Kochanie, nie rań mnie. Zakochana w kłamcy. Tom 1

Melody, wbrew sobie, musi rozpocząć praktyki w kancelarii prawniczej. Dziewczyna doznaje szoku, gdy dowiaduje się, że ma pracować z facetem, którego spontanicznie pocałowała pod klubem nocnym.

Zacznę od jedynego plusa, jakiego znalazłam w książce, a mianowicie stylu autorki. Lubię, jak książki są napisane tak jak ta, czyli zachowanie postaci, emocje i jakieś drobne gesty są dobrze oddane, bo to nadaje im realności. Także tutaj nie mam żadnych zastrzeżeń i niestety tylko tutaj, bo styl autorki nie przełożył się na całą historię. Kompletnie nie wiem dlaczego.

Książka teoretycznie powinna być ciekawa, sam pomysł na fabułę był całkiem spoko, ale no właśnie. Tylko w teorii. Tak naprawdę całą książkę się nudziłam. Dosłownie całą! Nawet się nie wkurzałam, nie byłam zirytowana. Tylko się nudziłam. O jakiś pozytywnych emocjach już w ogóle mogłam zapomnieć.

Ja przez całą książkę: 😴😴😴

Ja, kiedy zaczyna się coś dziać: 😴😴😴

Z bohaterami też coś poszło nie tak. Niby mieli jakiś charakter, ale jednak nie. Rhys miał być zły i tajemniczy, ale średnio mu to wyszło. Na początku śmieszyło mnie to, jak Melody mówiła, że ON ma mrok w oczach i jest taki niebezpieczny, a kompletnie nie było tego czuć. Później fabuła się zmieniał i Rhys się wykazał, były sceny, gdzie jego mrok i zło zostały pokazane, ale... Ale znowu nie było tego czuć. To samo było z Melody. Niby miała być niezależna, zbuntować się, walczyć o siebie, a totalnie nic takiego nie było. Była ugodowa, nijaka i naiwna.

Dodatkowo pojawiła się tutaj masa tajemnic. Pomyślicie, że super, ale niestety nie. Te tajemnice w ogóle nie sprawiały, że chciało się czytać.

"Kochanie, nie rań mnie" to pierwsza część dylogii, więc czy sięgnę po drugą część? Niestety nie. Domyślam się, że ten tom był w jakiś sposób wprowadzeniem i dopiero później będzie się coś dziać, a tajemnice będą się wyjaśniać, ale niestety w tej części zupełnie nic nie zachęciło mnie do tego, żeby czytać dalej.

Pomimo tego, że książka była kompletnie nijaka, to daje taką ocenę, bo miała jakikolwiek poziom. Nie było absurdów i dziwnych akcji.

Wybór własnej ścieżki życiowej jest bardzo trudny. Mając niewielkie doświadczenie życiowe trudnym, wręcz niemożliwym wydaje się wybór własnej drogi. Melody jest bardzo cichą i spokojną młodą kobietą, stłamszoną przez swoich biskich. Każdy jej dzień od dnia narodzin jest już zaplanowany, a dziewczyna nie ma innej możliwości niż wypełniać polecenia. Każda próba buntu zostaje stłumiona w zarodku. Studia prawnicze nie dawały jej satysfakcji i utwierdziły ją w przekonaniu, że nie chce podążać śladami matki oraz dziadka.

Mimo, iż Melody jest dorosłą kobietą, wciąż siedzi w niej mała dziewczynka, która potrzebuje miłości, zrozumienia i akceptacji matki i dziadka. Ciągłe odrzucane jej, brak zrozumienia dla jej wrażliwości stwarzają ogromny mur między członkami rodziny. Przypadkowo spotkany pod klubem mężczyzna staje się ogniwem zapalnym do zmian w życiu byłej studentki. Po powrocie na łono rodziny, Melody zauważa pewne różnice, których nie dostrzegała wcześniej. Niedopowiedzenia, niedomówienia, przemilczanie wątpliwości coraz bardziej ciążą na rodzinnych relacjach. Młoda pani prawnik odkrywa, że jej bliscy mają tajemnice, które bardzo im ciążą, jednak robią wszystko, aby utrzymać je w cieniu.

"Kochanie, nie rań mnie" jest debiutem literackim Autorki. Książkę czyta się całkiem sprawnie i szybko. Jeśli chodzi o pomysł na fabułę, to ciężko ocenić mi całościowo, ponieważ przez cały czas Czytelnik ma świadomość tajemnicy, niedomówień, jednak nic, albo prawie nic nie jest zdradzone. Ta część jest bardzo mocno wprowadzająca. Skupia się na Melody, jej uczuciach i emocjach, życiu miłosnym, jednak to co najważniejsze mam wrażenie, że zostało zepchnięte na dalszy plan. Stopniowanie napięcia jest ciekawe do pewnego momentu, jeśli jednak Czytelnik nie znajduje odpowiedzi na nurtujące go pytania, zaczyna odczuwać frustrację. Szkoda, że chociaż część zagadki się nie wyjaśniła. Rhys natomiast jest bardzo tajemniczym, mrocznym bohaterem, który łamie wszelkie schematy postępowania. Ma własne zasady według których postępuje i nic nie umknie jego uwadze.

Jestem bardzo ciekawa kolejnej części, ponieważ zastanawiam się, jak wielką tajemnicę ma matka i dziadek Melody i pilnują aby nic nie wyszło na jaw.

𝑵𝒊𝒆 𝒑𝒐𝒕𝒓𝒂𝒇𝒊𝒆 𝒔𝒊𝒆 𝒑𝒐𝒘𝒔𝒕𝒓𝒛𝒚𝒎𝒂𝒄. 𝑳𝒆𝒄𝒆 𝒅𝒐 𝒔𝒘𝒊𝒂𝒕𝒍𝒂. 𝑱𝒆𝒔𝒕𝒆𝒎 𝒛𝒃𝒚𝒕 𝒃𝒍𝒊𝒔𝒌𝒐. 𝑷𝒓𝒛𝒆𝒑𝒂𝒅𝒂𝒎. 𝑻𝒐𝒑𝒊𝒆 𝒔𝒊𝒆.

𝑪𝒉𝒐𝒍𝒆𝒓𝒂, 𝒋𝒆𝒔𝒕𝒆𝒎 𝒄𝒎𝒂

Jeden wieczór, który miał być chwilą zapomnienia. Jeden nieznajomy, którego miała już nigdy więcej nie spotkać. I wreszcie jeden spontaniczny pocałunek, który wkrótce wywróci jej życie do góry nogami.

Czy Melody odważy się zaryzykować? Podjąć grę, nie znając do końca jej reguł?

"Hit wattpada! Milion odsłon w trzy miesiące". Przyznam, że to właśnie te słowa, które umieszczone zostały w górnym rogu okładki, przekonały mnie do sięgnięcia po tę pozycję - czy faktycznie było warto?

Cóż, nie będę ukrywać, że momentami fabuła była nieco chaotyczna, a tempo rozwoju wydarzeń nierówne. Nie zmienia to jednak faktu, że gdy już zatopiłam się w lekturze, nie mogłam się od niej oderwać. Historia ta zaintrygowała mnie na tyle, że gdybym tylko miała pod ręką kolejny tom, zapewne od razu bym po niego sięgnęła.

Pikantny wątek miłosny jest zdecydowanie najmocniejszą stroną tej książki. Przesiąknięty chemią i wzajemnym magnetyzmem - naprawdę świetnie nakreślony. Jednak poza samym romansem historia ta wypełniona jest również toksycznymi relacjami, wyniszczającymi intrygami i rodzinnymi tajemnicami. A na tle tego wszystkiego autorka ukazuje, jak główna bohaterka stara się w tej burzliwej rzeczywistości odkryć swoją życiową ścieżkę. Odkryć samą siebie.

"Kochanie, nie rań mnie" to debiut, który mimo iż nie jest pozbawiony wad, niezaprzeczalnie ma w sobie to coś - coś, co sprawia, że nie odłożycie tej pozycji nawet na chwilę. W Karolinie Wasilewskiej drzemie ogromny potencjał, dlatego też z niecierpliwością wyczekuję kolejnej części serii, a Was zachęcam do sięgnięcia po pierwszy tom!

⭐RECENZJA⭐

Czy w wieku dwudziestu trzech lat może ktoś za nas decydować? Melody przekonuje się, że tak. Mama wraz z dziadkiem zaplanowali jej całe życie. Teraz ma odbyć staż w kancelarii rodzinnej i mimo tego, że nie chce - zgadza się. Jeszcze okazuje się, że nie będzie pracować z nikim bliskim, lecz dla Rhysa Mariposy, który okazuje się być tym mężczyzną, którego pocałowała jakiś czas temu pod klubem. Czy dziewczyna podoła wyzwaniom, które stawia jej rodzina? Czy jednak w końcu zawalczy o siebie i postawi się całemu światu?

💙🤍💙

Ja się pytam czy to był debiut? 😯 Serio? 😯 Powiem Wam Kochani, że jakbym mogła tylko jednym słowem określić tę powieść, byłoby by to "Wow" 😯 Pisarka @karolinawasilewskaautor najpierw porwała mnie nieziemską okładką, która od razu przyciągnęła mój wzrok, a następnie urzekła mnie lekkością swojego pióra. Powieść pochłonęłam w mgnieniu oka. Historia w tej lekturze bardzo mi się podobała. Była płynna, bez zbędnych opisów i niepotrzebnych dialogów. Spójność fabuły, jak i charakter bohaterów daje tej książce to "coś". Coś niesamowitego, coś nieziemskiego, coś magicznego. Nasi bohaterowie są świetnie wykreowani. Widziałam ich oczyma wyobraźni i dzięki temu tę powieść jeszcze lepiej mi się czytało. Troszkę zraziło mnie zachowanie Rhysa, bo za wszelką cenę chciał pokazać to zło w sobie, ale czy to było konieczne? Przecież jeśli się kogoś kocha, to akceptuje się każdą stronę tej osoby i też wszystko jest do wypracowania, tylko trzeba chcieć 😉 Zakończenie mnie zszokowało i pozostawiło ból w moim sercu, bo jestem zmuszona czekać na kolejny tom, a jednak chciałabym go czytać właśnie w tej chwili! Tak się nie robi Pani autorko! Nie wiem czy kiedyś będę mogła to wybaczyć 😒😅 Książkę polecam! Nie zastanawiajcie się ani chwili, tylko sięgajcie po nią! 😁

Moja Miła @agakruczek1985 dzięki za kolejne wspólne czytanie 😘

💙🤍💙

Za egzemplarz książki do recenzji dziękuję @wydawnictwoniezwykle 🖤

Spodziewałam się czegoś lepszego. Historia nie zostaje długo w pamięci.

Melody właśnie ukończyła studia prawnicze i to z wyróżnieniem. Powinna się z tego cieszyć, być z siebie dumna, z podniesioną głową wkroczyć w świat prawników, jednak ona wcale nic z tego nie czuje. Te studia to nie było jej marzenie, a poszła na nie, ponieważ tak chcieli matka i dziadek, oboje są prawnikami i tego samego chcieli dla kobiety. Mieszka z przyjaciółką, jednak i to zaraz ma się skończyć. Ma wrócić do domu i pracować w rodzinnej kancelarii i chociaż wcale tego nie chce, nie potrafi się sprzeciwić.

Po powrocie okazuje się, że nie będzie pracować ani z matką, ani z dziadkiem, a z ich wspólnikiem, który na początku odsyła ją do zrobienia pracy, której nie da się zepsuć, a później ma pracować z jego siostrzeńcem. Kobieta jest mocno zaskoczona, kiedy okazuje się, że Rhys jest nie tylko osobą, z którą ma teraz pracować, ale jest również mężczyzną, którego jakiś czas wcześniej spotkała w klubie i niespodziewanie pocałowała, mężczyzną, o którym nie może zapomnieć.

W rodzinie kobiety jest wiele tajemnic, o których ona nie ma pojęcia, na dodatek Ryhs ma swoje plany, swoje ukryte cele. Jakie? Co połączy Melody i Rhysa? Jakie tajemnice skrywa jej rodzina?.....

Cała recenzja na moim blogu - [Adres usunięty]

"Kochanie, nie rań mnie" należy do tych tytułów, które wciągają i mimo tego, że momentami są lekko przewidywalne, to jednak zyskują uwagę odbiorcy.

Melody kończy studia prawnicze i zgodnie z życzeniem rodziny, zaczyna pracę w kancelarii. Kobieta nigdy nie interesowała się tymi zagadnieniami, jednak nie chciała przeciwstawiać się matce. Gdy pod wpływem alkoholu rzuca się na nieznajomego pod klubem, nawet nie podejrzewa, że jest to jej przyszły szef. Czy to spotkanie można uznać za przypadkowe? A może Rhys, już od dłuższego czasu, miał Melody na oku?

Karolina Wasilewska ma bardzo przyjemny styl pisania, dzięki czemu przeczytane strony, bardzo szybko prześlizgują się między palcami. Autorka wprowadziła do książki wiele sekretów i zwrotów akcji. Wraz z biegiem wydarzeń, odkrywamy coraz to nowsze tajemnice, zakopane głęboko pod dywanem w rodzinie Melody. Czytelnik razem z bohaterką jest wystawiany na próby i praktycznie do końca nie jest pewny, komu tak naprawdę może ufać.

Melody jest bohaterką, którą mimo wad, polubiłam. Z początku silna, niezależna kobieta, z czasem zaczęła tracić ten ogień, jednak nie zniechęciło mnie to do niej. Dziewczyna wielokrotnie podejmowała pochopne i głupie decyzje, ale wynikało to z tego, że dopiero zaczynała poszukiwać własnej drogi.

Z kolei Rhys jest bardzo mroczny i tajemniczy. Powiedziałabym nawet, że dopiero poznaliśmy go w 20%, a kolejne 80% dopiero czeka na odkrycie.

"Kochanie, nie rań mnie" to książka, która była mi potrzebna w tych stresujących dniach. Gdy zagłębiałam się w lekturę, negatywne emocje odchodziły na bok, a ja przepadałam w historii napisanej przez Karolinę. Nie uważam, że jest to książka pozbawiona wad, ale warto dać jej szansę. Szkoda tylko, że niektóre wydarzenia dość szybko się rozgrywały, jednak myślę, że autorka wynagrodzi nam to w kolejnym tomie. Polecam.

„Kiedy w grę wchodzą uczucia, zdrowy rozsądek odsuwa się w cień”.

Melody Prince właśnie ukończyła z wyróżnieniem studia prawnicze. Niestety nie czuje radości, dumy, czy ekscytacji z tego, że w końcu będzie mogła rozwinąć skrzydła. Nigdy nie chciała być prawnikiem, to jej najbliżsi, matka i dziadek wyznaczają i decydują o kolejnych etapach jej życia. Wszystkie najważniejsze decyzje w jej życiu zostały podjęte za nią, ona zawsze była biernym słuchaczem i spokojnym ich wykonawcą. Teraz kolejny raz ma powiedziane, jak potoczy się jej dalsza kariera. Ma odbyć praktykę w kancelarii, która należy do rodziny. Okazuje się, że będzie pracowała dla siostrzeńca współwłaściciela kancelarii. Jej nowym szefem okazuje się Rhys Mariposy, facet, którego pod wpływem impulsu namiętnie pocałowała, kiedy razem z przyjaciółką poszły się zabawić. Rhys jest dla niej, jedną wielką niewiadomą. Pragnie dokonać zemsty na jej rodzinie, w tym celu ma zamiar posłużyć się Melody. Sprawy komplikują się jednak, między nimi zaczyna, aż iskrzyć od wzajemnego pożądania. Jak potoczy się ta relacja? Co okaże się silniejsze miłość, czy chęć zemsty? Kim tak naprawdę jest Rhys Mariposty?

Ta powieść to jedna wielka niewiadoma i zagadka. Pełno w niej nawarstwiających się tajemnic, niejasności, gierek, manipulacji. Postawa Rhysa bardzo intryguje i jednocześnie niepokoi. Kim jest ten pewny siebie, arogancki, zdystansowany, łagodny, a za chwilę brutalny, władczy, pełen mroku facet? Co za tajemnice skrywa? Najbliżsi Melody to dziadek i matka. Między mini panuje dziwna, skomplikowana i bardzo niejasna relacja. Trudne relacje rodzinne, ogromne wymagania, oschłość i ciągła krytyka wobec dziecka. Planowanie życia za nie, podejmowanie decyzji, czy tego chce czy nie. Opowieść o rodzinie, pięknej tylko z zewnątrz, na pokaz. Prawdziwej przyjaźń taka na dobre i złe, wzajemne wsparcie i pomoc w każdej sytuacji. Wzajemna fascynacja, pożądanie, miłość…

Ta historia wciąga, wręcz zasysa. Jest to romans z tajemnicami rodzinnymi w tle. Autorka umiejętnie wodzi czytelnika za nos. Tak naprawdę do końca nie wiemy, jakie motywy kierują Rhysem, czegoś się tam domyślałam jednak to za mało, aby rozwikłać tę intrygę. Z niecierpliwością czekam na kontynuację. Bardzo polecam, Tatiasza i jej książki :)

"Kochanie nie rań mnie" to książka, a zarazem debiut napisany przez Karolinę Wasilewską i wchodzi w skład dylogii "Zakochana w kłamcy". Jest to historia Melody, która od dziecka była podporządkowana matce i dziadkowi, a teraz gdy dziewczyna kończy studia prawnicze jej rodzina ciągle chce kierować jej życiem. Melody nie mając większego wyboru idzie na staż do firmy, której połowę udziału posiadają jej bliscy, lecz pracować będzie dla siostrzeńca współwłaściciela. Nieznajomy mężczyzna okazuje się być facetem, którego Melody jakiś czas wcześniej pod wpływem chwili całowała pod klubem...

Po przeczytaniu opisu książki stwierdziłam, że to może być całkiem ciekawy romans, z ktorym spędzę bardzo miło czas. I tak faktycznie było, ponieważ książkę przeczytałam bardzo szybko, tylko kilka kwestii mi tu nie do końca zagrało.

Relacja bohaterki z matką i dziadkiem pozostawiała wiele do życzenia, niewyjaśnione tajemnice, sekrety i podporządkowanie, chociaż nie ukrywam, że jestem ciekawa jak ten wątek zostanie pociągnięty dalej i o co tu właściwie chodzi.

Melody na początku sprawiała wrażenie pewnej siebie młodej osoby, która wie czego chce, a tak na prawdę okazała się być marionetką, wpierw w rękach rodziny, a później mężczyzny, który ją oczarował. I ta ich relacja, oparta na pożądaniu (tu duży plus za nieopisywanie zbytnich szczegółów zbliżeń), lecz tu też zabrakło mi emocji i jakiejś świadomości co w ogóle planuje Rhys, kim jest i czym się dokładnie zajmuje.

Autorka pozostawiła mnie z wieloma niewiadomymi, na które mam nadzieję poznam odpowiedzi w kolejnej części.

Nie była to zła książka, ale wiele się w niej działo i momentami robiło się chaotycznie. Jednak fabuła wciąga, postać Rhysa intryguje, a okładka przyciąga wzrok więc jeśli macie ochotę to dajcie tej historii szansę 👍

"Kochanie, nie rań mnie"

Melody Prince młoda dziewczyna, która za wszelką cenę pragnie sprostać wymaganiom rodziny. Kończy studia prawnicze i rozpoczyna pracę w rodzinnej firmie matki i dziadka. Już na początku swojej kariery, spotyka Rhysa, mężczyznę, którego miała okazję poznać jakiś czas temu. Czy tych dwoje ma szansę na związek? Czy tajemnice jakie ma mężczyzna przekreśla ich znajomość? Dużo pytań, a tak mało odpowiedzi.

"Kochanie, nie rań mnie" jest to pierwszy tom dylogii debiutującej autorki Karoliny. Uważam, że jest bardzo dobry! Nic w tej książce nie jest oczywiście, to mogę Wam zapewnić. Historia jaka stworzyła autorka jest niezwykla, szalenie intensywna, a także owiana tajemnicą. Żaden związek nie ma szansy na szczęście jeśli istnieją sekrety. Rhys ma dużo do ukrycia, ale większe tajemnice ma rodzina Melody, o których ona nie ma pojęcia. Bohaterka, przez krótką znajomość z Rhysem pozna nie tylko miłość, ale też cierpienie i złamane serce 💔. Intrygi, sekrety oraz ciągłe napięcie sprawia, że strony znikają w zawrotnym tempie.

Emocjonalby rollercoaster jaki mamy w książce, nie pozwala jej odłożyć do póki nie zobaczymy ostatniej strony, a tam? Zaskoczenie, które sprawi że będzie Wam mało, bo ta historia się nie kończy, a dopiero rozkręca.

Polecam 🔥

Kochanie nie ran mnie ❤ Ten tytuł bardzo ale to bardzo mnie zaciekawił.

A Ciebie co przyciągneło uwagę do tej książki?

Zacznijmy od okładki jestem zakochana ❤ Ten błękit ta czcionka ta namiętność .

Ale treść mnie nie zadowoliła.

Po paru stronach książki myślę super odważna szczera bohaterka silna osobowość. Ale potem co się okazało dziewczyna bez swojego zdania robiła wszystko co inni od niej oczekiwali były momenty że próbowała się postawić ale na zdaniu "jestem dorosła" się kończyło.

Matka bohaterki Amelie od początku mnie irytowala za przeproszeniem pieprzo*a księżniczka z kasą za którą lata ciągle tatuś czyli dziadek dziewczyny. I chyba jedynie ON mi tutaj nie przeszkadzał był czuły dla swojej wnuczki ale kiedy było trzeba czuć było jego gniew na nią. Przeszkadzało mi też bardzo jak główna bohaterka Melody zwracała się do swojej mamy i dziadka po imieniu .

Rhys jego jestem bardzo ciekawa pomimo że na początku okazał się potulnym zakochanym misiem ma swoje tajemnice i pod koniec książki pokazał pazur .

Książkę czytałam bo czytałam bez żadnego zachwytu bez żadnych emocji kawałek tajemnicy się w niej znalazł. A reszta to zakochanie i cierpienie ale krótke bo szybko pojawił się nowy mężczyzna .

Pomimo wszystko dam szansę 2 części .

Na ten debiut sporo czekałam. Jedni pomyślą, pomysł banalny, przecież to już było, ale po co mam to czytać. Ja jednak Wam mówię, że jest wręcz przeciwnie, tego jeszcze nie było, tutaj jest coś nowego, tutaj jest coś nieprzewidywalnego, tajemnica, która z każdą stroną miesza nam w głowie. Po chwili już nie wiemy, czy to wszystko jest grą, czy jednak jest w tym ziarnko prawdy….

„Byłam ćmą. Poparzyłam się. Spłonęłam żywcem.”

Mel jest po studiach i przed nią staż w firmie prawniczej, który został jej ustawiony w rodzinnym biznesie. Mel raczej nie należy do osób asertywnych i to co jej każą dziadek i matka - robi, choć nie czuje się spełniona. Pierwszy dzień i już w jej życiu zaczynają się komplikacje, bo jeden ryzykowny wybryk stoi właśnie przed nią i żąda czternastu dni współpracy. Ale czy na tym się zakończy ? Czy potem Mel będzie w stanie się od niego uwolnić ? Czy będzie w ogóle chciała ?

„Ciężko żyć w idealnej rodzinie, kiedy samemu jest się daleko od ideału.”

Rhys jest biznesmenem. Chce Mel, a jeżeli ON czegoś chce, będzie to miał. Ale tak naprawdę nie wiemy już co w jego głowie jest kłamstwem, a co prawdą. W co mamy wierzyć, czy jego intencje są dobre, czy jednak planuje coś, co nas zaskoczy ?

„Uczucie na początku czyste i niewinne, zaczyna przeradzać się w toksyczną relację którą z dnia na dzień coraz trudniej zakończyć.”

Rodząca się między nimi namiętność wybucha niczym płomień, którego nie da się ugasić. Rodzinne tajemnice, tajemnice Rhysa i wszystkich wokół nich sprawią, że ich uczucie szybko wygaśnie i zamieni się w drobny pył, ale czy miłość jest tak prosto zabić ? Czy miłość jest tak łatwo obezwładnić i o niej zapomnieć ?

„Jestem cholernym feniksem i teraz to ja podpalę świat.”

Karolina Wasilewska mnie zaskoczyła akcją, kreacją bohaterów i pomysłem na fabułę. Jest to niesztampowy, pełen znaków zapytania tytuł, który myślę, że pozytywnie zaskoczy wielu czytelników. Jest w języku Karoliny jakaś lekkość posługiwania się słowem i umiejętność wciągnięcia czytelnika w stworzony przez siebie świat.

Szczerze kibicuje twórczości Karoliny, jest dla mnie pierwszym zaskoczeniem debiutantek w tym roku.

Mam nadzieję, że druga część pojawi się szybko, i tajemnice wypłyną szybko na wierzch.

Polecam książkę i mam nadzieję, że tak samo spodoba się Wam ja i mi !