Królowa Rocchetti. Dynastia Rocchettich. Tom 3

„Nie ważne, czy chodziło o mężczyznę, który nazywał mnie piękną zaraz po przebudzeniu, czy o żądnego krwi gangstera. Ten mężczyzna był mój, a ja zamierzałam stać u jego boku – bez względu na wszystko.”

Rodziną Rocchetti i mafijnym światem wstrząsnęła niespodziewana śmierć donna. Wywołała chaos i niepokój. Na włosku wisi wojna, każdy chce coś ugrać dla siebie, a przywódca mafii może być tylko jeden. Sophia urodziła syna, emanuje od niej siła i ogromna moc. Jest ogromnym wsparciem dla Alessandro. Razem tworzą niepokojący i bardzo spójny duet. Jak daleko się posuną, aby zdobyć władzę i ją utrzymać?

Sophia dzięki wsparciu od Alessandro znalazła w sobie ogromne pokłady siły, aby stać się prawdziwą królową Rocchetti. Z łatwością wkraczamy w świat wykreowany przez Autorkę, razem z bohaterami przemierzamy ich trudne życiowe ścieżki, jesteśmy świadkami wzlotów i upadków, chwil pełnych radości, szczęścia, smutku i strachu. Sophia już w pierwszej części skradła moje serce i to nic, a nic się nie zmieniło. Jest inteligentna, przebiegła, opanowana z łatwością potrafi się wpasować w ten mroczny, niebezpieczny świat. Alessandro, ten zimny, pozbawiony skrupułów okrutnik zmienia się. Pod powłoką bezdusznego, niebezpiecznego mafioso, kryje się człowiek, który kocha i chce być kochany. Staje się bardziej opanowany, uległy w stosunku do Sophi, a ona przy nim rozkwita. Pasują do siebie idealnie, w całość wplecione pełne ognia i namiętności miłosne sceny.

Relacja naszych bohaterów z każdym kolejnym tomem bardzo się zmienia, to nie są już ci sami ludzie. Zaczyna ich łączyć prawdziwe uczucie, syn, dla niego są w stanie zrobić wszystko i ogromna chęć sprawowania władzy. Aby ją uzyskać zrobią dużo, bardzo dużo. Obydwoje uzupełniają się nawzajem, dają sobie siłę, wsparcie i szacunek. Są nieugięci, waleczni, pewni siebie nawzajem. Stopniowo odkrywane tajemnice, wiele wyjaśniają i dają pełny obraz tego trudnego, pokomplikowanego świata. FBI cały czas depcze im po piętach.

Rewelacyjna seria! Król i królowa rządzą twardą, ale sprawiedliwą ręką. Emocje, zaskoczenie, intrygi, tajemnice, zbrodnie, a w tle uczucie, które rośnie w siłę i nabiera rumieńców. Czytanie od początku do końca było przyjemną, aż żal, że to już koniec. Zakończenie, choć przewidywalne, bardzo mi się podobało, innego nie wyobrażam sobie. Za to epilog wywołam mój szczery uśmiech i zadowolenie. Radziłabym czytać według kolejności, bardzo polecam całą serię. Tatiasza i jej książki :)

Ocena: 7/10

Finałowy tom "Dynastii Rocchettich" był pełen akcji i walki o władzę. W końcu rozwinęła się relacja między Alessandrem, a Sophią, chociaż nadal żałuję, że między nimi nie było tego namiętnego romansu i ognia, na który się nastawiałam. Liczyłam, że ich związek od początku będzie budził emocje. Najpierw niechęć wynikająca z aranżowanego małżeństwa, a później akceptacja, powolne poznawanie się i miłość. I niby trochę tego tutaj było, ale jednak czegoś mi zabrakło, abym była w pełni usatysfakcjonowana.

Ta część ponownie skupia się na postaci Sophi, która z wystraszonej i niepewnej dziewczyny, zmieniła się w silną, niezależną i pełną odwagi kobietę, która sama chce decydować o losach rodziny i nie tylko. Doceniam tę jej przemianę, troskę o rodzinę, jednak niektórych zachowań nie za bardzo potrafię zrozumieć. Znowu żałuję, że autorka nie pokusiła się o lepsze przedstawienie Alessandra. Jego postać też tu trochę odżyła, ale to wciąż za mało, aby mężczyzna wyróżnił się na tle innych książkowych bohaterów.

Zakończenie okazało się lekko przewidywalne i myślę, że można byłoby wpleść jeszcze trochę zwrotów wydarzeń. Podobał mi się natomiast dodatek, który rzucił trochę światła na pewne sytuacje, a także epilog. Te końcowe sceny czytałam z szerokim uśmiechem na twarzy i przyznam, że to chyba jeden z najlepszych fragmentów serii.

"Królowa Rocchetti" podobała mi się, chociaż nadal jest to książka, która raczej nie pozostanie na długo w mojej pamieci. Cała seria jest przyjemna, i jak już się zacznie czytać to naprawdę ciężko się od niej oderwać. Ja pochłonęłam ją w jeden, może dwa dni i nie żałuję, bo jednak dostarczyła mi rozrywki. Szkoda tylko, że nie była, aż tak genialna, jak myślałam. Jeśli macie ochotę przeczytać coś, co umili Wam czas, to myślę, że możecie dać szansę twórczości Bree Porter.

Jak zakończą się losy rodziny Rocchettich? Kto wyjdzie cało z wojennego chaosu a kto zostanie spisany na straty? I czy związek głównych bohaterów pokona ostateczne wyzwanie? O tym dowiecie się w zakończeniu trylogii mafijnej, która mimo schematów okazała się dużo lepsza niż konkurencja.

To co zaskakuje to fakt, że Bree Porter bardziej postawiła na mafię niż na romans. Jest go zdecydowanie za mało w całej serii, ale to akurat wpływa na jej korzyść. Od pierwszego tomu autorka postawiła na opowieść Sophie, na jej relację, zmianę, ogólną dynamikę postaci. Przyjemnością było śledzić jej historię, patrzeć jak radzi sobie w tym trudnym świecie, jak kolejne trudne relacje rodzinne tylko dokładają jej zmartwień. Cieszę się, że właśnie tak to wszystko się potoczyło, ponieważ faktycznie otrzymaliśmy jakąś namiastkę sagi mafijnej, którą od samego początku obiecywała nam autorka a nie typowy romans mafijny bez żadnego tła.

Wciąż wraz bohaterką stawiamy czoła niebezpieczeństwom, szczególnie teraz, gdy po śmierci kogoś niezwykle ważnego w tym świecie, wywiązała się krwawa wojna. Chaos jest wszechobecny, ale nie zakłóca porządku prowadzenia fabuły, która tym razem zmierza do nieuchronnego końca. Spodziewałam się co prawda innego finału, może bardziej mocniejszego, z przytupem, ale i takie rozwiązanie akceptuję.

Autorka w tym tomie skupiła się na domknięciu wszystkich rozpoczętych wątków, nie ma więc niedomówień czy braku spójności. Dostrzegamy też ewidentne zmiany jakie zaszły w bohaterach na przestrzeni całej trylogii, nie tylko samej Sophie. Tym razem główni bohaterowie w końcu łączą siły, porzucają spory i stanowią drużynę, która zrobi wszystko, by ochronić swoich najbliższych. I wiąże się z tym mnóstwo emocji!

Jestem zdania, że cała trylogia bez problemu mogłaby zamknąć się w jednej choć grubej książce, bo jeden tom jest wynikiem drugiego i wszystko się tutaj ze sobą ściśle łączy. Dlatego jeśli lubicie powieści romantyczno-mafijne z większym naciskiem na świat gangsterski - polecam od razu zaopatrzyć się we wszystkie trzy tomy. Seria jest tego warta, ponieważ ma w sobie to coś co wyróżnia ją spośród innych i pozostaje w głowie czytelnika na dłużej a sama historia bohaterów ani przez moment nie była mi obojętna. "Królowa Rocchetti" godnie zamyka więc opowieść i pozostawia czytelnika usatysfakcjonowanego lekturą.

Liczyłam na to, że ostatni tom wbije mnie w fotel. Liczyłam na naprawdę, cholernie dobry zwrot akcji. Ale ten tom w mojej opinii wyszedł bardziej jak pomieszanie z poplątaniem, aniżeli dynamiczna, barwna historia.

Faktem jest to, że w końcu nasza para zaczęła nadawać na tych samych falach, zaczęła żywić do siebie uczucia, rozmawiać ze sobą i o siebie wzajemnie się troszczyć. Sophia jednak nie osiadła z dzieckiem w domu, ale chciała wiernie towarzyszyć przy boku męża. Nie każda kobieta chce aż w takim stopniu się angażować, ale Sophia zdecydowanie pokazała tutaj swój charakter.

Ogólnie największy zarzut mam do całej akcji. Była zbyt szybka, niedokładna i tak naprawdę o wszystkim i o niczym. FBI mieszało się z innymi mafijnymi gangami, już nie wiadomo, kto był kim, kto czego chciał. Moim zdaniem dużo tej części zabrakło.

Po licznych superlatywach, jakie czytałam na temat tej serii muszę stwierdzić, że jednak nie była aż tak mocno super. Jeżeli ocenić całość była niestety momentami nudna, słaba, a niepotrzebne opowieści, opisy i dialogi momentami nużyły mnie jako czytelnika.

Jednakże zdaje sobie sprawę, że o gustach się nie dyskutuje, więc zalecam, aby samemu sprawdzić i ją ocenić. Dla mnie za ten tom jest tylko 6.

Po śmierci Don Pergio w Outficie zapada chaos. Każdy jest żądny władzy. Po cichu toczą się walki, kto obejmie rządy. Sophia mimo, że chwilę wcześniej została matką nie zamierza ustąpić. Z wysoko podniesioną głową zajmuje miejsce wśród polityków i zbiera przychylność z każdej strony. Jej małżeństwo rozkwita. Król i królowa. Czy w ostatecznym rozrachunku wygrają?

To trzeci i zarazem ostatni tom. I szczerze Wam napiszę, że musicie przeczytać. Ta historia dojrzewa podobnie bohaterowie, którzy już wiedzą czego naprawdę chcą i nie boją się po to sięgnąć. Związek Sophii i Alessandro dojrzał. Są sobie partnerami i wspierają się. Mały Dante dopełnił ich uczucie. To nie jest związek pełen gorących uniesień, to świadome uczucie, które autorka świetnie przelała na papier. Bardzo mi się podobało, że w żadnym z trzech tomów bohaterka nie była mdlejącą trzpiotką, jej kreacja była konsekwentna i nabierała koloru. To samo wydarzyło się w przypadku Alessandro. Stali się jedną drużyną, tylko tak mogli pokonać chaos i wygrać wojnę o władzę. Ostatnia część była też najbardziej naszpikowana zagrywkami pomiędzy panującymi rodzinami. Akcja po prostu płynęła i nie było momentu nudy. Książki wprost pochłonęłam.

Jestem pod wrażeniem kunsztu pisarskiego jak i historii. Wiem, że ktoś może pomyśleć, że to znowu mafia. Jednak jest to coś zupełnie świeżego i przedstawionego inaczej niż dotychczas. Książki czytają się same. Aż żałuję, że skończyłam. Dynastia Rocchetti intryguje i wciąga. To był świetnie spędzony czas.

Podróż w tym mafijnym świecie dobiegła końca. Naprawdę nie mogę się doczekać, aby dowiedzieć się więcej o rodzinie Rocchetti w przyszłych książkach, mam nadzieję, że takie zostaną wydane. Pamiętajcie o tym, żeby czytać książki według kolejności, „Królowa Rocchetti” jest, bowiem trzecim tomem cyklu Synastia Rocchettich. Pierwszym tomem trylogii jest „Krwawa panna młoda”, drugim natomiast „Księżniczka Chicago”. Wszystko, co dobre w końcu musi się skończyć, chociaż niechętnie do tego podchodzę, dlatego, bo tak bardzo polubiłam postać Sophii, jej rozwój i waleczność, że wiem o tym, że będzie mi jej brakowało. To wybuchowe i ekscytujące zakończenie fantastycznej serii. Umiejętności Bree Porter w opowiadaniu historii są na najwyższym poziomie, a ona tka niepowtarzalny i niezapomniany romans mafijny, który całkowicie mnie powalił. Historia Sophii i Alessandro ma zawiłą i urzekającą fabułę, która z każdą książką staje się coraz lepsza. Ta ostatnia część miała kilka wspaniałych zwrotów akcji wśród dramatów rodzinnych, szokujących rewelacji i ostatecznej walki o władzę w rodzinie przestępczej.

Czytając ostatnią książkę z tej trylogii, wydawało się, że ta seria w końcu zatoczyła pełne koło. Ironia nie umiera, biorąc pod uwagę, że pierwsza książka zaczynała się od ślubu, a ostatnia książka z serii zaczyna się od pogrzebu.

Sophia Rocchetti bez zwątpienia jest gwiazdą tej serii. Epicka, silna kobieca postać dominująca w zdominowanym przez mężczyzn świecie mafijnym. Nie jest kimś, kto siedzi cicho w tle, podczas gdy jej mąż załatwia sprawy. Sophia jest tam, stoi tuż obok niego. Cały czas, niczym prawdziwa Królowa Rocchetti, promienieje gracją, siłą, inteligencją i udowadnia, że jest idealnym partnerką Alessandro. Nie jest już nieśmiała ani przestraszona, jest pod każdym względem równa mężowi. Jest potężna i ambitna, a przede wszystkim lojalna. W końcu widzimy, do czego Sophia jest zdolna, aby zdobyć to, czego chce i chronić tego, kogo kocha. ⁣

Po śmierci Dona Outfitu miasto pogrąża się w chaosie, a w rodzinie trwa walka o władzę o to, kto przejmie dynastię i zostanie ostatecznym władcą. W końcu możemy ich dostrzec Sophię i Alessandro, jako kochającą się parę, która sobie ufa i pomaga sobie nawzajem. Ona wykorzystuje swoje umiejętności bycia cierpliwą, inteligentną i przebiegłą kobietą, aby pomóc mężowi zająć miejsce Dona. Muszą uniknąć katastrofy i zdobyć lojalność ważnego gracza, aby to zrobić muszą podjąć trudną decyzję. Czy to się opłaci? Czy Alessandro zdobędzie tron Chicago?

„Królowa Rocchetti” jest zwieńczeniem cyklu i nie będę przesadzać, kiedy powiem, że takie zakończenie było idealne. Naprawdę podobała mi się wyjątkowość historii, a także dwóch poprzednich książek. Jako zagorzała czytelniczka romansów mafijnych byłam pod wrażeniem tego, jak inna i zróżnicowana była struktura opowieści i sposób, w jaki przebiegała fabuła. Nie można nie dostrzec tego, że Sophia i Alessandro wspólnie zyskiwali, równoważyli się, czynili siebie nawzajem lepszymi i silniejszymi. Alessandro zawsze traktował Sophię jak równą żonę, a nie tylko żonę mafii. Był tak opiekuńczy wobec niej i cenił jej opinię. Naprawdę doszła do swojej pozycji królowej, ale nadal pozostała miłą i dobrą osobą. Podobała mi się równowaga, jaką autorka stworzyła w jej postaci. Była silna i sprężysta, a jednocześnie miała w sobie miękkość. Ta dwójka razem stanowiła wspaniały zespół, który napotkał w tej książce ogromne przeszkody. W tej historii tyle się działo, Eelementy suspensu były naprawdę dobrze napisane. Skomplikowane sprawy rodzinne stały się jeszcze bardziej zagmatwane, gdy rodzina zajęła się porządkowaniem skutków wydarzeń, które miały miejsce pod koniec poprzedniej książki. Bardzo podobała mi się każda minuta tej trylogii i jestem bardzo szczęśliwa, że mogłam ją przeczytać i cieszyć się każdą przeczytaną stroną.

"Stała się krwawą królową i zamierzała udowodnić, że u boku męża może rządzić całym chicago."

Po wielu burzliwych wydarzeniach i niespodziewanej śmierci nadciąga mafijna wojna. Wrogowie są w rodzinie, jak i poza nią. Każdy chce zdobyć władzę i pozycje. Każdy chce przetrwać i walczy o siebie. Jak w tej sytuacji odnajdą się Sofia i Alessandro?

Małżeństwo ze skomplikowaną historią i świeżo upieczeni rodzice muszą zmierzyć się z wieloma problemami, aby nie tylko zapewnić bezpieczeństwo bliskim, ale także podtrzymać dynastia Rocchettich. To od nich zależy los Chicago.

Mamy tu zwiedzenie całej historii, rozwiązanie problemów, władza, mafia, odkrycie kolejnych rodzinnych sekretów, wielka dynastia i wielką rodziną, która udało się stworzyć Sophi I Alessandro.

Naprawdę wiele emocji, wiele wydarzeń, szybkiej i zaskakującej akcji. Wow.