Kruk. Nevermore. Tom 1

Jeżeli chcesz zobaczyć w jakim stylu debiutują współcześni pisarze to zachęcam do przeczytania Kruk. Nevermore.  Choć jest to książka sprzed prawie dekady, to tematyka skutecznie potrafi zainteresować współczesnego czytelnika. Bywa określana jako młodzieżowa, jednak ja do młodzieży od lat się nie zaliczam, a pochłonęłam ją błyskawicznie. Doceniam książkę za jej mroczną i tajemniczą stronę. Przedstawia jak łatwo może zachwiać się ustabilizowane życie młodej dziewczyny. Jej losy są niekwestionowaną skarbnicą wielu wrażeń i skrajnych emocji. Ta książka wciąga, ale także poucza. Polecam. 

"Nevermore. Kruk" to książka młodzieżowa, naprawdę baaaardzo młodzieżowa. Śledzimy tu losy nastolatki Isobel i przeżywamy razem z nią szkolne problemy, między które z czasem wkrada się mrok i surrealistyczne zdarzenia.

To, co najbardziej mi się podobało to klimat tej książki, początkowa szkolna sielanka przemienia się w koszmar (jak) ze snu 😁 czuć też, że to powieść wydana już jakiś czas temu, co moim zdaniem jest zaletą, pasuje do niej ten klimat "retro młodzieżówek", o ile można tak powiedzieć 😅

Czyta się ją tez bardzo szybko, na co dodatkowy wpływ z pewnością miały tez bardzo krótkie rozdziały.

Isobel to typowa nastolatka i potrafi momentami zirytować swoim zachowaniem, ale wiele dziewczyn w jej wieku myślę, że może ją polubić i się z nią w jakiś sposób utożsamiać.

Moim ulubieńcem był Varen, kreacja tego typu postaci zazwyczaj mocno trafia w mój gust i jedynie żałuję, że nie dostał więcej miejsca w tej książce 😅

Kolejny ciekawy element to nawiązania do twórczości Edgara A. Poego, która rozpoczęła się niewinnie od pracy domowej a skończyła nieco bardziej mrocznie 😁 chętnie poczytałabym o większej liczbie wspomnień jego postaci czy literatury, ale i tak jest to moim zdaniem fajny plus tej książki.

Są też rzeczy, ktore mniej mi się podobały - powieść bardzo długo się rozkręca i przez pierwszą połowę, jak nie lepiej, czytamy głównie o nastoletnich dramach 😅 gdyby to, co było w samej końcówce nadeszło wcześniej, to byłabym bardziej usatysfakcjonowana.

Czasem miałam też wrażenie przestojów fabularnych i chaosu, co niwelowało moje zaangażowanie i ciekawość tego, co się dalej wydarzy. Liczyłam też, na trochę więcej silnych emocji.

Ogólnie miło spędziłam czas z tym tytułem, to lekkie, młodzieżowe czytadło, które fajnie wyróżnia się klimatem i nawiązaniami do twórczości Poego, ale nie wiem na jak długo ją zapamiętam.

Kiedyś już wpadła w moje ręce ta seria. Jest ona już dosyć stara, bo z 2011 roku. Wtedy będęc jeszcze nastolatką czytałam wszystko po fazie na serię "szept". Ale wiecie co...w 2011 ta seria mi nie szła. Nie wiem, jakoś nie mogłam się w nią wczytać. I szczerze powiedziawszy chyba z ciekawości sięgnęłam po nią drugi raz już jako bardziej dojrzały czytelnik ? Czy coś się zmieniło ?

Nie. Bo nadal mi ta książka nie wchodzi. Jest pisana tak nudnym językiem, że naprawdę trudno się to czyta. Chyba utwierdzałam się tylko w przekonaniu, że jednak ona nie jest całkowicie dla mnie.

Bohaterowie mega dziwni, tajemniczy i tacy jakby całkiem oderwani – on rozumiem jest jednak przedstawiany jako tajemniczy got, ale ona to już całkiem inne buty. Jej przyjaciele to takie buce, gówniarze, że zdzielić tylko ich. Dodatkowo jakoś akcja dalej nietęga i nie klejąca się.

Chyba jednak ten tytuł jest całkowicie nie dla mnie. Ale wiadomo, ilu czytelników tyle opinii.

Powieść, o której dziś Wam opowiem chodziła mi po głowie od bardzo dawna jednak nie miałam wcześniej sposobności by przeczytać trylogię Nevermore. Ucieszył mnie fakt, że nastąpiło jej wznowienie, bo z dostępnością książki było różnie. Ciężko było ją namierzyć, czy też nabyć. Kelly Creagh stworzyła świat, w który chciałam się zagłębić, nieco mroczny, nieco romantyczny, związany z twórczością Edgara Alana Poe. Okładka jest piękna, niezwykle wymowna, pobudzająca wyobraźnię. Przenosimy się w lata szkoły średniej, aby zapoznać się z bohaterami, których połączył szkolny projekt, ale czy jedynie? Jakie straty przyniesie niezbyt dobrze dobrany partner? Książka „Nevermore. Kruk” w końcu trafiła w moje dłonie, zaczęłam, więc czytać.

Głowną bohaterką książki autorstwa Kelly Creagh pod tytułem „Nevermore. Kruk” jest Isobel Lanley, to młoda, ładna, popularna dziewczyna, która przewodzi zespołowi cheerliderek. Jej życie jest spokojne, stabilne i ułożone, jednak jedna decyzja nauczyciela sprawia, że wszystko się zmienia. Wspólny projekt szkolny wiele namieszał, zwłaszcza, że ma pracować z Varenem Nethersem, milczącym osobnikiem. Got wybrał twórczość Edgara Alana Poe, ma na jego temat rozległą wiedzę. Jak potoczy sie współpraca z człowiekiem, od którego wszyscy się odsuwają? Wzajemna niechęć od nich bije, jednak szkolny projekt jest istotny. Dookoła dziewczyny zaczynają się dziać inne, niewytłumaczalne, wręcz niepojęte rzeczy. Słyszy, widzi coś, czego nikt poza nią nie doświadcza. Lęki, koszmary, dziwne cienie, to wszystko wpływa na nią mocniej niż sobie wyobrażała. Zaciera się granica, nie wiadomo już, co było jedynie snem, a rzeczywistością. Czy wszystko zdoła jeszcze wrócić do normalności? Jak Włynie na dziewczynę to z pozoru zwykłe zadanie?

„Nevermore. Kruk” to debiutancka powieść autorstwa Kelly Creagh, w której wprost wyczuwa się inspirację twórczością Edgara Alana Poe, a poniekąd nawiązaniem do jego dzieł. Bohaterowie zostali dobrani na podstawie przeciwieństw, ona popularna on odludek, mrok i światło. Czy między kimś takim może narodzić się uczucie? Determinacja, mrok, tajemnice i sekrety wprost wylewają się z książki. Zupełnie jakby cieniste macki chciały mnie pochłonąć i wciągnąć do środka powieści. Isobel to taka zwyczajna nastolatka pełna wymyślonych problemów i dram, które zmieniły jej wydźwięk. Im bardziej wczytywałam się w powieść, tym bardziej mnie ona ciekawiła. Początek powieści może nie porywa, aż tak, ale dalej jest o wiele lepiej. Z przyjemnością czytałam tą historię, dawałam się wodzić za nos, czerpałam ile tylko mogłam wrażeń i emocji. „Nevermore. Kruk” to ciekawa, interesująca, pouczająca lektura, która otwiera drzwi dwóm kolejnym tomom.

Niedawno Wydawnictwo Jaguar dokonało rzeczy wspaniałej, ponieważ wznowiło znany i uwielbiany przez rzeszę fanów cykl "Nevermore". Pierwszy tom, "Kruk", posiadł elektryzująco-mroczną okładkę, od której ciężko uciec i która zatrzymuje spojrzenia na dłużej. Nie zamierzam ukrywać, że od dawna chodziło za mną poznanie tej historii, ale dopiero teraz wpadła ona w moje ręce. I wiecie co? To była magiczna przeprawa! :)

Kelly Creagh wciąga czytelnika prosto w szpony snów, kruków, gotów i tajemniczej śmierci Edgara Allana Poe. Te zgoła różne zagadnienia łączy jedna postać: Isobel - kapitanka szkolnej drużyny cheerleaderek. Dziewczyna wskutek genialnego pomysłu jednego z nauczycieli polegającego na dwuosobowych projektach niespodziewanie traci na popularności, zrywa z chłopakiem i oddala się od starych znajomych. A wszystko przez tajemniczego Varena - partnera projektu.

Varen to osobnik nadzwyczajny, ponieważ nosi się na czarno, wygląda mrocznie i groźnie, jakby dopiero co wrócił ze spaceru po cmentarzu. A jednak ma w sobie coś, przez co zbyt natarczywie pojawia się w myślach Isobel.

Tę zupełnie różną dwójkę nastolatków połączy projekt o Edgarze Allanie Poe. A przynajmniej z początku, ponieważ im lepiej zaczną się poznawać, tym gorzej dla otoczenia. I dla snów, które zaczynają żyć własnym życiem...

"Nevermore. Kruk" to wciągająca, mroczna opowieść ze wspaniałym gotycko-cmentarnym klimatem. Przez większość książki czytelnik czuje niepokój i niepewność na dalszy rozwój wypadków. Kelly Creagh po mistrzowsku splata wątki i nasyca je emocjami oraz dużą dozą tajemnic. Naprawdę nie sposób oderwać się od lektury, ciągle pragnie się więcej i więcej. Tak jak Isobel Varena.

Najmocniej raduje mnie fakt, że autorka nie wykreowała płaskich, nijakich bohaterów. Każdy posiadł własną inteligencję i indywidualną normę zachowania. Isobel była bystra, odważna i często rzucała się na głęboką wodę pod wpływem emocji. Varen z kolei grał rolę enigmatycznego gota, który wplątał się w coś ciężkiego i prawie niewytłumaczalnego. Cudownie, że przy przeżywanych przygodach bohaterowie ani razu nie zapomnieli o swoim prawdziwym wieku. Czuło się wszechotaczającą młodość. Były szlabany, szkolne imprezy czy zawody sportowe, cheerleaderki czy wykluczenie z grona znajomych, randki i pocałunki. Całokształt sprawił, że "Nevermore" wypadło niezwykle realistycznie.

W "Kruku" czytelnicy znajdą mnóstwo nawiązań do twórczości Edgara Allana Poe, co skutecznie kształtuje mistyczny klimat. Pojawi się również motyw wprowadzania w sny mogące się urzeczywistnić, co moim zdaniem było strzałem w dziesiątkę. Oryginalny pomysł, bardzo absorbujący, a także sporo zwrotów akcji nie pozwalało oderwać się od książki.

Jedyną istotną wadą "Nevermore" był obecny chaos. Momentami trzeba było mocno skupić się na treściach, by przez przypadek nie pominąć ważnej informacji. Przez chwilę czułam się zagubiona, bo nie do końca wiedziałam, o co chodzi. Na szczęście zwykle po kilku stronach odnajdowałam sedno, jednak było to nieco upierdliwe.

Pewnie was nie zdziwię, pisząc, że "Nevermore. Kruk" zdecydowanie zasługuje na uwagę. Książka jest warta i polecenia, i przeczytania, ponieważ wciągnie was w swoje mroczno-gotyckie sidła, z których wydostaniecie się dopiero na koniec. A może i nie? A może będziecie woleli w nich zostać, duszeni przez aż nazbyt realistyczne sny, i sięgniecie od razu po kontynuację? :)

Powieść kojarzyłam, ale nigdzie nie mogłam jej dopasować. Kiedy zaczęłam doczytywać okazało się, że książka już się kiedyś ukazała, a teraz wyszła ponownie w nowej szacie graficznej.

Uważaj, czego pragniesz....

Możesz to otrzymać.

Isobel jest kapitanem cheeleaderek, jest sławna, jej chłopakiem jest Brad, kapitan drużyny footballowej. Hierarchia jest zapewniona i zazwyczaj nie do zburzenia. Ona jest w grupie sławnych, wiedzie spokojne, uporządkowane życie. Do momentu lekcji angielskiego z Panem Swansonem, kiedy to po raz kolejny zostaje zadany projekt do pracy w grupach i o zgrozo (!), te grupy już zostały stworzone. Przyszło jej pracować z Mrocznym Panem - Varenem, gotem, z którym nikt nigdy nie zamienił ani słowa. To jak ona niby ma z nim ten projekt zrobić.

Kiedy chce z nim porozmawiać okazuje się, że jest on jeszcze bardziej mroczny, wycofany, zgryźliwy i nieuprzejmy niż wszyscy mówią. Ale ma coś czego nie ma Isobel - wiedzę na temat Edgara Allana Poego, bo to o nim będzie ich zadanie, ba (!) jest gotów wziąć na siebie większość zadania. Z niemałymi obawami zgadza się na współpracę. Przecież skończą pracę i każdy z nich wróci do swojego życia...

więcej na: [Adres usunięty]

Przedstawiam Wam mój cudowny patronat, czyli książkę "Nevermore. Kruk" autorstwa Kelly Creagh❗️😍

Jest to pozycja idealna dla fanów serialu "Wednesday" i twórczości Edgara Allana Poego. 🖤 Wznowienia cyklu w nowej, przepięknej i niesamowicie klimatycznej szacie graficznej ponownie podjęło się @wydawnictwojaguar 💜🐦‍⬛

Mojej opinii o książce "Nevermore. Kruk" spodziewajcie się już niebawem, a teraz łapcie opis pierwszego tomu serii! 📚👇

Uporządkowane życie Isobel, kapitanki szkolnej drużyny cheerleaderek, 🤸‍♀️ właśnie zaczyna się walić. Pan Swanson, nauczyciel literatury, wymyślił następny ze swoich koszmarnych projektów. 🤦‍♀️ W parach. I kazał Isobel pracować razem z Panem-Ciemności-Varenem, niesympatycznym, wykolczykowanym gotem, z którym nikt z klasy nie zamienił nigdy bodaj jednego słowa. 😱 Może dlatego, że z kamieniami ciężko rozmawiać? 🤷‍♀️

Przy bliższym poznaniu Varen okazuje się jeszcze mniej czarujący, niż się zapowiadało. Wesoły jak cmentarzysko, ☠️ ciepły jak granitowa płyta, a na dodatek potwornie zgryźliwy. 😠 Ale ma to, czego rozpaczliwie potrzebuje Isobel – wiedzę na temat twórczości Edgara Allana Poego. 🐦‍⬛ Co więcej, jest gotów wziąć na siebie większą część zadania. 😯 Walcząc z uczuciem, że podpisuje cyrograf, Isobel przystępuje do projektu. W końcu wspólna praca nie będzie trwała wiecznie...

Albo będzie trwała, jeśli koszmar, który nosi w sobie Varen, wyrwie się na wolność. 😵 Wystarczy kilka dni, by przyjaciele odwrócili się od Isobel, kilka dni, by zmieniło się całe jej życie i kilka nieprzyjemnych słów, by najmroczniejsze marzenia zaczęły się urzeczywistniać. 😱 Uważaj, czego pragniesz – możesz to otrzymać...

Nevermore autorki Kelly Creagh to seria która została po raz pierwszy wydana w 2015 roku. Wydawnictwo Jaguar postanowiło odświeżyć szatę graficzną cyklu i 22 marca miała premierę reedycja pierwszego tomu "Nevermore. Kruk". Ogromnie byłam ciekawa tej serii, gdyż przez lata zbierała świetne recenzje.

Główną bohaterką jest Isobel, popularna cheerleaderka, która spotyka się jednym z najbardziej znanych w szkole zawodników footballowych. Wszystko staje na głowie, gdy pan Swanson, nauczyciel literatury łączy ją w parę z Varenem, mrukliwym gotem, by razem pracowali nad projektem. To rozpoczyna serię dziwnych i niewyjaśnionych zdarzeń. Z dnia na dzień z najbardziej popularnej Isobel staje się personą non grata. Zrywa z chłopakiem, a jej najlepsze przyjaciółki odwracają się od niej. Nasza bohaterka coraz bardziej brnie w znajomość z Varenem, który zachowuje się coraz dziwniej. Jak to się potoczy?

Mam mieszane uczucia do tej książki. Wszystko zapowiadało się całkiem dobrze. Mamy szkołę, tajemniczą postać i czekamy na elementy fantastyki. I jak najbardziej ten motyw nastąpił, ale wszystko jest tak niejasne, chaotyczne i mgliste, że zaczęłam się w tym gubić. I mimo, że potem niby wszystko zostało wyjaśnione to jednak moim zdaniem wykonanie pozostawia wiele do życzenia i nie przekonało mnie to wcale. I tak naprawdę ciężko mi stwierdzić, co poszło nie tak. Bo pomysł na książkę jest świetny. Jestem świadoma, że powieść jest skierowana głównie do młodzieży dlatego nie przeszkadzały mi zachowania postaci typowe dla nastolatków. Tego typu dramy i nieporozumienia w ich wieku są zupełnie zrozumiałe. Nie potrafiłam ogarnąć świata po którym wędrowała Isobel. Tak samo udział Varena w tym wszystkim nie do końca był dla mnie jasny. Pierwszy tom pozostawił mnie z wieloma znakami zapytania i poczuciem, że raczej nie poczułam klimatu tej książki. Liczę na to, że kolejny tom to zmieni.

Wiele lat temu romanse paranormalne wiodły prym w czytelniczym świecie i chociaż tego gatunek odszedł już dawno w zapomnienie, dziś trochę mi go brakuje. Te pełne przygód, zaskakujące i stawiające na emocje fabuły niosły swojego rodzaju ukojenie, bo przecież ich celem zawsze było pokazanie miłości tej jedynej i niepowtarzalnej. Cieszę się więc, że pojawiają się wznowienia tych najlepszych książek, bo tym sposobem mogę powrócić do dobrych czasów.

"Kruk" swojego czasu podbijał serca romantyczek. Trylogia o zakazanej miłości zwykłej nastolatki i mrocznego chłopaka zbyt mocno przypominała schematem Zmierzch, żeby dało się jej oprzeć. Kelly Creagh na tym co znane zbudowała swoją indywidualną opowieść pełną tajemnic, niedomówień i podwójnych znaczeń zaskakując nas klimatem i atmosferą lęku zaczerpniętą z fascynacji książkami Edgara Allana Poego. Dziś ponownie sięgając po lekturę doceniam jej zaangażowanie oraz wykonanie i ponownie z zachwytem wkraczam w sam środek opowieści, w której wszystko może się wydarzyć.

Isobel miała wszystko, była lubiana przez rówieśników i podziwiana jako kapitanka szkolnej drużyny cheerleaderek. Nie spodziewała się, że jeden szkolny projekt przekreśli wszystko co zbudowała. Miała współpracować z Varenem, gotem, który stronił od innych, ale dopiero przy bliższym poznaniu dziewczyna zrozumiała, że czeka ją poważne wyzwanie. Nagle jednego dnia w jej życie wkroczył chaos a ona nie do końca była pewna czy chciałaby się go pozbyć.

Fabuła nie jest co prawda skomplikowana, ale bawi, cieszy i daje do myślenia. Chemia pomiędzy bohaterami, jak to w tym gatunku bywa, z każdą kolejną stroną nabierała intensywności a sekrety, którymi otaczał się główny bohater nadawały tempa akcji. Działo się sporo, historia miała sens, ale pamiętajcie, że mamy do czynienia z młodymi postaciami, które niekoniecznie wiedziały czego dokładnie chcą, więc ich wybory nie zawsze były rozsądne czy racjonalne. To jednak przekładało się na ich większą wiarygodność a źle wyciągnięte wnioski zaprowadziły nas do ekscytującego finału pozostawiając apetyt na więcej, bo jak podejrzewam kontynuacja dostarczy ponowną solidną porcję wrażeń.

"Kruk" to przypomnienie tego co najlepsze w gatunku na którym dojrzewał mój czytelniczy gust. To wielkie marzenia młodych bohaterów, oczekiwania wobec miłości a także emocje napędzające akcje. Wznowienie trylogii Kelly Creagh to strzał w dziesiątkę, ponieważ sięgamy po to co znane i lubiane, gwarantując sobie przygodę, której nie chce się odkładać na półkę. Jeśli więc szukacie lekkości i zaangażowania - oto idealna propozycja dla Was.

Życie Isobel jest dość uporządkowane. Mieszka z rodzicami, na których może liczyć, jest kapitanką szkolnej drużyny cheerleaderek, ma chłopaka i zgraną paczkę. Jedna chwila, zadanie zadane przez nauczyciela i wszystko zaczyna się zmieniać. Kiedy pan Swanson zadał nowy projekt i kazał pracować w wybranych przez siebie parach, nie była zadowolona, jednak nie widziała, że tak wszystko się skomplikuje. Jej partnerem został Varen, chłopak, który dziwnie i mroczno się ubiera, jest niesympatyczny, nie rozmawia z nikim w klasie. Na dodatek chłopak dziewczyny nie życzy sobie, aby z nim spędzała czas i ani trochę go nie interesuje, że to praca domowa.

Między Isobel, a Varenem zaczyna się coś dziać. Dziewczyna poznaje go bliżej i okazuje się zupełnie inny, niż myślała. Jednak to bardzo nie podoba się jej znajomym, którzy zaczynają zachowywać się bardzo chamsko, a ona odkrywa ich drugą twarz. Na dodatek to nie jedyne problemy, jakie ją spotkają. Dziwne wydarzenia, stają się codziennością. Co takiego się stanie? Jak potoczy się znajomość Varena i Isobel? Jak bardzo zmieni się życie dziewczyny?

Książka była dość ciekawa, wciągająca, mroczna. Mnie osobiście się podobała, z zainteresowaniem śledziłam losy bohaterów. Czytało się ją dość szybko, a podczas czytania towarzyszyły mi emocje i to różnorodne. Były momenty, kiedy dosłownie czułam strach bohaterki, ale również takie, w których miałam wielki uśmiech na twarzy. Akcja dość szybka, z wieloma zaskakującymi zwrotami.

Główną bohaterką jest Isobel, młoda dziewczyna, której świat w ciągu paru dni całkowicie się zmienia. Przyjaciele się od niej odsuwają, traci chłopaka, za to zyskuje coś zupełnie innego. Jest osobą dość sympatyczną, a jednocześnie nie idealną, dzięki czemu można się z nią utożsamiać.

Varen jest Gotem, chłopakiem pełnym tajemnic. Nie ma łatwego charakteru, potrafi być niemiły, chamski, nic nie robi sobie z tego, co myślą o nim inni.

„Nevermore. Kruk” to książka, która „złapała” mnie w swoje mroczne „macki” i sprawiła, że spędziłam ciekawie czas. Mnie się podobała i już z niecierpliwością czekam na kolejny tom. Z przyjemnością polecam.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA

Tak, tak i jeszcze raz tak! Właśnie takiej książki potrzebowałam! Absolutnie cudowny, mroczny klimat wywołujący dreszczyk niepokoju i świetna, niesamowicie intrygująca fabuła, masa akcji i historia tak bardzo wciągająca, że ciężko było ją odłożyć, o czym świadczy chociażby to, że pochłonęłam ją w dosłownie jeden dzień. Ciągle się coś działo i zwrotów akcji również nie brakowało.

Muszę przyznać, że na początku miałam to tej książki pewne obawy, bo jednak jest to pozycja z 2010 roku i bałam się, że w dzisiejszych ramach może okazać się drobnym rozczarowaniem. Jak widać ogromnie się co do tego pomyliłam, bo mimo tego ile lat ma już ta książka, nadal prezentuje świetny poziom i dla mnie okazała się być niemałym zaskoczeniem, oczywiście pozytywnym i to mnie bardzo cieszy.

Jestem zakochana w tym jak genialny klimat ma ta książka, sprawia on, że książka tylko bardziej przypadła mi do gustu. Cały mroczny i tajemniczy vibe, który ma ta książka doskonale komponuje się z historią i bohaterami.

No właśnie bohaterowie. Ogromnie polubiłam zarówno Isobel jak i Varena, ta dwójka stanowi świetny wręcz niepowstrzymany duet, a tajemnice, którymi owiana jest osoba Varena sprawiają, że chce się tego bohatera tylko bardziej poznać.

Moja ocena to 4,5/5, ja się pytam dlaczego odkryłam tę książkę dopiero teraz, z całego serducha wam ją polecam, a ja będę z niecierpliwością wypatrywać wznowienia kolejnego tomu.

"Uważaj, czego pragniesz... bo możesz to otrzymać."

Kto z Was nie słyszał jeszcze o Edgarze Alanie Poe? Jakiego autora z przedstawicieli romantyzmu lubicie najbardziej? Ja uwielbiam twórczość Edgara i często sięgam po jego poezję i opowiadania.

Dziś opowiem Wam o nowym wydaniu niesamowitej książki, którą wręcz pochłonęłam nie mogąc jej odłożyć. Mowa o powieści "Nevermore. Kruk" autorstwa Kelly Creagh. Książka została wydana nakładem Wydawnictwa Jaguar, które nie mogło chyba lepiej dobrać koloru okładki, ponieważ kolor fioletowy od zawsze kojarzy się z władzą, uduchowieniem i szlachetnością, a właśnie takie skojarzenie będzie tu na miejscu. Za niezwykle piękną książkę, świetne dodatki do niej i niezwykle staranne pakowanie dziękuję ogromnie wydawnictwu. Post powstał w ramach współpracy barterowej.

Isobel- popularna kapitanka zespołu czirliderek - zostaje przydzielona do pracy w parze z Varenem - gotem, który wiecznie milczy - do szkolnego projektu dotyczącego zmarłych pisarzy, a ich wybór pada na Edgara Alana Poe, a dokładniej to Varen go wybiera. Projekt będzie nie lada wyzwaniem, nie tylko ze względu na zadanie jakie mają do wykonania, ale również i znajomych oraz rodzinę Isobel, a także tajemnicze cienie. Czy to sen czy jawa? Wokół tej dwójki zaczynają dziać się dziwne i niewyjaśnione rzeczy. Jak potoczy się ta historia przekonacie się sięgając po powieść!

"Martwą ciszę wiercąc wzrokiem, nie ruszyłem się ni krokiem,

Tylko drżałem, śniąc na jawie sny, o jakich nie śnił nikt".

Licealne projekty, sercowe problemy, nastoletnie dramaty, świat czirliderek i futbolisów - co może pójść nie tak? Nawet nie wiecie jak ja uwielbiam takie historie! Ot co! Licealiści i ich pełne błahych problemów życia zostają nagle zmienione, a powody mogą być różne. Tu dostajemy projekt, który sprawia, że sny ożywają i niestety niekoniecznie tylko te dobre... Historia jest niezwykle zgrabnie napisana i przedstawiona aż chce się literka po literce poznawać kolejne wydarzenia, wciąż analizując o co chodzi. Sama tajemnica związana z przeszłością poety Edgara Alana Poe jest wręcz majstersztykiem! Jeśli nie znacie tego pisarza to nie martwicie się, bo z tej książki dowiecie się o nim bardzo dużo oraz jakie dzieła należy koniecznie nadrobić! Na już potrzebuję kolejnego tomu choć po tym jeszcze do końca krucze pióra nie opadły jak skończyłam go czytać.

Bardzo podoba mi się klimat wprowadzony do powieści i wyczuwalny styl dark academia, czyli ukazanie umiłowania do nauki i literatury, tu dokładniej skupiamy się na twórczości jednego autora, a także tajemnic z nim związanych i jego zniknięcia. Jest to niezwykle wciągająca fantastyka, która nie tylko będzie świetną i wciągającą lekturą, ale również dowiemy się z niej wielu ciekawych i interesujących faktów historycznych.

Ogromnie Wam polecam i z niecierpliwością wyczekuję kolejnych tomów tej trylogii.

◾✨" - Nie uważasz tego za romantyczne? Idei, że miłość może pokonać śmierć?"✨◾

Na wstępie napiszę że to moje pierwsze spotkanie z #nevermoretrilogy , nie znam poprzedniego wydania, więc jestem trochę jak swieżynka, bo ta seria to dla mnie nowość i dopiero ją odkrywam.

Ale wiem jedno.

Jestem oczarowana, zachwycona i zakochałam się w niej kompletnie i całkowicie 💜.

Generalnie podoba mi się tutaj wszystko, począwszy od kapitalnego, lekko mrocznego i tajemniczego prologu, który kupuje czytelnika na wstępie, wzbudzając jego ogromną ciekawość, przez całą budowę tej powieści, stopniowe odkrywanie tajemnic, mroku skrytego za zasłoną, aż po kreacje postaci bo polubiłam Isobel, podoba mi się jak ewoluje, dojrzewa, poszerza własne ja, jak odkrywa samą siebie, jak podąża w kierunku poznania prawdy, ja potrafi być waleczna, Varen, uwielbiam, takie postacie kocham najmocniej, ciężkie, duszne, przytłaczające, ale przede wszystkim pochłaniające, można się pokusić o stwierdzenie dominujące, jest kapitalnie wykreowany, kupuje czytelnika od pierwszego momentu w którym go poznajemy, uzależnia nas od siebie, toniemy w tej głębi jego oczu zupełnie jak Isobel. On jest idealnym przykładem że odpowiedni sposób pokazania bohatera potrafi powalić czytelnika. Podoba mi się ich relacja, to jakie tempo ma w budowaniu, jak wszytko ma swój czas, dzięki temu wypada realistycznie. Podobnie jak wyrazistość postaci pobocznych, stanowią naprawdę mocną stronę. To wszystko idealnie ze sobą współgra, współpracuje i tworzy niesamowity klimat, a on jest naprawdę w stylu Poego, co jest mega, bo jest on jednym z najważniejszych pisarzy w historii, a jego twórczość to niezwykła spuścizna, na podstawie i w towarzystwie której autorka zbudowała swą rewelacyjną powieść. W dodatku #kellycreagh ma fantastyczne pióro, ta #książka jest naprawdę bardzo dobrze napisana, co więcej mocno angażuje, potrafi zaskoczyć czytelnika. POLECAM 💜

@carolina_czyta_i_oglada

O cyklu Nevermore nie słyszałam wcześniej za wiele, do czego się otwarcie przyznaję. Owszem, gdzieś z tyłu głowy kołatał mi się ten tytuł, ale do tej pory nie mogłam powiedzieć o nim nic więcej. Kiedy wydawnictwo Jaguar ukochało mnie aż trzema tomami cyklu, wiedziałam już, że nie mogę dłużej zwlekać z jego poznaniem. Czy historia Isobel i tajemniczego Varena przypadła mi do gustu? O tym poniżej.

Isobel jest popularną kapitanką drużyny czirliderek i może pochwalić się niezwykle uporządkowanym życiem. Los jednak lubi mieszać i takim oto sposobem pewnego dnia nastolatka otrzymuje do wykonania projekt w parach – ma współpracować z owianym złą sławą i mrokiem V arenem. Ich praca ma dotyczyć twórczości Edgara Allana Poego, co już samo w sobie zwiastuje dość upiorne zadanie do wykonania. Przy bliższym poznaniu Varen okazuje się tak samo... chłodny, jak się wydawało, jednak ma coś, na czym zależy Isobel najbardziej — szeroką wiedzę na temat twórczości Poego. Czy ta dwójka da radę ze sobą współpracować i stawić czoła czemuś mrocznemu, co po cichutku się do nich zakrada?

Przyznaję, że przed rozpoczęciem lektury tej powieści, miałam co do niej pewne oczekiwania. Nastawiłam się przede wszystkim na wciągającą powieść młodzieżową z wątkiem dreszczowca – a takiej właśnie książki potrzebowałam w ostatnim czasie. Lektura pierwszych stron upłynęła mi bardzo przyjemnie, a ja coraz bardziej zaczęłam wciągać się w świat wykreowany przez Kelly Creagh.

Główna bohaterka wydała mi się ciekawą postacią i myślę, że gdybym była młodsza, z pewnością mogłabym się z kimś takim zaprzyjaźnić. Patrząc jednak na zachowanie Isobel z perspektywy osoby już dorosłej, momentami wydawało mi się ono mało dojrzałe — szczególnie uderzyło mnie to w jednym z początkowych fragmentów, gdy nastolatka postanawia zataić pewne informacje przed swoim chłopakiem i przyjaciółmi. No cóż... może i jest to zrozumiałe, ale jednak, czy nie łatwiej było powiedzieć prawdę? W każdym razie – Isobel to dobrze wykreowana postać, aczkolwiek podczas lektury czułam, że jest to powieść napisana już jakiś czas temu i zachowanie bohaterów w książce pisanej w obecnych realiach wyglądałoby inaczej.

Varena z kolei nie zdołałam poznać za dobrze. Jestem w stanie powiedzieć o nim tylko tyle, że był obecny w całej tej historii, ale niestety nic ponadto. Być może to też wina tego, że moja uwaga bardziej skupiła się na samej Isobel i to jej postać interesowała mnie bardziej. Z lektury książki wyniosłam na pewno to, że Varen otoczony był najczarniejszym mrokiem, jaki można sobie tylko wyobrazić, a i tak na swój sposób sprawiał wrażenie całkiem sympatycznego bohatera.

Pióro Kelly Creagh mogę ocenić dobrze. Jej kreacja postaci czy tworzenia samej fabuły przypadły mi do gustu, choć było kilka rzeczy, które spokojnie można było poprawić. Patrzę na tę powieść jednak odrobinę przychylniejszym okiem — została ona napisana ponad dekadę temu, więc i sam styl pisania powieści młodzieżowych mocno ewoluował od tamtego czasu. Jeśli chodzi o samą książkę, w odniesieniu do gatunku, jaki reprezentuje – zdecydowanie jest to jedna z przyjemniejszych, wciągających i tych szybciej “czytających się” pozycji, jaką przyszło mi poznać. Nie jest może ona czymś odkrywczym w tym podgatunku, ale uważam ją za bardzo dobrą pozycję, jeśli ktoś dopiero próbuje swoich sił w tego typu powieściach.

Do gustu bardzo przypadł mi klimat panujący w tej historii — ciemność, niepewność powolutku rosnące napięcie to coś, co najmocniej zapamiętałam z lektury tej pozycji i zdecydowanie potrzebuję tego więcej w swoim czytelniczym życiu. Jeśli tak jak ja lubicie tego typu powieści i klimat, to koniecznie sięgnijcie po Kruka. Ja z kolei już za moment zabieram się za czytanie kontynuacji.