej dzieją się naprawdę dziwne rzeczy. Z jednej strony można ją zrozumieć, ale z drugiej strony czasem denerwowała swoim bezmyślnym zachowaniem. Moim zdaniem powinna być mniej ufna, a bardziej odważna w podejmowaniu decyzji. Dobrze, że znalazła osoby, które naprawdę chciały jej pomóc, bo nie wiem czy bez nich sama by sobie poradziła. Pozostali bohaterowi również odgrywają tutaj ważną rolę. Przyjaciółka Sary Bella to kobieta sukcesu, która skrywa pewne tajemnice. Ich relacja wydawała mi się czasem dziwna i byłam ciekawa co z tego wyniknie. Trochę się domyśliłam co może się wydarzyć, ale nie akurat takiego zakończenia. Czasem sama już nie wiedziałam który z bohaterów jest godny zaufania, każdy wydawał się w jakiś sposób podejrzany.

Polubiłam lekki styl pisania autorki, dzięki któremu dobrze czytało mi się tę książkę. Mamy tutaj narrację pierwszoosobową, Sara jest narratorką. Autentyczne artykuły to ciekawy dodatek do fabuły, ale jednak mogłoby być ich trochę mniej. Chociaż nie ma tutaj większego napięcia to jednak po połowie książki pojawia się niepokój i nie wiadomo w co tak naprawdę powinno się wierzyć.

"Krwawy kwiat" to książka ciekawa, ale też bardzo nierówna. Pierwsza część mi się mocno dłużyła, bo niewiele się w niej działo. Po połowie jednak akcja przyspiesza i jest zdecydowanie lepiej, można się naprawdę wciągnąć w fabułę. Autorka wtedy zaskakuje i chociaż niektórych wątków można się domyślić to na pewno nie wszystko można przewidzieć. Nie będę jej polecać i nie będę jej odradzać, jednej osobie może się spodobać, innej nie. Dla mnie była niezła, a druga połowa jest naprawdę ciekawa. Myślę, że warto jednak sprawdzić czy się spodoba i warto wyrobić sobie własne zdanie na jej temat. Chciałabym przeczytać kolejną część, aby poznać dalsze losy bohaterki. Ta skończyła się w takim momencie, że chce się wiedzieć co będzie dalej.

"Zastanawiałam się nad kwestią zaufania. W teorii to, żeby odważyć się i uwierzyć w dobre intencje innych, brzmiało świetnie. W praktyce okazywało się jednak dużo trudniejsze. Komu można zaufać?"

„Krwawy kwiat” to thriller psychologiczny szwedzkiej autorki i jednocześnie pierwsza część cyklu o wdzięcznej i wiele mówiącej nazwie „Trylogia oporu”. Kto komu, lub czemu się będzie opierał i dlaczego? A może zupełnie nie o to chodzi?

Życie Sary nie rozpieszcza. Po traumatycznym przeżyciu i stracie ojca w tragicznych okolicznościach, postanawia zacząć wszystko od nowa przeprowadzając się do Sztokholmu. Początkowe niepowodzenia przechodzą w niespodziewane pasmo sukcesów. Dostaje świetną pracę, zdobywa prawdziwą przyjaciółkę, przenosi się do dobrej dzielnicy. Wreszcie poznaje chłopaka, który darzy ją głębokim uczuciem. Zbyt piękne, by mogło być prawdziwe?

Sarę z jej niską samooceną zaczynają dręczyć podejrzenia. Tym bardziej, że wokół niej zaczynają dziać się dziwne rzeczy. Czy zwariowała? Może to naturalna reakcja na traumatyczne przeżycia z niedalekiej przeszłości, z którymi nie sposób się pogodzić? A może komuś zależy na tym, by myślała, że traci rozum? Tylko jaki miałby w tym cel?

Sara, wbrew temu co ją spotyka, nie jest typem ofiary. Bystra, silna fizycznie, po szkoleniu wojskowym, nie boi się mówić tego co myśli. Z pewnością nie spocznie, póki nie dowie się kto tu rozgrywa karty.

Zastanawiałam się, w którą stronę autorka poprowadzi tę historię. Dość długo czekamy na rozwój sytuacji, na sprecyzowanie o co tak naprawdę chodzi. Choć wiele się wyjaśnia, to pytań, z którymi autorka pozostawia główną bohaterkę i czytelnika jest całe mnóstwo. Książka jednak zaciekawiła mnie na tyle mocno, że z pewnością będę szukała na nie odpowiedzi w kolejnych tomach.

Książkę odebrałam za punkty w portalu Czytam Pierwszy.

„Cel był jednak jasny: chcieli, żeby się poddał i im to przekazał. On jednak nie mógł tego zrobić”, czyli thriller, który łączy fikcję z rzeczywistością.

Krwawy kwiat to jedna z tych książek, którą musiałam przeczytać ze względu na tyle negatywnych opinii. Często sięgam po takie powieści, aby sprawdzić, czy i u mnie wywołają takie odczucia. Czy Krwawy kwiat rzeczywiście zasługuje na te niezbyt pochlebne recenzje?

Po studiach i odbyciu służby wojskowej Sara przeprowadza się do Sztokholmu. Od tajemniczego pożaru, w którym zginął jej ojciec, i brutalnego gwałtu boryka się z silnym stresem pourazowym. Podejmuje pracę w kawiarni i wynajmuje pokój w nieciekawej dzielnicy. Pewnego dnia poznaje w knajpie Bellę, która proponuje jej pracę marzeń i wspólne mieszkanie. Świetnie się dogadują i wszystko zaczyna się układać. Jednak z czasem Sara zaczyna mieć wrażenie, że wokół dzieje się zbyt wiele dziwnych rzeczy i spotykają ją niepokojące zbiegi okoliczności.

Kiedy do biura dzwoni mężczyzna, który twierdzi, że jest jej ojcem, Sara postanawia się z nim spotkać. Czy to możliwe, że jego śmierć była tylko częścią zaplanowanej intrygi? Jakie tajemnice skrywał przed córką?

W życiu, w którym rzeczywistość przeplata się z fikcją, nic nie jest takie, jakim się wydaje. Szczególnie gdy wokół nie ma nikogo, komu można zaufać.

Krwawy Kwiat to szwedzki thriller – kolejny powód, dla którego zdecydowałam się ją przeczytać. Początek książki jest dosyć oporny – nudny i potrzeba trochę czasu, aby akcja się rozwinęła. Tak jest mniej więcej do połowy książki, więc trochę poczekacie, aż zacznie się coś dziać. Na szczęście od połowy zaczyna się wreszcie akcja na miano thrillera.

Często główne bohaterki mnie irytują, tutaj jest podobnie. Czasami zupełnie zadziwiało mnie jej zachowanie i decyzje, jakie podejmowała. Krwawy kwiat to pełna intryg lektura, gdzie każdy ma coś na sumieniu i nikomu nie wolno ufać. Intrygi polityczne to dobry wątek i byłam ciekawa, jak się to wszystko rozegra. Książka porusza także takie kwestie jak handel ludźmi oraz prostytucja. Jednak zakończenie nie było dla mnie wielkim zaskoczeniem.

Autorka w swojej historii wielokrotnie miesza rzeczywistość z fikcją, dlatego możemy natchnąć się na wydarzenia, które wydarzyły się naprawdę. Jest to dość ciekawy zabieg, który urozmaica fabułę. Krwawy kwiat ma otwarte zakończenie i jest to początek nowej serii. Raczej przeczytam kolejny tom, który mam nadzieję, że będzie lepszy od pierwszego.

Mam mieszane uczucia względem przedstawionej w książce historii. Przez połowę powieści nie dzieje się za dużo. Aż nawet zwątpiłam czy na pewno jest to thriller. Jednak po 250 stronie zaczyna się dziać i tak już zostanie do samego końca. Warto przeczekać przydługi początek, by poznać rozwiązanie tajemniczych zdarzeń, które spotykają Sarę.

Sara jest młodą kobietą, która została mocno skrzywdzona przez los. Najpierw w szkole podstawowej była dręczona przez rówieśników, co mocno wpłynęło na jej samoocenę. Później doświadczyła brutalnego gwałtu, który jeszcze bardziej złamał jej psychikę. A na koniec jej ukochany tata zginął w tajemniczych okolicznościach w domku letniskowym. Te wszystkie zdarzenia wywołały u dziewczyny stres pourazowy. Jednak Sara się nie poddaje i próbuje normalnie żyć. W tym celu wyjeżdża do Sztokholmu. Czy była to trafna decyzja? Dowiecie się z powieści.

Jak już wspomniałam powieść dość długo się rozkręca. Owszem, od samego początku dzieją się jakieś dziwne i niepokojące wydarzenia. Jednak przez wzgląd na bolesną przeszłość dziewczyny i traumę jaką przeżyła, ona sama nie wie, co jest fikcją, a co dzieje się naprawdę. Przez to i czytelnik zastanawia się, czy ma to wszystko traktować na poważnie?

Gdy na drodze dziewczyny pojawia się Bella, zaczyna się szalone życie pełne imprez, nowych znajomości i wydawania pieniędzy na potęgę. Nowa praca Sary i jej przemiana trochę przypominała mi historię Andrei Schas z „Diabeł ubiera się u Prady”. Te rozdziały lekko mnie nudziły. Podkreślanie na każdym kroku jakie są piękne i jakie drogie sukienki mają, było dla mnie męczące. Dlatego w połowie powieści zwątpiłam, czy dam radę dotrwać do końca? Równie wkurzające były angielskie zwroty, wtrącane do dialogów, a także ociekające miodem rozmowy przyjaciół Sary. No miód lał się strumieniami. Mnie to drażniło. Jednak przebrnęłam i dalej było już całkiem ciekawie. Wiele rzeczy się wyjaśnia, a niektóre zdarzenia szokują. Choć bardzo łatwo jest się domyślić, kto za tym wszystkim stoi, to autorka zostawiła sobie kilka wątków do wyjaśnienia w kolejnych częściach.

Główna bohaterka jest postacią lekko irytującą. Kilka razy zachowała się bardzo bezmyślnie narażając się na niebezpieczeństwo. Jako osoba tak mocno doświadczona przez los, wydaje mi się, że powinna być bardziej czujna. Ma kłopot z zaufaniem ludziom, ale nie jest to nic dziwnego. Każda z osób, którymi się otacza, ma coś za uszami, albo zna ich bardzo krótko i mało o nich wie. Dlatego czuje się osaczona i zastanawia się czy traci rozum? Jednak jest zdeterminowana by poznać prawdę o śmierci swojego ojca, bo uważa, że to pomoże jej przeżyć żałobę.

Choć powieść jest fikcją, która zrodziła się w wyobraźni autorki, znajdujące się w niej artykuły przedstawiające szwedzkie skandale są prawdziwe. Jest to dość ciekawe połączenie fikcji z realnym życiem. Miałam jednak wrażenie, że jest ich trochę za dużo, co męczyło podczas czytania.

„Krwawy kwiat” to powieść, która długo się rozkręca, jednak jak już intrygi wyjdą na jaw, to nie raz poczujemy się zaskoczeni. Ma czasem nużące momenty, ale niepokojące zdarzenia dzieją się od samego początku, by podtrzymywać zainteresowanie czytelnika. Dobrze przedstawiona postać Sary, kobiety z niskim poczuciem własnej wartości, wprowadza do historii niepewność, co do jej postrzegania rzeczywistości. Prawdziwe artykuły z gazet, opisujące szwedzkie afery, sprawiają, że ta historia mogłaby się wydarzyć naprawdę.

Zacznę od tego, co zwróciło moją uwagę. Główna bohaterka odbywała służbę wojskową, a momentami zadziwiał mnie jej brak podejrzliwości i wnikliwości. Pewnego dnia Sara poznaje Bellę, która proponuje praktycznie nieznajomej pracę w agencji PR, o jakiej rzekomo marzą setki Szwedów. Sara nie ma żadnych kwalifikacji, aby ubiegać się o tę posadę ani doświadczenia, nie kształciła się również w kierunku public relations. Myślę, że u każdego roztropnego człowieka zapaliłoby to czerwoną lampkę, ale Sara zdawała się nie widzieć w tym nic dziwnego. Dopiero rozmowa z najbliższymi rozbudziła w niej wątpliwości. To nadal jednak nie skłoniło jej do przemyślenia swojej decyzji ani sprawdzenia firmy, czy Belli w Internecie.

W oczy rzuciło mi się także dużo angielskich, nieprzetłumaczonych zwrotów. Naliczyłam ich ponad dwadzieścia. Część z nich faktycznie mogła sprawiać problem, ale inne z łatwością można było przełożyć na język polski. Uważam, że to może sprawiać kłopot osobom, które nie znają zbyt dobrze języka angielskiego, choć ten fakt nie poskutkuje ominięciem czegoś w linii fabularnej. Przez kolejne rozdziały często przewijały się nazwy sztokholmskich ulic, z tego powodu ciekawym rozwiązaniem mogłaby być jakaś mapka z okolicą, po której poruszała się główna bohaterka. Znam sporo osób, które lubią podążać śladami protagonisty.

Bardzo podobała mi się koncepcja połączenia fikcji literackiej z rzeczywistymi wydarzeniami. Odwołania do autentycznie istniejących artykułów miło mnie zaskoczyły. Do tej pory nie spotkałam się chyba z takim rozwiązaniem. Jeśli jesteście zaznajomieni z polityką, to być może okaże się, że niektóre czytaliście już wcześniej. Ja nie jestem fanką polityki, rzadko czytam wiadomości z nią związane, dlatego osobiście miałam z nimi styczność pierwszy raz. Niemniej myślę, że w przemyślany sposób Louise Boije af Gennäs połączyła je z fikcyjnymi wydarzeniami i bohaterami.

[Adres usunięty]

Krwawy kwiat" Louise Boije AF Genras to thriller psychologiczny, z wątkami politycznymi. Akcja rozgrywa się w Szwecji. Poznajemy Sarę, główna bohaterkę, która cierpi na zespół stresu pourazowego. W jej życiu ciągle dzieją się podejrzane rzeczy, niewyjaśnione historie i sytuację, których nie da się racjonalnie wytłumaczyć. Osoby, którymi jest oyoczona również podejrzanie się zachowują i mają sekrety. A może to wszystko co się dzieje jest tylko i wyłącznie jej wyobraźnia lub skutkiem pourazowego stresu? Czy wszystko wydarzyło i wydarza się naprawdę?

Przyznam się szczerze, że chociaż lubię czytać thrillery to ta książka zupełnie mnie nie ujęła, a wręcz wymęczyła mnie strasznie. Pół książki czekałam na jakąś akcje, zagadkę, tajemnicze porwanie, morderstwo lub chociaż romans,ale się rozczarowałam... Akcja książki bardzo wolno się toczyła-pierwsza połowa książki to codzienne życie, wspomnienia Sary, jej obawy, urojenia i strach przed tym, że oszalała. Druga połowa to wyjaśnianie tych sytuacji, które się jej przydarzyły. Giną osoby z jej otoczenia, w tym przyjaciółka Bella, ale brakuje temu rozwinięcia, a śmierć jest jedynie suchym faktem.

Na plus jak dla mnie jest upór Sary, by się nie poddać. Chociaż myślała, że zwariowała, bo wokół niej działo się wiele dziwnych rzeczy i wiele w życiu przeszła to nadal szła do przodu.

Kolejny plus to okładka, która przyciąga spojrzenie-to ona właśnie zachęciła mnie do sięgnięcia po ta książkę.

Wiem, że mają być dalsze części, ale ja zdecydowanie sobie je odpuszczę 😀

,, Po śmierci ojca, który zginął w tajemniczym pożarze, Sara przeprowadza się do Sztokholmu. Mimo ukończonej szkoły wojskowej ciężko jej poradzić sobie z silnym stresem pourazowym. Chcę zacząć wszystko od nowa.

Poznaje Belle-kobietę sukcesu, która proponuje jej pracę w prestiżowej agencji PR. Wszystko zaczyna się ukladac:pieniądze, mieszkanie, kariera. Sara zauważa jednak, że spotyka ja coraz mniej niepokojących zbiegów okoliczności. Ma wrażenie, że ktoś obserwuje każdy jej krok.

Pewnego dnia odbiera telefon i słyszy głos ojca. Pojawia się cień nadziei, że wszystko, co się wydarzyło, jest jednym wielkim nieporozumieniem. Musi się z nim spotkać. Jakie tajemnice skrywa przed córka? "

„Krwawy kwiat” to pierwszy tom szwedzkiej „Trylogii oporu”. Mam bardzo mieszane uczucia co do tej książki. Bywały momenty ciekawe, ale również bywały takie przy których się nudziłam. I tych drugich było zdecydowanie więcej. Dużo kwestii politycznych, przy których miałam ochotę odłożyć książkę. Ostatnie strony były najbardziej interesujące, bo to właśnie wtedy powoli wszystko zaczęło się rozwiązywać.

Sara jest dwudziestokilkuletnią kobietą, która mimo młodego wieku wiele przeszła. Właśnie rozpoczęła nowe życie w Sztokholmie, ale demony z przeszłości ciągle o sobie dają znać. Wszystko się zmienia kiedy na jej drodze staje Bella, która oferuje jej pracę. Powoli jej życie staje się bardziej kolorowe, jednak nie na długo. W jej życiu zaczynają dziać się dziwne rzeczy, które są bardzo irracjonalne. Sara już nie wie czy to dzieje się naprawdę czy to tylko jej wytwór wyobraźni. Nie wie już komu może zaufać.

Sara jednak wszystkie wydarzenia, które jej się przytrafiły tłumaczy sobie, że dzieją jej się w głowie. Gwałt a potem nagła śmierć ojca są tego przyczyną. Jednak jak się okazuje dziewczyna może się mylić a najbliższa osoba, do której darzyła wielkie zaufanie, jest kimś za kogo się nie podaje.

Jest to dobry thriller psychologiczny, pomysł na fabułę świetny, jednak można byłoby go trochę bardziej dopracować.

„Krwawy kwiat” to thriller polityczno-psychologiczny, z tym pierwszym jakoś nigdy nie było mi po drodze, ale w tym przypadku wątek polityczny podobał mi się. Układy, intrygi, wyciszanie niewygodnych spraw, a pośród tego młoda kobieta próbująca zrozumieć co się wokół niej dzieje. Smakowitym kąskiem może być fakt, że autorka przywołuje w książce prawdziwe artykuły z aferami politycznymi i handlem dzieci w tle. Książka wciągnęła mnie praktycznie od pierwszych stron, podejrzewam, że to dzięki umiejętności autorki tworzenia aury tajemniczości i dziwaczności. Jedyne, do czego mogę się przyczepić to to, że w którymś momencie różnych niejasności było za dużo, co wprowadziło lekki chaos. Niemniej jednak książka podobała mi się i z niecierpliwością czekam na kontynuację.

Książkę odebrałam za punkty z portalu Czytam Pierwszy.

"Krwawy kwiat" to bardzo dobrze napisany thriller psychologiczny z intrygującą fabułą, nieprzewidywalny, w którym nic nie jest do końca oczywiste i ciężko jest przewidzieć o co tak naprawdę chodzi. Z każdą czytaną stroną otrzymujemy kolejne niewyjaśnione sytuacje, intrygi, a nawet rodzinne sekrety. Akcja nie przebiega zbyt gwałtownie, raczej toczy się spokojnie, dzięki czemu czytelnik może lepiej wczuć się w życie głównej bohaterki i poznać ją. Pozornie typowe życie Sary- młodej kobiety, która została naznaczona bolesnymi doświadczeniami, mieszane jest tutaj z trudnymi do wyjaśnienia sytuacjami w których nie wiadomo, czy to rzeczywistość, czy też fikcja i figle spłatane przez przemęczony umysł. Dziewczyna przez te wszystkie podejrzane i abstrakcyjne zdarzenia, które dookoła niej mają miejsce zaczyna toczyć wewnętrzną walkę i nie wie komu może tak naprawdę zaufać. Czy Sara po tragicznej śmierci ojca rzeczywiście zaczęła tracić rozum i żyć we własnym świecie? A może dziwne okoliczności z którymi się spotyka dzieją się naprawdę? Mimo tego, że w pewnym momencie miałam zawahanie co do tej książki, to jednak kolejne zagadki i tajemnice sprawiły, że ciekawość wzrosła we mnie do najwyższego poziomu i musiałam poznać finał tej historii. Zakończenie jednak sprawiło, że miałam ochotę rzucić książką o ścianę, ale nie dlatego że było ono złe😉. Po prostu nie wyobrażam sobie teraz, żeby nie sięgnąć po kolejny tom, a na niego musimy jeszcze poczekać. Podsumowując, jeśli lubicie psychologiczne thrillery, pełne intryg, niewyjaśnionych sytuacji, z nutką politycznych wątków, a także kryminalnych zdarzeń to warto sięgnąć po "Krwawy kwiat".

Nie od dziś wiadomo, że Szwedzi potrafią pisać świetne thrillery i kryminały. Nawet określenie "szwedzki" dodaje książce wiekszej rangi. I tak miało być z "Krwawym Kwiatem", thriller który miał być w zamyśle psychologiczny, okazał się polityczny. I jak dla jednych to będzie plus, tak dla mnie działa to na niekorzyść powieści. Nie lubię wstawek politycznych, całej tej otoczki, spisków na tym tle i kłamstw. To odebrało mi trochę radość z czytania. Na plus jednak jest rozeznanie autorki, wstawki prawdziwych artykułów dotyczących afer oraz to, że całkiem dobrze się czytało. Ale w ogólnym rozrachunku to raczej średnia powieść, oby kolejne tomy tej trylogii były lepsze.

Książkę otrzymałam za punkty z portalu Czytam Pierwszy.

Już na wstępie mogę śmiało powiedzieć, że "Krwawy kwiat" jest kolejną książką z którą miałam wiele wzlotów i troszkę upadków. Mówiąc od początku, książkę dostajemy od dość mało znanej autorki, która wydawała swoją pierwszą książkę. Muszę przyznać, że ta informacja trochę wpłynęła na moje postrzeganie, pod względem nadziei poprawy, zwrócenia uwagi na błędy i wydawania co raz lepszych książek.

Nasza główna bohaterka Sara, jest inteligentną kobietą, która straciła ukochanego ojca i szukając schronienia od złych wspomnień ucieka do Sztokholmu. Z początku zagubiona, znajduje lokum z specyficznym najemcą i pracę, w której warunki umowy niekoniecznie zgadzają się z rzeczywistością. Po krótkim czasie bohaterkę poznaję piękną Belle o niezwykłych oczach i osobowości, która oferuję nieporównywalne warunki do aktualnych. Sara oczywiście się zgadza, ale czy to wszystko na pewno jest tak proste i łatwe?

"Krwawy kwiat" to przede wszystkim lekka książka z fajnie stworzoną fabułą. Na początku czytania byłam wręcz oczarowaną tą pozycją, akcja szła szybko, każde z wydarzeń było jasne i nie nudziłam się. W połowie miałam wrażenie, że wszystko zwolniło, może przez działania bohaterki, polegające na zagłębianiu się w sprawy polityczne, o których mowa w opisie od wydawcy. Choć z drugiej strony i ten zastój był potrzebny aby dowiedzieć się coś więcej o działalności. I w końcu koniec, w którym spodziewałam się wielkiego bum, które jednak nie było tak wielkie. Niektórych spraw z biegiem książki zaczęłam się domyślać, więc trochę te "bum" przez to osłabło.

Nie należy także zapomnieć o bohaterach, dla których warto poświęcić choć chwilę. Oczywiście moją ulubienicą nie stała się główna bohaterka, lecz Bella, posiadająca multum sekretów i działań, Od samego początku starałam się odkryć tą postać, domyślić co tak na prawdę mają na celu jej działania, lecz niestety (a może i lepiej) nie podołałam swoim ambicją i dopiero autorka sprzedała mi sekrety tej postaci.

Reasumują książkę jak najbardziej polecam przeczytać, jeśli macie ochotę na coś lekkiego i nie potrzebującego całej waszej uwagi. Osobiście jak dorwałam się do książki, to nie mogłam odłożyć i skończyło się na tym, że była przeczytana w niecałe trzy dni, więc mój gust mówi tak, choć czekamy na coś lepszego.

"O społeczeństwie nie mówią jego najsilniejsze ogniwa ani wielkość ich sukcesów.. określane jest przez to, jak zajmuje się najsłabszymi."

Książkę odebrałam za punkty w portalu Czytam Pierwszy.

Mam niemały problem z oceną książki Louise Boije af Gennäs – „Mroczny kwiat”, która rozpoczyna serię Trylogia oporu. Miałam wobec tej książki spore oczekiwania, skusiły mnie dobre opinie i opis fabuły. Nie mogłam także oderwać wzroku od okładki i z ogromną przyjemnością zabrałam się za lekturę.

W książce poznajemy Sarę, która skończyła studia i odbyła służbę wojskową. Sara zmaga się ze stresem pourazowym – została zgwałcona, a w tajemniczym pożarze zginął jej ojciec. By zapomnieć o traumatycznych wydarzeniach dziewczyna chce zacząć wszystko od nowa i przeprowadza się do Sztokholmu. Zaczyna słabo płatną pracę w kawiarni i mieszka w nędznej kawalerce. Aż tu nagle w knajpie zjawia się piękna Bella, która proponuje dziewczynie pracę marzeń w agencji oraz wspólne mieszkanie. Choć Sarze ta propozycja wydaje się zbyt piękna – przyjmuje ofertę i zaczyna zupełnie inny etap życia. Miał być ON piękny i wolny od problemów, lecz nagle wokół Sary zaczną dziać się dziwne wydarzenia, a dziewczyna zacznie myśleć, że oszalała. Na dodatek jakiś mężczyzna dzwoni do jej biura i twierdzi, że jest jej ojcem. Ale przecież jej ojciec zginął w pożarze! A może jednak nie? Dziewczyna postanowi dowiedzieć się, kim był jej ojciec, może wplątał się w jakąś aferę z polityką w tle?

Naczytałam się chyba za dużo thrillerów, bo „Krwawy kwiat” niczym mnie nie zaskoczył. Początek zapowiadał się świetnie, wywołujący ciarki prolog, później zaciekawienie związane z poznawaniem bohaterki i przyglądanie się jej życiu. Wszystko było pięknie, dopóki nie pojawiła się Bella. Zaciekawienie ustąpiło miejsca podejrzliwości i tak już zostało do samego końca. Poznanie Belli i jej propozycja wydała mi się zbyt piękna, by mogłaby prawdziwa. Węszyłam podstęp i w przeciwieństwie do Sary nie zaufałam żadnemu z bohaterów – przyjaciołom ojca, kolegom z jej pracy czy nawet chłopakowi. I dobrze na tym wyszłam. Nie mogę nic więcej napisać, bo nie chcę psuć czytelnikom radości poznawania tej historii, ale w którymś momencie pomyślałam sobie „ale to już było”, bo było, o takich zwrotach akcji już czytałam, zakończenie też mnie niczym nie zaskoczyło. Fabuła, z racji tego, że toczy się bardzo sennie i leniwie, jest zbyt rozwleczona. Napięcia tutaj nie znalazłam. Ale żeby nie było, że nic mi się nie podoba i tylko się wszystkiego czepiam. Bardzo podobała mi się postać Sary, która z zagubionej i infantylnej dziewczyny przeistacza się w silną kobietę. Patrząc na to, co działo się wokół niej, podziwiam ją za to, że się nie poddała, nie uległa szaleństwu, lecz dumnie podjęła z nim walkę. Sara stała się pionkiem w bardzo dużej politycznej aferze. A wszystko przez to, że chciała się dowiedzieć czegoś o swoim ojcu. Autorka nawiązała do autentycznych i niewyjaśnionych szwedzkich afer związanych z polityką i przemytem dzieci. Możemy zaobserwować, jak niewygodne sprawy są zatajane, jaką rolę odgrywają układy i znajomości i czy komukolwiek można ufać. Możemy także zastanowić się, czy jednostka ma szansę na uczciwą walkę z systemem.

Książkę zamówiłam na portalu C[Adres usunięty]