Królik, królewna i marmolada

Léopold Chauveau to twórca, którego wyobraźnia jest dzika, swobodna i pełna uroczego, absurdalnego humoru. Moje pierwsze spotkanie z jego twórczością, "Cudowne kuracje doktora Popotama", było olśnieniem, do talentu artystycznego, niepowtarzalnego słowotwórstwa oraz umiejętności budowania historii, które, choć pozornie nonsensowne, skrywają głęboką mądrość.

Nie inaczej jest w przypadku "Królika, królewny i marmolady". Chauveau ponownie daje upust swojej niczym nieskrępowanej wyobraźni, kreując opowieść o chłopcu, który zamiast rosnąć – kurczy się, aż w wieku 15 lat jego głowę zdobi naparstek, zamiast kapelusza. Ten drobny szczegół, zamiast ograniczać bohatera, staje się jedynie kolejnym etapem przygody. Wyrusza w świat na pokładzie pływającego chodaka swojego ojca i bez chwili zawahania rzuca się w wir wydarzeń. Ratuje kacze gniazdo, pomaga królewnie, chroniąc ją przed olbrzymem, a na końcu, jak to bywa w bajkach, zostaje królem.

Ilustracje autora po raz kolejny zachwycają – ich ekspresja i dowcip doskonale uzupełniają opowieść. Chauveau nie boi się deformacji, groteski, a jednocześnie zaskakuje czułością i dbałością o detale. Jego linie mają w sobie coś surowego, a jednocześnie działają niezwykle uspokajająco.

Jedynym, zauważalnym zarzutem wobec tej książki, jest mniejsza niż w "Cudownych kuracjach doktora Popotama" ilość słowotwórstwa. Tutaj Chauveau stawia na klarowność i narracyjną lekkość. Nie oznacza to jednak, że historia traci na uroku – abstrakcja i humor w pełni rekompensują ten drobny niedostatek.

"Królik, królewna i marmolada" to kolejny dowód na to, że Léopold Chauveau był mistrzem w kreowaniu światów, które są szalone, a jednocześnie pełne głębokiego sensu. To opowieść o odwadze – zarówno tej dosłownej, jak i tej wewnętrznej, o śmiałości w podejmowaniu ryzyka i dokonywaniu właściwych wyborów. Zabawna, ciepła, podszyta filozofią dobra i miłości – bawi, uczy, inspiruje. Czytajcie sobie i dzieciom :)

IG @angelkubrick

Lubicie kolor różowy :P ?

Ja uwielbiam, dlatego nie ukrywam był to główny z powodów, dla którego sięgnęłam po książkę Królik, królewna i marmolada wydanej nakładem oficyna_noir_sur_blanc autorstwa francuskiego pisarza, rysownika, malarza i rzeźbiarza Leopolda Chauveau.

Historia powstała w 1928 roku to bajka. Głównym bohaterem jest Królik – chłopiec, który maleje zamiast rosnąć. Nie przeszkadza mu to marzyć o wielkich rzeczach, a te marzenia doprowadzają go do podjęcia decyzji o wyruszeniu w wielki świat po przygodę życia. Podróżuje w chodaku ojca zdobywając nowe doświadczenia i przyjaciół. Zakochuje się w królewnie, niestety dziewczyna ma zostać żoną rządzącego Karakocją olbrzyma. Królik towarzyszy jej w wyprawie do narzeczonego, jednak odkrywa podstępny plan potencjalnego pana młodego dotyczący marmolady i jego wybranki serca.

Królik, królewna i marmolada to intersująca, ponadczasowa opowieść o miłości, poświęceniu i realizacji marzeń bez względu na to, kim się jest. Wielkim można być niekoniecznie przez wzrost i posturę. Została opatrzona ilustracjami samego autora, przywodzącymi rysunki dziecka. Jej adresatem mogą być zarówno dzieci, jak i dorośli. Ja bawiłam się przednio, dlatego z czystym sumieniem mogę polecić Wam tę historię

książka nietypowa, którą można skategoryzować jako bajkę czy nawet baśń. Nie należy ona do współczesnej literatury dziecięcej, bo plasuje się na rok 1928. Kojarzy mi się z czytanymi w dzieciństwie baśniami, gdzie absurd mieszał się z fantazją, magią i zaskakującymi wydarzeniami, zmieniającymi bieg historii.

Chociaż z okładki bije różowy kolor, to nie jest to typowo dziewczęca opowieść, jej bohaterem jest Królik, chłopiec który z niewiadomych powodów maleje, czy też kurczy się zamiast rosnąć. Żądny przygód wyrusza w chodaku ojca w największą podróż swojego życia.

Podczas tej wyprawy spotyka królewnę, w której szybko się zakochuje, jednak dowiaduje się, że jest ona obiecana już innemu, olbrzymowi Karakotowi, władcy Karakocji. Królik towarzyszy królewnie w tej mozolnej i niebezpiecznej wyprawie, a następnie odkrywa podstępny plan Karakota, który wiąże się właśnie [Adres usunięty]. z tytułową marmoladą.

W tej historii jest odwaga, poświęcenie, miłość, przyjaźń. Jest też dowód na to, że każdy może spełniać marzenia, nawet ktoś maleńkich rozmiarów. Chociaż jest tu również scena, której nie chcemy już widzieć w książkach dla dzieci mam na uwadze czasy, w których została napisana ta książka. Ilustracje też mają swoją charakterystyczną, niemal dziecięca kreskę, a jest to właśnie styl autora, który początkowo był chirurgiem, natomiast później spełniał się jako pisarz, malarz i rzeźbiarz.

Baśniowa aura tej opowieści niekoniecznie trafi do nas, dorosłych, bo przecież to historia dla dzieci, które zupełnie inaczej postrzegają bajki, gdy z otwartością dryfują po bezkresnych morzach wyobraźni.

Moje dzieci słuchały z zaciekawieniem, dając się porwać absurdom takim jak marmolada. Sama z chęcią zagłębiłam się w przekaz tłumaczki, zawarty na końcu książki.

Doceniam całokształt tego wydania, łącznie z jego formatem i tym ile ta historia czekała, aby trafić do polskich czytelników. Lubię mieć takie szczególne pozycje w swojej biblioteczce.

Czy dajecie drugie szanse dla autorów, których pierwsza książka Was rozczarowała?

Ja tak, ale tylko jedną. Jeśli kolejna historia mnie nie kupi, nie sięgam więcej po książki tego autora, widocznie nie jest on odpowiedni dla mnie i szkoda mojego czasu.

Zacznę od tego, że okładka ma piękną oprawę graficzną, materiałowy grzbiet i jest naprawdę solidnie zrobiona. Patrząc na nią pomyślałam sobie „wow! Za taką okładką musi kryć się świetna książka dla dzieci!” Ale czy można oceniać książkę po okładce? Nie, chociaż ja często tak robię, jednak nie jest to do końca dobre podejście.

Jakiś czas temu miałam okazję sięgnąć po „Cudowne kuracje Doktora Popotama”, która niestety mnie rozczarowała. Léopold Chauveau to bez wątpienia ponadczasowy artysta, który był wszechstronnie utalentowany. O nim również możecie przeczytać w tej książeczce. Okazuje się, że ta historia powstała dawno, dawno temu, a my możemy poznać ją właśnie teraz, dzięki @oficyna_noir_sur_blanc . Trzeba przyznać, że ta seria jest uroczo wydana, w środku są czarno białe obrazki, które przestawiają opisane sytuacje, jest to spory plus.

Léopold Chauveau wykazał się wyobraźnią. Mamy tu królika (na końcu tej książeczki możecie przeczytać trochę więcej o tym czy to tłumaczenie jest poprawne), królewnę i marmoladę, tak jak sugeruje sam tytuł. Królik to specyficzny chłopczyk. Zamiast rosnąć, maleje. To nie zmienia faktu, że ten maluszek ma ochotę na wielką przygodę. Kradnie tacie chodaka i tak rozpoczyna się jego wielką zabawa, bo to nie był zwykły chodak, a dla Królika był prawdziwym statkiem. Chłopak poznał fantastyczną kaczkę, która stała się ulubienicą mojej Kai. Razem z Królikiem uczyła się jej języka. Spodobał jej się ten wątek, mi zresztą też. Ale kiedy na horyzoncie pojawiła się królewna, zaczęło robić się ciekawie. Królewna również była mała, a żeby urosnąć, musiała jeść tytułową marmoladę. Co było dalej? Tego Wam nie zdradzę, ale przestało być kolorowo, bo skrywa się tu pewien sekret 🤫🤫 no i ważną rolę odegra tu… chodak 😈

Podoba mi się to, że jest to zupełnie inna historia niż przy pierwszej książce. Mamy tu dużo mniej czarnego humoru, który nie spodobał mi się wtedy. Tamta historia, według mnie, nie nadawała się dla dzieci, tą natomiast z miłą chęcią przeczytałam Kai i wiecie co? Podobała jej się ta pozycja, tak jak mówiłam, polubiła się z kaczką i z tym, co autor tu nam wyczarował. Tym razem, z czystym sumieniem mogę polecić Wam lekturę, warto jest dawać drugie szanse 🙌

"Królik , królewna i marmolada" to książka bardzo wyjątkowa napisał ją francuski autor Leopold Chauveau. Wstęp do niej zaś napisał Grzegorz Kasdepke. To książka dla najmłodszych, ale także dla ich rodziców. Jest pełna humoru, zaskakujących zwrotów akcji i pięknej fabuły. Jednak myślę, że najlepszym co ma w sobie ta książka to wyjątkowy, główny bohater - chłopiec nazywany Królikiem.

On skradnie serce każdego z Was!

Dodatkowy atutem są autorskie ilustracje, które w doskonały sposób oddają nietuzinkowy charakter tej baśniowej opowieści.

Można z tej książki wysnuć kilka rzeczy: warto mieć marzenia i dążyć do tego, żeby je spełniać. Drugie to, to, że nie ważne są różnice między ludźmi, najważniejsze jest to, jakim jest się człowiekiem i jakie ma się serce.

I kolejna rzecz to, to że prawdziwa miłość zwycięża wszystko inne w życiu...

Reasumując, myślę że książka jest wyjątkowa i ponadczasowa, ponieważ treści które autor przedstawia nam, pokazują to, że on bardzo potrafi wczuć się w uczucia dziecka. A może po prostu dobrze je rozumie i zna?

Ja jestem zachwycona tą książką i z wielką niecierpliwością będę wypatrywała kolejnych jego dzieł 👌