Kot, który nauczał zen

Pewien ko dowiedział się od szczura, że głęboko w klonowych lasach porających pewną dolinę, rośnie prastara sosna, a każdy, kto pod nią usiądzie, osiągnie spokój i zrozumienie. Zatem bohater postanowił niezwłocznie udać się w podróż, a po drodze spotkał zająca, wronę, żółwia, tygrysa, wilczycę, małpę oraz małego kociaka. Każdemu z nich miał do przekazania ważną naukę. Kot potrafił w swój filozoficzny sposób dać ukojenie innym, lecz nie potrafił go dać sobie. Czy w końcu uda mu się odnaleźć spokój?

Po przygodach Wielkiej Pandy i Małego Smoka, już wiedziałam, że kolejna książka autora będzie dla mnie piękną przygodą, tak też właśnie było. Z każdej strony bije stoicyzm i harmonia, niczym miód na moje serce i skołatane nerwy. Do tego ilustracje, które również wykonał James Norbury, przyciągają wzrok, wprost nie można oderwać wzroku od jego kreski i użytych przez niego barw. Część z nich została wykonana japońską techniką malarską oddającą ducha filozofii zen.

Jest to pozycja idealna na prezent dla osób w każdym wieku. Swym wyglądem i formą może przypominać książkę dla dzieci, jednak przypowieści w niej zawarte dają głęboko do myślenia i sprawiają, że mimo małej ilości treści, czyta się ją długo, gdyż żeby w pełni zrozumieć sens, trzeba się zatrzymać oraz dać ujście swoim myślom. Ponadto jest pięknie wydana. Prócz wspomnianych przeze mnie wyżej ilustracji, posiada twardą oprawę z błyszczącymi, złotymi wstawkami, a także wstążkę w tymże kolorze.

Dajcie się porwać i wzruszyć Kotu, dołączcie do jego podróży, kiedy poczujecie się smutni, zmęczeni, zrezygnowani, nie uleczy Was ona, ale jestem pewna, że doda otuchy, Całą książkę można przeczytać w dziesięć, piętnaście minut, ale nie o to w niej chodzi. Warto zatrzymać się na każdej stronie, chwilę „podumać”, obejrzeć rysunki oraz zinterpretować całość po swojemu. Ja lubię losować stronę, spędzać z nią chwilę czasu, po czym odłożyć na półkę i wracać do niej za jakiś czas.

Na koniec dodam mój ulubiony cytat: „Słyszałem kiedyś, jak ktoś powiedział, że to nie droga ani cel są najważniejsze, lale towarzystwo w podróży”. Ta pozycja, to skarbnica inspirujących cytatów. Jeśli zatem lubicie owiane nieco filozoficzną formą życiowe treści, to jest to zdecydowanie pozycja dla Was.

„Znajdź czas na doświadczanie ciszy – ciągnął Kot – doceń naturę, bądź obecny i szukaj spokoju”.

Szukasz spokoju i ukojenia? Znalazłeś już sens swojej życiowej wędrówki? Nie umiesz jeszcze pomagać innym? A czy jesteś wrażliwy na zło i niesprawiedliwość? Jesteś szczęśliwy? Jeśli poszukujesz odpowiedzi na te i inne egzystencjalne pytania, to ta lektura jest oczywiście dla ciebie. Lekarstwo na wewnętrzne rozterki i bolączki, drogowskaz do prawdziwego szczęścia i oazy spokoju …

„Zrozumiałem, że to, czego chcemy, rzadko jest tym, czego potrzebujemy. A to, czego potrzebujemy, prawie nigdy nie jest tym, czego chcemy”.

James Norbury po raz kolejny daje nam znakomitą lekcję życia. Zwierzęta, bohaterowie jego mądrej książeczki, szukają swojego miejsca na ziemi. Poszukują sensu życia, spokoju i dobra. Wędrują, bo liczą, że na końcu ich drogi jest to, czego tak usilnie potrzebują. Spokój … ukojenie …dobroć … cisza …równowaga … Kot otrzymuje informację, że daleko w lesie rośnie stara samotna sosna, a wśród jej konarów można odnaleźć nieskończoną wiedzę, harmonię i spełnienie. I tak się zaczyna jego podróż, w towarzystwie poznanych po drodze przyjaciół, Tygrysa, Żółwia, Małpy, Wilka. Każde zwierzę uosabia odrębną życiową historię, każde uczy czegoś nowego o życiu. I z każdą kolejną znajomością jesteśmy mądrzejsi i bardziej otwarci na nowe. Rozmowa z każdym napotkanym zwierzęciem ukazuje nam, że tak naprawdę nie szukamy tej starej sosny, ale sensu wędrówki, jaką jest nasze życie.

Ta mała objętościowo, ale opasła merytorycznie historia to cenne i znakomite źródło mądrości życiowych. To drogowskaz, dokąd i którą drogą mamy zmierzać. Czy wiemy, jakie są nasze oczekiwania? Czy tylko szukamy, idąc w ciemno, a nuż się po drodze sytuacja wyklaruje. Czy rozglądamy się tylko dookoła, nie zauważając tego, co jest najpiękniejsze w nas? Czy zaglądamy w głąb siebie? I co widzimy?

„Przeszkoda jest często drogą”.

Lektura zawiera minimum słów, a maksimum znaczeń. Jedno słowo często znaczy więcej, niż cała powieść. Tylko trzeba umiejętnie, z otwartością, próbować zrozumieć znaczenie poszczególnych słów. Tylko ich dogłębne odszyfrowanie może nam zapewnić harmonię i równowagę. Książeczka zawiera dużo prostych ilustracji, które obrazują cały przekaz. Prosta kreska, stonowane barwy wzmacniają przekaz i uzmysławiają nam, jak wiele mądrości się w nich kryje.

„Że im bardziej zmieniłem swoje przyzwyczajenia, by pomagać innym, tym bogatsze stało się moje życie”.

Kot, który nauczał Zen jest tak mądrą lekturą, że każdy dorosły powinien po nią sięgnąć. Każdy znajdzie w niej coś dla siebie, w każdym pozostanie jakaś jej cząstka. I na pewno zapuści korzenie i rozrośnie się, roznosząc mądrość, spokój i wewnętrzną równowagę. Nie wahajcie się ani chwili , wzbogaćcie swoje wewnętrzne jestestwo i odczujcie harmonię. Odkryjcie prawdę o sobie, a będziecie pełni szczęścia i pogody ducha. Dzielcie się radością z innymi, a odczujecie, jak wiele dobra czynicie wokół siebie.

„Kiedy dzielisz się z przyjacielem czymś dobrym, w przedziwnym sposób otrzymujesz więcej, niż gdybyś zachował to dla siebie”

Piękna i mądra, majestatyczna i magiczna. Dzieło, które mogło wyjść tylko spod pióra mistrza!

Niedługa książka, a dająca tak wiele do myślenia - na przykład o tym na co poświęcamy swój czas i o tym na co warto poświęcać swój czas... Widać wielką wrażliwość autora wylewającą się z jej stron. Delikatne, urocze obrazki dopełniają klimat samej opowieści.

Poszukujesz uniwersalnej, łatwej do zrozumienia, a na dodatek przepięknie zilustrowanej przypowieści, która traktuje o filozofii życia? Chcesz znaleźć opowiadanie, które podniesie Cię na duchu i skłoni do refleksji nad swoim postępowaniem? W takim razie na pewno urzeknie Cię krótka historia o kocie, który postanawia dotrzeć do gwarantującej spokój, pradawnej sosny, a na swojej drodze spotyka liczne zwierzęta, którym udziela rad. „Kot, który nauczał zen" to najnowsza książka autorstwa Jamesa Norbury’ego, który zyskał uznanie dzięki opowieści „Wielka Panda i Mały Smok". Poznałam autora właśnie dzięki tej poprzedniej publikacji, którą także szczerze polecam, więc miałam dość wysokie oczekiwania w stosunku do jego najnowszego dzieła - a ono nie tylko mnie nie rozczarowało, ale wręcz przerosło moje ekspektacje!

Opowiadanie porusza problematykę egzystencjalną, odwołując się do tytułowego „zen”, czyli filozofii wywodzącej się z buddyzmu. Autor w bardzo przystępny sposób ukazuje założenia takiego sposobu myślenia, który sam w sobie może być dość trudny do zrozumienia, gdyż jego sens opiera się nie na logice, a na skutkach jego praktykowania. Historie i wskazówki, którymi główny bohater - Kot dzieli się z napotkanymi zwierzętami, przybliżają czytelnikowi podstawowe zasady postępowania zgodnie z zen i filary, na których człowiek powinien opierać swoje czyny, aby prowadzić spokojne, szczęśliwe życie. W opowieści najbardziej poruszyły mnie ilustracje. Graficzne przedstawienie scen, użyte kolory i kreska nie tylko cieszą oko, ale też dodają kolejną warstwę do przedstawionych wydarzeń, które stają się dzięki nim bardziej żywe i przemawiające do ludzkiej wyobraźni.

Jestem przekonana, że każdy znajdzie w tej książce zwierzę, w którego problemach znajdzie odzwierciedlenie swoich własnych, realnych trudności, a co za tym idzie - każdy otrzyma poradę, do której może się zastosować, aby odczuć zadowolenie z życia.

O.K.

Szkolny Klub Recenzenta

[współpraca reklamowa @wydawnictwoalbatros]

James Norbury znany jest z książek, które sprawiają, że na wiele spraw zaczynamy patrzeć inaczej a mądrość, która wypływa z jego twórczości sprawia, że mamy ochotę, aby się zatrzymać na chwilę dłużej przy danej pozycji. W moim przypadku było to pierwsze spotkanie z autorem, ale na pewno nie ostatnie, ponieważ "Kot, który nauczał zen" mnie oczarowała. Nie tylko pod względem wizualnym, chociaż trzeba przyznać, że wszelkie ilustracje, które się w niej pojawiają dopracowane są w najmniejszym szczególe. Urzekła mnie jej treść, która na pierwszy rzut oka wydaje się krótka i mało znacząca. Jakże jednak można się pomylić, co do tego.

Głównym bohaterem jest kot, który zaczyna swoją wędrówkę, aby odnaleźć skarbnicę mądrości i oświecenia. Podczas podróży spotyka na swojej ścieżce różne zwierzęta, którym pomaga odnaleźć spokój i harmonię. Jednak również dzięki napotkanym na swojej drodze towarzyszom, on sam odnajduje swój zen.

Historia ta napisana jest bardzo mądrze i pierwsze moje skojarzenie, które pojawiło się, kiedy po nią sięgnęłam to "Mały Książę". Jednak pomiędzy nimi pojawia się pewna różnica, bo wydaje mi się, że książka autorstwa Jamesa Nourbury skierowana jest do nieco starszych czytelników i będzie to pozycja, która idealnie sprawdzi się jako prezent. Już sama okładka prezentuje się bardzo ładnie i estetycznie a całość dopełnia wnętrze. Dla mnie książka ta była kojąca i stała się poniekąd takim plastrem na rany całego tygodnia. Sprawiła, że poczułam wewnętrzny spokój i harmonię. Książkę można co prawda przeczytać w dosłownie chwilę. Jednak myślę, że warto się nad nią pochylić na dłużej tym bardziej, że jej uniwersalizm sprawia, że zostaje ona z czyteknikiem na dłużej.