Król uzdrowiska. Góra kłopotów. Tom 3

Słuchajcie, nie zliczę ile razy wybuchałam śmiechem podczas lektury tej książki. No po prostu majstersztyk, który zakończył się z prawdziwym hukiem! Drugiego takiego Szwagra to nie znajdziecie w żadnej innej książce. Niby człowiek dorosły, a mniej rozumiał niż moja pięciolatka:-) Totalnie wszystko brał na serio, mylił nazewnictwa, pojęcia, podrabiał zdjęcia - bo skoro jego w paszporcie się zniszczyło, to zawsze można było dokleić inne:-) Jego wypad za granicę rozłożył mnie na łopatki i w ogóle jego osoba wymagała ponadwymiarowej cierpliwości. W końcu był bratem żony Miśka, która za grosz, na szczęście, nie była do niego podobna. Wyobraźcie sobie, że Szwagier poznał całkiem ładną kobietę, która patrzyła w niego jak w obrazek. Do tego długie rude włosy, inteligentna, oczytana i mieszkająca z rodzicami pomimo swoich czterdziestu lat. Misiek od razu nabrał podejrzeń, że nie jest z nim z przypadku. Postanowił obserwować wybrankę serca Szwagra, a autor już dobrze zadbał o to, by czasami jej postać gdzieś tam znikała:-) No bo czy można było kochać tak nielogicznego jak brat jego małżonki? Oczywiście na tym opowieść się nie kończy. Historia toczy się przed Bożym Narodzeniem, a młodzi dostali wcześniejszy prezent w postaci wyjazdu do sanatorium. Ma ich pilnować sam Misiek, który jak początkowo był niezłomnie niezadowolony, tak teraz skrupulatnie planuje pilnować rudej kobiety, by zobaczyć co takiego przed nimi ukrywa. A okazji będzie tam co nie miara i niewyjaśnionych zajść ogrom! Dajcie się porwać komedii kryminalnej, bo pomimo zabawy i śmiechu, ujrzycie, że czasami niektóre sprawy wcale nie muszą mieć drugiego dna, lecz inne mogą mieć ich nawet z dziesięć!

Napisana lekko i przyjemnie, każda strona jest zdobiona uśmiechem czytelnika i brakiem cierpliwości postaci. Średni druk, ogrom dialogów i zagadka do rozwiązania. Postacie skryte i nazbyt otwarte. Można ją czytać osobno, lub dać się porwać od tomu pierwszego:-) Ja zdecydowanie polecam wam całą serię z uwagi na to, że śmiech leczy wszystko, a tu jest go całe mnóstwo:-)

"Król uzdrowiska" Marek Stelar

Trzecia część serii ze Szwagrem i Miśkiem już za mną i bardzo żałuję, że więcej nie będzie. Czytając perypetie Szwagra zawsze dobrze się bawiłam i wielokrotnie uśmiałam, bo seria ta pełna jest absurdalnego humoru i nieprzewidywalnych sytuacji.

Może autor jeszcze zmieni zdanie.

Tym razem akcja przenosi się do Kamienia Pomorskiego, gdzie świąteczny turnus w sanatorium zamienia się w niezły galimatias. Misiek (szwagier Szwagra) przyjmuje rolę "opiekuna" Szwagra i jego narzeczonej (tak, Szwagier się żeni!). Z miejsca czuć, że coś tu nie gra, a podejrzliwość Miśka względem cichej i zaskakująco elokwentnej Grażyny wprowadza do fabuły dużo tajemniczości. Kobieta okazuje się być chodzącą zagadką. Kim jest, skąd pochodzi i dlaczego akurat Szwagier przyciągnął jej uwagę? To się dopiero okaże.

Widać że książka opiera się na znanym schemacie z poprzednich części serii, ale nie traci na świeżości. Zima w tle, świąteczna atmosfera, rozbrajające gafy bohaterów czy dramatyczne porwanie przyciągają. Jedyne, czego mi brakowało, to odrobinę więcej samego Szwagra w kryminalnej części fabuły. Lubię głównego bohatera i mimo tego że ta część wydaje mi się mniej śmieszna niż poprzednie, to nie zmienia faktu że to postać, która stanowi kwintesencję chaosu. Jego beztroska i zdolność do wpędzania siebie i innych w kłopoty to już norma.

Jeśli lubicie absurdalne komedie kryminalne to zachęcam do czytania od początku. Autor bawi się konwencją, wplata absurdy codzienności w kryminalny szkielet fabuły i choć postaci są przerysowane, to jest to fajna rozrywka. Polecam.

Grudzień to idealny czas na Świąteczne i zimowe opowieści.

Zapewniam Was, że ta historia i cała seria – to jest SZTOS. Nie jest to typowa rzewna opowieść a naładowana żartami słownymi i sytuacyjnymi intryga, która Was wciągnie od pierwszych stron.

To trzecia część serii pt.: „Góra kłopotów". Można śmiało czytać bez znajomości poprzednich, ale ominie was niezła zabawa, jeśli zrezygnujecie z nich. Tak naprawdę, to początkiem tej serii jest opowiadanie pochodzące z wakacyjnej antologii „Kemping Chałupy 9”.

Bohaterami tych wszystkich historii są Michu i brat jego żony, Zdzisiek- zwany Szwagrem 😉

Tam, gdzie tych dwoje, tam kłopoty. Ich perypetie są tak komiczne, że nie mogłam się doczekać, co tym razem wymyślą.

Autor zrzuca na nas już na samym początku bombę: Szwagra trafiła strzała amora! I całkowicie odmieniła. Oczywiście Michu nie wierzy i węszy podstęp. Nie jest przekonany do Grażyny, węszy podstęp. Na szczęście teściowa wysyła go jako cichego opiekuna Zdzicha i jego wybranki serca, do sanatorium. Tam, w ciszy i spokoju będzie mógł poczynić obserwacje. W spokoju? No nie kiedy w cokolwiek jest uwikłany Szwagier, a Grażyna zostaje porwana… Zaciekawieni?

Musicie poznać tę serię. Ostatnia część nie zawiedzie. Żal i smuteczek, że to już koniec. Będę tęsknić!

Panie Marku, a może jednak mały come back? Chociaż jedno małe wakacyjne opowiadanko? Pięknie proszę!

Marek Stelar w komediowej odsłonie? Oczywiście, że tak! Za sprawą Miśka i Szwagra, których perypetiom towarzyszyłam podczas świąt w Świeradowie („Góra kłopotów”) i wyjazdu na narty we włoskie Dolomity („Włoska robota”) przekonałam się, że autor jest po prostu do tego stworzony. W moje poczucie humoru trafia idealnie i dlatego z radością powitałam Miśka i Szwagra po raz kolejny, udając się z nimi do sanatorium w klimatycznym Kamieniu Pomorskim.

W finałowym tomie autor uderza naprawdę mocno i niespodziewanie. Świat stanął na głowie! Szwagier się żeni! Ci z Was, którzy już go poznali, z pewnością wiedzą, dlaczego to tak szokujące. Ale zanim do tego dojdzie, przedstawia swoją wybrankę rodzinie Wilkońskich i udaje się z nią do sanatorium w ramach przedślubnego prezentu. Miśkowi w głowie się nie mieści, że sympatyczna, niegłupia i niebrzydka Grażyna mogła zakochać się w Szwagrze, który na drugie ma przecież „Pomyłka” i od lat zaraża "katastrofozą". To po prostu niemożliwe i… podejrzane, ale będzie mógł się bliżej przyjrzeć zarówno jej osobie, jak i motywacjom, jadąc z przyszłą młodą parą do sanatorium.

Jednak jeszcze zanim wyruszą, Szwagier pokaże, na co go stać. Pierwsza połowa, podobnie jak w poprzednich częściach, to pasmo wywołujących śmiech sytuacji, bo ze Szwagrem nawet zwykłe zakupy w supermarkecie nabierają cech walki o przetrwanie. Dialogi między nim a Miśkiem to po prostu mistrzostwo świata. Niektóre czytałam mężowi i wspólnie śmialiśmy się w głos. Również specyfika sanatorium, gdzie Misiek musi się nieźle nagimnastykować, by uchronić się przed zakusami ze strony obydwu płci, sama w sobie budzi uśmiech na twarzy.

W drugiej połowie autor kieruje naszą uwagę na wątek kryminalny związany z uprowadzeniem Grażyny, który również obfituje w ryzykowne decyzje i szalone pomysły. W obliczu tych wydarzeń tym bardziej nasuwa się pytanie, kim tak naprawdę jest Grażynka. Przy próbie odnalezienia kobiety, Misiek zyskuje niespodziewanych sojuszników w osobie swojego sanatoryjnego współlokatora, który okazuje się kimś więcej niż zwyczajnym dziarskim dziadkiem po osiemdziesiątce, oraz technologicznego cudu – egzoszkieletu.

Zakończenie, zwieńczone świąteczną atmosferą, budzi ciepłe uczucia i daje nadzieję, bo jeśli miłość może odmienić Szwagra, to cuda na tym świecie naprawdę się zdarzają. Ja liczę na jeszcze jeden, bo nie może być, że tym tomem żegnamy Miśka i Szwagra. Ale to już pozostaje w gestii Autora, a ja Was gorąco zachęcam do poznania perypetii tego nieprzewidywalnego i sympatycznego duetu.