Kochaj. 50 lekcji jak pokochać siebie, swoje życie

Regina Brett twierdzi, że ta książka jest dla każdego. Ja z tym się nie zgodzę, albo inaczej - nie zgodzę się, że każda z tych lekcji jest dla każdego. Chyba nawet nie nazwałabym ich "lekcjami", raczej przeżyciami autorki, o których ja niekoniecznie miałam ochotę czytać.

Fakt, kilka cytatów nawet sobie zakreśliłam, szczególnie dotyczących prawa do własnego zdania, prawa do posiadania własnego życia w związku. Natomiast przyznaję, że po "mniejszej połowe" przeczytanej książki już tylko przekartkowałam strony. Może dlatego, że zamiast uczyć mnie kochać, totalnie mnie dołowały. Może też mi, jako osobie, która jest zdrowa, która ma bezproblemowe życie, a już na pewno życie bez większych problemów, bez traum, ta książka nie jest potrzebna. I dobrze! Może ktoś, kto ma bardzo ciężkie momenty życia za sobą uzna, że ta książka faktycznie uczy kochać.

Mnie ta książka po prostu umęczyła, zdołowała i chyba żałuję, że po nią sięgnęłam.

Zdaję sobie sprawę, że moja opinia jest totalnie subiektywna. Ale takie już są opinie.

Jest świetna naprawdę, polecam każdemu. Dzięki niej zmieniły mi się poglądy na różne rzeczy w moim życiu.

"Mam nadzieję, że po tych lekcjach zrzucisz pelerynę superbohatera, otworzysz serce i wzniesiesz się jeszcze wyżej, niż wydawało ci się to możliwe."

"Kochaj. 50 lekcji jak pokochać siebie, swoje życie i ludzi wokół" to najnowsza książka uwielbianej przeze mnie Reginy Brett. Jest to jak do tej pory najbardziej osobista książka, a dzięki temu najlepiej trafia do czytelnika. Jeśli czujesz się zraniony/zraniona, jeśli ktokolwiek kiedyś cię skrzywdził lub kochasz osobę w jakiś sposób skrzywdzoną, to musisz tę książkę poznać.

W każdej kolejnej książce pani Brett otwiera przed czytelnikami nowe pokłady wiary i miłości, a jej działanie motywuje nas do rozpoczęcia własnego. W prosty sposób przekazuje bardzo trudne fakty i przeżycia z własnej przeszłości, z którymi mało kto by sobie sam poradził. Regina Brett jest osobą poważnie doświadczoną przez życie, a próby te trwają już od samego dzieciństwa. Mimo wszystkich krzywd i osobistych dramatów nie poddała się i ma teraz siłę i odwagę, by o tym pisać. Czy można ją już uznać za bohaterkę? Jeśli będziecie już po lekturze, to wróćcie do tego tekstu i w komentarzu dajcie znać czy się ze mną zgadzacie.

"Mówią, że przeszłość jest za nami. Ale to nieprawda - przeszłość jest w nas. Uczyniła nas tym, kim jesteśmy dziś. Ukształtowała i przeniknęła wszystkie komórki i tkanki naszego organizmu. Istnieje w każdym pociągnięciu pędzla na twoim obrazie samego siebie. Przeszłość to część arcydzieła, którym jesteś pod warstwami opinii innych ludzi i własnych ocen."

Jeśli chodzi o moją własną historię, to wydaje mi się, że na Kochaj trafiłam w odpowiednim momencie życia. Nie chodzi oczywiście o wiek, a zdarzenia, które zaczęły mnie przytłaczać. Nawarstwiały się już od dłuższego czasu, ale to we wrześniu wszystko zaczęło się u mnie sypać, a ja zaczęłam się w pewnym stopniu poddawać. Felietony Brett nie dały mi złudnej nadziei na szczęście, o nie! Pokazały, że teraz muszę sobie poradzić, bo los jest jaki jest i mogę w przyszłości trafić z deszczu pod rynnę. Dały mi siłę do działania i wiarę w to, że zawsze sobie poradzę z każdą trudnością. Przeczytałam kiedyś zdanie podsumowujące to i staram się o nim pamiętać zawsze: Nigdy nie dostajemy więcej, niż jesteśmy w stanie znieść.

Jak autorka pisze we wstępie, chce pomóc swoim czytelnikom osiągnąć stan miłości do samego siebie. Ona sama borykała się z tym problemem wiele lat i zawsze o wszystko obwiniała siebie, ale czy potrzebnie? Większość z nas ma problem z powiedzeniem o sobie czegoś miłego, jak zauważyła ostatnio moja wychowawczyni. Negatywami o samym sobie możemy rzucać całe godziny, ale choćby jedna, dwie, pięć pozytywnych cech przeraża nas i możemy zastanawiać się dniami i nocami, a i tak nic nie wymyślimy - nie chodzi o bezpodstawne słówka na poczekaniu, tylko takie z głębi serca. Sama nikogo nie neguję, bo i ja mam z tym problem. Nie wiem kiedy pokocham siebie za to jaka jestem, ale dzięki słowom Reginy Brett wiem, że jest to możliwe i tego również życzę wam!

Autorka wielokrotnie w swoich felietonach powołuje się na filmy, piosenki, wiersze, ale i na słowa osób zajmujących się prowadzeniem motywujących warsztatów lub piszących książki pomagających w ułożeniu swojego życia. Pokazuje nam, że sama nie odkryła jeszcze wszystkiego i stara się rozwijać, ale i dokształcać. Wie, że pokochanie siebie nie jest proste, tak jak zebranie się na odwagę i stawienie czoła swoim lękom. Jak sama pisze: "Przeczytałam gdzieś, że odwaga to moment, kiedy nikt nie wie jak się boimy. Dlatego dla inspiracji sięgam po książki o dzielnych kobietach takich jak Maria Curie-Skłodowska, Rosa Parks i Joanna d'Arc(...)". Dzięki temu znamy jej sposoby na odważenie się i możemy je wykorzystać we własnym życiu. Rodzaje strachu są przeróżne - poczynając od pająków przez wypowiadanie się publicznie po postawienie się komuś w swojej sprawie. Mam nadzieję, że ta książka wam, jak i mi pomoże pokonać choć jeden z nich. Zawsze to mała wygrana, która z czasem może przerodzić się w wielki sukces! Ale to wszystko zależy od was...

"Życie wyśle Ci pewną wiadomość. Jeśli wiadomość do Ciebie nie dotrze, da Ci nauczkę. Jeśli nie nie zrozumiesz nauczki, pojawi się problem. Jeśli nie rozwiążesz problemu, zacznie się kryzys".

Długo się zastanawiałam co napisać o tej książce. I ciągle kłębi mi się w głowie jedno zdanie: jak mogłam wcześniej nie trafić na autorkę i jej publikacje?!

Owszem, słyszałam wcześniej o książkach "Bóg nigdy nie mruga", "Bóg znajdzie ci pracę" czy "Twój dziennik", jednak nigdy nie czułam specjalnego "pociągu" do podobnego typu literatury. Poradniki; teksty, gdzie ktoś uczy "jak żyć lepiej" nigdy do mnie nie przemawiały, osobiście wolałam skupić się na czymś zupełnie odmiennym. Psychologiczny bełkot zostawiałam dla ludzi, którzy nie za bardzo wiedzieli co zrobić ze swoim życiem i potrzebowali wyraźnego: czarno na białym; krok po kroku, by pomóc samym sobie. Dopiero, gdy w moje ręce wpadła najnowsza książka słynnej Reginy Brett, powiedziałam sobie: czemu nie? Kolejny światowy bestseller wchodzi na rynek wydawniczy, dajmy mu zatem szansę i dowiedzmy się, co takiego kryje się w felietonach amerykańskiej pisarki?

A kryje się... Wiele. Ogromnie dużo. Mnóstwo. Tego, czego akurat potrzebowałam, i zaręczam, czego potrzebuje każdy z nas.

Książka "Kochaj" to pięćdziesiąt felietonów dotyczących prozy życia codziennego. Ich bohaterką jest sama autorka; nadaje to wiarygodności i autentyczności całemu zbiorowi, Czytelnik może utożsamiać się z jej postacią. Regina Brett opisuje swoje dzieciństwo, dorastanie, problemy, z którymi musiała się zmierzyć, wyzwania, którym musiała sprostać i przeciwności losu, które pozornie miały ją osłabić. Stało się jednak zupełnie inaczej... W każdym z felietonów morał jest jasny i klarowny: MIŁOŚĆ może mieć wiele znaczeń, ale - aby je odkryć - trzeba się sowicie napracować. Nagroda za trud jest cenna - zatem nie ma na co czekać!

Czytając poszczególne rozdziały, Czytelnik ma wrażenie, jakby autorka siedziała tuż obok niego i przy kubku dobrej kawy opowiadała mu o swoim życiu. Jest bardzo osobiście; rodzinnie, bezpardonowo, bez złudnej otoczki upiększającej każde słowo. Regina nie wstydzi się mówić (momentami niekorzystnie) o swoim domu, rodzicach czy rodzeństwie; trudności nazywa po imieniu, wie, jak z perspektywy czasu chłodno ocenić postępowanie swoje i innych ludzi. Opowiada o chorobie, która zatruła jej życie i o walce z nią, o lęku o swoją rodzinę, o słabościach i doświadczeniach, które tak naprawdę drzemią w każdym z nas. Autorka - oprócz tego, iż zabiera Czytelnika w swój prywatny świat, wie również, jak znaleźć w nim część uniwersalną dla każdego. To nie jest zwykły poradnik, który powie, jak krok po kroku naprawić swoje życie. To książka dająca nadzieję; pozytywny wymiar duchowy i fizyczny, optymistyczne założenie patrzenia w przyszłość. Rady w niej zawarte są niby tak oczywiste, jednak tak momentami trudne do zrealizowania. MIŁOŚĆ, szczęście, dotrzymywane obietnice składane sobie i bliskim, poczucie spełnienia, dowartościowywania się, ale i podnoszenia sobie poprzeczki wyzwań, radość z najmniejszych elementów codziennego życia - oto klucz do sukcesu! Do spokoju ducha i pogody serca.

"Goniąc za tym, czego pragniesz, możesz stracić to, czego potrzebujesz".

Jak mogłam wcześniej nie poznać twórczości Reginy Brett? Nie mam pojęcia, ale obiecuję sobie nadrobić zaległości, gdyż naprawdę wierzę, iż warto. Sama autorka twierdzi, że "Kochaj" napisała dla ludzi, którzy albo nie wiedzą, jak pokochać samych siebie (kompleksy!), albo zostali zranieni i nie umieją na nowo zaufać, lub sami ranią w jakiś sposób, gdyż nie radzą sobie ze swoją osobą. Zatem ta książka jest dla każdego, gdyż każdy odnajdzie tu część siebie. Mądre, życiowe cytaty dodają uroku; warto zapamiętać choć kilka z nich, by później móc te dobre (naprawdę dobre!) rady zastosować w swoim życiu. "Kochaj" nastraja pozytywnie; daje poczucie mocy, SIŁY, sprawstwa, że naprawdę MOŻEMY WSZYSTKO, jeśli tylko czegoś bardzo pragniemy. Żadne słowo nie jest tu zbędne; każda lekcja to konkretna sytuacja, treściwa porada, wnosząca "coś" pomocnego. Byłam naprawdę bardzo zaskoczona powyższą lekturą; pochłonęłam ją w kilka dni i to tylko dlatego, iż dosłownie nie mogłam się z nią rozstać. Zabierałam ją wszędzie: do autobusu, na spacer, czy zasypiałam przeczytawszy kolejny rozdział. Polecam i polecać będę ją każdemu, przy czym przymierzam się do kupna poprzednich książek autorki. W "Kochaj" Regina brata się z Czytelnikiem, jak ze starym znajomym; nie zataja niczego, mówi wprost, co szalenie się docenia. Wszędzie jest jednak morał, dobitna puenta - która zmusza do refleksji nad swoim życiem i naprawdę wiele uświadamia. Warto czasem zagłębić się w taką właśnie lekturę, by zatrzymać się na chwilę i rozejrzeć dookoła. Codzienność bywa często tak bardzo niedoceniana, a to ona buduje szczęście i wspomnienia. I gdyby tak przyszło ją stracić...

Otóż to. Ja też sobie tego nie wyobrażam. I dziękuję, że są takie książki, które tak wiele uświadamiają.

[Adres usunięty]

Z twórczością Reginy Brett nie miałam nigdy styczności, a to autorka, która ma swoją rzeszę fanów. Napisała do tej pory kilka bestsellerów między innymi „Bóg nigdy nie mruga”, „Jesteś cudem” oraz „Twój dziennik”. Gdy w propozycji do recenzji dostałam jej najnowszą powieść, na samym początku nie wiedziałam co zrobić, bo choć lubię poznawać twórczość nowych autorów, to nie zawsze opis książki do mnie przemawia, a tym bardziej nie przepadam za poradnikami. Jednak koniec końców postanowiłam dać szansę twórczości tej autorki i była to bardzo dobra decyzja. Książka od samego początku niesamowicie mnie wciągnęła i przepadłam z kretesem. Zapraszam na recenzję „Kochaj”.

„50 lekcji jak pokochać siebie, swoje życie i ludzi wokół”

To podobno najbardziej osobista książka autorki, a sama Regina Brett tak zachęca do sięgnięcia po nią…

"Ta książka nie jest dla każdego. Napisałam ją z myślą o tych, którzy zostali zranieni albo kochają zranionych, ale i dla tych, którzy są nieświadomi własnych ran, chociaż innym wydają się one oczywiste.

No dobrze, wygląda na to, że ta książka jest dla każdego.

Głodna miłości – tak czułam się przez wiele lat mojego życia. I wiem, że nie jestem w tym odosobniona.

Przeżyłam wiele trudnych chwil. Dziś potrafię spojrzeć wstecz i dostrzec dar w każdym z moich doświadczeń. Gdybym mogła wybierać z menu życia, nigdy nie zdecydowałabym się na większość sytuacji, które mi się przytrafiły – a mimo to żadnej nie żałuję. Każde doznanie i każdy związek uczyniły mnie tą osobą, którą jestem. Dziś wreszcie mogę powiedzieć, że kocham ją całym sercem.

Pragnę, żebyś i ty ze wszystkich sił pokochał siebie, swoje życie i otaczających cię ludzi.***"

REGINA BRETT

„Kochaj” to powieść, do której byłam nastawiona sceptycznie, a która bardzo pozytywnie mnie zaskoczyła. To książka, którą naprawdę powinien przeczytać każdy bez wyjątku, bo każdy z nas posiada w duszy oraz sercu jakieś rany, a dzięki tej książce może spojrzeć na to wszystko z zupełnie innej strony, można wyciągnąć wnioski. To powieść, dzięki której naprawdę można zajrzeć w głąb siebie i pokochać siebie tak prawdziwie, ze wszystkimi wadami, ranami i bliznami. Poza tym dzięki tej książce można spojrzeć na swoje życie z zupełnie innej strony i przekonać się, że nie tylko my mamy, bądź mieliśmy źle w życiu, takich ludzi są miliony na całym świecie, a ta książka pozwala nam dostrzec pozytywy każdej sytuacji. Podziwiam autorkę za szczerość, za realizm i za prawdę, którą przelała na karty swojej powieści. Myślałam, że będę tę książkę męczyć i że nie uda mi się jej skończyć, a okazało się, że przeczytałam ją w kilka godzin, które były dla mnie czystą przyjemnością, a sama autorka stała się dla mnie bliską przyjaciółką.

Książka składa się z pięćdziesięciu rozdziałów, a każdy z nich jest dla nas lekcją, z której naprawdę warto skorzystać. Niewątpliwie jest to powieść bardzo odważna, mądra, dzięki której otrzymujemy wiele odpowiedzi na nurtujące nas pytania dotyczące życia. Książka do bólu szczera i prawdziwa, bo autorka zdradza nam naprawdę wiele ze swojego prywatnego życia. Są to tematy trudne i bolesne i czasami zastanawiałam się, czy Regina Brett nie przekroczyła jakiejś granicy prywatności i doszłam do wniosku, że zdecydowanie jej nie przekroczyła, bo o wielu sprawach trzeba mówić głośno, a ja naprawdę momentami czułam się tak, jakby tę historię opowiadała mi bliska sercu przyjaciółka.

Książka porusza, złości, ale daje olbrzymią nadzieję i naprawdę uważam, że powinien przeczytać ją każdy, to wspaniała lekcja wybaczania, bo świat pełen miłości jest o niebo lepszy od świata pełnego nienawiści.

Gorąco polecam!